Ο άκρατος φιλελευθερισμός είναι από τη φύση του ολιγαρχικός, καθόσον σε ένα τέτοιο καθεστώς απόλυτης οικονομικής ελευθερίας στο τέλος επικρατούν οι ισχυροί του πλούτου και οι παρατρεχάμενοί τους, ανεξαρτήτως προσωπικής αξίας και ατομικών δικαιωμάτων.
Ο κομμουνισμός είναι από τη φύση του ολοκληρωτικός, καθόσον
δεν ανέχεται καμία οικονομική ελευθερία, ανάδειξη προσωπικής αξίας και ατομικά δικαιώματα που δεν ελέγχονται και δεν εγκρίνονται από το καθεστώς, το οποίο οφείλουν να υπηρετούν.
Αν θέλει η Δεξιά να ταυτιστεί με τον απόλυτο φιλελευθερισμό, τότε αυτόματα ενισχύει και ταυτίζεται με την οικονομική ολιγαρχία. Αν θέλει η Αριστερά να ταυτιστεί με τον κομμουνισμό, τότε αυτόματα ενισχύει και ταυτίζεται με τον ολοκληρωτισμό.
Το εμφανισθέν κατά καιρούς Κέντρο, που προσπάθησε να συμβιβάσει τα δύο άκρα, στο τέλος συντρίφθηκε ανάμεσα στις ιδεολογικές μυλόπετρες και ποτέ δεν κατάφερε να παίξει αυτόνομο και πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η λύση απέναντι στον άκρατο φιλελευθερισμό είναι η πραγματική δημοκρατία και η λύση απέναντι στον κομμουνισμό είναι ο εκδημοκρατισμός του κράτους και ο έλεγχος του από την κοινωνία (δηλαδή η κοινωνικοποίηση του κράτους), ώστε να τίθενται σοβαροί και δεσμευτικοί κανόνες στη λειτουργία της αγοράς για την προαγωγή του κοινωνικού συμφέροντος.
