Άρθρο 44 παρ. 1 εδ. β΄ του Συντάγματος: “Δημοψήφισμα προκηρύσσεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάταγμα και για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ, εφόσον αυτό αποφασιστεί από τα τρία πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση των δύο πέμπτων του συνόλου…”.
Δηλαδή το ίδιο το Σύνταγμα θεωρεί μόνο το πολιτικό προσωπικό ικανό
να αποφασίζει για δημοσιονομικά θέματα, απαγορεύοντας ΡΗΤΑ στο λαό να αποφασίζει για τέτοια θέματα. Προφανώς γιατί ο λαός θεωρείται “ανίκανος” ή και “επικίνδυνος” για να ασχοληθεί με τα δημοσιονομικά θέματα.
Την ίδια άποψη έχουν και πολλοί κρατικοδίαιτοι συνταγματολόγοι, που τρέφονται από τα χρήματα αυτού του λαού.
Την ίδια άποψη έχουν φυσικά και οι πολιτικοί, οι οποίοι αποφασίζουν οι ίδιοι για τις δικές τους αμοιβές και τα δικά τους αφορολόγητα, αλλά θεωρούν το λαό “ανίκανο” να αποφασίζει για τα θέματα αυτά.
Πέτρος Χασάπης
