Οι δανειστές – δυνάστες μάς χρησιμοποιούν ως αποικία. Και μας μεταχειρίζονται ως τσιφλίκι τους. Τώρα απαιτούν τα δικαστήριά μας να μην δικάζουν εν προκειμένου τις προσφυγές των δύστυχων συνταξιούχων μας, τις συντάξεις των οποίων με εντολή τους οι διοικούντες έχουν εξομοιώσει με της Βουλγαρίας και Ρουμανίας.
Επιβάλλουν την αθώωση των εγκλημάτων των ξένων εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ και των ψεύτικων στοιχείων του «αρχιμαγείρου» της ΕΛΣΤΑΤ. Και το άκρον άωτο των εκβιασμών: «Αποζημιώστε αμέσως τον Γεωργίου για τις δικαστικές δαπάνες που υποβλήθηκε στις δίκες του με το ελληνικό κράτος». Αλλιώς παρά την υλοποίηση των 140 προαπαιτουμένων η δόση των 8,5 δισ. δεν θα εκταμιευθεί!
Προκαλεί αναπάντητη απορία το γεγονός πως όλοι αυτοί που έχουν θητεύσει στα ονομαστά πανεπιστήμια της Εσπερίας, κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών διπλωμάτων και εγκρατείς του νομικού πολιτισμού της, εμφανίζονται τόσο αστοιχείωτοι αξιώνοντας ρυθμίσεις δικαιϊκού πρωτογονισμού.
Πόσο δίκαιο έχει ο Καζαντζάκης όταν γράφει:
«Μα πάει η Φραγκιά: Πέσαν κάτου και γίνηκαν θρύμματα οι θεοί της.
Κύριε! Κύριε! Ποιος μίσησε περισσότερο από μένα τη Φραγκιά –
τη λατρεία τού λογικού και της κοιλιάς, τη μίζερη γνώση, τις κερδοφόρες
μικρές βεβαιότητες;
Ποιος αγάλλεται και χορεύει γιατί πάει η Φραγκιά, σκοτώθηκαν χιλιάδες αραμπαδιές από τους απίστους, και να πάλι η υπέρτατη Ευθύνη στην Ανατολή,
Στη γη μας, να δώσει νέο νόημα στη ζωή και νέα παράφορην Ελπίδα»(Συμπόσιον, σ.35 επ.).
Σίγουρα δεν είναι πάντοτε σύμφωνες με το περί δικαίου αίσθημα όλες οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης, ούτε φυσικά η νωχέλεια περί την απονομή της. Προς τί αίφνης η κρίση για αντισυνταγματικότητα του φορολογικού ελέγχου προσώπων πριν το 2010 όταν αυτή ματαιώνει τη διαλεύκανση σκανδάλων δημόσιας διαφθοράς;
Από τον Αριστοτέλη γνωρίζουμε ότι δίκαιο είναι ό,τι δημιουργεί και διαφυλάσσει την ευημερία της πολιτείας και των μελών της. «Δίκαια λέγομεν τα ποιητικά και φυλακτικά ευδαιμονίας και των μορίων αυτής τη πολιτική κοινωνία»(Ηθικά Νικομάχεια Ε2,1 12913,22).
Πιο βάναυση και πιο ταπεινωτική αξίωση δεν μπορούσε να υπάρξει να σου ζητούν ως προαπαιτούμενο την παραίτησή σου από από τον φυσικό σου δικαστή. Μας κάνουν τον βίο αβίωτο οι διεθνείς τοκογλύφοι. Μας εξωθούν συνέχεια σε ανηφόριες, κατηφόριες, λοξοδρομήματα και κόντρες. Κατά την ομηρική έκφραση: «Πολλά δ’ άναντα, κάταντα πάραντά τε δόχμια» (Ιλιάδα Φ,115).
Ο Κλάους Ρέγκλιγκ του ESM / Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, εκτίμησε ότι το κόστος της ελληνικής οικονομίας από την βαρουφάκεια διαπραγμάτευση του α’ εξαμήνου του 2015 ανέρχεται σε 100 δισ.
Αυτό βαρύνει τον κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργό. Δεν χαρίσθηκε πάντως ο Ρέγκλιγκ, ούτε στον εν αναμονή πρωθυπουργό. Τον βρήκε όπως λέει: « υπερβολικό στις προσδοκίες που καλλιεργεί για μείωση φόρων, φορολογικών συντελεστών και πρωτογενών πλεονασμάτων». Κουβέντες με τις οποίες οι πολιτικοί παραμυθιάζουν τους ιθαγενείς. «Ζήτησε τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων», αφηγείται ο Ρέγκλιγκ, «αλλά του εξήγησα ότι κάτι τέτοιο οδηγεί σε μεγαλύτερη αναδιάρθρωση του χρέους». Ο δικός μας όμως, επέμεινε και τότε ο Ρέγκλιγκ φέρεται να του είπε: «Good luck»!(Βήμα, 2/7/17).
Δεν μας λεν την αλήθεια. Μισές αλήθειες κάθε φορά. Οι άλλες μισές είναι ψέματα. Τώρα ο γνωστός Κορεάτης σύμβουλος Βαρουφάκη – Τσακαλώτου, Γκλεν Κιμ, αποκαλύπτει ότι υπήρξε όντως σχέδιο για «παραλληλο νόμισμα», το α’ εξάμηνο του 2015. Ο άλλος πάλι Κιμ, ο Βορειοκορεάτης δικτάτωρ απειλεί με πυρηνικό ολοκαύτωμα.
«Εγώ δε φαίην αν, μη παιδί πλούτον, μηδέ ανδρί απαιδεύτω δυναστείαν»(Πλούταρχος παρά Στοβαίω, ΜΓ, 136). Μη δώσεις δηλαδή πλούτο σε παιδί, ούτε εξουσία σε απαίδευτο. Ο βορειοκορεάτης δείχνει φυσιογνωμικά παιδί και είναι τραγικά απαίδευτος. Οπότε…
Το πλωτό γεωτρύπανο της Total είναι έτοιμο να ξεκινήσει τις προγραμματισμένες εργασίες του στην Κυπριακή ΑΟΖ. Η Άγκυρα βρυχάται και δεδομένης της διαταραγμένης προσωπικότητας τού σουλτάνου δεν μπορούν να αποκλεισθούν παρανοϊκές ενέργειές του.
Η Ουάσιγκτον αυτήν την περίοδο πρέπει να είναι τα μάλα ευχαριστημένη από την Ελλάδα. Με διακομματική ταύτιση ικανοποιήθηκαν όλες οι γεωστρατηγικές της αξιώσεις με κορυφαία τη Σούδα. Οι προληπτικές και, αν ο μη γένοιτο κατασταλτικές, πρωτοβουλίες των ΗΠΑ είναι το κύριο κλειδί αποτροπής πιθανών τουρκικών επιθετικών ενεργειών.
Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε πως διαβάζουν Θουκυδίδη, Πλούταρχο, Ξενοφώντα. Θα έχουν ακούσει επομένως το απόφθεγμα: «Όπου μη εξικνείται η λεοντή, εκεί προσραπτέον και την αλωπεκήν». Συνδυάζονται πάντοτε ισχύς και τεχνάσματα.
Διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ‘ότι η Τουρκία είναι άκρως ασταθής παράγων. Κινούμενη άμμος. Η Δύση έχει χιλίους λόγους να μην εμπιστεύεται πλέον τον ισλαμιστή. Δεν δείχνει πάντως να κάνει κάτι για να τον ξεφορτωθεί, ή έστω να τον συμμαζέψει. «Καιρός του ποιήσαι»
Στο Κραν Μοντάνα η παρουσία του Γ.Γ. του ΟΗΕ διέσωσε το εξ αρχής μάλλον καταδικασμένο να αποτύχει εγχείρημα, από το τελειωτικό ναυάγιο. Οι εισβολέας αμετανόητος ονειρεύεται την γεωπολιτική υποταγή ολόκληρης της Μεγαλονήσου. Ο νορβηγός Άϊντα έπαιξε βρώμικο παιχνίδι. Ευτυχώς, από κάποια στιγμή οι δικοί μας του έκοψαν τον βήχα. Θετικό ότι αρνήθηκε να πάει εκεί ο πρωθυπουργός.
Με μια Τουρκία μέχρις αηδίας αδιάλλακτη δεν νοείται συνέχιση – επανάληψη του διαλόγου. Τελεία και παύλα, άχρι καιρού.
Η Ουάσιγκτον οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι το τετελεσμένο κενό της Τουρκίας μπορεί να το καλύψει μόνον και ολόκληρο η Ελλάδα.
