Του Ελευθέριου Ρήνου
Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ μια συνεχιζόμενη διαδικασία απαξίωσης της υπόθεσης της Τράπεζας της Ανατολής και όχι αδικαιολόγητα. Από τη μία το μέγεθος της Εθνικής Τράπεζας και η διαρκής αίσθηση που επικρατεί στους πολίτες πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη και αξιοκρατία σε αυτή τη χώρα. Από την άλλη τα άθλια καμώματα μιας ομάδας κατά φαντασίαv «βαθύπλουτων» που ακόμη κοροϊδεύουν κόσμο, λόγω της ίδιας αδυναμίας άμεσου ελέγχου και απονομής δικαιοσύνης σε λογικά χρονικά πλαίσια. Πως κάποιος λοιπόν να δώσει την απαιτούμενη προσοχή σε μια υπόθεση, όταν κατά συνθήκην συνοδεύεται στην ίδια παράγραφο από ηλίθιες δηλώσεις περί τρισεκατομμυρίων και καταπιστευμάτων, στα οποία ένας πολυμηνυόμενος για απάτες, πρώην ιδιοκτήτης μάντρας αυτοκινήτων μπαίνει στο «ταμείο» των 500 – 700 τρις έχοντας στην κατοχή του το δακτυλίδι του Μεγάλου Αλεξάνδρου…
Αυτοί που τελευταία χρησιμοποιούν τις λέξεις «Τράπεζα της Ανατολής», είτε είναι ο πολύς υπουργός Κατρούγκαλος στη Βουλή των Ελλήνων, ο οποίος τυγχάνει να είναι και νομικός, είτε ο πολύς Πανούτσος στα άρθρα του περί της μαύρης βίβλου του ποδοσφαίρου, ή ακόμη και οι δημοσιογράφοι του protagon.gr που αρέσκονται σε παρόμοιες αναφορές, συνήθως προσδίδουν και μια υπερφυσική, χιουμοριστική έννοια, για να αποδώσουν το ανάλογο του αστικού μύθου.
Η πραγματικότητα όμως διαφέρει κατά πολύ. Η πραγματική υπόθεση της Τράπεζας της Ανατολής έχει όλα τα στοιχεία μιας σοβαρής δικαστικής υπόθεσης. Έχει έρευνα. Έχει στοιχεία. Έχει αιτήσεις, αγωγές, προτάσεις, αντικρούσεις. Έχει από όλα. Μπορεί εδώ και αρκετά χρόνια να μην έχει πλέον Σώρρα και να μας έχουν λείψει οι χαζές ιδέες και οι δικαιολογίες και από άλλους πατριδοκάπηλους και φαντασιόπληκτους, όμως η έρευνα και η προσπάθεια συνεχίζονται οπουδήποτε μπορούν να βρεθούν στοιχεία για αυτή την υπόθεση.
Η καθυστέρηση δημοσίευσης του βιβλίου – που έχω ολοκληρώσει εδώ και περίπου ένα χρόνο – δεν οφείλεται σε έλλειψη χρόνου ή στην αδυναμία εύρεσης εκδότη. Οφείλεται στο δυστυχές γεγονός ότι οφείλω να αποφεύγω τη δημοσιοποίηση στοιχείων, ιδεών και στρατηγικών που μπορεί να πλήξουν την υπόθεση αν μεταφερθούν στην άλλη πλευρά. Όχι βέβαια για πολύ ακόμη.
Κάποια από τα στοιχεία όμως έχουν παρουσιαστεί αποσπασματικά ήδη και προέρχονται κατά πλειοψηφία από αυτά που ήδη γνωρίζει η Εθνική Τράπεζα. Τα γνωρίζει γιατί προέρχονται από τα δικά της αρχεία, τουλάχιστον από το μικρό κομμάτι που ακόμη αφήνει να επισκεφτούν τρίτοι. Μετά το συνδυασμό των τριών παρακάτω εγγράφων, περιττεύει το να προσπαθήσω να πείσω τον οποιονδήποτε. Δεν με αφορά να γίνω πειστικός, δεν κατεβαίνω άλλωστε για πολιτικός. Ούτε επιθυμώ να πείσω ανθρώπους που κατά καιρούς γράφουν αποκυήματα της φαντασίας ή της επιλεκτικής, αποσπασματικής έρευνάς τους, πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από τον ημιμαθή που νομίζει ότι τα γνωρίζει όλα. Κλασσικό παράδειγμα ο διαδικτυακός Μπαρμπανίκος που μας διασκέδαζε με την εμμονή του πάνω σε αυτή την υπόθεση και συνεχίζει να χαρίζει γέλιο μέσα από τη σελίδα του στο «φατσοβιβλίο».
Το πρώτο έγγραφο προέρχεται από το φάκελο της Τράπεζας της Ανατολής και αναφέρεται στο κλείσιμο των υποκαταστημάτων της στην Αίγυπτο. Την 1η Ιανουαρίου 1933 και μετά την ολοκλήρωση της συγχώνευσης της Τράπεζας της Ανατολής με την Εθνική Τράπεζα, τα υποκαταστήματα της Τράπεζας της Ανατολής άλλαξαν όνομα και έγιναν υποκαταστήματα της Εθνικής Τράπεζας. Ακολούθησε κανονικά αγιασμός και δηλώσεις στην ομογένεια για το σημαντικό ρόλο που θα έπαιζε η Εθνική Τράπεζα στην περιοχή. Στην πραγματικότητα η διοίκηση της ΕΤΕ είχε αποφασίσει να «ρίξει» την εκκαθάριση της Τράπεζας της Ανατολής στα βράχια και να υποκλέψει τα κεφάλαια των Ελλήνων της Αιγύπτου για να εξυπηρετήσει το… «εθνικό συμφέρον», όπως έγραφαν οι υπεύθυνοι της τράπεζας σε απόρρητη επιστολή προς το Υπουργείο Οικονομικών μερικά χρόνια αργότερα.
Το 1937 αρχίζει το κλείσιμο των υποκαταστημάτων. Όπως βλέπουμε λοιπόν στην ακόλουθη ημερήσια διαταγή, ένα γραφείο μένει ανοικτό για τις ανάγκες της εκκαθάρισης.
Το επόμενο έγγραφο προέρχεται από τα αρχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία βέβαια μας είχε ενημερώσει πως δεν γνωρίζει το παραμικρό και δεν έχει οποιοδήποτε στοιχείο για το θέμα. Η αλήθεια είναι ότι έχει εξαφανιστεί αρκετό υλικό λόγω… «έλλειψης χώρου», όπως ήταν η επίσημη εκδοχή υψηλόβαθμου νομικού στελέχους της εν λόγω τράπεζας.
Στον επίσημο απολογισμό της Εθνικής Τράπεζας, όπως υποβλήθηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος, μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, διαβάζουμε με χαρά πως η εκκαθάριση στην Αίγυπτο των διαλυθέντων υποκαταστημάτων της πρώην Τράπεζας της Ανατολής, που περιήλθαν στην κατοχή της ΕΤΕ μετά τη συγχώνευση, συνεχίστηκε κανονικά κατά την πολεμική περίοδο και μάλιστα αυτό είναι το αποτέλεσμα επιτόπιας έρευνας!
Το τελευταίο έγγραφο που θα συνδυάσω είναι ένα εσωτερικό έγγραφο του 1965, της ίδιας της Εθνικής Τράπεζας που προέρχεται από το αρχείο της Τράπεζας της Ανατολής, όπως τηρείται στο Ιστορικό Αρχείο της ΕΤΕ. Το έγγραφο αυτό απευθύνεται προς τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας και απλά ενημερώνει πως υπεύθυνος του γραφείου της εκκαθάρισης στην Αίγυπτο αναλαμβάνει ο κ. Ζολώτας. Μιλάμε για το ίδιο γραφείο που παρέμεινε ανοικτό μετά το κλείσιμο των υποκαταστημάτων, σύμφωνα με την ημερήσια εντολή που είδαμε στο πρώτο έγγραφο, τριάντα χρόνια πριν. Ο κ. Ζολώτας εγκαταστάθηκε επιτυχώς στη γείτονα προς νότο, μουσουλμανική χώρα και μαζί του μετέφερε και φακέλους για ανοικτές δικαστικές υποθέσεις που αφορούσαν την εκκαθάριση. Τους φακέλους αυτούς παρέδωσε στο προσωπικό της τράπεζας και ειδικότερα στους δικηγόρους της στην Αίγυπτο, για να προχωρήσουν οι διάφορες υποθέσεις της εκκαθάρισης. Το σωτήριον έτος 1965 μχ…
Μετά την παρουσίαση και το συνδυασμό των παραπάνω εγγράφων το μόνο που έχω να προτείνω σε όσους έχουν IQ πάνω από 100, είναι να περιμένουν τα καλύτερα στα επόμενα στοιχεία που θα δημοσιεύσω, δίχως να το παίζουν μάγοι, προφήτες η παντογνώστες. Έχω αποφασίσει να μην απαντάω σε κάθε σαχλαμάρα που διαβάζω, απλά γιατί είναι χάσιμο χρόνου. Τα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους και τέτοια θα βλέπουμε μέχρι να παγώσει ο ήλιος και ο βασιλιάς να μείνει γυμνός. Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι τέτοια η αλαζονεία των ιθυνόντων της Εθνικής Τράπεζας, που πραγματικά πιστεύουν ότι βρίσκονται στο απυρόβλητο και είναι υπεράνω των νόμων, αφού το μόνο που νομίζουν ότι χρειάζεται είναι να κλείσουν το μάτι τους ή να σιγοψυθυρίσουν τη «σημασία της Εθνικής Τράπεζας για την Ελληνική Οικονομία». Λες και τους πιστεύουν ακόμη, μετά την τελευταία «μαγική» αύξηση μετοχικού κεφαλαίου που εξαϋλωσε και τις τελευταίες οικονομίες των μικροεπενδυτών. Όλα στην εταιρική «τσέπη» και δεν δίνουν λόγο σε κανέναν λοιπόν!
Η διαρκής αντιπαράθεση με την Εθνική Τράπεζα δεν γίνεται ούτε επειδή μας περισσεύουν χρήματα, ούτε γιατί μας αρέσει να πηγαίνουμε σε δικαστήρια στα οποία οι δικαστές μετατίθενται «αγρίως και αδίκως» από την Αθήνα στον …….μακρινό και εξωτικό Πειραιά, αφού πρώτα θεωρήσουν ότι ο νόμος που αφορούσε μόνο την ολοκληρωθείσα το 1932 συγχώνευση, με μαγικό τρόπο συνέχισε να ισχύει και στην εκκαθάριση που ακολούθησε, αν και ήταν νόμος μόνο περί συγχωνεύσεων!! Άσε που ο Πειραιάς τελευταία με τα έργα για το τραμ μπορεί να θεωρηθεί και δυσμενής μετάθεση, ενώ αυξάνονται και τα πακιστανικά κινητά!! Καλύτερα μετάθεση στη Μαγαδασκάρη!!
Από την άλλη δεν μας αρέσει να φέρνουμε σε δύσκολη θέση δικαστές, την ώρα που μετατίθενται πάλι «αγρίως και αδίκως» από την Αθήνα στην επίσης μακρινή και εξωτική ….Πάτρα και ταυτόχρονα προάγονται, αν και πιθανολόγησαν σε ασφαλιστικά ότι επειδή αρκετοί από τους αιτούντες και όχι όλοι, συμμετείχαν σε προηγούμενα ασφαλιστικά, υπάρχει προσωρινό δεδικασμένο για κάποιους, και για τους υπόλοιπους, απλά δεν βγάζουν απόφαση, ως όφειλαν φυσικά. Μην τους χαλάσουμε και τη χαρά μιας φοβερής απόφασης… Έτσι κι αλλιώς αυτό που θέλαμε το πετύχαμε, λες και δεν γνωρίζαμε ότι μένουμε στην Ελλάδα. Απλά με τις ακροβασίες που έγιναν, ο βασιλιάς έχασε και το σώβρακό του.
Σίγουρα δεν μας ψυχαγωγεί το γεγονός πως μια τράπεζα υποστηρίζει πως τα αγωγικά δικαιώματα όσων κατέχουν μετοχικούς τίτλους της Τράπεζας της Ανατολής έχουν ατονίσει, την ίδια στιγμή που το Ελληνικό Κράτος πληρώνει δάνεια που πήρε πολύ πριν, ενώ υπάρχουν ακόμη σε εξέλιξη εκκαθαρίσεις τραπεζών που ξεκίνησαν πριν ακόμη και από το 1930! Κοινώς όταν χρωστάς στην τράπεζα, θα τα πληρώσεις και μετά θάνατον. Όταν η τράπεζα σου χρωστάει, δεν αναγνωρίζει καν την υποχρέωση τήρησης αλληλόχρεων λογαριασμών, όπως πολύ ευφάνταστα απάντησε το νομικό τμήμα της Εθνικής Τράπεζας πρόσφατα, μετά από κάποιες υποψίες που προκάλεσαν περίπου 25 εξώδικα που στάλθηκαν εντός 24 ωρών, σε επιλεγμένα υποκαταστήματα της ΕΤΕ σε ολόκληρη τη χώρα.
Μετά τα απανωτά λάθη της ίδιας της Εθνικής Τράπεζας, είναι σαφές πλέον ότι πολύ σύντομα η υπόθεση θα οδηγηθεί και πάλι στις δικαστικές αίθουσες. Και με τι αποδείξεις άραγε να αντικρουστούν τα παραπάνω από την ΕΤΕ, αφού το παραμυθάκι περί εφαρμογής του νόμου περί συγχωνεύσεως στην ακολουθούμενη εκκαθάριση όχι μόνο δεν έχει δράκο, αλλά δεν μπορεί με τίποτα να σταθεί σε υψηλότερους βαθμούς δικαιοσύνης;
Ένα είναι το σίγουρο. Ότι το δίκαιο είναι το ακαταμάχητο κίνητρο των κατόχων μετοχών της Τράπεζας της Ανατολής και αυτό δεν είναι αμφισβητήσιμο. Για ένα ευρώ και μια δημόσια συγνώμη…
