Ο Martin Armstrong βλέπει τις τρέχουσες διαδηλώσεις και ταραχές στην Ευρώπη ως επιβεβαίωση μιας πρόβλεψης που το υπολογιστικό του σύστημα είχε δείξει χρόνια νωρίτερα για το 2026. Η Γαλλία είναι μόνο το πιο ορατό μέρος μιας ευρύτερης εξέλιξης που, κατά την εκτίμησή του, επεκτείνεται στο Βέλγιο, την Ιταλία, τη Γερμανία και την Αλβανία. Ο Armstrong προειδοποιεί για αυξανόμενες τιμές ενέργειας, αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια, αυξανόμενες εντάσεις λόγω μετανάστευσης και έναν «Panic Cycle» για πολιτικές αναταραχές το 2029. Στη χειρότερη περίπτωση, ακόμη και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να τεθεί υπό αμφισβήτηση.
Αφετηρία του άρθρου είναι η περιγραφή ενός αναγνώστη από τη Γαλλία, του οποίου ο αδελφός είδε το κατάστημά του να λεηλατείται και να καταστρέφεται ολοσχερώς στις πρόσφατες αναταραχές. Ο αναγνώστης υπενθυμίζει στον Armstrong ότι είχε προβλέψει χρόνια νωρίτερα σοβαρές πολιτικές αναταραχές στην Ευρώπη για το 2026, και ρωτά αν η κατάσταση θα οξυνθεί περαιτέρω μέχρι τον Νοέμβριο.
Η απάντηση του Armstrong είναι σαφής: το 2026 ήταν πράγματι το κεντρικό έτος του μοντέλου του για ευρείες κοινωνικές αναταραχές στην Ευρώπη. Και το τρέχον κύμα δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Μπορεί ενδιάμεσα να υπάρξει μια εκτόνωση, αλλά οι θεμελιώδεις εντάσεις παραμένουν. Ο Armstrong θεωρεί πιθανό ότι οι αναταραχές θα συνεχιστούν μέχρι τον Νοέμβριο.
Η Γαλλία Είναι για τον Armstrong Μόνο η Αρχή
Ο Armstrong δεν θεωρεί τις γαλλικές ταραχές ως μεμονωμένο γεγονός. Σύμφωνα με την περιγραφή του αναγνώστη, οι διαδηλώσεις εξαπλώθηκαν ήδη στο Βέλγιο, την Ιταλία, τη Γερμανία και την Αλβανία.
Για τον Armstrong, ακριβώς αυτή η εξέλιξη ταιριάζει στο μοτίβο του μοντέλου του: αυξανόμενο κόστος ζωής, αυξανόμενη οικονομική πίεση και αυξανόμενη δυσπιστία προς τις κυβερνήσεις συναντούν ταυτόχρονα γεωπολιτικές εντάσεις και ολοένα και μεγαλύτερη επιβάρυνση από τις τιμές ενέργειας.
Η κεντρική του δήλωση είναι επομένως: Οι αναταραχές δεν είναι βραχυπρόθεσμη αντίδραση, αλλά μέρος μιας μακροπρόθεσμης κοινωνικής εξέλιξης.
Armstrong: Η Μετανάστευση θα Αυξήσει Περαιτέρω την Πίεση στην Ευρώπη
Έναν ακόμη παράγοντα κινδύνου βλέπει ο Armstrong στη μετανάστευση.
Κατά την εκτίμησή του, το θέμα της μετανάστευσης θα αποσταθεροποιήσει περαιτέρω την Ευρώπη. Υποστηρίζει ότι ένα μέρος των μεταναστών που έγιναν δεκτοί δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για αφομοίωση και επομένως οι κοινωνικές εντάσεις θα μπορούσαν να αυξηθούν περαιτέρω.
Για τον Armstrong, αυτή η σύγκρουση προστίθεται σε μια ήδη τεταμένη οικονομική κατάσταση. Ο συνδυασμός κοινωνικών επιβαρύνσεων, αυξανόμενων τιμών και κοινωνικής πόλωσης θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την πολιτική πίεση στην Ευρώπη.
Η Ενέργεια Παραμένει σε Bull Market Σύμφωνα με το Μοντέλο του
Ιδιαίτερα κρίσιμη βλέπει ο Armstrong την εξέλιξη των τιμών ενέργειας. Το υπολογιστικό του σύστημα προειδοποιεί ακόμη για ένα bull market στην ενέργεια. Οι αυξανόμενες τιμές καυσίμων είναι ήδη ουσιώδες συστατικό των κοινωνικών εντάσεων.
Ο Armstrong πηγαίνει ακόμη παραπέρα: Το αργό πετρέλαιο θα μπορούσε, σύμφωνα με την πρόβλεψή του, να ανέλθει έως τα 200 δολάρια το βαρέλι μέχρι το 2028. Ως λόγους αναφέρει τον πόλεμο και τη συνεχιζόμενη υποστήριξη της Ουκρανίας.
Κατά την αντίληψή του, οι δυτικές κυβερνήσεις επιδεινώνουν έτσι μια οικονομική κρίση της οποίας τις συνέπειες πρέπει τελικά να φέρει ο ίδιος ο πληθυσμός τους.
«Οι Διαδηλώσεις Δεν θα Μειώσουν το Κόστος Ζωής»
Ο Armstrong συνδέει ρητά την κοινωνική δυσαρέσκεια με την πολιτική της Ουκρανίας των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.
Ένα σημαντικό μέρος των διαδηλώσεων στρέφεται κατά του αυξημένου κόστους ζωής. Όσο όμως η πολιτική ηγεσία εμμένει στην προηγούμενη πολιτική της για την Ουκρανία, τίποτα θεμελιώδες δεν θα αλλάξει κατ’ εκτίμηση του Armstrong.
Η δήλωσή του είναι σαφής: Οι διαδηλώσεις μόνο δεν θα μειώσουν το κόστος ζωής, όσο οι κυβερνήσεις δεν εγκαταλείψουν την υποστήριξή τους στον Ζελένσκι.
Ο Armstrong κατηγορεί τις πολιτικές δυνάμεις που ονομάζει νεοσυντηρητικές ότι επιδιώκουν αποκλειστικά τον γεωπολιτικό τους στόχο και αγνοούν τις οικονομικές συνέπειες των αποφάσεών τους για τον δικό τους πληθυσμό.
Έτσι, κατά την παρουσίασή του, βλάπτουν σοβαρά την παγκόσμια οικονομία.
Δύο Επικίνδυνα Μοντέλα Χτυπούν για Πρώτη Φορά Ταυτόχρονα
Το αποφασιστικό σημείο στην ανάλυση του Armstrong βρίσκεται ωστόσο βαθύτερα. Εξηγεί ότι το υπολογιστικό του σύστημα βλέπει για πρώτη φορά δύο μεγάλα μοντέλα να χτυπούν ταυτόχρονα προς την ίδια κατεύθυνση:
Civil Unrest — πολιτικές αναταραχές — και International War — διεθνής πόλεμος.
Ακριβώς αυτή η επικάλυψη τον ανησυχεί. Ο Armstrong τονίζει ότι δεν έχει ξαναδεί μια τέτοια ταυτόχρονη ευθυγράμμιση των δύο μοντέλων. Για τον ίδιο, αυτό είναι ένα προειδοποιητικό σήμα ότι οι εσωτερικές πολιτικές και γεωπολιτικές κρίσεις συντήκονται ολοένα και περισσότερο.
Έτσι, η Ευρώπη θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη ταυτόχρονα με εσωτερικές κοινωνικές εντάσεις και μια επιδεινούμενη διεθνή κατάσταση σύγκρουσης.
2029: Το Μοντέλο του Armstrong Δείχνει έναν «Panic Cycle»
Ακόμη πιο βαρύ είναι το βάρος της πρόβλεψής του για το έτος 2029. Το μοντέλο του για τις πολιτικές αναταραχές δείχνει εκεί έναν λεγόμενο «Panic Cycle».
Στον Armstrong, αυτός ο όρος περιγράφει μια φάση ιδιαίτερα υψηλής μεταβλητότητας και απότομων αλλαγών. Σε σχέση με τις κοινωνικές αναταραχές, αυτό σημαίνει, κατά την παρουσίασή του, ότι οι υπάρχουσες πολιτικές και κοινωνικές εντάσεις θα μπορούσαν να οξυνθούν σημαντικά.
Οι συνέπειες θα μπορούσαν να ξεπερνούν κατά πολύ τις διαδηλώσεις και τις ταραχές. Ο Armstrong θεωρεί ακόμη πιθανό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα μπορούσε να υπάρξει πλέον υπό αυτή την πίεση στη σημερινή της μορφή.
Αυτονομιστικά Κινήματα Θα Μπορούσαν να Ενισχυθούν
Με τις αυξανόμενες κοινωνικές αναταραχές, ο Armstrong αναμένει ταυτόχρονα μια ισχυρότερη πίεση από αυτονομιστικά κινήματα.
Όταν οι κυβερνήσεις χάνουν την εμπιστοσύνη του πληθυσμού τους και οι οικονομικές και πολιτικές εντάσεις αυξάνονται περαιτέρω, περιοχές και ομάδες πληθυσμού θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν εντονότερα την υπάρχουσα πολιτική τάξη.
Ο Armstrong συνδέει επομένως ρητά την αναμενόμενη αύξηση των πολιτικών αναταραχών με μια πιθανή αύξηση των αυτονομιστικών κινημάτων εντός της Ευρώπης.
Έτσι, η κρίση δεν θα αφορούσε πλέον μόνο μεμονωμένες κυβερνήσεις, αλλά την εδαφική και θεσμική δομή της ίδιας της Ευρώπης.
Armstrong: Η Πολιτική Δεν Ακούει Πλέον τους Ανθρώπους
Για τον Armstrong, ένας ουσιώδης λόγος αυτής της εξέλιξης βρίσκεται στη συμπεριφορά της πολιτικής ηγεσίας. Κατηγορεί τους πολιτικούς ότι δεν παίρνουν πλέον στα σοβαρά τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Η πολιτική τάξη πιστεύει ότι ο πληθυσμός δεν είναι σε θέση να κατανοήσει τους μακροπρόθεσμους στόχους και τις αντιλήψεις των κυβερνώντων. Έτσι, οι ανησυχίες και οι διαδηλώσεις αγνοούνται αντί να αντιμετωπίζονται οι υποκείμενες αιτίες.
Ακριβώς αυτή η συμπεριφορά επιδεινώνει, κατά την άποψη του Armstrong, την πολιτική αποξένωση.
«Αυτή Δεν Είναι η Γνώμη Μου — Αυτά Είναι τα Δεδομένα»
Ο Armstrong δίνει μεγάλη σημασία στο να γίνουν οι προβλέψεις του κατανοητές όχι ως προσωπική πολιτική εκτίμηση. Δηλώνει ρητά ότι οι προβλέψεις προέρχονται από το υπολογιστικό του σύστημα και βασίζονται σε ιστορικά δεδομένα.
Σύμφωνα με δηλώσεις του, το σύστημά του διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες βάσεις δεδομένων ιστορικών γεγονότων παγκοσμίως. Εσωτερικές πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις καταγράφονται χωριστά.
Από αυτά τα σύνολα δεδομένων προκύπτουν δύο ανεξάρτητα μοντέλα — ένα για εσωτερικές κοινωνικές εξελίξεις και ένα για διεθνή γεγονότα.
Γι’ αυτό ο Armstrong προειδοποιεί να μην συγκρίνονται οι προβλέψεις του απλώς ως προσωπική γνώμη με άλλες πολιτικές εκτιμήσεις.
Η δήλωσή του είναι: «Αυτή δεν είναι η προσωπική μου γνώμη. Είναι ο υπολογιστής, με βάση τα ιστορικά αρχεία. Αυτά είναι τα δεδομένα.»
Η Ευρώπη Βρίσκεται Κατά τον Armstrong Μόνο στην Αρχή
Η προοπτική του Armstrong είναι ανάλογα ζοφερή. Το 2026 ήταν το κεντρικό έτος που το μοντέλο του είχε σηματοδοτήσει εδώ και καιρό για ευρείες κοινωνικές αναταραχές στην Ευρώπη. Τα σημερινά γεγονότα δεν είναι επομένως έκπληξη γι’ αυτόν.
Αλλά το 2026 δεν είναι το τελικό σημείο.
Οι αυξανόμενες τιμές ενέργειας, το υψηλό κόστος ζωής, οι συνεχιζόμενες γεωπολιτικές συγκρούσεις, οι κοινωνικές εντάσεις λόγω μετανάστευσης και μια πολιτική ηγεσία που, κατά την παρουσίαση του Armstrong, ακούει ολοένα και λιγότερο τον δικό της πληθυσμό, θα μπορούσαν να επιδεινώσουν περαιτέρω την κρίση.
Ιδιαίτερα καθοριστική είναι η προειδοποίησή του για το έτος 2029.
Εάν το μοντέλο του επιβεβαιωθεί ξανά, οι σημερινές διαδηλώσεις θα μπορούσαν να είναι μόνο το προστάδιο μιας πολύ μεγαλύτερης πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής — με αυξανόμενα αυτονομιστικά κινήματα και μια Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας τη συνέχιση ο Armstrong θέτει ρητά υπό αμφισβήτηση.
