Ο Τζέφρι Σακς: Τα Κράτη της Βαλτικής είναι πλέον «το πιο Επικίνδυνο Μέρος στον Κόσμο»: Ο Τζέφρι Σακς υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή διπλωματία έχει υποστεί αεροπειρατεία, με τη Γερμανία να φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη.
Δημοσιεύτηκε από τους Heilongjiang International Creators.
Ρωτήστε το AI · Γιατί η Γερμανία αθέτησε τη δέσμευσή της για μη επέκταση προς τα ανατολικά λίγα μόλις χρόνια μετά την επανένωση της;
Η ευρωπαϊκή διπλωματία έχει «απαχθεί» από τα κράτη της Βαλτικής, με τη Γερμανία να φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη
Στις 23 Μαΐου, ο διάσημος οικονομολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια, Τζέφρι Σακς, εξέδωσε μια αυστηρή προειδοποίηση σε μία συζήτηση με τον Νορβηγό ακαδημαϊκό Γκλεν Ντέσεν: Τα κράτη της Βαλτικής είναι αυτή τη στιγμή «το πιο επικίνδυνο μέρος σε ολόκληρο τον πλανήτη», πιο επικίνδυνο από το Ιράν, την Παλαιστίνη, την Ουκρανία, ακόμη και από τις εντάσεις στο Στενό της Ταϊβάν.
Ο Σακς επεσήμανε ότι η ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική έχει επηρεαστεί από την «ακραία ρωσοφοβία» των χωρών της Βαλτικής, ενώ ο Γερμανός καγκελάριος Μερτς είναι ο «πιο ανεύθυνος Γερμανός ηγέτης ηγέτης εδώ και δεκαετίες», ο οποίος προωθεί ανοιχτά την επανεξοπλισμό της Γερμανίας. Θεωρεί ότι το αβυσσαλέο μίσος έχει αντικαταστήσει τη λογική και ότι η Ευρώπη βαδίζει προς το χείλος μιας «ολοκληρωτικής καταστροφής».
Ι. Η πιο Επικίνδυνη Μπαρουταποθήκη στον Κόσμο
Ο Σακς δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι οι χώρες της Βαλτικής αποτελούν σήμερα την πιο επικίνδυνη περιοχή στον κόσμο.
«Τα κράτη της Βαλτικής είναι ίσως το πιο επικίνδυνο μέρος σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αυτό είναι πολύ ανησυχητικό, καθώς έχουμε ήδη τον πόλεμο στο Ιράν, τον πόλεμο στην Παλαιστίνη, τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις εντάσεις στο Στενό της Ταϊβάν. Αλλά νομίζω ότι τα κράτη της Βαλτικής βρίσκονται τώρα στην πρώτη γραμμή, είναι τα πιο επικίνδυνα για ανάφλεξη, επειδή κραυγάζουν σε όλους τους τόνους ότι θέλουν να ξεκινήσουν πόλεμο, να εκδικηθούν, να εκφράσουν το μίσος τους προς τη Ρωσία και περιμένουν από την Ευρώπη να ακολουθήσει το παράδειγμά τους συμμετέχοντας ενεργά στον πόλεμο».
Ο κ. καθηγητής επεσήμανε ότι η διαμόρφωση αυτής της επικίνδυνης κατάστασης είναι αποτέλεσμα πολλαπλών συνδυασμένων παραγόντων: Της ακραίας παθολογικής Ρωσοφοβίας των κρατών της Βαλτικής, της παράδοσης των ηνίων της εξωτερικής πολιτικής από την Ευρώπη στις τρεις χώρες της Βαλτικής — την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, τρεις μικρές χώρες με συνολικό πληθυσμό μόλις 6 εκατομμυρίων ανθρώπων — της πρώτης δημόσιας έκκλησης της Γερμανίας για επανεξοπλισμό από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και των εξίσου άκρως εχθρικών ηγεσιών της Γαλλίας και της Βρετανίας. «Επομένως, αντιμετωπίζουμε, έχουμε μπροστά μας μια ολοκληρωτική, τεράστια καταστροφή.»
ΙΙ. Τα Κράτη της Βαλτικής έχουν Κάνει Πειρατικό Ρεσάλτο στην Ευρωπαϊκή Εξωτερική Πολιτική
«Κατά παράδοξο τρόπο, η Ευρώπη έχει παραδώσει τη φωνή των 450 εκατομμυρίων πολιτών της στις χώρες της Βαλτικής, τις οποίες εκπροσωπεί η επικεφαλής των εξωτερικών υποθέσεων, Κάγια Κάλλας. Στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης δεν υπάρχει αυτή η ακραία ρωσοφοβία. Αλλά για διάφορους λόγους – ψυχολογικούς και γεωγραφικούς – οι χώρες της Βαλτικής επηρεάζουν σε υπερμετρο βαθμό την τρέχουσα ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική.»
Πιστεύει ότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις — ιδίως η Γερμανία και η Γαλλία — δεν έχουν πατήσει φρένο σε αυτή την ολισθηρή πολιτική. «Ο Μερτς είναι ο πιο ανεύθυνος Γερμανός ηγέτης των τελευταίων δεκαετιών. Είναι ένας εντελώς πολεμοχαρής πρωθυπουργός. Δεν έχει δείξει το παραμικρό ενδιαφέρον για τη διπλωματία — δεν έχει επικοινωνήσει ούτε μια φορά με τον Πούτιν, ούτε έχει κανονίσει κάποια συνάντηση μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών της Γερμανίας και της Ρωσίας για να συζητήσουν την κατάσταση, πριν αυτή εκτροχιαστεί.»
III. Η Ειδική Ευθύνη της Γερμανίας & η Αθέτηση των Δεσμεύσεών της
Ο Σακς τονίζει ότι η Γερμανία φέρει ειδική & μεγάλη ευθύνη στα θέματα ευρωπαϊκής ασφάλειας — αλλά η Γερμανία έχει επανειλημμένα αθετήσει τις υποσχέσεις της.
«Η Γερμανία όχι μόνο φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη, ως η μεγαλύτερη & ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης, αλλά το 1990 είχε δεσμευτεί επίσης με σαφή και αδιαμφισβήτητη διατύπωση απέναντι στη Σοβιετική Ένωση ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν προς τα ανατολικά. Η Γερμανία και πάλι έπρεπε να είναι η εγγυήτρια χώρα των Συμφωνιών του Μινσκ του 2015, αλλά αθέτησε τις ευθύνες της στον ρόλο που είχε αναλάβει. Συνολικά μετά το 1990, η Γερμανία αθέτησε επανειλημμένα τις δεσμεύσεις της.»
Ο καθηγητής Σακς υπενθύμησε αναφερόμενος στη «Συμφωνία 4+2» κατά την εποχή της επανένωσης της Γερμανίας, η οποία όριζε ρητά ότι η Γερμανία δεν θα επανεξοπλιζόταν ποτέ μετά την ενοποίηση της. Ωστόσο, οι ενέργειες του Μερτζ «φαίνεται να είναι εντελώς άμοιρες ευθυνών». Ο Σακς αποκάλυψε επίσης ένα ελάχιστα γνωστό γεγονός: Η Γερμανία άρχισε να ασκεί πιέσεις για την επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά ήδη από το 1993, αντί να ακολουθεί απλώς τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως συνήθως παρουσιάζεται επισήμως.
«Είναι ενδιαφέρον ότι οι ΗΠΑ άρχισαν να επανεξετάζουν τις απόψεις τους γύρω στο 1992, ενώ η Γερμανία — ειδικά η επιχειρηματική κοινότητα — είχε ήδη αρχίσει να ασκεί πιέσεις για την επέκταση του ΝΑΤΟ ήδη από το 1993. Η Γερμανία όχι μόνο είχε τις δικές της ειδικές ευθύνες, αλλά και παρέκκλινε ενεργά & οικειοθελώς από τους όρους της Συνθήκης Ενοποίησης της Γερμανίας εντός τριών ετών».
IV. Η Ιστορική Προειδοποίηση & αποτυχίες της Μέρκελ
Ο Σακς τρέφει τόσο σεβασμό όσο και κριτική για την πρώην καγκελάριο Μέρκελ.
«Μου αρέσει η καγκελάριος Μέρκελ. Την σέβομαι ως μια ηγέτιδα με καθαρό μυαλό, ακεραιότητα, ειλικρίνεια και εργατικότητα, ως μια γυναίκα που επιθυμεί την ειρήνη στην Ευρώπη. Αλλά η ίδια περιέγραψε το πού & πώς πήγαν στραβά τα πράγματα».
Υπενθύμισε τις βασικές στιγμές από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008. Την πρώτη ημέρα, η Μέρκελ γνώριζε και δήλωσε ξεκάθαρα ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ «θα μπορούσε να οδηγήσει σε πόλεμο με τη Ρωσία». Αντέκρουσε τις πιέσεις που ασκούνταν από τις ΗΠΑ. Αλλά τη δεύτερη μέρα, υποχώρησε από τις αρχικές απόψεις της. Η Σύνοδος Κορυφής ολοκληρώθηκε με μια «ξεκάθαρη δήλωση» που διευκρίνιζε ότι το ΝΑΤΟ ήταν αποφασισμένο θα επεκταθεί στην Ουκρανία και τη Γεωργία.
«Αυτό σήμανε το τέλος της γερμανικής φωνής που λειτουργούσε ως αντίβαρο στην επέκταση προς ανατολάς και κρατούσε τις ισορροπίες.»
Ο Σακς αναφέρθηκε επίσης στο πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε στην Ουκρανία το 2014 και στις συμφωνίες του Μινσκ το 2015. Η Γερμανία ήταν εγγυήτρια αυτών των συμφωνιών του Μινσκ, αλλά «οι ΗΠΑ και η Ουκρανία δήλωσαν κατ’ ιδίαν ότι δεν θα τις εφαρμόσουν, ενώ η Γερμανία δεν βγήκε μπροστά για να πει “μα έχουμε υπογράψει μια συμφωνία”». Το 2022, η Μέρκελ δήλωσε απροσδόκητα: «Ποτέ δεν είχαμε πραγματικά σκοπό να εφαρμόσουμε τις συμφωνίες του Μινσκ. Απλώς αγοράζαμε χρόνο για την Ουκρανία» — ο Σακς πιστεύει ότι η δήλωση αυτή ήταν περισσότερομια φτηνή δικαιολογία ενάντια στην εσωτερική κριτική παρά οι πραγματικές της σκέψεις το 2015.
V. Η Σπείρα του Μίσους & η Αμνησία της Ιστορίας
Ο Σακς πιστεύει ότι η τρέχουσα κρίση έχει διολισθήσει από τα πολιτικά παιχνίδια των μεγάλων δυνάμεων και έχει μετατραπεί σε βαθιά ριζωμένο εθνοτικό μίσος.
«Ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν αρχικά ένας πόλεμος πολιτικών μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, που προέκυψε από την επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς και της σθεναρής αντίστασης της Ρωσίας. Ωστόσο, τώρα στο πλαίσιο των τρεχόντων γεγονότων, έχει εξελιχθεί σπειροειδώς σε ένα βαθιά ριζωμένο εθνοτικό μίσος. Ειδικά στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής, όπου εργάστηκα πριν από τριάντα χρόνια και τις υποστήριξα στην πορεία τους προς μια νέα εποχή ειρήνης, το μίσος έχει πλέον ριζοσπαστικοποιηθεί πλήρως».
Ο Σακς επεσήμανε επίσης ότι οι ιστορικές μνήμες αυτών των χωρών έχουν διαστρεβλωθεί σοβαρά και δεν συνειδητοποιούν καθόλου ότι ο πυρήνας του πολέμου στην Ουκρανία είναι στην πραγματικότητα η αντίδραση της Ρωσίας στην απειλή που αισθάνεται για την ασφάλεια της από τις ΗΠΑ. «Όλα τα προβλήματα που έχουν προκύψει ερμηνεύονται ότι προέρχονται από την μοχθηρία της Ρωσίας, από την ρωσική επιθετικότητα, ένας ο πόλεμος που ξεκίνησε αδικαιολόγητα από τη Ρωσία που διαπράττει γενοκτονίες. Όλα αυτά όμως δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μάτσο από ψευδείς ιστορίες».
Προειδοποίησε ότι αυτό το καλλιεργούμενο μίσος ενδέχεται να ξεχειλίσει σύντομα. «Γι’ αυτό είναι τόσο επικίνδυνο αν συνδιαστεί με αυτά που συμβαίνουν στο Ισραήλ. Το μίσος έχει βράσει, έχει ξεχειλίσει και έχει μετατραπεί σε ανοιχτή γενική γενοκτονία. Οι Ισραηλινοί δεν έχουν πλέον καμία αυτοσυγκράτηση. Και αυτή η αποτρόπαια συμπεριφορά μεταδίδεται τώρα και στο ευρωπαϊκό μέτωπο — στις χώρες της Βαλτικής, στην Πολωνία, καθώς και στην αντίδραση της Ρωσίας. Επομένως, εγείρεται ένα σοβαρό ερώτημα: Θέλετε πραγματικά έναν καταστροφικό πόλεμο στην Ευρώπη;»
VI. Η Διπλωματία πρέπει να Αποκατασταθεί· η Κάλλας δεν είναι κατάλληλη για «Διπλωμάτης».
Ο Σακς είναι συγκρατημένα αισιόδοξος για την πιθανότητα η Ευρώπη να συνέλθει λίγο προ του ολέθρου και να συζητήσει την επανέναρξη του διαλόγου με τη Ρωσία, αλλά επισημαίνει μια οξεία αντίφαση.
«Αυτό που συζητούν τώρα στις Βρυξέλλες είναι αν πρέπει να ξεκινήσει ένας διάλογος με τη Ρωσία και το ποιος πρέπει να τους εκπροσωπήσει. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ίδια η Μέρκελ έχει προταθεί ως πιθανή εκπρόσωπος της Ευρώπης, ενώ έχει αναφερθεί και ο Μάριο Ντράγκι. Πιστεύουν ξεκάθαρα ότι η Κάλλας δεν μπορεί να είναι αυτό το πρόσωπο που θα μεσολαβήσει, επειδή η παθολογική ρωσοφοβία της είναι τόσο κραυγαλέα που την καθιστά ακατάλληλη για τον ρόλο του διπλωμάτη.»
Θεωρεί ότι η Ευρώπη ουσιαστικά παραδέχθηκε ότι η Κάλας δεν είναι κατάλληλη για τη διπλωματία. «Η Ευρώπη επέλεξε την Κάλλας ως επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της, επειδή εκείνη την εποχή η Ευρώπη αντιστέκονταν στην διπλωματική γραμμή, θεωρώντας η χρήση των όπλων ότι ήταν ο πιο σύντομος δρόμος προς την ειρήνη. Αν δεν θέλετε καθόλου διπλωματία, τότε ίσως να είναι μια καλή επιλογή».
Τέλος, συμπερασματικά ο Σακς έριξε την ευθύνη απευθείας στη Γερμανία.
«Αποδίδω την πρωταρχική, την κύρια ευθύνη για όλα αυτά τα επικίνδυνα που συμβαίνουν στον ίδιο τον Μερτς. Επειδή η Γερμανία φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη και πρέπει να λογοδοτήσει. Αν ο Μερτς ήταν πρόθυμος να αφιερώσει μια μέρα εξετάζοντας με ειλικρίνεια τη σύγχρονη γερμανική ιστορία και διπλωματία, και πόσες φορές η Γερμανία έχει αθετήσει τις υποσχέσεις της προς τη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσία από το 1990 μετά, ίσως να άλλαζε κατεύθυνση. Ξεκινώντας από μια ειλικρινή σκοπιά, είναι καιρός να ξεκινήσουμε διάλογο με τους ομολόγους μας».
Πηγή: Η Εκπομπή «YT Dialogue» του Glenn Diesen στο YouTube
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Τζέφρι Σακς: Τα Κράτη της Βαλτικής είναι πλέον το «Πιο Επικίνδυνο Μέρος» στον Κόσμο»
