Η «μικρή» κατά πολλούς Ελλάς διαθέτει ένα «πυρηνικό όπλο» που όμως αρνείται να χρησιμοποιήσει. Είναι ο πολιτισμός της και αυτό το λέει ο Δρ Ιωάννης Μάζης σε συνέντευξη του στο millitaire channel. Όσοι βιαστούν να πουν ότι είναι παράδοξο να μιλάμε με τον κ.Μάζη για πολιτισμό καλό θα ήταν να δουν όλη τη συνέντευξη του.
Ο κ.Μάζης παραδίδει μάθημα για την «ήπια ισχύ», την οποία σήμερα στην Αθήνα κάποιοι επικαλούνται μόνο για να «κρυφτούν» και να μην κάνουν τίποτα. Ούτε καν να χρησιμοποιήσουν αυτή την ήπια ελληνική ισχύ , έστω στην «περίμετρο» μας. Η Ελλάδα που έχει σχεδόν παντού στον πλανήτη ριζωμένους πληθυσμούς είναι απούσα από παντού. Ειδικά από την γειτονιά της όπου εκτυλίσσονται δραματικές εξελίξεις. Τελευταία στη Συρία, όπου οι ελληνορθόδοξοι της Αντιοχείας ζήτησαν βοήθεια και προστασία από την Ιταλίδα πρωθυπουργό Μελόνι! Η συζήτηση με τον κ.Μάζη γίνεται με αφορμή το τελευταίο του έργο.
Ο καθηγητής Μάζης σχολιάζει και κάνει εκσυγχρονισμό τεκμηρίωσης στο βιβλίο της F.S. Saunders: «Πολιτιστικός ψυχρός πόλεμος – η CIA και ο κόσμος των τεχνών και των γραμμάτων». Όπως αναφέρει ο ίδιος στην περίληψη του βιβλίου «καθόλην την διάρκεια της θητείας μου ως Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας […] δεν έπαψα να τονίζω τη σημασία του Πολιτισμού ως Γεωπολιτικού Πυλώνα Ισχύος […] μεταξύ των τεσσάρων Γεωπολιτικών Πυλώνων Ισχύος τους οποίους είχα εντάξει στη Θεωρία μου, της Συστημικής Γεωπολιτικής Αναλύσεως […]. Όταν […] εντόπισα το πόνημα της F.S. SAUNDERS, (The Cultural Cold War. The CIA and the World of Arts and Letters, The New Press, NY, 2000) κατάλαβα ότι στην πολύ σοβαρή αυτή έρευνα εύρισκα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία της Θεωρίας μου και ειδικά για έναν πολύ ευαίσθητο και δυσκατανόητο πυλώνα γεωπολιτικής ισχύος που οι μαθητές μου εξεπλήσσοντο όταν με άκουγαν να τον διδάσκω αναδεικνύοντάς τον ως τέτοιο. Δεν μπορούσαν να φαντασθούν πως η «αθώα Τέχνη» μπορούσε μέσω της χειραγώγησής της και της προπαγανδιστικής της επιβολής να μετατραπεί σε ισχυρό όπλο κοινωνικοπολιτικής, ιδεολογικής και οικονομικής χειραγώγησης των εθνικών κοινωνικών σχηματισμών! Το κείμενο αυτό, πλην μερικών ακροθιγών αναφορών (κάποιες αναφορές ή χρήση ελάχιστων στοιχείων του) σε αρθρογραφία ελλήνων ακαδημαϊκών, επιστημόνων, λογοτεχνών, κριτικών τέχνης και σχολιαστών, δεν έχει γίνει ποτέ γνωστό στην συγκλονιστική για τις Τέχνες και τα Γράμματα ολότητά του. Δεν θα ήθελα να αναφέρω έναν ατελή πίνακα των -σημαντικών, ούτως ή άλλως- συμβολών αυτών στην παρούσα έκδοση και να αδικήσω κάποιον από τους συγγραφείς τους. Επιφυλάσσομαι να το πράξω στην Δεύτερη Εκδοση, κάνοντας μια ιδιαίτερα σχολαστική έρευνα για ό,τι σχετικό έχει γραφεί. Στόχευσα να εμπλουτίσω το εξαιρετικό αυτό πόνημα της F.S. Saunders με κείμενα τα οποία κατά την διάρκεια της συγγραφής του παρόντος πονήματος δεν ήταν διαθέσιμα στην Συγγραφέα. Και νομίζω ότι, ως ένα βαθμό το πέτυχα, συλλέγοντας, μεταφράζοντας, σχολιάζοντας (με επεξηγηματικά σχόλια πολύτιμα για τον αναγνώστη) και παραθέτοντας στο Παράρτημα Κειμένων Τεκμηρίωσης μια σημαντική σειρά πρωτότυπων εγγράφων που διαφωτίζουν ακόμη περισσότερο τον αναγνώστη για την θεωρητική και ιδεολογική βάση του εγχειρήματος της CIA του Άλλεν Ντάλες από το 1947 μέχρι το 1968. Όπως γίνεται αντιληπτό, με το βιβλίο αυτό δεν έχω σκοπό να… προαγάγω την… ακαδημαϊκή μου εξέλιξη η οποία έχει λήξει ευδοκίμως εδώ και τρία, περίπου, χρόνια. Ούτε με ενδιαφέρει να… εμπλουτίσω το ήδη ανιαρό στην ανάγνωσή του βιογραφικό μου σημείωμα (uoa scholar ioannis mazis). Επιθυμώ απλώς να ενημερώσω κάθε καλόπιστο και καλλιεργημένο έλληνα πολίτη, που ενδιαφέρεται για την Γεωπολιτική της Τέχνης και του Πολιτισμού σχετικά με το παρασκήνιο των χειραγωγήσεων των κοινωνιών και της Σκέψης στο όνομα της «Ελευθερίας» και του «αντικομμουνισμού». […]
Ο κ.Μάζης είναι μαχητής που χρησιμοποιεί την ήπια ισχύ. Το ταλέντο του στη ζωγραφική γνωστό και μερικά από τα τελευταία του έργα, όπως θα διαπιστώσετε έχουν να κάνουν με σημαντικές μορφές του Ελληνισμού. Το μήνυμα των έργων του , αν έπρεπε να βάλουμε ένα τίτλο είναι «ενότητα-ομοψυχία».
