Κυριακή του καλού Σαμαρείτη σήμερα, και τελευταία ημέρα πριν από την τεσσαρακονθήμερη νηστεία των Χριστουγέννων, σεβαστοί μας πατέρες και αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ενώ η αγία μας Εκκλησία τιμά και εορτάζει τη μνήμη τριών μεγάλων Αγίων: του Αποστόλου Φιλίππου εκ των Δώδεκα, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και του ενδόξου νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου.
Με αφορμή τα όσα βλάσφημα κατά καιρούς λέγονται και πράττονται από αιρετικούς Ιεράρχες, προς καλούς αγωνιστές της ευσέβειας, κληρικούς και λαϊκούς, ότι δήθεν είναι σχισματικοί και διχάζουν την Εκκλησία και επειδή χθες είχαμε την πανήγυρη του κορυφαίου διδασκάλου της Εκκλησίας, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, θα αποστομώσουμε όλα τα πονηρά αυτά στόματα, μέσα από την Πατερική μας παράδοση γενικά και την Χρυσοστομική πένα ειδικώτερα, φανερώνοντας πότε ένα σχίσμα είναι θανάσιμο πνευματικά και πότε γίνεται καλό, επαινετό και άγιο!, όπως επίσης πότε η ενότητα και η ομόνοια γίνονται βλαπτικές και σκοτώνουν την αθάνατη ψυχή.
Είναι καθολική πάνω σ’ αυτόν τον ιερό διχασμό η θεία εντολή του Χριστού μας και των Αγίων Αποστόλων, ξεκάθαρες επίσης οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και οι διδαχές όλων των Αγίων Πατέρων μας, να χωριζόμαστε δηλ. εντελώς και αμέσως από τους Αιρετικούς ψευδεπισκόπους, μάλιστα όταν η Αίρεση έχει περάσει στο Εκκλησιαστικό σώμα μετά από βλάσφημη Σύνοδο.
Το καλό σχίσμα, λοιπόν, σεβαστοί μας αναγνώστες, επιβάλλεται, είναι εντολή, υποχρεωτικό, όταν πρόκειται μόνο για θέματα Πίστεως! Αυτό το βλέπουμε στους βίους όλων σχεδόν των Αγίων Πατέρων μας, εκ των οποίων οι περισσότεροι είτε διώχθηκαν καθηρημένοι, είτε εκουσίως αποκόπηκαν από τις παράνομες αιρετικές συναγωγές, που κατά καιρούς προσπαθούσαν να επιβληθούν ως κρατικά νόμιμες στη συνείδηση του πιστού πληρώματος της Εκκλησίας.
Ας καταισχυνθούν σήμερα όλοι εκείνοι οι ψευτοευσεβείς, που ισχυρίζονται ότι δήθεν αγωνίζονται μέσα στην Εκκλησία κατά των Οικουμενιστών, συγκοινωνούν όμως και γίνονται ένα πνευματικό σώμα μ’ αυτούς, μνημονεύοντας έτσι τους μεγαλύτερους και καταδικασμένους ήδη από τις Άγιες Συνόδους αιρετικούς της ιστορίας σύγχρονους “κληρικούς”, ή αλλιώς, ακόμα κι αν δεν τους μνημονεύουν, τολμούν όμως οι θεότυφλοι κάτι χειρότερο, δέχονται σε εκκλησιαστική κοινωνία τους χαραγμένους επίσημα και σφραγισμένους του νέου εμβολίου του Αντιχρίστου, προσβάλλοντας έτσι κάθε ιερό κανόνα και τις διδαχές των Αγίων της Εκκλησίας μας, τους οποίους με βλαμμένη ευλάβεια νομίζουν, οι ταλαίπωροι, ότι πιστά και συνετά τιμούν και ακολουθούν, πώς δηλ; Με την ψεύτικη αγάπη και το χάιδεμα, που αρέσει στον κόσμο, αλλά αντιστρατεύεται τον αιώνιο λόγο και νόμο του Θεού! Στώμεν καλώς αδελφοί!
Α. ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.
Πριν ξεκινήσουμε να εντρυφούμε στα θεόπνευστα γραπτά του θείου Χρυσοστόμου, τα τόσο επίκαιρα για το άγιο σχίσμα, που μας προτρέπει όσο ποτέ σήμερα να το ενεργήσουμε νόμιμα και θαρραλέα απέναντι στους αιρετικούς κληρικούς και τους χαραγμένους πρώην αδελφούς μας, να υπενθυμίσουμε στην αγάπη σας, ότι κατά κοινή ομολογία όλων των Πατέρων, ο άγιος Ιωάννης έχει ονομαστεί κατ’ εξαίρεση “διδάσκαλος των διδασκάλων της Εκκλησίας”.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης εγκωμιάζοντάς τον του αποδίδει τα εξής ονόματα:
Άγγελος, Απόστολος,Προφήτης, Μάρτυρας, Θαυματουργός, Ελεήμονας, Κήρυκας της μετανοίας, Ρήτορας και Εξηγητής των Γραφών. Χαρακτηρίζεται επίσης ως ” το στόμα του Χριστού και το στόμα του Παύλου”.
Αξίζει ακόμη, για να καταλάβουμε το μεγαλείο του θείου Πατρός μας, να καταγράψουμε όπως μας διασώζεται από τον άγιο Νικόδημο το όραμα που είδαν ο Άγιος Μάρκος ο ασκητής και ο Αδελφειός, επίσκοπος Αραβισσού για τη θέση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στον ουρανό.
” Θέλοντας (ο όσιος Μάρκος) να μάθει ποια δόξα αξιώθηκε να λάβει ο θείος Χρυσόστομος στους ουρανούς από το Θεό, περιήλθε σε κατάσταση εκστάσεως στον παράδεισο και αφού είδε σε ένα ολόλαμπρο και ωραιότατο τόπο όλους τους πατέρες και διδασκάλους της Εκκλησίας, έφυγε περίλυπος, γιατί δεν είδε εκεί που περίμενε να ιδεί τον Χρυσόστομο. Τότε τον ερώτησε ο οδηγός του για ποια αιτία είναι λυπημένος και όταν εκείνος έμαθε το λόγο αποκρίθηκε· «Ιωάννην τον της μετανοίας λέγεις; άνθρωπος, εν σώματι ών, εκείνον ιδείν ου δύναται! Εκεί γαρ παρίσταται, όπου ο θρόνος ο δεσποτικός!»
Β. ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.
Ανυποχώρητος έως τέλους φάνηκε ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος απέναντι στις Αιρέσεις, τα κακά σχίσματα και τις παρανομίες της εποχής του.
Επαινώντας τους αδίκως διωχθέντες προκατόχους του στην Αντιόχεια, Αγίους Μελέτιο και Φλαβιανό, διδάσκει πώς ο επίσκοπος πρέπει να αποκόβει αμέσως τα σεσηπότα και ανίατα μέλη καθαρίζοντας το πλήρωμα της Εκκλησίας!
Ποιός ποιμένας άραγε σήμερα τολμά απλά και μόνο να πει ότι υπάρχουν ανίατα και σεσηπότα μέλη; Όλοι, και οι θεωρούμενοι αγωνιστές της Ορθοδοξίας πλανήθηκαν στο θέμα του χαράγματος, αποδεχόμενοι τη μεγαλύτερη και ανίατη ακαθαρσία της Πίστεως κατά τους Αγίους μας και την Γραφή ως μια απλή αμαρτία και γενόμενοι έτσι ένα σώμα με τον διάβολο!!!
Συνιστά ακόμη ο Άγιος την αποφυγή κάθε κοινωνίας με τους Αιρετικούς, παρομοιάζοντάς τους χειρότερους από τα δηλητήρια των φαρμάκων, ακόμα κι αν πρόκειται για τους ίδιους τους γονείς μας.
Πολύ σοφά επιπλέον παρουσιάζει πώς πρέπει να είναι καταρτισμένος ο ιερέας, ώστε να μπορεί να αντικρούει θεολογικά όλες τις πλάνες και τις αιρέσεις!
Λέγει μάλιστα το πολύ αληθινό και επίκαιρο ότι, όταν νοσεί η ψυχή στα δόγματα, δεν την ωφελεί η αγία ζωή! Πολλοί ασκητές, μας λέγει, έπεσαν, διότι είχαν άγνοια και απειρία δογματική.
Αλήθεια, πόσο καθαρά δεν φωτογραφίζει και την εποχή μας, που το σύνολο σχεδόν των μοναχών και ηγουμένων συντάσσονται εκουσίως ή ακουσίως με την Αίρεση και αποδέχονται αντικανονικά τους χαραγμένους και φρικτούς αποστάτες του Χριστού στη λατρεία του εκκλησιαστικού σώματος;
Σαν το γνήσιο στόμα του Απ.Παύλου και του Χριστού ο θείος Χρυσόστομος στηλιτεύει τα όντως κακά σχίσματα, τα οποία αποκλειστικά προέρχονται από την φιλαυτία και την φιλαρχία, ενώ θεωρεί όσους προσέρχονται στην ιερωσύνη παράνομα, δηλ. με χρηματισμό και φιλίες αρχόντων, εκτός Εκκλησίας και εχθρούς του Χριστού.
Δεν δίσταζε επίσης ο Άγιος να αποκόπτει, να αφορίζει δηλ. τα μέλη εκείνα της Εκκλησίας που ζούσαν δημοσίως αισχρά.
“Πονώ μας λέει περισσότερο, όταν αναγκάζομαι να δεχθώ την αισχρότητα, παρά όταν βλέπω τα αποκομμένα μέλη να πηγαίνουν στους (κακούς εννοείται) σχισματικούς!”
( Ομιλία στην προς Εφεσίους επιστολή 11, 5 ΕΠΕ 20,710).
Έλεγε ακόμη γράφοντας στην αγία διακόνισσα Ολυμπιάδα, ότι “κανέναν δεν φοβήθηκα όπως τους επισκόπους, εκτός ολίγων”
(Επιστ.14,4. PG 52,617)
Χαρακτηρίστηκε ο ίδιος σχισματικός και δημιουργός του σχίσματος των Ιωαννιτών.
Είπε ο Άγιος όμως τα εξής φοβερά για όσους αναξίους επισκόπους προκαλούν τα όντως σατανικά σχίσματα με την φιλαρχία τους: “Το να σχίσεις την Εκκλησία δεν είναι καθόλου μικρότερο κακό από την Αίρεση και αυτό δεν ξεπλένεται ούτε με το αίμα του μαρτυρίου για τον Χριστό!!! ( PG 62,85-87)
Για ποιον άραγε τα έλεγε αυτά ο Άγιος και σήμερα όλοι οι διαστροφείς του αιρετικοί ψευτοποιμένες κατηγορούν τους καλούς αγωνιστές, οι οποίοι καλώς και σωτηριωδώς αποκόπτονται απ’ αυτούς;
Μόνο για όσους είχαν εκλεγεί αναξίως επίσκοποι και εισπηδούσαν σε ξένες δικαιοδοσίες στηρίζοντας τους πονηρούς, αυτό δηλ. που κάνουν σήμερα όλοι οι Πατριάρχες και Αρχιεπίσκοποι του Οικουμενισμού, στηρίζοντας τους κακούς και διώκοντας κάθε έναν που αντιδρά νόμιμα για την καταπάτηση των δογμάτων και κανόνων της Πίστεως.
Δεν είναι σχίσμα λοιπόν όταν κάποιος αποσχίζεται από την επικρατούσα Αίρεση υπερασπιζόμενος τα δόγματα της Πίστεως!
Σχίσμα κακό είναι όταν φίλαρχοι άνθρωποι δημιουργούν φατρίες για θέματα παραδόσεως θεραπεύσιμα και συγκροτούν παράνομα συνόδους, όπως έκαναν στις μέρες μας οι προτεσταντικού τύπου παραφυάδες των φανατικών ημερολατρών του πατρίου ημερολογίου.
Την Εκκλησία όμως κυρίως την καταξεσχίζουν όσοι καταπατούν τους θεσμούς και τους ιερούς κανόνες που ασφαλίζουν τα άγια δόγματα της Πίστεως, δηλ. το σύνολο των Επισκόπων της σημερινής κρατικής Συνόδου, που αποδέχονται όλη τη νέα εκκλησιολογία της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, πώς; συγκοινωνώντας και μνημονεύοντας τους προδότες της εκεί αντιχρίστου και παρανόμου συνάξεως και υπογράφοντας επίσημα όλα τα βλάσφημα υγειονομικά δόγματα της Νέας Εκκλησίας του αντιχρίστου εμβολιασμού! ΌΛΟΙ τα έχουν υπογράψει αυτά, ΟΛΟΙ δηλ. έχουν όχι απλώς καταξεσχίσει, αλλά καταστρέψει ολοτελώς την Εκκλησία, αποδεχόμενοι τις νεοφανείς βλασφημίες απ’ το Ουκρανικό κακοκέφαλο και μετά, οι οποίες τους έχουν ήδη κάνει καθηρημένους και έκπτωτους της ιερωσύνης, με αποκορύφωμα το σφράγισμα του νέου εμβολίου, που τους καθιστά αυτομάτως μή Χριστιανούς οριστικά, ως έχοντας χάσει ανεπιστρόφως τη σφραγίδα του Αγίου Χρίσματος, δηλ. του Αγίου Πνεύματος.
Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ.
Ο Άγιος Ιωάννης ποτέ δεν αποδέχθηκε, όπως και όλοι οι Άγιοι την καθαίρεσή του, ούτε και επέτρεπε στους δικούς του να υπογράψουν ότι συναινούν σ αυτήν.
Επαινούσε ως το τέλος της ζωής του όσους δεν είχαν εκκλησιαστική κοινωνία με τους κρατούντες εκκλησιαστικούς. Προτρέπει μάλιστα να πράξουν όλοι το ίδιο!!! και θεωρεί μάρτυρες όσους αγωνίζονται για την υπεράσπιση της Πίστεως αντιδρώντας απέναντι στους ψευδοποιμένες αιρετικούς!
Μη σκανδαλίζεσθε φωνάζει, όταν βλέπετε ιερείς που προδίδουν την Πίστη έχοντας πρόσωπο ευλαβικό και μια έπιπλαστη πραότητα!
Φτάνει μάλιστα αυτούς που δεν κατανοούν τους αληθινούς αγωνιστές, αλλά τους λοιδωρούν λόγω ανοησίας και δειλίας, να τους αποκαλεί καθάρματα και βλάκες!
” Καλύτερα να μην έχεις επίσκοπο, παρά να έχεις κακό επίσκοπο!” (μας λέει επίσης στην ερμηνεία της προς Εβραίους επιστολής)
(Ομιλ.34,1,P.G 63,231).
Μας αναφέρει ακόμα κάπου, το φοβερό και τόσο επίκαιρο, “ότι ο ίδιος ο Χριστός αναλαμβάνει την διαποίμανση σε περιόδους επικράτησης των αιρετικών και τότε μάλιστα καθιστά τα πρόβατα ποιμένες και δι αυτών διώχνει τους λύκους!”.
Η Εκκλησία του Χριστού, συνεχίζει ο Άγιος, τρέφεται και αυξάνει με τους διωγμούς, γι’ αυτό να μη στενοχωρούμαστε σε τέτοιες δύσκολες εποχές.
Τονίζει πάλι σε άλλο σημείο, ότι η Εκκλησία δεν είναι απλά οι τοίχοι, αλλά το σύνολο των πιστών. Επαινεί δε το ποίμνιό του, που χωρίς τον ποιμένα έδιωξε τους λύκους!
Κάνει όμως σαφή διάκριση ανάμεσα στην στάση, δηλ. τις βιαιοπραγίες που φτάνουν σε φόνο, και τον καλό ζήλο, ταυτιζόμενος με τον δεύτερο.
Τα χωρία βέβαια, που μας αφήνει ο Άγιος παρακαταθήκη καλού αγώνα απόσχισης από την ασέβεια, είναι τα εξής:
” Αν δεις κάπου να παραβιάζεται η ευσέβεια, μή προτιμήσεις την ομόνοια από την αλήθεια, αλλά στάσου με ανδρεία έως θανάτου χωρίς καθόλου να προδώσεις την αλήθεια”.
(PG 60,611)
Επίσης το : ” Μην παραδέχεστε κανένα νόθο δόγμα με το πρόσχημα της αγάπης”
( PG 62,191)
Και στην ερμηνεία του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου πάλι διδάσκει σαφέστατα:
” Ἔστι γάρ σχισθῆναι καλῶς. Διό καί ο Χριστός ἔλεγεν· “Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπί τήν γῆν, ἀλλά μάχαιραν”. Ἔστι γάρ καί κακή ὁμόνοια, ἔστι καί καλή διαφωνία. Καί γάρ οἱ τόν πύργον οἰκοδομοῦντες, ὡμονόησαν ἐπί κακῷ τῷ ἑαυτῶν· καί οἱ αὐτοί οὗτοι πάλιν, ἄκοντες μέν, ἐπί συμφέροντι ὅμως ἐσχίσθησαν… καί Ἰούδας ὡμονόησε μετά τῶν Ἰουδαίων κακῶς. Ἔστιν οὖν σχισθῆναι καλῶς καί ἔστιν ὁμονοῆσαι κακῶς… Ὥστε οὐ πανταχοῦ ὁμόνοια καλόν, ὥσπερ οὖν οὐδέ πανταχοῦ ἡ διάστασις κακόν»
Για να φιμωθούν εδώ πάλι όσοι διαστρέφουν κάποιον λόγο, που δήθεν είπε ο Άγιος, ότι “καλύτερα να πλανάσαι με την Εκκλησία παρά να κάνεις το σωστό και να είσαι εκτός αυτής” ( βλέπε δηλώσεις Μητροπολιτών Λεμεσού, Ναυπάκτου και Γόρτυνος και του ηγουμένου Εφραίμ του Βατοπαιδίου) να απαντήσουμε, πως ουδέποτε είπε τέτοιον βλάσφημο λόγο ο θείος Πατήρ.
Η Εκκλησία εξάλλου ποτέ δεν πλανάται, ούτε ταυτίζεται με την εκάστοτε διοικούσα Σύνοδο!!!
Ο Άγιος Ιωάννης απλώς τότε, απευθυνόμενος στους Πρωτοπασχίτες, ασθενούντας δηλ. πιστούς, που για ένα διοικητικό και ημερολογιακό θέμα είχαν πλανηθεί, αλλά δεν είχαν γίνει επίσημα ούτε σχισματικοί, ούτε αιρετικοί, καθώς τους θεωρεί ο Άγιος απλώς νοσούντα μέλη της Εκκλησίας, και διδάσκοντάς τους να μην αποσχίζονται για ευτελείς λόγους, όπως έκαναν δυστυχώς πολλοί σημερινοί παλαιοημερολογίτες, διατυπώνει με μια εναντιωματική πρόταση, με κάτι δηλ. που δεν είναι ποτέ αληθινό, ότι “κι ἄν ἀκόμη ἡ Ἐκκλησία διέπραττε σφάλμα, δέν θά ἦταν τό κατόρθωμα ἀπό τήν ἀκριβῆ τήρηση τῶν χρόνων τόσο μεγάλο, ὅσο εἶναι τό ἔγκλημα πού προέρχεται ἀπό τή διαίρεση καί τό σχίσμα. ( ΕΠΕ Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Άπαντα τα έργα, τομ.34, σελ.188).
Ξεκαθαρίστηκε επομένως το πόσο καλό και μαρτυρικό για τον Άγιο είναι να αγωνίζεσαι έως θανάτου για την ευσέβεια, χωρίς να κοιτάς την ψεύτικη ενότητα και ομόνοια, την οικουμενιστική θα λέγαμε σήμερα αγαπολογία και ειρηνολογία, η οποία όχι μόνο σε κάνει κοινωνό των αιρετικών, αλλά και συνοδοιπόρο τους προς την απώλεια.
Πόσο πλανεμένοι είναι αλήθεια όσοι επίσκοποι λένε πως διαφωνούν με την νέα Εκκλησιολογία του Αντιχρίστου Παγκοσμίου Συμβουλίου των Αιρέσεων, όμως έχουν πλήρη κοινωνία και φιλία με τους εχθρούς του Χριστού!!!
Δεν είναι αυτό η χειρότερη μορφή υποκρισίας;
Δ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΑΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΔΙΧΑΣΜΟ.
Ο Μέγας Βασίλειος σε μια εκπληκτική για το θέμα μας επιστολή (214η) προς τον κόμητα Τερέντιο λέει για τον καθηρημένο από την τότε “νόμιμη” και κρατούσα Σύνοδο άγιο Μελέτιο, τον προκάτοχό του ιερού Χρυσοστόμου, ότι αυτός είναι η αληθινή Εκκλησία, επαινώντας ουσιαστικά τον “σχισματικό” Άγιο και προτρέποντας τους πιστούς να τον ακολουθήσουν ως θαυμασιώτατο επίσκοπο, παραβλέποντας τη θεσμική “Εκκλησία”.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, απαντώντας στους κατηγόρους του, γιατί δεν συντάσσεται με την διοικούσα Αίρεση, την “Εκκλησία” δηλ. κατ’ αυτούς, αλλά αποσχίζεται, είπε τον εξής αθάνατο λόγο: “Η Ἐκκλησία δέν βρίσκεται ἐκεῖ πού εἶναι οἱ διοικοῦντες, οἱ πατριάρχες, οἱ ἐπίσκοποι, οἱ σύνοδοι, ἡ Ἱεραρχία, ἀλλά ἐκεῖ πού ὑπάρχει ἡ σωτήρια ὁμολογία τῆς πίστεως”( PG 90,93) Και συνέχισε στον ανακριτή Μηνά:
” Ἄν λοιπόν αὐτός πού λέγει ὅσα διδάσκουν ἡ Ἁγία Γραφή καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες σχίζει τήν Ἐκκλησία, αὐτός πού ἀναιρεῖ τά δόγματα τῶν Ἁγίων τί ἀποδεικνύεται ὅτι προκαλεῖ στήν Ἐκκλησία, δεδομένου ὅτι χωρίς τά δόγματα δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξει ἡ Ἐκκλησία;” (PG 90,117)
Προφανῶς αυτός δέν τήν σχίζει ἁπλῶς, ἀλλά τήν καταστρέφει, τήν ἐκμηδενίζει, γίνεται διάβολος, διότι μόνο ὁ Σατανάς θέλει νά καταστρέψει τήν Ἐκκλησία”.
Στο ίδιο ακριβώς πνεύμα κινείται και ο ιερός Ιωσήφ Βρυέννιος, ο διδάσκαλος του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού :
”Έστι κακὴ ὁμόνοια, καὶ καλὴ διαφωνία· ἐστι σχισθῆναι καλῶς, καὶ ὁμονοῆσαι κακῶς· οἷς γὰρ ἡ φιλία ἀπωλείας πρόξενος, τούτοις τὸ μῖσος ἀρετῆς ὑπόθεσις γίνεται· καὶ κρείσσων ἐμπαθοῦς ὁμονοίας, ἡ ὑπὲρ ἀπαθείας διάστασις· καλὸν τὸ εἰρηνεύειν πρὸς πάντας, ἀλλ᾿ ὁμονοοῦντας πρὸς τὴν εὐσέβειαν· μεγάλη δὲ ἀρετὴ τοῦ δικαίου, ὅταν ἔχῃ τοὺς τοῦ Θεοῦ ἐχθρούς, ἐχθρούς· καὶ τοὺς αὐτοῦ φίλους, φίλους· ὥσπερ μεγάλη κακία ἁμαρτωλοῦ, ὅταν τοὺς τοῦ Θεοῦ φίλους ἔχῃ ἐχθρούς, καὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ φίλους”.
Τα ίδια ακριβώς για το καλό σχίσμα και τον καλό πόλεμο απέναντι στην κακή ομόνοια και ειρήνη μας δίδαξαν όλοι ομόφωνα οι Άγιοι Πατέρες, πρώτα με το παράδειγμά και κατόπιν με τους λόγους τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε εκτός των όσων έχουν ειπωθεί, τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης, τον Μέγα Αθανάσιο, τον Μέγα Αντώνιο, τον άγιο Κύριλλο Ιεροσολύμων, τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας, τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, τον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό, τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, και πλήθος άλλων παλαιών Αγίων μέχρι και τον άγιο Αθανάσιο τον Πάριο, τον άγιο Νεκτάριο, τον άγιο Δανιήλ τον Κατουνακιώτη, τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, τον άγιο Παΐσιο και πολλούς άλλους συγχρόνους Αγίους μας.
Και επειδή σήμερα έχουμε τη μνήμη ενός όντως μεγίστου θεολόγου και ομολογητή της Ορθοδοξίας, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, που αν και αφορίστηκε και καθαιρέθηκε άδικα, όμως είχε κόψει την κοινωνία από τον αιρετικό Πατριάρχη Καλέκα και πριν εκείνος καταδικαστεί, όπως και όφειλε, όπως και οφείλουν ακόμη πιο επιτακτικά οι σημερινοί ιερείς και λαϊκοί, που έχουν να αντιμετωπίσουν όχι έναν μεμονωμένο αιρετικό Πατριάρχη, αλλά ένα παγκόσμιο οργανωμένο και συνοδικό ανοσιούργημα, ας θυμηθούμε τί απάντησε και πόσο επίκαιρα ελέγχει τους δειλούς σε κάποια επιστολή του, καθώς επίσης και ποιούς θεωρεί μέλη της Εκκλησίας.
“Μας λένε όσοι αποκαλούν τους εαυτούς τους και καλούνται από τους άλλους ειδήμονες και ιεροί, ότι θα μας κάνουν απόβλητους της Εκκλησίας. Από ποιά Εκκλησία θα μας κάνουν απόβλητους; Από Αυτήν των Αποστόλων; Από αυτήν των Ομολογητών; Αφού με αυτούς είμαστε σύμφωνοι.
Άρα λοιπόν θα μας εκδιώξουν από την νέα εκκλησία με τα νεοφανή δόγματα. Γιατί πού φαίνεται η ευσέβεια σε αυτήν την νεοφανή εκκλησία; Στις απειλές, στους λοιδωρισμούς, στο εναντίον των αγίων στασιακό φρόνημα, στο ψεύδος και στην παραποίηση των Ιερών Κανόνων, στον ισοσκελισμό Αγίων και βεβήλων;
Η δική μας Εκκλησία, είναι αγνή, καθαρή, ειρηνική, απέχει του οποιοδήποτε φαύλου καί πονηρού καί κάθε κακίας, είναι ἐλευθέρα καί δεν αναμιγνύεται με ρύπους καί σπίλους, πρεσβεύει τά υγιή καί καθαρά καί ειλικρινή δόγματα των θεοφόρων ἀνδρῶν…
(Από την Ἀναίρεσιν γράμματος Ἰγνατίου Ἀντιοχείας, ΕΠΕ 3, 606 και από Ἰωσήφ Καλοθέτου Συγγράμματα, παρά Δημητρίου Τσάμη, τόμος 1, σελ. 294-296)
Και εξηγεί ο ίδιος Άγιος Γρηγόριος, ιερομόναχος τότε, γράφοντας στον αιρετικό Πατριάρχη :
«Οἱ τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς ἀληθείας εἰσί· καί οἱ μή τῆς ἀληθείας ὄντες οὐδέ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσί» (Π.Χρήστου, Γρηγορίου Παλαμά Συγγράμματα Τόμ.Β’, Θεσσαλονίκη 1966, σελ.624).
Ἡ Ἐκκλησία δηλ. βρίσκεται ἐκεῖ πού εἶναι ἡ ἀλήθεια· ὅσοι δέν εἶναι μέ τήν ἀλήθεια εἶναι ἐκτός Ἐκκλησίας.
Ας μήν μιλούν επομένως απερίσκεπτα και ειρωνικά όσοι νομίζουν πως αγωνίζονται σήμερα μέσα στην Αίρεση και κατηγορούν εμάς που αποτειχιστήκαμε και αποσχιστήκαμε νομίμως απ’ αυτήν και απ’ όσους δέχθηκαν την καταραμένη σφραγίδα του Αντιχρίστου, ως τη μεγαλύτερη ασέβεια, διότι απλά οι Άγιοί μας και η Αγία Γραφή στο σύνολό της, κατατάσσουν όσους λένε τέτοια λόγια, στους Αιρετικούς, ως πονηρούς διαστροφείς και αρνητές των Ιερών Κανόνων και των Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έτσι μας δίδαξαν και παρέδωσαν να πράττουμε σε περιόδους Αιρέσεων και αποστασίας.
Και αν αυτό επιβάλλεται έτσι να γίνεται, να προτιμάμε δηλ. το καλό σχίσμα από την κακή ομόνοια, πόσο μάλλον αυτό είναι απόλυτη ανάγκη να συμβεί στα έσχατα των εσχάτων αποκαλυπτικά χρόνια της ήδη ενεργουμένης Πανθρησκείας και του χαράγματος του Αντιχρίστου;
Ε. ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΣΑΜΑΡΕΙΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΣΚΟΦΟΡΕΜΕΝΗΣ ΑΣΕΒΕΙΑΣ.
Όπως είχαμε πει και πέρυσι, έχουμε πλέον απέναντί μας ζωντανή τη διαστροφή της Παραβολής του Καλού Σαμαρείτου.
Το πανδοχείο της Εκκλησίας έχει ήδη μετατραπεί σε πανδοχείο των Αιρέσεων! Οι δήθεν διάδοχοι των Αποστόλων φορούν πια μόνιμα τη μάσκα του καλού και πράου και φιλόθεου και φιλάδελφου, για να θανατώσουν πονηρά τα λογικά πρόβατα.
Πώς; Βάζοντας στις πληγές των ασθενούντων πιστών μόνο λάδι και όχι κρασί, μή δεχόμενοι δηλ. τον αυστηρό και τιμωρητικό χαρακτήρα της θείας δικαιοσύνης και βλασφημώντας έτσι το Πανάγιο Πνεύμα κατά τους Αγίους Πατέρες.
Δεν χρησιμοποιούν επίσης τα αυθεντικά, αλλά τα πλαστά δηνάρια, των αλλοιωμένων Θείων Γραφών και της μοντέρνας και μονομερούς, της οικουμενιστικής δηλ. και ψευδούς προς τον πλησίον αγάπης.
Δεν πιστεύουν πια στη γιατρειά του Καλού Σαμαρείτου, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, του ιατρού ψυχών και σωμάτων, αλλά προσκυνούν ως Κύριό τους τη σφραγίδα του Ιού του μετανθρώπου, δηλ. τον Αντίχριστο με όλα τα επακολουθούντα νεοφανή υγειοφασιστικά δόγματά του.
Ενώ παρουσιάζονται ως καλοί Σαμαρείτες της φιλανθρωπίας, βοηθούν μόνο τους μή ορθόδοξους εμβολιασμένους και αντιπαρέρχονται με απέχθεια τους ασφράγιστους πιστούς!
Τώρα πάλι ετοιμάζονται τα πιόνια των Σιωνιστών να θέσουν γενικό αποκλεισμό και στην αγορά για όσους δεν θα έχουν πάνω τους το χάραγμα του Θηρίου, και κάποιοι δήθεν ορθόδοξοι, γελάνε όταν ακούν τη λέξη χάραγμα Αντιχρίστου και όταν ταυτίζουμε την επικαιρότητα με το 13ο κεφ. της Αποκαλύψεως.
Αγαπητοί μας αδελφοί, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας ενώπιον του Θεού και των Αγίων μας, τους οποίους λέμε ότι δήθεν αγαπάμε, όμως τους ατιμάζουμε συνέχεια με την αμετανοησία μας και την ηθελημένη μας τύφλωση απέναντι στα σημεία των καιρών.
Ο Χριστός, μας προειδοποίησε και μας άφησε αναπολόγητους, η Αγία Γραφή βοά για την σίγουρη κόλαση όσων αποδέχονται τα μέτρα του Αντίχριστου φασισμού. Κάποιοι αυτόκλητοι (ρασοφόροι και μή) σωτήρες, φιλανθρωπότεροι του Χριστού και των Αγίων, δίνουν συγχωροχάρτια ταχείας ευλογίας στους σιχαμερούς αρνητές Χριστού, στους κοπρίζοντες δηλ. το Άγιο Βάπτισμα εμβολιασμένους. Κανένας δεν υψώνει ούτε τον παραμικρό Χρυσοστομικό έλεγχο στους διαβολεμένους Ψευδεπισκόπους, τους προκλητικούς, μα και τους άθεους συνενόχους τους της σιωπηρής συμπόρευσης.
Το τέλος της κρατούσης “Εκκλησίας” κοντοφτάνει…Θειάφι και σαπίλα κολάσεως μυρίζουν τα χνώτα όσων μετέτρεψαν τον οίκο του Θεού σε οίκο ανοχής ιερόδουλων του Αντιχρίστου.
Χαιρόμαστε που ξέρουμε ποιό θα είναι το τέλος τους! Λυπούμαστε όμως πολύ για όσους ακόμα χάνονται, ελπίζοντας σε μετάνοια των ανιάτων και σεσηπότων! Λυπούμαστε επίσης, που το πλήθος χάνεται μέσα στη χλιαρότητα και τη σύγχυση της επισκοποκεντρικής πλάνης και της προσκόλλησης στον γεροντισμό της κακής υπακοής.
Ευτυχώς όμως που η Εκκλησία του Χριστού πάντα θα αναδεικνύει αυτούς τους τρελούς και ελάχιστους “σχισματικούς” Αγίους, τους νέους Μάρκους Ευγενικούς και Μαξίμους και Στουδίτες, πάντα, ναί, θα αναδεικνύει Μάρτυρες και Ομολογητές, ευτυχώς όμως, αυτοί πάντοτε θα είναι στον άγιο χώρο των καλών Σχισματικών και ποτέ στους φίλους των Αιρετικών, των Προφητολόγων και των εντός της Αιρέσεως ορθοδόξων, θα είναι πάντα οι ακραίοι και υπερβολικοί στην θεία αγάπη, που ξέρουν βέβαια να εργάζονται θυσιαστικά για τη δόξα του μόνου Καλού μας Σαμαρείτου, Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ώ πρέπει πάσα δόξα εις τους αιώνας των αιώνων.Αμήν.
