Δίσκος αλλαγής πλεύσης και αποκατάστασης βλάβης,
έχω αλλάξει πρέπει να το καταλάβεις
Μη με ψάξεις μέσα σε διεθνιστικές τάσεις,
οι διεθνισμοί δεν πατούσαν σε υγιείς βάσεις.
Αρκετά με αυτό το παραμύθι!
Η στάθμη της σούπας του κοσμοπολίτη
έχει ανέβει τόσο που μου αγγίζει τη μύτη.
Υπάρχει πρόβλημα!
Προσπαθώ να μην χάσω την εθνική μου ταυτότητα
μέσα σε αυτό το πλήθος
που του επιβάλλανε το Υδροχοϊκό ήθος,
φορείς της νέας εποχής που δουλέυανε στο ημίφως.
Γι αυτό στην εποχή μας ως συνήθως,
είν’ απών το πολιτικό όν του Αριστοτέλη,
Η νέα παγκόσμια τάξη θέλει έναν άνθρωπο κουρέλι,
απλό αριθμό μέσα σε στατιστικές,
Μια κοινωνία από ομογενοποιημένους καταναλωτές,
Μας θέλει πιόνια στην σκακιέρα
των παγκόσμιων εξουσιαστών,
των καρτέλ πετρελαίου και των πολυεθνικών εταιρειών,
Και δυστυχώς πάει κάπως έτσι λοιπόν…
Όλοι ζούνε δίχως τη παραμικρή υποψία,
ενώ η αρρώστεια έχει αρχίσει να μας τρώει το πόδι
Θα είναι αργά όταν θα ανακαλύψουν τη συνομωσία,
θα είναι αργά ότα θα βρισκόμαστε στο ξόδι.
Σοφόν το σαφές,
Όμως όλοι μιλάνε με μισόλογα κι υπεκφυγές.
Η σύγχρονη διανόηση φέρνει σύγχηση και συσκότιση
αντί να δίνει φώτιση.
Είναι γεγονός πώς τελούμε υπό κατοχή,
Μας διοικούνε πολιτικοί με ομιχλώδη καταγωγή,
σκοτεινών κέντρων αποφάσεων υποτακτικοί.
Δήθεν πνευματικοί ταγοί
τηρούν μιά ένοχη ανοχή.
Όλα μας ωθούνε πρός μια νέα εποχή ζόφου,
η πτώση γίνεται συνώνυμο της προόδου.
Δεν μας θέλουν Έλληνες
αλλά πολίτες του κόσμου
…βλέπεις του μαζανθρώπου η ιδεολογία
βολεύει τα παγκόσμια εξουστιατικά ιερατεία,
τα οποία εξάγουν ένα μοντέλο
και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν
με το έτσι θέλω.
Δεν θέλουν μια ειρηνική παγκόσμια κοινότητα,
που να αφήνει περιθώρια στην πολλαπλότητα.
Κατ’αυτούς παγκοσμιοποίηση
σημαίνει ισοπεδωτική μονομορφοποίηση.
Γι’ αυτό έχουνε στο στόχαστρο
το όμαιμον, το ομόγλωσον,
το ομόθρησκον και το ομότροπόν μας.
Έχουν φτιάξει μια θηλειά για το λαιμό μας.
παραχαράσουνε το παρελθόν μας
προς όφελος του δικού τους μέλλοντος,
ετοιμάζουνε το έδαφος για την έλευση ενώς κυβερνομεσαίωνος
Σκοταδισμός για μένα και για σένα
σκοταδισμός 2001
Βάλλουνε πανταχώθεν εσκεμμένα
ενάντια στο αδογμάτιστο ελληνικό πνεύμα. (Ναι!)
Μη σου προκαλεί καθόλου έκπληξη,
η επιχείρηση εθνοκτονία σε εξέλιξη.
Χωρίς αντίδραση μπαίνουμε στο στόμα του λύκου,
η Ελλάς μια αποικία νέου τύπου.
Ρόλο Δούρειου Ίππου
παίζουνε τα στρατευμένα τους φερέφωνα.
Αυτοί που εκλέγονται δουλέυουνε για ξένα συμφέροντα,
ανοίγουν την Κερκόπορτα,
συνεπικουρούμενοι από σύγχρονους
Ηρόστρατους κι Εφιάλτες.
Δεν γίνονται αντιληπτοί
από ένα έθνος με υπνοβάτες.
Το 2011 και μετά από 10 χρόνια ένας από τους δύο τραγουδιστές του συγκροτήματος, ο Αρτέμης, κυκλοφορεί σε προσωπικό άλμπουμ που τιτλοφορείται “Λυκόσχημος Αμνός” το τραγούδι “Το Ξόδι 2 – Η πικρή Δικαίωση”. Απολαύστε το:
Το Ξόδι 2 – Η πικρή Δικαίωση
Ὁ Ἕλλην ἐσχάτως ἐναγκαλίστηκε το μηδέν,
και ἀγαλλομένῳ ποδί ἔτρεξε δυτικά τῆς Ἐδέμ,
ἐξέπεσε ἀπό το πνευματικό τοῦ ὑπερῶον, κι ἀπό ζῶον
θεούμενον καί λογικόν, κατέστη ἁπλῶς ζῶον!
Ἔπαθε μετανεωτερική ἐγκεφαλική μαλάκυνση,
ἔγιν’ ὀπαδός μίας προόδου, πού ἰσοπέδωνε τήν παράδοση,
στή συβαριτική του νάρκωση, ζοῦσε ἐν πλήρῃ εὐτυχία,
νόημα ζωῆς τοῦ ἦταν ἡ αὐτοπραγμάτωση κι ἡ αὐτολατρεία.
Διέρρηξε ὁποιονδήποτε δεσμόν εἶχε μέ το παρελθόν,
ἐπέλεξε νά ζεῖ βίον αὐτιστικόν, σ’ ἕνα ἄχρονο παρόν,
δίχως καμία μέριμνα γιά το μέλλον, δίχως κανένα ὅραμα,
κατέληξε τυφλός τα τ’ὦτα, τόν τέ νοῦν, τα τ’ ὄμματα!
κι ὅλοι ζοῦσαν δίχως τήν παραμικρή ὑποψία,
ὥσπου τελικά ἡ ἀρρώστια μας ἔφαγε το πόδι,
τώρα εἴν’ ἀργά, πού ἀνακάλυψαν τήν συνομωσία,
τώρα εἴν’ ἀργά, γιατί βρισκόμαστε στό ξόδι!
Φώναζα, ὅτι ἐρχόταν σκοτομήνιος νύχτα
καί μέ ἔλεγες τρελό, συνωμοσιολόγο καί φασίστα!
Τώρα πού `ρθε γιά Τό Ξόδι ἡ δικαίωση, ἡ πικρή,
τώρα, το νά θρηνεῖς πάνω ἀπ’ τα μνήματα δέν ὠφελεῖ!
Και ἀναρωτιέσαι, γιατί, στή χώρα πού γεννήθηκαν τα ὑψηλά ἰδανικά,
σήμερα ὅλοι τείνουνε χεῖρες γιά δανεικά; Ἐπειδή ἁπλά
ἀπό τη Δελφική Ἰδέα τοῦ Σικελιανοῦ καί τῆς Πάλμερ,
εἶχαν ὁδηγηθεῖ στήν ἰδέα τοῦ Cayenne καί τοῦ Hammer.
Λάτρευαν ξόανα, ζοῦσαν σέ μία εἰκονική πραγματικότητα,
γι’ αὐτό καί σάστισαν τη μέρα πού προσγειώθηκαν ἀπότομα
ἀπό τήν ἐπίπλαστη εὐδαιμονία, μέσα στόν ὄλεθρο,
κι ἄν δεῖς, ἀκόμα δέν ἐννόησαν, ἀπό πού ἔλαβαν τόν κόλαφο!
Στούς σύγχρονους κονκισταδόρες εἶχαν ἐκχωρήσει τα πάντα,
μ’ ἀντάλλαγμα ἕνα καθρεφτάκι καί μία γυαλιστερή χάντρα,
καί ἐνῶ εἶχαν θαμπωθεῖ, μία δράκα ἀπό ἐξωνημένους,
ὕφαινε σιωπηρῶς καί ὑπογείως το σάβανο τοῦ Γένους!
Ἐλπίδα φυσικά δέν φαινότανε πουθενά στόν ὁρίζοντα,
ἀφοῦ μέ τη νεοταξική παιδεία πού παρεῖχε το σύστημα,
παρήγοντο μόνο ἡττημένα μυαλά καί νέο-γενίτσαροι,
κοινῶς ἄτομα πού μισούσανε τήν ἴδια τους τήν ὕπαρξη!
Δέν ὑπῆρχε ἕνας καθηγητής, ὅπως ὁ Ἰωάννης Συκουτρής,
γιά νά διδάξει ἐκ νέου τόν «ἡρωικόν τρόπο ζωῆς».
Δι’ ἑλληνισμόν σαλούς εἶχε ὁ τόπος ἀνάγκη, ὅπως ἐκεῖνον
στήν Ἀγέλαστο Πέτρα, τόν Παναγιώτη Φαρμάκη·
ὁ Ἐκσυγχρονισμός εἶχε εἰσαγάγει μεθόδους σύγχρονες
κι οἱ Ἕλληνες ἔτρωγαν τίς σάρκες τούς ὡς ἄλλοι Ἐρυσίχθονες.
Ἐξοστράκιζαν τίς φωνές, πού ἐπεσήμαιναν τόν κίνδυνο,
λόγῳ του ὅτι διατάρασσαν τόν ὕπνο τούς τόν νήδυμον!
Ὅταν σπέρνεις ἀνέμους, θερίζεις θύελλες.
Νεοελληνική κοινωνία ἔπλασες, το πεπρωμένο που ἤθελες.
Ἀναφέρει το ρητόν:
“δώσω ὑμίν ἄρχοντας κατά τᾶς καρδίας ὑμῶν”
καταλαβαίνεις λοιπόν, δεν εὐθύνονται μόνο οι ἄλλοι
για αὐτήν την κακοδαιμονία,
θα πρέπει και μέσα στον ἐαυτό σου
ν’ ἀναζητήσεις την αἰτία.
Δέ διδάχτηκες τραγωδία,
και γι’ αὐτό μᾶλλον θα πρέπει να ζήσεις
το σχῆμα: ὕβρις, ἄτη, νέμεσις, τίσις!
