Επίσης στους υπερηχητικούς πυραύλους η Ρωσία είναι παγκόσμιος πρωτοπόρος…
Οι ρώσοι δεν έχουν λύσει μόνο τα προβλήματα στις υπερηχητικές ταχύτητες, ούτε ότι εκτοξεύουν υπερηχητικούς πυραύλους από πολεμικά αεροπλάνα κάτι που οι ΗΠΑ δεν έχουν ακόμη καταφέρει…
Η μεγάλη επιτυχία των ρώσων είναι ότι μπορούν να αλλάζουν την κατεύθυνση του πυραύλου άπειρες φορές χωρίς το σήμα να εμποδίζεται από το πλάσμα που δημιουργείται εμπρός από τον πύραυλο λόγω της υπερηχητικής ταχύτητας….
Οι ρώσοι έχουν προχωρήσει ακόμη περισσότερο και για τον λόγο αυτό είναι η κορυφαία χώρα στα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου…
Πλέον οι ρουκέτες των Himars του διάσημου αμερικανικού συστήματος εκτόξευσης πολλαπλών πυραύλων σχεδόν 7 στους 10 δεν βρίσκει στόχο… λόγω παρεμβολών του δυνάμεων ηλεκτρονικού πολέμου της Ρωσίας…
Παραδοχή σοκ από υπουργό Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ Frank Kendall
Το αμερικανικό πρόγραμμα ενημέρωσης του οπλοστασίου διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων που βασίζονται σε σιλό φαίνεται να έχει σταματήσει.
Ο υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ Frank Kendall δήλωσε ότι η ανάπτυξη του πολλά υποσχόμενου LGM-35A Sentinel αντιμετώπισε δυσκολίες.
Και υπάρχει κίνδυνος να μην τηρηθούν οι συμφωνημένες προθεσμίες
Ο Kendall δεν μπήκε σε λεπτομέρειες, αλλά τόνισε ότι το πρόγραμμα Sentinel, το οποίο περιλαμβάνει πλήθος έργων, υποδομές επικοινωνιών και ελέγχου, και τέλος την ίδια την παραγωγή του πυραύλου, έχει αποδειχθεί πολύ περίπλοκο.
Το κόστος, πρόσθεσε, θα μπορούσε να υπερβεί τα 85 δισεκατομμύρια δολάρια
«Ορισμένα πράγματα θα κοστίσουν περισσότερο από το αναμενόμενο», παραδέχτηκε ο υπουργός.
«Το Sentinel είναι ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που έχει αναλάβει ποτέ η Πολεμική Αεροπορία».
Τον Ιούνιο, οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές δημοσίευσαν μια έκθεση σχετικά με προβλήματα λόγω των οποίων τα ICBM θα εισέλθουν στην δύναμη κρούσης των ΗΠΑ όχι το 2029, αλλά την άνοιξη του 2030.
Τόνισαν επίσης μια συνεχή έλλειψη προσωπικού, υλικοτεχνικές δυσκολίες και ατελές λογισμικό.
Ωστόσο, οι αρχές βιάζονται γιατί βλέπουν ότι η Ρωσία και η Κίνα, έχουν ενισχύσει τους πυρηνικούς τους πυραύλους…
Αντί για Minutemen
Ένας διαγωνισμός για ICBM που βασίζονται σε σιλό ανακοινώθηκε το 2016.
Δύο βιομηχανικοί γίγαντες υπέβαλλαν προσφορές: η Boeing και η Northrop Grumman.
Το 2017, τους διατέθηκαν κεφάλαια από τον προϋπολογισμό για προμελέτη 349 και 329 εκατομμύρια δολάρια, αντίστοιχα.
Το 2019, η Northrop Grumman έκανε μια έξυπνη κίνηση: εξαγόρασε την Orbital OTK, η οποία προμήθευε την Boeing με συμπαγείς πυραυλοκινητήρες.
Η αεροδιαστημική εταιρεία έχασε τις πιθανότητες επιτυχίας της και αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό.
Στο έργο δόθηκε η ονομασία GBSD (Ground based Strategic Deterrent).
Η διάρκεια ζωής του πολλά υποσχόμενου πυραύλου υπολογίζεται σε 50 χρόνια, δηλαδή μέχρι το 2080.
Υπάρχουν λίγες δημοσίως διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με αυτό το όπλο.
Είναι γνωστό ότι οι διαστάσεις είναι περίπου ίδιες με αυτές του Minuteman III, οπότε δεν θα χρειαστεί να τροποποιηθούν σημαντικά οι εκτοξευτές σιλό.
Κατά συνέπεια, οι τοποθεσίες δεν θα αλλάξουν.
Το Minuteman III αναπτύσσεται σε τρεις βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας: Warren (Wyoming), Malmstrom (Montana), Minot (Βόρεια Ντακότα).
Το καθένα φέρει 150 βλήματα.
Τα πρώτα ICBM του έργου GBSD θα τεθούν σε υπηρεσία μάχης το 2029 και θα αντικαταστήσουν πλήρως τους προκατόχους τους έως το 2038.
Ο πύραυλος είναι τριών σταδίων στερεού καυσίμου με βεληνεκές τουλάχιστον 15.000 χιλιόμετρα.
Υψηλή αυτονομία θα παρέχει το νέο μικτό καύσιμο.
Φυσικά, χρησιμοποιούν την πιο μοντέρνα βάση στοιχείων.
Η ακρίβεια θα αυξηθεί σημαντικά λόγω της διόρθωσης με βάση το σήμα GPS.
Η κεφαλή είναι εξοπλισμένη με πολλαπλές μεμονωμένα στοχευμένες κεφαλές.
Θα εγκαταστήσουν το θερμοπυρηνικό W87 στην έκδοση mod 1 – πόσα είναι ακόμα άγνωστα.
Η ισχύς του καθενός υπολογίζεται σε 475 κιλοτόνους. Τροποποιήσεις τριακοσίων κιλοτόνων του W87 ήταν εξοπλισμένες με το LGM-118A Peacekeeper, ένα βαρύ σιλό ICBM που τέθηκε σε λειτουργία το 1986.
Μέχρι το 2005, καταργήθηκαν σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης START-2.
Η απάντηση της Ρωσίας
Επί του παρόντος, τα μόνα ICBM που βασίζονται σε σιλό στα αμερικανικά πυρηνικά οπλοστάσια είναι τα LGM-30G Minuteman III.
Αν και έχουν εκσυγχρονιστεί περισσότερες από μία φορές, αυτά είναι αρχαία όπλα (αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του 1970).
Τα 450 Minutemen που απομένουν σε υπηρεσία διαθέτουν κεφαλή μονομπλόκ χωρητικότητας 300 κιλοτόνων.
Εμβέλεια – περίπου 13.000 χιλιόμετρα.
Το σύστημα διείσδυσης της πυραυλικής άμυνας δεν έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές από τη δεκαετία του 1970 και στην πραγματικότητα περιορίζεται μόνο σε ένα σύνολο δίπολων ανακλαστών και σε μερικά δόλωμα.
Η αντικατάσταση των πυραύλων που βασίζονται σε σιλό δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή στο Πεντάγωνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς σε έναν υποθετικό τρίτο παγκόσμιο πόλεμο οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονταν σε βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχιο (SLBM) και στρατηγικά αεροσκάφη. Έτσι, οι κεφαλές που αναπτύσσονται στο Trident II SLBM, τον τυπικό οπλισμό των πυρηνοκίνητων υποβρυχίων κλάσης Οχάιο, αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 50% του συνολικού οπλοστασίου των πυρηνικών αποτρεπτικών δυνάμεων.
Και στη Ρωσία, τα επίγεια ICBM ήταν πάντα το κύριο συστατικό της πυρηνικής τριάδας – το πιο ισχυρό και πολυάριθμο.
Τις τελευταίες δεκαετίες, οι Στρατηγικές Πυραυλικές Δυνάμεις έχουν λάβει αρκετούς νέους πυραύλους, συμπεριλαμβανομένων των κινητών και βασισμένων σε σιλό πυραυλικών συστημάτων Topol-M ενός μπλοκ, καθώς και την περαιτέρω ανάπτυξή τους – το RS-24 Yars ICBM, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία στο 2009.
Τα τελευταία είναι ικανά να μεταφέρουν τέσσερις κεφαλές χωρητικότητας 300 έως 500 κιλοτόνων και εμβέλειας 12.000 χιλιομέτρων.
Και διαθέτουν σύγχρονα μέσα για να ξεπεράσουν τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας.
Ο τρόμος των αμερικανών ο ρωσικός RS-28 Sarmat
Ωστόσο, η πραγματική ανακάλυψη της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας είναι το συγκρότημα RS-28 Sarmat, το οποίο θα αντικαταστήσει το παλιό σοβιετικό R-36M2 Voevoda.
Ο κάθε πύραυλος θα φέρει περισσότερες από δέκα κεφαλές.
Η εμβέλεια, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, είναι από 16.000 με 18.000 χιλιόμετρα.
Τα πολλά υποσχόμενα ICBM βασίζονται στην αρχή του «τροχιακού βομβαρδισμού», δηλαδή, ο πύραυλος Sarmat είναι έτοιμος να επιτεθεί σε στόχους, συμπεριλαμβανομένης της υποτροχιακής τροχιάς μέσω του Νότιου Πόλου, παρακάμπτοντας συστήματα πυραυλικής άμυνας.
Το νεότερο βαρύ στρατηγικό συγκρότημα «Sarmat» βρίσκεται σε μάχιμη υπηρεσία από την 1η Σεπτεμβρίου 2023.
Όπως και στον τομέα των υπερηχητικών όπλων, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται πίσω από την Ρωσία και σπεύδουν να καλύψουν την διαφορά αλλά θα χρειαστούν έως και 7 χρόνια…
