Κλαίω πατρίδα μου
κλαίω λατρεία μου
για τον χαμό σου,
το άχραντο δάκρυ μου
να γίνει βάλσαμο
και λυτρωμός σου.
Πάνω στις στάχτες σου
πάνω στην τέφρα σου
χύνεται τρέχει,
σ’όλα τα μήκη σου
σ’όλα τα πλατύ σου…
Tι κι αν δεν βρέχει…;;;
Θα γίνει χείμαρρος,
κατακλυσμός
και θα σε σβήσω!
Έρμη πατρίδα μου
έτσι να φλέγεσαι
δεν θα σε αφήσω!
Μέσα απ’τις στάχτες σου
ωσαν τον Φοίνικα
θα γεννηθείς!
Δόλια πατρίδα μου
στη βάρδιά μου
δεν θα χαθείς…
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΣ
