Σπουδή θανάτου
Ένα ερώτημα είναι άν η παρακμή προκύπτει εξελικτικά ή από κέντρα εξουσίας.
Η κοινωνία άν αφεθεί αυτοδιοίκητη καί ανεπηρέαστη, καταλήγει σέ κοινωνικό ολοκληρωτισμό.
Η εξουσία θέτει όρια ισχύος εναλλασσόμενα μέ ανεκτικότητα ώστε η ανθρωπότητα νά παραμένει διοικούμενη.
Η εξουσία φαίνεται νά παρέχει προστασία όπως ο γονέας φροντίζει τό βρέφος, αλλά, σκοπός είναι ο ψυχολογικός έλεγχος όπου η κοινωνία ακολουθεί τήν μοίρα της μέ τόν τρόπο πού διασώζει τήν εξουσία.
Ο καταναλωτισμός είναι ολοκληρωτισμός μέ χαμόγελο.
Μία μαζική ένταση τής απόλαυσης.
Αυτό δεν έχει ερμηνεία, ούτε αρχή καί τέλος πέρα από τόν εαυτό του.
Στό μέγιστο σημείο, καταναλώνει τόν εαυτό του..
Εδώ αναλαμβάνει η εξουσία νά πάρει τήν κοινωνία από τό χέρι γιά νά τήν προστατέψει από τόν εαυτό της.
Ανάλογα μέ τά τοπικά χαρακτηριστικά, τό ίδιο πρόγραμμα εφαρμόζεται παντού.
Στήν Ελλάδα η καλλιέργεια τών χαμηλών ενστίκτων εντατικοποιείται μέ τήν άνοδο τού ΠΑΣΟΚ στήν εξουσία.
Υπάρχουν δύο χαρακτηριστικές ατάκες πού εξηγούν όλα τά παραπάνω: “Τό ΠΑΣΟΚ στήν κυβέρνηση, ο λαός στήν εξουσία!” καί “Τά φάγαμε όλοι μαζί!!”
Η εξουσία στόν ρόλο τού διακινητή καί ο λαός ακόρεστος, δέν χρειάστηκαν παρά μερικές δεκαετίες γιά νά μετατρέψουν τή χώρα σέ δομικά υλικά γιά τήν πρόοδο άλλων λαών.
Αυτό δέν έχει προοπτική, δέν έχει διαφυγή άλλη από τήν σπουδή θανάτου..
Ο θάνατος είναι ο τελικός κριτής !
Σέ τί κατάσταση θά βρεί τόν άνθρωπο?
Χάντζος Φίλιππος
