Στις 1 Σεπτεμβρίου, το TIME. com μετέδωσε τον απαρακάτω διάλογο μεταξύ του Klaus Schwab, ιδρυτή και εκτελεστικού προέδρου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (και μέντορα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη) και της Christine Lagarde, προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στο πλαίσιο της Μεγάλης Επανεκκίνησης, η οποία, όπως θα δείτε, σύμφωνα με τον Schwab έχει 4 προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν, προκειμένου να μπει το νερό στο αυλάκι!
https://youtu.be/e0_LxMlc174
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ:
Klaus Schwab: Είμαι ο Klaus Schwab, ιδρυτής και εκτελεστικός πρόεδρος του World Economic Forum. Και έχω τη μεγάλη χαρά να συζητήσω σήμερα με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ. Πρόεδρε Λαγκάρντ, νομίζω ότι συναντηθήκαμε για πρώτη φορά μόλις πριν από περίπου 20 χρόνια, και ήσασταν πολύ διακεκριμένος δικηγόρος εκείνη την εποχή. Εν τω μεταξύ, έχετε αναπτύξει επίσης καριέρα ως πολιτικός, ως οικονομολόγος, ως πολιτικός και ως τραπεζίτης.
Γνωρίζοντας και θαυμάζοντας τις παγκόσμιες προοπτικές σας και, θα έλεγα, τις παγκόσμιες ευθύνες σας, θα ήθελα να επικεντρώσω τηn συζήτησή μας στις τέσσερις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε αυτή την στιγμή: τον COVID-19 φυσικά, την κλιματική αλλαγή, την ένταξη και ιδιαίτερα την ισότητα των φύλων (unisex Κοινωνία), και τέλος, την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση – πόσο καλά μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις νέες τεχνολογίες προκειμένου να εξυπηρετήσουν και να μην βλάψουν την ανθρωπότητα (σ.σ. να εμπιστευτεί ο κόσμος τους διεθνιστές ότι η τεχνολογία, η οποία φυσικά είναι κάτι το ωφέλιμο αν χρησιμοποιηθεί σωστά, θα λειτουργήσει για το καλό των ανθρώπων στα χέρια τους;;;).
Ας στραφώ στο πρώτο θέμα, τον COVID, το οποίο φυσικά έχει καθορίσει την ζωή μας και είχε τραγικές συνέπειες για πολλούς ανθρώπους. Βρισκόμαστε τώρα, τρόπο τινά, σε ένα σταυροδρόμι, γιατί παρατηρούνται τόσοι εμβολιασμοί, υπάρχουν ακόμα πολλά ερωτηματικά. Η ερώτησή μου λοιπόν είναι: πώς βλέπετε τον δρόμο της επιστροφής στην κανονικότητα, εάν υπάρχει κάποιο νέο φυσιολογικό;
Και επίσης, εάν μπορούσα να θέσω ένα θέμα που σχετίζεται με τη λειτουργία σας στην καταπολέμηση του COVID, ποιος είναι ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών; Έχουμε ακούσει για το ΔΝΤ και τα ειδικά δικαιώματα που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την ενεργοποιήση 650 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά ποια είναι η άποψή σας για τον δρόμο της επιστροφής στην κανονικότητα;
Christine Lagarde: Ευχαριστώ πολύ, Klaus. Ναι, έχουν περάσει 20 χρόνια κοινών ευτυχισμένων ταξιδιών, όπου έχουν διασταυρωθεί πολλές φορές οι δρόμοι μας. Προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπους για να βελτιώσουμε τον κόσμο.
Σχετικά με τον COVID και την χρήση του όρου “επιστροφή στο φυσιολογικό”: Θα μεταβούμε σε έναν νέο τρόπο συμπεριφοράς, από κάθε άποψη. Περάσαμε ένα τεράστιο σοκ για την παγκόσμια οικονομία, που μας χτύπησε στο πρόσωπο και μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι η υγεία έχει πραγματικά πολύ μεγαλύτερη σημασία από την οικονομία και τα χρηματοοικονομικά, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα (σ.σ. Με πρόσχημα το «Υγεία πάνω απ’ όλα», θέλουν να επιβάλλουν τα πάντα, καθώς οι αντιστάσεις του κόσμου μειώνονται, όταν ακούει για την Υγεία).
(…)
Συνολικά, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έκαναν καλή δουλειά για την αντιμετώπιση των ζητημάτων αντιδρώντας πολύ γρήγορα και πολύ δυναμικά. Και σίγουρα – επειδή ρωτήσατε για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τι μπορούν να κάνουν οι κεντρικές τράπεζες – με μαζική ανταπόκριση όσον αφορά την ρευστότητα, την διαθεσιμότητα των νομισμάτων που αναζητήθηκαν από όλους τους οικονομικούς παράγοντες και τη βιωσιμότητα αυτών των σχεδίων βοήθεια στη χρηματοδότηση της οικονομίας (σ.σ. στην οποία όμως θα συμμετέχουν μόνο όσοι εμβολιάζονται ή αργότερα σε μία χειρότερη, ίσως, μορφή της, εκείνου που θα «σφραγίζονται» ως εμβολιασμένοι και νομοταγείς πολίτες»).
Έτσι, ένα πράγμα στο οποίο έχω κάποια εμπιστοσύνη, είναι ότι διδαχθήκαμε από την προηγούμενη κρίση. Μάθαμε ότι δεν μπορούμε να αναβάλλουμε, μάθαμε ότι δεν μπορούμε να πάμε αργά. (…) Υιοθετήσαμε πολύ περίεργα μέτρα, ξέρετε – lockdown και κλείσιμο των οικονομιών μας, αυτούς τους σχεδόν μεσαιωνικούς τρόπους αντιμετώπισης αυτής της πανδημίας.
Από μια πανδημία που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο, είχαμε εμβόλια διαθέσιμα τον Δεκέμβριο. Τυπικά, χρειάζονται περισσότερα από πέντε χρόνια για να πειραματιστούν και να δημιουργήσουν ένα επιτυχημένο εμβόλιο (σ.σ. ΙΔΟΥ Η ΠΑΡΑΔΟΧΗ για το ότι το εμβόλιο χρειάζεται πολλά χρόνια, τουλάχιστον δέκα όχι πέντε, για να δοθεί στους πολίτες! ΑΡΑ το πείραμα γίνεται τώρα). Αυτή τη φορά, ήταν εννέα μήνες, σε αντίθεση με πέντε χρόνια. Και αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό υπόθεση παγκοσμιοποίησης.
Πρώτον λοιπόν μάθαμε από λάθη του παρελθόντος και ότι έπρεπε να κάνουμε μεγάλα βήματα και να κινηθούμε γρήγορα Νούμερο δύο, επωφεληθήκαμε από την παγκοσμιοποίηση και καταλήξαμε σε εμβόλια πολύ γρήγορα (σ.σ. άρον-άρον εμβολιαστείτε όλοι).
Βγαίνουμε από αυτήν την πανδημία, με σταθεροποιημένες οικονομίες, με, κατά κάποιο τρόπο, μικρή διαρκή αναστάτωση (σ.σ. για αυτό οι τιμές σε αγαθά πρώτης ανα΄γκης έχουν εκτοξευτεί με κίνδυνο παγκοσμίου κραχ;;;).
(…)
Αλλά μου φαίνεται τώρα ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να είναι σχεδόν χειρουργικοί – δεν πρόκειται πλέον για μαζική υποστήριξη, αλλά για εστιασμένη, στοχευμένη υποστήριξη στους τομείς που έχουν πληγεί σοβαρά (σ.σ. ή σε όσους έχουν εμβολιαστεί).
Εάν δεν εμβολιάσουμε ολόκληρο τον κόσμο, όπως πρέπει, ο COVID-19 θα επιστρέψει για να μας στοιχειώσει (σ.σ. πριν αλέκτορα φωνήσαι). Για να γίνει αυτό, ο κόσμος πρέπει να είναι λίγο πιο γενναιόδωρος. Και με το να είναι γενναιόδωρος, θα εξυπηρετεί το δικό του συμφέρον.
(…)
Έχουμε ξοδέψει, σε δημοσιονομική υποστήριξη, περίπου 6.000 δισεκατομμύρια δολάρια – αυτό που χρειάζεται είναι το 1% αυτών για να εμβολιαστεί ο κόσμος. Πιστεύω λοιπόν ότι για να μεταβούμε στην νέα κανονικότητα, είτε αρέσει σε κάποιον είτε όχι, πρέπει να εμβολιαστούμε.
Νομίζω ότι ο κόσμος στον οποίο θα ζούμε θα φέρει τα στίγματα του COVID. Δεν θα ταξιδεύουμε, δεν θα κοινωνικοποιούμαστε με τον ίδιο τρόπο, τόσο κοντά ο ένας στον άλλο. Και πιθανότατα θα στραφούμε σε καλύτερη προστασία της βιοποικιλότητας και καλύτερη προστασία του κλίματος (σ.σ. εφαρμογή Ατζέντας 2030, περιορισμός κινητικότητας, δημιουργία ζωνών, στις οποίες θα απαγορεύεται η ανθρώπινη απρουσία και δραστηριότητα).
Ελπίζω πραγματικά και νομίζω ότι ο COVID-19, που πλήγωσε τόσους πολλούς από εμάς και έκανε τόσο μεγάλη ταλαιπωρία στον κόσμο, θα μας δώσει μερικά μαθήματα για το μέλλον και θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε πιο γρήγορα σε αυτό που νομίζω ότι είναι οι προτεραιότητες για αύριο.
Klaus Schwab: Christine, ανέφερες ότι πρέπει να διδαχθούμε από τέτοιες εκπλήξεις και πρέπει δράσουμε γρήγορα. Τώρα, θα μπορούσατε να εφαρμόσετε την ίδια αρχή στην κλιματική αλλαγή. Και αν κοιτάξουμε την τελευταία έκθεση του IPCC, δεν είμαστε πλέον σε μια κατάσταση όπου μπορούμε να καταπολεμήσουμε την κλιματική αλλαγή (σ.σ. προπαγάνδα, την ώρα που οι πάγκοι αντί να λιώνουν αυξάνονται – ΕΔΩ). Μπορεί να έχουμε ήδη προκαλέσει μη αναστρέψιμη ζημιά στον πλανήτη μας. Η ερώτησή μου θα ήταν, τι μπορούν να κάνουν ιδρύματα όπως η ΕΚΤ και οι κεντρικές τράπεζες για να συμβάλουν πράγματι σε μια πιο υγιή ζωή και σε έναν πιο υγιή πλανήτη;
Μπορούμε να συνδυάσουμε την ώθηση προς μια πράσινη οικονομία με το οικονομικό κόστος;
Christine Lagarde: Αυτά είναι σημαντικά ερωτήματα. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στο πρώτο. Τι ρόλο μπορούν να παίξουν οι κεντρικές τράπεζες στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής; Και αυτό είναι ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο ζήτημα. Υπάρχουν μερικοί παραδοσιακοί στοχαστές που πιστεύουν ότι οι κεντρικές τράπεζες πρέπει να μείνουν εντελώς εκτός αυτής της επιχείρησης και να επικεντρωθούν αποκλειστικά στον πληθωρισμό και την σταθερότητα των τιμών. Διαφωνώ απόλυτα με αυτό.
Στην ΕΚΤ, ολοκληρώσαμε την αναθεώρηση της στρατηγικής μας. Και είχα την ευλογία να συμφωνήσω ομόφωνα με ένα ολόκληρο Διοικητικό Συμβούλιο ότι η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής πρέπει να είναι ένας από τους παράγοντες που λαμβάνουμε υπόψη μας όταν καθορίζουμε την νομισματική πολιτική (σ.σ. πράσινοι φόροι, πράσινη οικονομία – ΑΙΤΙΕΣ της παρούσας αύξησης του κόστους ζωής – ΕΔΩ). Έτσι, τουλάχιστον η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι της άποψης ότι η κλιματική αλλαγή είναι ένα σημαντικό συστατικό προκειμένου να αποφασιστεί η νομισματική πολιτική.
(…)
Υπάρχουν κοινοβούλια, υπάρχουν κυβερνήσεις, υπάρχουν ρυθμιστικές αρχές που πρέπει να αποφασίσουν και πρέπει να πείσουν το κοινό ότι αυτά τα ζητήματα επηρεάζουν πραγματικά την ζωή τους και πρέπει να ληφθούν υπόψη (σ.σ. Για την Ελλάδα να μην ανησυχούν).
Σε σχέση με την ψηφιακή οικονομία η Λαγκάρντ απάντησε πως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα ετοιμάζει και εκείνη το δικό της ψηφιακό νόμισμα, καθώς πλέον, όπως διαβάσατε σε χθεσινό άρθρο του el.gr, με πρόσχημα τον κορωνοϊό, επιδιώκουν την επιβολή «Ψηφιακού Νομίσματος Κεντρικής Τράπεζας».
Εν κατακλείδι, τέσσερις λοιπόν οι προτεραιότητες των διεθνιστών, προκειμένου να επέλθει Μεγάλη Επανεκκίνηση:
Η αλλαγή της ζωής με πρόσχημα τον COVID και ο περιορισμός της ανθρώπινης κινητικότητας (τσάμπα τα εμβόλια! Όχι μόνο δεν μπορούν να χτίσουν τείχος ανοσίας λόγω και των μεταλλάξεων αλλά η ζωή δεν θα επανέλθει όπως την ξέραμε).
Ο περιορισμός της ανθρώπινης δραστηριότητας με πρόσχημα το περιβάλλον
Η Unisex κοινωνία, η οποία θα παρουσιαστεί με τον μανδύα της ισότητας (πιο θηλυπρεπείς άντρες, πιο ανδροπρεπείς γυναίκες).
Ψηφιοποίηση της οικονομίας (πιθανή παρέμβαση στο ανθρώπινο σώμα), αχρήματες συναλλαγές πιθανότητα με εμφυτεύματα.
Στην πραγματικότητα αυτά έρχονται:
