Οι αντιδράσεις από μουσουλμανικές χώρες, όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία και ισχυρές ΜΚΟ με ισχυρές απολήξεις στην κυβέρνηση και στην ΕΕ ματαίωσαν την μοναδική, έστω προσωρινή λύση που θα μπορούσε να υπάρξει, αρχικά με την μεταφορά σε έρημα νησιά του Αιγαίου των παράνομων μεταναστών και την φιλοξενία τους σε «προαναχωρησικά κέντρα» όπως έχουν βαπτίσει τις κυψέλες μουσουλμάνων εποίκων, αυτές που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ονομάσει «Δομές Φιλοξενίας».
Το όλο θέμα διέρρευσε δυστυχώς πριν ανακοινωθεί επίσημα από τον αρμόδιο για την διαχείριση της κρίσης παράνομης μετανάστευσης που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τον υφυπουργό Εθνικής Αμυνας Αλκιβιάδη Στεφανή, ο οποίος παρουσίασε την περασμένη Τετάρτη κάτοψη του κλειστού προαναχωρησιακού κέντρου, πάνω στο έρημο νησί Λέβιθα, στο Κεντρικό Αιγαίο (φωτό κάτω):
Το νησί Λέβιθα βρίσκεται στο κέντρο του Αιγαίου Πελάγους, μεταξύ Αμοργού, Λέρου και Πάτμου στα Δωδεκάνησα.
Κατοικείται μόνιμα από την οικογένεια Καμπόσου, η οποία έχει τις «ρίζες» της στο νησί από το 1820, και διατηρεί εκεί κτηνοτροφική μονάδα.
Το δεύτερο νησί που θα κατασκευάζονταν κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα ήταν η Κίναρος.
Και στα δύο νησιά θα προωθούνταν 15.000 παράνομοι μετανάστες.
Οι δύο αυτές νησίδες είχαν επιλεγεί και είχαν λάβει την σύμφωνη γνώμη του υφυπουργού Εθνικής Αμυνας Αλκιβιάδη Στεφανή για τρεις λόγους:
Πρώτον, επειδή η κατάσταση στα μεγάλα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, οδεύει προς κατοχή των νησιών
Δεύτερον, επειδή όλοι γνωρίζουν ότι όποιος μεταφέρεται σε κέντρα στην ηπειρωτική Ελλάδα μένει για πάντα εκεί και δεν πάει πουθενά. Για επαναπροώθηση στη Τουρκία, ούτε για αστείο εάν η αίτησή τους απορριφθεί, για επιστροφή τους σε Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Γκάνα, Γκάμπια, Μαρόκο κλπ, επίσης ούτε για αστείο αφού δηλώνουν άλλες χώρες προέλευσης και άλλα ονόματα και τέλος δεν μπορούν να πάνε ούτε Γερμανία, ούτε πουθενά.
Τρίτον, η Λέβιθα και η Κίναρος είναι σχετικά απομονωμένες.
Αντίστοιχες σκέψεις και σχεδιασμός έγιναν και για την νήσο Σαρία, η οποία βρίσκεται βόρεια της Καρπάθου και έχει μάλιστα εγκαταλελειμμένο οικισμό της δεκαετίας του ’50, αλλά πλέον είναι εντελώς ακατοίκητη, ενώ η μικρή απόσταση από την Κάρπαθο, το λιμάνι και το αεροδρόμιό της, εξασφαλίζει ομαλή ροφή εφοδίων, αλλά και πρώτων υλών στο στάδιο κατασκευής της δομής.
Η Σαρία υπολογίστηκε ότι μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι και 10.000 παράνομους μετανάστες.
Αμέσως κινητοποιήθηκαν ΜΚΟ και υπήρξαν επαφές με ανώτατα κυβερνητικά στελέχη από το Κατάρ και ην Σαουδική Αραβία, οι οποίοι διατύπωσαν τον έντονο προβληματισμό τους για το σχέδιο. Το ότι υπήρξε έντονη αντίδραση από τον ΣΥΡΙΖΑ στο σχέδιο που διέρρευσε ο Αλκιβιάδης Στεφανής, σίγουρα δεν είναι είδηση.
Σήμερα, όμως, οι αντιδράσεις φάνηκαν να καρποφορούν: Η κυβέρνηση πήρε πίσω όλο το σχέδιο.
Ο Μάνος Λογοθέτης, ειδικός γραμματέας πρώτης υποδοχής μεταναστών/ προσφύγων του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, διέψευσε την προώθηση παράνομων μεταναστών σε ακατοίκητα νησιά του Αιγαίου,
Σύμφωνα με τον κ. Λογοθέτη, θα δημιουργηθεί στη Λέρο, κοντά στην πόλη μια δομή που θα έχει αραιή συγκοινωνία με τον κυρίως οικισμό και ότι εν πάση περιπτώσει ο νόμος δεν απαγορεύει την δημιουργία κλειστών δομών.
Είναι άγνωστο αν η διαρροή έγινε για να μετρηθούν οι αντιδράσεις ή για να ματαιωθεί το όλο σχέδιο.
Το βέβαιο είναι ότι μέσα στον επόμενο χρόνο, άλλες 200.000 παράνομοι μετανάστες θα εισέλθουν στην χώρα από τον Εβρο και τα νησιά του Αιγαίου και θα προστεθούν στο 1,5 εκατομμύριο που ήδη υπάρχει στην χώρα από τις τρεις μεγάλες κρίσεις, της δεκαετίας του ’90, του 2002-2009 και του 2015 έως σήμερα, αλλάζοντας καθοριστικά στον εθνολογικό χάρτη της χώρας.
Tο λακωνικό tweet του διευθυντή του pronews.gr Τάσου Γκουριώτη: «χώρα no hope», δηλαδή «χώρα καμία ελπίδα»…
Χώρα “no hope”: https://t.co/ZjeHZvvrGm
— Anastasios Gkouriotis (@gkouriotis) 23 Νοεμβρίου 2019
