Το να υπάρχει το διπλό ή δελφικό έψιλον (ЭIЄ) ανάμεσα στις ιστορικές σημαίες της Μογγολίας, αμέσως μας φέρνει στο νου την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί η ύπαρξη του καθαρά ελληνικού αυτού συμβόλου στα βάθη της Ασιανής ηπείρου; Ποίος άλλος Έλληνας θα είχε τη δύναμη να το διαδώσει μέχρι εκεί, και για ποιόν λόγο;
Το 2006, για να γιορτάσουν οι Μογγόλοι τα 800 χρόνια από την ίδρυση της αυτοκρατορίας τους, ο τηλεοπτικός σταθμός του Χόνγκ-Κονγκ Phoenix TV δημιούργησε ένα ντοκιμαντέρ για το φεστιβάλ του Τζένγκινς Χαν στην Μογγολία. Ανάμεσα στις εορταστικές εκδηλώσεις, υπήρξε και φεστιβάλ βιβλίου, στο οποίο τότε είχε κυκλοφορήσει ένα βιβλίο, από τον εκδοτικό οίκο Huihueng Group Hongkong, 162 σελίδων με τις ιστορικές σημαίες της Μογγολικής Αυτοκρατορίας και του Τζένγκις Χαν. Το βιβλίο φυσικά είναι δυσεύρετο.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ανάμεσα στις σημαίες της Μογγολίας υπάρχουν κάποιες που θυμίζουν Ελλάδα, ειδικά αυτή με το διπλό έψιλον (ЭIЄ), και “δείχνουν” τον Μέγα Αλέξανδρο. Η εκστρατεία του Διονύσου υπήρξε προγενέστερη της εκστρατείας του Μ. Αλεξάνδρου για την οποία εμείς δεν διαθέτουμε πολλά στοιχεία, επομένως “υπεύθυνος” για την διάδοση του συμβόλου είναι ο Μ. Αλέξανδρος.
Πριν δούμε τις σημαίες να πούμε ότι η Μογγολία βρίθει ελληνικών συμβόλων. Ο μαίανδρος, που είναι χαρακτηριστικό σύμβολο της αρχαίας Ελλάδος, συναντάται συχνά στην χώρα. Ειδικά ο διπλός μαίανδρος, ο οποίος σχηματίζει και την σβάστικα, και υπάρχει ακόμη και στα μογγολικά διαβατήρια, υπάρχει σχεδόν παντού. Ακόμη και το επίσημο έμβλημα, ο θυρεός, της Μογγολίας είναι περικυκλωμένος με διπλό μαίανδρο. Οι δε απλοί μογγόλοι νομάδες των στεπών κοσμούν μέχρι σήμερα τις σκηνές τους (Yurt), κυρίως, με μαίανδρο. Και όχι μόνο με μαίανδρο, αλλά και με ελληνικού τύπου σχέδια κυμάτων θαλάσσης την στιγμή που η Μογγολία δεν έχει θάλασσα, και ποιος ξέρει πόσοι Μογγόλοι είχαν δει παλιά θάλασσα στη ζωή τους.
Εντύπωση προκαλεί και το κυανό χρώμα που χρησιμοποιούν οι νομάδες, όχι διότι είναι κυανό, όσο διότι εξοβελίζουν το κόκκινο που είναι το επίσημο χρώμα τους. Εξ’ άλλου η κόκκινη μηλιά εκεί είναι.
Ο Μ. Αλέξανδρος πήγε στην Μογγολία ή Βόρεια Κίνα (μην βλέπετε πως είναι τα σημερινά σύνορα των χωρών) στην έρημο Τάκλα Μακάν και έκλεισε στα έγκατα της γης τους Γωγ και Μαγώγ (μαγ-εία) με τις χάλκινες πύλες. Αυτά τα γράφει πολύ παραστατικά και το Κοράνι. Στην Σούρα 18, δηλαδή στο Κεφάλαιο 18 του Κορανίου, που έχει τίτλο ελ-Κεχφ, και στους στίχους 83 έως και 97, περιγράφεται το γεγονός αυτό. Και εφόσον πήγε ο Μ. Αλέξανδρος εκεί και επιτέλεσε τέτοιο καλό, λογικό είναι οι εντόπιοι να υιοθέτησαν και τα σύμβολά του, μετά από τέτοιο κατόρθωμα.
Είναι καλές όλες αυτές οι πληροφορίες αλλά ας δούμε και τις σημαίες. Στην πρώτη, όπως φαίνονται στην φωτογραφία, τριγωνική σημαία υπάρχει σε κυανό φόντο το χρυσό διπλό ή δελφικό έψιλον καίτοι ο σερβοαμερικανός Eugene Ipavec, αυτός που δημοσίευσε τις σημαίες, θεωρεί ότι το σύμβολο είναι τόξο και βέλος. Δικαιολογείται, διότι δεν γνωρίζει προφανώς το διπλό έψιλον, από την στιγμή μάλιστα που δεν το γνωρίζουν οι περισσότεροι των Ελλήνων. Η πρώτη σημαία με το διπλό έψιλον είναι η πιο σημαντική.
Η δεύτερη τριγωνική σημαία, η οποία εικονίζει ένα χρυσό άλογο σε κυανό φόντο ας μη ληφθεί από πολλούς υπ’ όψιν, αλλά όταν ο Μ. Αλέξανδρος έκτισε πόλη προς τιμή του Βουκεφάλα, τι πιο φυσικό να τον εικονίζει και σε σημαία. Εδώ να πούμε ότι και οι μογγόλοι είναι διάσημοι για τα’ άλογά τους, και εξαιρετικοί ιππείς.
Στην τρίτη και τελευταία τριγωνική σημαία, εικονίζεται ένας χρυσός αετός. Ο αετός που ίπτατο πάντοτε επάνω από τον Μ. Αλέξανδρο. Στην τελευταία χολιγουντιανή ταινία για το Μ. Αλέξανδρο, μας το δείχνουν.
Ένα άλλο στοιχείο που συνηγορεί ότι όλ’ αυτά έχουν ελληνικές ρίζες είναι και η παρακάτω φωτογραφία από παλιό χειρόγραφο του Αφγανιστάν. Στην φωτογραφία βλέπουμε μογγόλους στρατιώτες με κόκκινη σημαία, να πολιορκούν το Πεκίνο, κρατώντας ασπίδες με τους δύο ηλίους «της Βεργίνας». Οι ήλιοι είναι δύο, όχι ένας! Κοιτάξτε καλά την χρυσή λάρνακα του Φιλίππου! Το σύμβολο εικονίζεται πεντακάθαρα και ο συμβολισμός είναι ολοφάνερος!
Ο Ελληνισμός είχε και έχει τις ρίζες του παντού. Αυτό λέει η Ιστορία. Τα στοιχεία που υπάρχουν είναι πολλά, αλλά λιγοστά σε σχέση με όσα μας κρύβουν. Αλλά και μέσα απ’ αυτά τα λίγα στοιχεία, εξάγονται πολλά συμπεράσματα.
