Ζούμε σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη στιγμή της ιστορίας. Ζούμε επίσης σε μια εξαιρετικά παράλογη εποχή, τουλάχιστον όσον αφορά την αξιολόγηση της νοοτροπίας, της συμπεριφοράς και των λόγων των Δυτικών πολιτικών και των μέσων ενημέρωσης μπροστά στην καταστροφή.
Από τη μια πλευρά, οι Δυτικοί ηγέτες, οι ειδήμονες και οι στρατιωτικοί διοικητές φωνάζουν με προβλέψεις για πόλεμο με τη Ρωσία ως επικείμενο. Από την άλλη όμως, υπάρχει μια εκπληκτική αμέλεια να αποτραπεί. Η διπλωματία και η κατανόηση αποφεύγονται χυδαία. Πράγματι, υπάρχει μια απολύτως παράλογη επιλογή κλιμάκωσης προς τον πόλεμο, ειδικά μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτικών.
Κάτω από αυτό, φυσικά, βρίσκεται μια ιδεολογική πεποίθηση υπεροχής, μια περιφρόνηση για τη Ρωσία και άλλους επίσημα χαρακτηρισμένους εχθρούς (Κίνα, Ιράν κ.λπ.), όπου η Δυτική πολιτική τάξη βλέπει τον εαυτό της ως ανώτερο, όχι ως ίσο. Αυτή η νοοτροπία οδηγεί σε πόλεμο και αποκλείει τη διπλωματική εμπλοκή και τον διάλογο.
Σε οποιαδήποτε αντικειμενική ανάγνωση της κατάστασης, υπάρχει λίγη αμφιβολία ότι ο κίνδυνος ενός ολοκληρωτικού παγκοσμίου πολέμου είναι πάνω μας. Απίστευτα, για τρίτη φορά σε λίγο περισσότερο από έναν αιώνα, ο πλανήτης αντιμετωπίζει το φάσμα μιας τεράστιας διεθνούς σύγκρουσης. Αλλά αυτή τη φορά, το αποτέλεσμα θα ήταν πυρηνική πυρκαγιά με την εξαφάνιση της ζωής όπως την ξέρουμε. Αυτή η επαναλαμβανόμενη καταστροφή είναι μια καταδικαστική κατηγορία κατά του Δυτικού συστήματος, των καπιταλιστικών και ιμπεριαλιστικών μηχανισμών του για βία, κυριαρχία και, αναπόφευκτα, σύγκρουση. Σίγουρα, ένα τέτοιο σύστημα θα έπρεπε να καταργηθεί.
Το Ρολόι της Αποκάλυψης, υπό την εποπτεία του ανεξάρτητου Bulletin of Atomic Scientists, βρίσκεται στο πιο κοντινό σημείο στο μεσάνυχτα σε όλα τα 80 χρόνια ύπαρξής του. Το ρολόι εγκαινιάστηκε μετά τις αμερικανικές ατομικές επιθέσεις φρίκης κατά της Ιαπωνίας το 1945. Προοριζόταν να χρησιμεύσει ως προειδοποίηση για τον αυξανόμενο κίνδυνο πυρηνικού πολέμου. Είναι πραγματικά ένα τρομακτικό θέαμα ότι ο σημερινός κίνδυνος παγκόσμιας καταστροφής ξεπερνά τους πολλούς κινδύνους που αντιμετωπίστηκαν κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του Ψυχρού Πολέμου. Οι σημερινές εντάσεις ξεπερνούν ακόμη και εκείνες της Κρίσης των Πυραύλων της Κούβας του 1962, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση πλησίασαν έναν πυρηνικό πόλεμο.
Πολλοί Δυτικοί μελετητές, νομικοί εμπειρογνώμονες, αναλυτές και έμπειροι διπλωμάτες έχουν προσθέσει ολοένα και περισσότερο τις φωνές τους προειδοποιώντας για την τελική καταστροφή. Αποδίδουμε σεβασμό στις λογικές φωνές ανθρώπων όπως ο Alfred de Zayas, ο Jeffrey Sachs, ο Larry Johnson και ο Scott Ritter, φωνές στη Δύση που, σε αντίθεση με την πολιτική τάξη τους, προειδοποιούν με πάθος για τον δρόμο προς την απώλεια στον οποίο βρίσκεται ο κόσμος και από τον οποίο πρέπει να βγει επειγόντως.
Τα προειδοποιητικά λόγια αναβοσβήνουν σαν κόκκινο φως, αλλά οι Δυτικοί ηγέτες συνεχίζουν να παίρνουν αποφάσεις και να εκδίδουν πολεμικές δηλώσεις που οδηγούν τον κόσμο στο χείλος του γκρεμού.
Αυτή την εβδομάδα, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί υποστήριξαν και πάλι ανοιχτά την επίθεση κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας με τον αποκλεισμό του Καλίνινγκραντ, του ρωσικού θύλακα μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας. Ο Πολωνός Υπουργός Εξωτερικών Radoslaw Sikorski και ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ Mark Rutte (πρώην Ολλανδός πρωθυπουργός) επανέλαβαν τις εκκλήσεις άλλων Ευρωπαίων πολιτικών να επιτεθούν αποτελεσματικά στο Καλίνινγκραντ, δηλαδή να επιτεθούν στη Ρωσική Ομοσπονδία. Το ρωσικό πυρηνικό δόγμα δηλώνει ρητά ότι μια τέτοια επίθεση την υποχρεώνει να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα ως απάντηση.
Γιατί λοιπόν οι ηγέτες του ΝΑΤΟ συνεχίζουν να πιέζουν την πρόκληση; Τέτοιες κινήσεις είναι απλώς μια επέκταση του πολέμου δι’ αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Ο πόλεμός τους είναι μια αποτυχία. Αλλά οι φιλοπόλεμοι Δυτικοί πολιτικοί δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι κάνουν λάθος. Είναι πρόθυμοι να υποκινήσουν έναν ευρύτερο πόλεμο αντί να παραδεχτούν την ήττα και να αντιμετωπίσουν τις πολιτικές συνέπειες από τους δικούς τους πολίτες.
Η Ρωσία αυτή την εβδομάδα εξέδωσε μια σοβαρή προειδοποίηση, λέγοντας ότι οποιαδήποτε επίθεση στο Καλίνινγκραντ θα οδηγήσει σε ρωσικά αντίποινα με πυρηνικά όπλα.
Αντί να συνέλθουν και να νηφάλουν, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί απορρίπτουν υπεροπτικά τις ρωσικές προειδοποιήσεις ως «μπλόφα» ή κατηγορούν τη Μόσχα για πυρηνικό σαμποτάζ.
Σε ολομέλεια στο φόρουμ Valdai στη Μόσχα την Πέμπτη, ο Ρώσος Πρόεδρος Vladimir Putin υπογράμμισε την κολασμένη επισφάλεια.
«Αν φτάσουμε σε άμεση επίθεση κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας — σε αυτή την περίπτωση, το Καλίνινγκραντ, αν και θα μπορούσε ενδεχομένως να αφορά και άλλες περιοχές — το ζήτημα της χρήσης όλων των όπλων που έχει στη διάθεσή της η Ρωσία θα προέκυπτε αναπόφευκτα και αμέσως. Αυτό είναι αναπόφευκτο», είπε ο Πούτιν.
Σε μια δυσοίωνη αξιολόγηση της απερίσκεπτης κατεύθυνσης, σημείωσε:
«Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η στιγμή που τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει πλέον μπορεί να έρθει πολύ γρήγορα και απροσδόκητα για όλους. Η λογική της κλιμάκωσης, των ολοένα και πιο σκληρών αντιποίνων οδηγεί σε ένα μοιραίο σημείο χωρίς επιστροφή.»
Ο Ρώσος ηγέτης λέει ότι η αδιάκοπη κλιμάκωση της Δύσης σε λόγια και έργα οδηγεί σε μια άβυσσο. Απίστευτα, οι Δυτικοί πολιτικοί αρνούνται να συγκρατηθούν. «Στην καρδιά αυτής της κλιμάκωσης βρίσκονται η αλαζονεία και η υπερβολική αυτοπεποίθηση… Η σπείρα σφίγγει, και οι καταστροφικές συνέπειες αυξάνονται.»
Αυτή η απαίσια δυναμική θυμίζει το πρελούδιο του Πρώτου και του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τα Δυτικά πολιτικά κατεστημένα ήταν αδιάφορα για την επικείμενη καταστροφή.
Αλλά ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι πραγματικά ένα σημείο χωρίς επιστροφή.
«Πόσο μάλλον σήμερα, όταν τα οπλοστάσια των κορυφαίων δυνάμεων του κόσμου περιέχουν όπλα ικανά να καταστρέψουν κάθε ζωή ή, τουλάχιστον, να μετατρέψουν τη Γη σε καταστροφική κατάσταση», είπε ο Πούτιν.
Αυτό που είναι θλιβερό είναι η πλήρης προπαγάνδιση της δημόσιας συζήτησης στη Δύση. Όποιος τολμά να μιλήσει για τις αντικειμενικές ιστορικές αιτίες που έδωσαν γένεση στις τρέχουσες εντάσεις λογοκρίνεται ή λιθοβολείται ως ρωσικός υποτακτικός.
Υπάρχουν εξέχουσες φωνές λογικής στη Δύση, όπως σημειώθηκε παραπάνω. Αλλά αποκλείονται συστηματικά από τον δημόσιο διάλογο από τα mainstream μέσα και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Το κοινό πρέπει να βασίζεται σε εναλλακτικές πηγές μέσων για πληροφόρηση. Αυτό, ευτυχώς, έχει ενεργοποιήσει κριτικές απόψεις μεταξύ των πολιτών σε ολοένα και μεγαλύτερους αριθμούς, που αμφισβητούν ολόκληρη την πολεμοχαρή πολιτική των υπερβολικών στρατιωτικών δαπανών και των όπλων για την Ουκρανία να διεξάγει έναν μάταιο πόλεμο κατά της Ρωσίας. Σημειωτέον, αυτή την εβδομάδα ο Γερμανός Καγκελάριος Friedrich Merz και ο Mark Rutte του ΝΑΤΟ γιουχαρίστηκαν και αποδοκιμάστηκαν όταν εμφανίστηκαν δημόσια στο Münster της Γερμανίας.
Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι έχουμε ωθηθεί σε μια υπαρξιακή κρίση από τις Δυτικές κυβερνήσεις (καθεστώτα) που πήραν αντιδημοκρατικές, μυστικές αποφάσεις να διεξάγουν πόλεμο κατά της Ρωσίας πριν από χρόνια.
Όπως επισήμανε ο πρώην Βρετανός διπλωμάτης Ian Proud σε ένα εξαιρετικό podcast αυτή την εβδομάδα ενώ παρακολουθούσε το φόρουμ του Σότσι, οι ηγέτες στο Λονδίνο πήραν μια συνειδητή απόφαση να πάνε σε πόλεμο με τη Ρωσία ήδη από το 2014, όταν η Δύση χρηματοδότησε το φασιστικό πραξικόπημα στο Κίεβο.
Άλλες Δυτικές προσωπικότητες, όπως η πρώην Αμερικανίδα κρατική σχεδιάστρια Victoria Nuland και ο πρώην επικεφαλής του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg, έχουν επίσης παραδεχτεί με δικά τους λόγια ότι το ΝΑΤΟ οπλοποίησε σκόπιμα την Ουκρανία μετά το 2014 με σκοπό να αντιμετωπίσει τη Ρωσία. Αυτό ήταν πριν από την έκρηξη των εχθροπραξιών στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022.
Έτσι, ο κόσμος έχει ωθηθεί σε ένα πυρηνικό «γεγονός εξαφάνισης» μόνο και μόνο εξαιτίας της Δυτικής πολιτικής να επιδιώκει αντιπαράθεση με τη Ρωσία, χρησιμοποιώντας την Ουκρανία ως αντιπρόσωπο.
Ο πόλεμος είναι πολύ πιθανός, αλλά δεν είναι αναπόφευκτος. Οι Δυτικοί πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης, μέσω της αλαζονείας και της ρωσοφοβίας τους, κάνουν σίγουρα το χειρότερο για να τον καταστήσουν αναπόφευκτο. Αλλά αυτά τα εγκληματικά στοιχεία μπορεί να μην επικρατήσουν.
Υπάρχουν διεθνείς δομές και νόμοι· υπάρχει ακόμη διπλωματία, αν και κακοποιημένη και κατεστραμμένη· ίσως πιο σημαντικό, υπάρχει μαζική κοινή γνώμη κατά των μιαρών πολεμοκάπηλων· και υπάρχει μια αναδυόμενη κοινωνική και πολιτική εξέγερση κατά του προφανώς χρεοκοπημένου Δυτικού πολιτικού συστήματος.
Η πολιτική ελίτ στη Δύση που προωθεί τον πόλεμο μπορεί να φαίνεται κυρίαρχη, λόγω των φαινομενικά κυρίαρχων αφηγήσεων των μέσων. Αλλά η εξουσία τους είναι υπερεκτιμημένη κατά πολύ απέναντι στην τεράστια δημόσια αντίθεση στο εγκληματικό τους πρόγραμμα.
Η ιστορία μπορεί να ομοιοκαταληκτεί, όπως με τα προηγούμενα περίφημα προοίμια πολέμων. Αυτή τη φορά όμως, μια κρίσιμη διαφορά είναι ότι μπορεί να υπάρχει αρκετή δημόσια ευαισθητοποίηση ώστε να μην πέσουμε στο τέχνασμα των πολεμοκάπηλων να διασώσουν το σάπιο σύστημα.
Βρισκόμαστε στην παραμονή της καταστροφής, αλλά υπάρχει κάθε λογική ελπίδα ότι αντί για πόλεμο, η αυριανή καταστροφή θα μπορούσε να είναι αυτή του Δυτικού ιμπεριαλιστικού συστήματος, ανοίγοντας τον δρόμο σε έναν πραγματικά καλύτερο, πιο δίκαιο και ειρηνικό κόσμο.
