Ενα μεγάλο στρατιωτικο έργο, μία αντιαρματική τάφρο πλάτους 50 (πενήντα) μέτρων διανοίγει ο τουρκικός Στρατός στην εξέχουσα του Κάραγατς στον Εβρο, σύμφωνα με πληροφορίες που περιήλθαν στα χέρια των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών και από τότε έχει σημάνει συναγερμός στα ελληνικά Επιτελεία.
Το έργο υποτίθεται ότι είναι “αντιπλημμυρικό”, αλλά η σχεδίαση και το σημείο που εκτελείται, δεν έχει να κάνει σε κανένα σημείο με έργο πολιτικής προστασίας, αλλά με στρατιωτική κατασκευή, η οποία εκτελέστηκε από το Μηχανικό του τουρκικού Στρατού, όπως αποκαλύπτουν οι φωτογρααφίες που περιήλθαν σε ελληνική κατοχή και όχι από τη νομαρχία της Ανδριανούπολης:
Η εξέχουσα του Κάραγατς, είναι το μεγαλύτερο τμήμα τουρκικού εδάφους που εισέρχεται στην ελληνική επικράτεια δυτικά του ποταμού Εβρου και έχει συνολική έκταση 22,5 τ.χλμ. Υπάρχει άλλο ένα τμήμα της τάξεως των 8,5 τ.χλμ ελληνικού εδάφους στις Φέρρες. Στο Κάραγατς υπάρχει και η μικρή ομώνυμη τουρκική πόλη, ανατολικά της οποίας στήθηκε το τουρκικό έργο.
Τον Δεκέμβριο είχε αποπερατωθεί το 70% του έργου όσον αφορά το κανάλι αυτό καθ’εαυτό και με κάποιες καθυστερήσεις λόγω καιρού το σύνολο του έργου αναμένεται να έχει τελειώσει τον Ιούνιο.
Παράλληλα εκτελούνται έργα στο οδικό δίκτυο και κτίζονται νέες γέφυρες και περάσματα που απαιτούνται για να μπορούν να μετακινούνται απρόσκοπτα οι τουρκικές δυνάμεις.
Είναι το μεγαλύτερο οχυρωματικό έργο της τουρκικής Α’Στρατιάς στον Εβρο και εν συνεχεία θα δούμε τον σκοπό του.
Στην παρακάτω φωτογραφία απεικονίζονται πρόχειρες σημειώσεις λεπτομερειών του έργου που κράτησε σε μπλοκάκι Τούρκος επίσημος κατά την διάρκεια επίσκεψης στο έργο και το οποίο περιήλθε στην κατοχή των ελληνικών υπηρεσιών.
Στο νότιο τμήμα της αντιαρματικής τάφρου στην ανατολική όχθη υπάρχουν περιοχές που αποτελούν ανάμεσα στα άλλα τμήμα αμυντικών έργων προστασίας ενός συγκεκριμένου σημείου που χρησιμοποιείται για εκπαίδευση ζεύξεων με θέσεις για ανάπτυξη πλωτών γεφυρών του τουρκικού Στρατού.
Στην νότια-δυτική όχθη υπάρχουν περιοχές ανάπτυξης δυνάμεων και θέσεις μάχης με τοπική πρόβλεψη άμεσης ναρκοθέτησης, καθώς τώρα είναι κυρίως καλλιεργήσιμες εκτάσεις.
Η ανακάλυψη του έργου, αλλά κυρίως η έκτασή του έχει δημιουργήσει έναν ακόμα πονοκέφαλο στην αμυντική ελληνική σχεδίαση.
Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι κατασκευής του καναλιού βάσει των πληροφοριών που συνέλεξαν οι ελληνικής υπηρεσίες:
-Ο πρώτος είναι κάλυψη-απόκρυψη προπαρασκευαστικών ενεργειών βίαιης διέλευσης του Εβρου: Ο τουρκικός Στρατός δημιουργεί έναν τεχνητό πεδίο ασκήσεων που προσομοιάζει 100% στον Εβρο μακριά από τα αδιάκριτα ελληνικά βλέμματα. Τώρα όλες οι τουρκικές ασκήσεις διάβασης υδάτινου κωλύματος, εντοπίζονται, παρακολουθούνται και καταγράφονται από την ελληνική πλευρά, μαζί με όλες τις τακτικές που ακολουθούν. Οταν ολοκληρωθεί το έργο, το τουρκικό Μηχανικό θα μπορεί να δρα αθέατο.
-Μπορούν να συγκεντρώνονται δυνάμεις ζεύψης υδάτινου κωλύματος για αιφνιδιαστική επίθεση, μακριά από τα ελληνικά μέσα ηλεκτρονικής και φυσικής παρατήρησης
-Δημιουργούν ένα μείζον εμπόδιο στις ελληνικές μηχανοκίνητες δυνάμεις, κατ’αρχήν για να καταλάβουν ολόκληρη την εξέχουσα του Κάραγατς και να την χρησιμοποιήσουν ως διαπραγματευτικό όπλο σε περίπτωση π.χ. κατάληψης ενός ελληνικού νησιού και κατά δεύτερον για να επιτεθούν και να ζεύξουν αυτές προς Ανατολάς τον Εβρο και να εξορμήσουν στην ένα πρώτο σημαντικό εμπόδιο σε μια προσπάθεια διέλευσης στην ανατολική όχθη και από εκεί και πέρα στην Ανδριανούπολη των ελληνικών μηχανοκίνητων δυνάμεων.
Η Αγκυρα γνωρίζει ότι μόνο στον Εβρο υπάρχουν σημαντικές πιθανότητες να καταστεί δυνατή κατοχή τουρκικού εδάφους (η περίπτωση κατάληψης της Ιμβρου, λόγω εξασθένησης των ελληνικών αποβατικών μέσων δεν θεωρείται πλέον πιθανή), είτε σε μία αντεπίθεση, είτε σε απάντηση τουρκικής επίθεσης σε νησί ή νησιά του Αιγαίου και θέλουν να απαλείψουν κάθε τέτοια πιθανότητα.
Ηδη, όπως έχει αποκαλύψει η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ στο τεύχος Οκτωβρίου μετά το πραξικόπηα στην Τουρκία, βγήκαν από τα ράφια και “ξεσκονίζονται” σχέδια διάβασης του Εβρου και μεταφοράς του κέντρου βάρους της ελληνικής αντεπίθεσης, στην Ανατολική Θράκη, τα οποία σχέδια βασίζονται στον ΕΕ 100-1, «Επιχειρήσεις Χερσαίων Δυνάμεων», έκδοση διαταγής 2008.
Στον Έβρο βρίσκονται τρεις κύριοι σχηματισμοί: Η XVI M/K ταξιαρχία Πεζικού, με ζώνη ευθύνης το βόρειο τμήμα, η 50 Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ «Αψός», με ζώνη ευθύνης το κεντρικό Έβρο και η 12η Μ/Κ Μεραρχία Πεζικού, στο νότιο τμήμα του. Η υποστήριξη σε τεθωρακισμένα (εκτός των οργανικών αρμάτων των ΕΜΑ) προέρχεται από δύο ΤΘΤ με άρματα LEoprad 2HEL/A4 τις ΧΧΙ η οποία υπάγεται στην XVI M/K και ΧΧΙΙΙ η οποία υπάγεται στην 12η Μ/Κ.
Συνολικά στο Δ΄ ΣΣ υπάρχουν πάνω από 600 άρματα μάχης (Leopard 2HEL/2A4 και Leopard 1A5 και περί τα 1.000 και πλέον τεθωρακισμένα της οικογενείας M-113A1/A2 τα οποία βέβαια έχουν περιορισμούς στη χρήση τους στο κορεσμένο από απειλές πεδίο δράσης του Έβρου.
Υπάρχουν βέβαια και αρκετές εκατοντάδες Μ 113A1/A2 ATV εξοπλισμένα με βλήματα Improved TOW τα οποία μπορούν να προσφέρουν ικανοποιητικές λύσεις στην προστασία των Μηχανοκίνητων σχηματισμών.
Όλη η ανωτέρω δύναμη θα πρέπει φυσικά να διέλθει το πρώτο και σημαντικότερο εμπόδιο αυτό της διάβασης του ποταμού Έβρου και για αυτό το λόγο υπάρχουν αρκετές δεκάδες γεφυροφόρων οχημάτων όπως τα Leopard 1 Biber, Leopard 1 Leguan, M 48A5 AVLB και M60A1 AVLB.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, το συγκεκριμένο έργο καταδεικνύει με σαφήνεια ότι βρισκόμαστε στις παραμονές τουρκικής μείζονος επιθετικής τουρκικής ενέργειας και δεν έχει καμά σχέση με το αντίστοιχο ελληνικό έργο της μεγάλης αντιαρματικής τάφρου που δυστυχώς έχει μείνει ημιτελές μέχρι σήμερα…
Και όταν λέμε “παραμονές” δεν εννοούμε αύριο ή τον επόμενο μήνα, αλλά τα “σημάδια” δείχνουν ότι, χρονικά, μετά το σημείο “ορόσημο” της έναρξης παραλαβής των F-35 τον Απρίλιο του 2018, ο χρόνος αρχίζει να μετρά ανάποδα…
