Γράφοντας στην Βρετανική Κυριακάτικη Mail, ο δημοσιογράφος Πήτερ Χίτσενς σχολίασε τον περασμένο μήνα το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (SOHR):
”Μιλώντας για τον πόλεμο και τη Συρία, πολλοί από εσάς ίσως έχουν παρατηρήσει συχνές αναφορές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε ένα σώμα που ονομάζεται «Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», που συχνά αναφέρεται ως μια αμερόληπτη πηγή πληροφοριών σχετικά με την περίπλοκη αυτή σύγκρουση, στην οποία η βρετανική κυβέρνηση παίρνει σαφώς πλευρές. Το “Παρατηρητήριο” λέει στον ιστότοπό του ότι “δεν σχετίζεται ή συνδέεται με κανένα πολιτικό σώμα”.
”Στο οποίο απαντώ: Το Υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Office) του Μπόρις Τζόνσον δεν είναι πολιτικό σώμα; Επειδή το Υπουργείο μου επιβεβαίωσε ότι «το Ηνωμένο Βασίλειο χρηματοδότησε ένα πρότζεκτ ύψους 194.769,60 λιρών για να παρέχει στο Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα εξοπλισμό επικοινωνίας και κάμερες». Είναι πολλά, έτσι δεν είναι; Λατρεύω την ακρίβεια αυτών των 60 λεπτών. Οι φόροι σας, αμερόληπτα, επί τω έργω”.
Ο αριθμός αυτός επιβεβαιώθηκε σε επικοινωνία με το Υπουργείο Εξωτερικών από τον ανεξάρτητο πολιτικό δημοσιογράφο Ίαν Σινκλαίρ. (Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στο Media Lens, 17 Μαΐου 2018).
Το SOHR διευθύνεται από ΈΝΑ άτομο, που βρίσκεται στη Βρετανία.
Το 2011, το Reuters ανέφερε ότι ο Ράμι Αμπντουλραχμάν είναι ο «γρήγορα ομιλών διευθυντής της αναμφισβήτητα πιο μεγάλου κύρους ομάδας ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Συρίας», του SOHR:
”Όταν δεν ασχολείται με κλήσεις από διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο Αμπντουλραχμάν βρίσκεται λίγα λεπτά κάτω από το δρόμο στο κατάστημα ρούχων του, το οποίο δουλεύει με τη σύζυγό του”.
Δεδομένης της φύσης του οργανισμού, η επιρροή του SOHR είναι εκπληκτική:
“Αναφερόμενο ουσιαστικά από κάθε μεγάλο ειδησεογραφικό μέσο από τότε που ξεκίνησε μια εξέγερση εναντίον του σιδερένιου καθεστώτος του Σύριου Προέδρου Μπασάρ αλ-Ασάντ, το Παρατηρητήριο αποτέλεσε βασική πηγή ειδήσεων για τα γεγονότα στη Συρία”.
Περιγραφόμενο από το Reuters ως «ομάδα αντιπολίτευσης», το SOHR είναι ανοιχτά υπέρ της αλλαγής καθεστώτος:
”Μετά από τρία σύντομα διαστήματα στη φυλακή στη Συρία για ακτιβισμό υπέρ της δημοκρατίας, ο Αμπντουλραχμάν ήρθε στη Βρετανία το 2000 φοβούμενος μια μεγαλύτερη, τέταρτη φυλάκιση.
”Ήρθα στη Βρετανία την ημέρα που πέθανε ο Χάφεζ αλ-Ασαντ και θα επιστρέψω όταν ο Μπασάρ αλ-Άσαντ φύγει”.
Τον Δεκέμβριο του 2011, το Στράτφορ, ένα ισχυρό ερευνητικό ινστιτούτο αποτελούμενο από πρώην αξιωματούχους ασφαλείας των ΗΠΑ, προειδοποίησε:
”Οι περισσότεροι από τους πιο σοβαρούς ισχυρισμούς της Συριακής αντιπολίτευσης αποδείχθηκαν υπερβολικά υπερβολικοί ή απλώς αναλήθειες … αποκαλύπτοντας περισσότερο τις αδυναμίες της αντιπολίτευσης από το επίπεδο αστάθειας στο καθεστώς της Συρίας”.
Οι εκθέσεις από το SOHR και άλλες ομάδες αντιπολίτευσης, «όπως αυτές του καθεστώτος, πρέπει να αντιμετωπιστούν με σκεπτικισμό», υποστήριξε το Στράτφορ: «η αντιπολίτευση αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται εξωτερική υποστήριξη, συγκεκριμένα οικονομική στήριξη, για να είναι πιο ισχυρό κίνημα απ’ ότι είναι τώρα. Για το σκοπό αυτό, έχει κάθε λόγο να παρουσιάσει τα γεγονότα στο έδαφος κατά τρόπο που να καθιστά δυνατή την υποστήριξη απ’ το εξωτερικό».
Οι Los Angeles Times περιέγραψαν το SOHR ως «αντιπρόσωπο της αντιπολίτευσης». Και όμως, όπως αναφέρει το Reuters, ο Αμπντουλραχμάν ισχυρίζεται ουδετερότητα:
«Είμαι ανάμεσα σε δύο πυρά, αλλά δείχνει ότι είμαι ουδέτερος εάν παραπονεθούν και οι δύο πλευρές», είπε, επιμένοντας ότι δε δέχεται χρηματοδότηση και διαχειρίζεται το Παρατηρητήριο σε εθελοντική βάση».
Δύο χρόνια αργότερα, οι New York Times περιέγραψαν ένα τροποποιημένο μοντέλο χρηματοδότησης:
”Xρήματα από δύο καταστήματα φρούτων καλύπτουν τις ελάχιστες ανάγκες του για ρεπορτάζ σχετικά με τη σύγκρουση, μαζί με μικρές επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από μία Ευρωπαϊκή χώρα την οποία αρνείται να ταυτοποιήσει”.
Χάρη στον Χίτσενς, γνωρίζουμε τώρα ότι η εν λόγω χώρα είναι η Βρετανία και η χρηματοδότηση το 2012 ήταν 194.769,60 λίρες.
Όπως αναφέρει το Media Lens, το 2013 σύγκρινε τον αντανακλαστικό σεβασμό για το SOHR με την προηγούμενη απόρριψη αναφορών για θανάτους στο Ιράκ που δημοσιεύτηκαν το 2004 και το 2006 από το Lancet, το κορυφαίο ιατρικό περιοδικό στον κόσμο.
Κανείς, φαίνεται, δεν θα ήθελε να αμφισβητήσει την ύπαρξη των υψηλών αριθμών που παρείχε ένας ιδιοκτήτης καταστήματος ρουχισμού που υποστήριζε την αλλαγή καθεστώτος στη Συρία από το Κόβεντρι της Βρετανίας. Κανείς δεν αμφισβητεί τη μεθοδολογία του SOHR ούτε παραπονιέται για στατιστικές που ρίχνονται με ανεύθυνη εγκατάλειψη. Γιατί; Επειδή οι εκθέσεις του Lancet του 2004 και του 2006 υπονόμευσαν σοβαρά την υπόθεση ΗΠΑ-Ηνωμένου Βασιλείου για την κατάκτηση του Ιράκ, ενώ ένας υψηλός αριθμός θανάτων στη Συρία χρησιμοποιείται για να καταδικάσει την κυβέρνηση Άσαντ και να κάνει λόγο για δυτική «παρέμβαση».
Σε μια συνέντευξη του το 2015 στο RT, ο Αμπντουλραχμάν ρωτήθηκε πώς θα μπορούσε να εμπιστευτεί τις εκατοντάδες «ακτιβιστών» που παρέχουν πληροφορίες από τη Συρία. Υποστηρίζοντας ότι «γνωρίζω όλους τους ακτιβιστές που εργάζονται για το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», ο Αμπντουλραχμάν δήλωσε ότι επισκέφθηκε τελευταία τη Συρία το 2000. Πρόσθεσε: «Αλλά γνωρίζω κάποιους από τους ακτιβιστές του Παρατηρητηρίου μέσω κοινών φίλων».
Οι φιλελεύθεροι δημοσιογράφοι και πολιτικοί εντυπωσιάστηκαν από το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί του SOHR και των Λευκών Κρανών υποστηρίχθηκαν από φαινομενικά επιστημονική ανάλυση που παρέχεται από τον δικτυακό τόπο Bellingcat, ο οποίος δημοσιεύει έρευνες «δημοσιογραφίας πολιτών», και χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ταμείο για τη Δημοκρατία (NED), το οποίο χρηματοδοτείται από την αμερικανική κυβέρνηση και είναι μια οργάνωση-βιτρίνα της CIA με ”δημοκρατική” κάλυψη.
Αυτό φαίνεται να είναι ένα εξαιρετικό σκάνδαλο παγκοσμίως, όμως το αρχικό κομμάτι της 13ης Μαΐου στη Βρετανική Mail, στο οποίο ο Χίτσενς ανέφερε τη χρηματοδότηση του SOHR από την Βρετανική κυβέρνηση ύψους 194.769,60 λιρών, αγνοήθηκε.
Πηγή:
