του system failure
Οι μεγαλοδημοσιογράφοι και διάφοροι “ειδικοί” σχολιαστές των Αμερικανικών συστημικών ΜΜΕ έδειχναν σοκαρισμένοι όταν κατάλαβαν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα γίνει ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Κι όμως, τα ίδια ΜΜΕ ήταν αυτά τον προωθούσαν και μάλιστα περισσότερο ακόμα και από την αγαπημένη τους Χίλαρι Κλίντον, καθόλη τη διάρκεια της κούρσας για την προεδρία, σύμφωνα με διάφορες μετρήσεις. Οι αγορές στην αρχή έκαναν βουτιά, αλλά, “παραδόξως”, ανέκαμψαν πολύ γρήγορα, όπως έγινε και μετά την ψήφο υπέρ του Brexit. Τίποτα το συνταρακτικό δεν συνέβη. Φαίνεται σαν να πρόκειται για άλλη μια καλή σκηνοθεσία από τους τερατώδεις μηχανισμούς του κατεστημένου.
Αν πραγματικά θέλετε να καταλάβετε ποιος αποτελούσε πραγματική απειλή για το κατεστημένο, θα έπρεπε να γυρίσετε πίσω και να παρακολουθήσετε όλη την πορεία των υποψηφίων για τα προκριματικά του Δημοκρατικού κόμματος. Στην αρχή, θα βλέπατε ότι τα συστημικά ΜΜΕ θεωρούσαν σίγουρη τη νίκη της Χίλαρι και μάλιστα ότι θα επικρατούσε πολύ άνετα ενάντια στον Σοσιαλιστή, εσωκομματικό της αντίπαλο, Μπέρνι Σάντερς. Σχεδόν έκαναν πλάκα μαζί του. Αλλά μετά, τα πράγματα έγιναν σοβαρά, καθώς ο Μπέρνι άρχισε να δημιουργεί ένα μαζικό κίνημα έξω από το διεφθαρμένο ‘πεδίο ελέγχου’ των μιντιακών μηχανισμών.
Ειδικά η Αμερικανική νεολαία έδινε μια εκπληκτική ώθηση στον Μπέρνι, με πολύ γρήγορο ρυθμό, με τη μαζική της παρουσία στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις και μέσα από τα social media. Επίσης, τα ανεξάρτητα μίντια στο διαδίκτυο συνεισέφεραν σημαντικά στο να κάνουν τον Μπέρνι γνωστό σε όσο το δυνατόν περισσότερους Αμερικανούς. Διότι το σύστημα είναι όντως πολύ ισχυρό, αλλά όχι ανίκητο. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορεί να ελέγξει.
Μετά, θα βλέπατε τα πρώτα σημάδια φόβου και αμηχανίας στα πρόσωπα και τις φωνές των μιντιακών φερέφωνων, όταν άρχισαν να παρακολουθούν προσεκτικά την απότομη άνοδο του Μπέρνι εναντίον της Χίλαρι. Έπειτα, θα πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι άρχισαν να καταγράφουν τη δυναμική του Μπέρνι, όχι μόνο απέναντι στην Χίλαρι Κλίντον, αλλά και απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ. Και αυτό έγινε πολύ πριν η Χίλαρι κερδίσει τελικά τον Μπέρνι στα προκριματικά των Δημοκρατικών. Για ποιο λόγο λοιπόν τα μίντια άρχισαν να καταγράφουν προσεκτικά τη δυναμική που είχε ο Μπέρνι απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ; Η απάντηση είναι απλή: επειδή ήθελαν να ξέρουν αν έπρεπε να δράσουν σοβαρά για να τον βγάλουν εκτός παιχνιδιού.
Όταν διαπίστωσαν λοιπόν με τρόμο, ότι ο Μπέρνι μπορούσε να κερδίσει τον Τραμπ με πολύ άνεση και με σημαντική διαφορά σε σχέση με την Χίλαρι Κλίντον, κατάλαβαν ότι έπρεπε να τον ξεφορτωθούν. Ήταν πολύ πιο εύκολο να το κάνουν στα προκριματικά των Δημοκρατικών, μέσα σε ένα άδικο και αντιδημοκρατικό σύστημα, όπου οι μεγαλοεκλέκτορες είναι αυτοί καθορίζουν ουσιαστικά το αποτέλεσμα και όχι οι ψήφοι των οπαδών του κόμματος. Δεν θα ρίσκαραν να αφήσουν τον Μπέρνι να φτάσει ως την τελική μάχη απέναντι στον Τραμπ, με την προσοχή σχεδόν όλου του πλανήτη στραμμένη σ’αυτή την αναμέτρηση για το προεδρικό χρίσμα. Πράγματι, αποκαλύφθηκε μέσω των WikiLeaks ότι ο κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος είχε εξαπολύσει έναν ανελέητο εσωτερικό πόλεμο κατά του Μπέρνι Σάντερς, αλλά και ότι πολλοί διαπλεκόμενοι λομπίστες ήθελαν να τον ξεφορτωθούν.
Όταν το κατεστημένο κατάφερε τελικά να απαλλαγεί από την πραγματική απειλή που λεγόταν Μπέρνι Σάντερς, άρχισε η μεγάλη παράσταση. Στην αρχή, ο Σάντερς αναγκάστηκε να δηλώσει ότι θα υποστηρίξει την Κλίντον, αλλιώς τα μίντια θα τον είχαν “σταυρώσει” κατηγορώντας τον ότι οδηγεί τους οπαδούς του μακριά από αυτή και άρα βοηθάει στο να επικρατήσει το “τέρας” Ντόναλντ Τραμπ. Ήταν η απόλυτη ταπείνωση για τον Μπέρνι, όπως ακριβώς ήθελαν, προκειμένου να δείξουν ποιος κάνει κουμάντο.
Έπειτα, η ταινία τρόμου συνεχίστηκε, ίσως με την πιο αποκρουστική κούρσα για το προεδρικό χρίσμα στην ιστορία των Αμερικανικών εκλογών. Η Χίλαρι Κλίντον βυθιζόταν σε ένα βούρκο σκανδάλων, διαφθοράς και καταστροφικών πολέμων. Πιστεύετε ότι το κατεστημένο δεν έβλεπε την δημοτικότητά της να καταρρέει;
Από την άλλη πλευρά, ο ρατσιστής δισεκατομμυριούχος, Ντόναλντ Τραμπ. Έπαιξε καλά το παιχνίδι του αντι-συστημικού υποψηφίου, αλλά στην πραγματικότητα, είναι απλά μια εφεδρεία του κατεστημένου. Τι πιστεύετε ότι θα κάνει; Θα προστατεύσει τα συμφέροντα των εκατομμυρίων φτωχών εργατικών στρωμάτων ή τα συμφέροντα της τάξης του; Μπορείτε να μαντέψετε; Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Στο μόνο που μπορούμε πραγματικά να ελπίζουμε, είναι ότι θα αντισταθεί τελικά στην προοπτική μιας ανοιχτής σύγκρουσης με τη Ρωσία, όπως θέλει η Χίλαρι Κλίντον και το Αμερικανικό βαθύ κράτος, φυσικά.
Σε αυτό το αποκρουστικό θέαμα, η Χίλαρι Κλίντον αποτελεί την τέλεια προσωποποίηση μιας ιδεολογίας που χρεοκοπεί. Το κατεστημένο θα την ήθελε ίσως λίγο ακόμα περισσότερο στην εξουσία, ώστε να προετοιμάσει καλύτερα το έδαφος για την έλευση της επόμενης σκοτεινής εποχής.
Έτσι, ο Ντόναλντ Τραμπ ήρθε λίγο νωρίτερα. Ο Τραμπ αντιπροσωπεύει ξεκάθαρα και με ευθύτητα τον αδίστακτο κυνισμό των ελίτ: ναι, είμαστε το ένα τοις εκατό που σας εκμεταλλευόμαστε και σας φτωχοποιούμε και θέλουμε να σας κυβερνήσουμε για να είμαστε σίγουροι ότι δεν πρόκειται ποτέ να σηκώσετε κεφάλι.
Ο νεοφιλελευθερισμός δίνει τη σκυτάλη σε μια νέα και βάρβαρη Φεουδαρχία …
