Στό ξεκίνημα τού πολέμου στήν Ουκρανία, συμπαρατάχτηκαν μέ τή Ρωσσία τά χιλιάδες τσιράκια πού ζούνε στήν Ελλάδα, αλλά, ονειρεύονται είτε τή Σοβιετική Ένωση είτε τήν ορθόδοξη έκδοση Πούτιν.
Οι αμετανόητοι ψυχολογικά σοβιετικοί, δέν αλλάζουν ώς τήν τελευταία τους εκπνοή.
Στό ίδιο ακριβώς μοτίβο καί οι Εκκλησιο – λάτρες.
Φαινομενικά διαφορετικά πλήθη πιστών.
Ψυχολογικοί δούλοι κοινής θρησκείας.
Τέσσερα χρόνια πολέμου άνευ νοήματος, ήταν μάλλον αρκετά νά ρίξουν τόν αρχικό ενθουσιασμό.
Δέν είναι η Ρωσσία, η Ουκρανία, η Ορθοδοξία, ο Πούτιν πάνω στ’ άλογο σάν Αϊ Γιώργης νά πολεμά τό ΝΆΤΟ.
Είναι η αγιάτρευτη ηλιθιότητα Θεέ μου, νά ψάχνει πάντα δικαίωση εκεί πού η Σιών οργανώνει τήν επόμενη πίστα.
Στό βάθος πάντα Κίνα: εργοστάσιο, τεχνολογία, στρατός πού διαρκώς μεγαλώνει χωρίς πουθενά νά ματώνει.
Ένας πόλεμος πάνω, ένας πόλεμος κάτω.
Ουκρανία από πάνω.
Συρία, Γάζα, Λίβανος, Ιράν από κάτω.
Μπορεί Τουρκία, Κουρδιστάν, Αιγαίο..
Ένα οριστικό κλείσιμο πολλών εκκρεμοτήτων.
Μιά ισραηλινή μεγάλη κυριαρχία στό κέντρο τού παγκόσμιου χάρτη.
Ένα απαραίτητο ξεκαθάρισμα, θεμέλιο τής παγκόσμιας ψηφιακής απολυταρχίας από τήν αναπνοή, μέχρι
τή διατροφή καί τόν χτύπο τής καρδιάς..
Ελπίζω όλοι κάπου νά βολευτείτε καί νά οργανώσετε τίς επόμενες προσδοκίες!
Χάντζος Φίλιππος
