Ο Χριστός δεν αναστήθηκε σήμερα ψυχές μου, αλλά μια φορά πρίν πολλά χρόνια. Η εορταστική ημέρα της Αναστάσεως, μας θυμίζει τον ένδοξο προορισμό μας, την μετάβασή στην πραγματική ζωή.
Γι αυτόν που βιώνει την αγάπη του Χριστού και είναι αυτός που ζει με μετάνοια, δεν υπάρχει χρόνος, ούτε εορτές, αλλά ζωή χαρμόσυνη.
Δεν περιμένει την Σαρακοστή ο μετανοών, ούτε την εορτή της Αναστάσεως για να εκφράσει την χαρά και το Χριστός Ανέστη. Γι αυτον κάθε μέρα είναι Αναστάσιμη, γιατί κάθε μέρα, αγωνίζεται να μετανοεί.
Είναι αυτός που ένιωσε σε βάθος τι έπραξε ο ευεργέτης Του και δεν μπορεί να ησυχάσει. Η γνώσης του εξευτελισμού του Θεού και της ασύλληπτης σμίκρυνσης Του σε παραλληλισμό με την δική μας αχαριστία και κακία, δημιουργούν την μετάνοια που αυτή με τη σειρά της, μας προσγειώνει στην ταπείνωση.
Και όταν ο άνθρωπος ταπεινώνεται, ξεχειλίζει από χαρά. Και αυτή η χαρά γίνεται αισθητή στο πρόσωπο, αλλά και εκφράζεται.
Γι αυτό και Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, κάθε μέρα χαιρετούσε με το “Χριστός Ανέστη χαρά μου”.
Αυτή θα έπρεπε να είναι η ευχή και ο χαιρετισμός των χριστιανών όλο τον χρόνο.
Ο εσωτερικός παρορμητισμός της βιώσιμης χαράς δεν σε αφήνει να μη φωνάξεις “Χριστός Ανέστη”.
Η ευχή “χρόνια πολλά” είναι γι αυτούς που πατάνε γερά σε αυτή τη γη και δεν θέλουν να την αφήσουν και γι αυτό θεωρούν πως τα πολλά χρόνια εδώ, θα είναι και η χαρά τους.
Μια ευχή κρύα και ανούσια από κοσμικούς ανθρώπους.
Αλλά εμείς αδερφοί μου, πιστεύουμε σε Ανάσταση. Έτσι η ευχή που γεμίζει το στόμα μας, την ύπαρξή μας και έχει βαθύτατο νόημα είναι, το “ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ”.
Καταργήστε τα “χρόνια πολλά” γιατί δεν ξέρετε αν συμφέρουν αυτόν που εύχεστε τα πολλά χρόνια, αν δεν τα ζει κοντά στο Θεό με μετάνοια.
Εμείς γιορτάζουμε Ανάσταση και όχι Πάσχα. Το Πάσχα είναι εβραϊκή λέξη και το γιόρταζαν οι Εβραίοι για να τους θυμίζει το πέρασμα από τη δουλεία του Φαραώ στην γη Χαναάν.
Το τελευταίο Πάσχα του Χριστού ήταν στο Υπερώο, μετά Αναστήθηκε.
Μας άφησε Καινή Διαθήκη, το πέρασμα στην αιωνιότητα μαζί Του και αυτό λέγεται στα Ελληνικά, ΑΝΑΣΤΑΣΗ.
Έτσι να εύχεσται μεταξύ σας αδερφοί μου, κάθε μέρα σε κάθε γιορτή και αποχαιρετισμό. “Καλή Ανάσταση”.
Αυτή η ευχή μας θυμίζει τον προορισμό μας, τον ουράνιο δρόμο που μας άνοιξε η θυσία του Χριστού.
Η πρώτη λέξη του Αναστημένου Χριστού στις Μυροφόρες ήταν το “Χαίρετε”
Ο Χριστός μας άφησε μια παρακαταθήκη Χαράς, μέσα από πολύ πόνο και πάθη.
Γι αυτό Έλληνα μη λυπάσαι για τα παθήματά σου, αλλά έχε στραμμένο το νου στην ένδοξο Ανάστασή σου, που θα έρθει όταν μετανιώσεις και εδώ και στην αιωνιότητα.
Αν ο Χριστός τράβηξε τόσα πολλά για μένα, γιατί εγώ ο σκληρός που τον οδήγησα στον Σταυρό να μην πάσχω δίκαια εδώ στον μάταιο κόσμο;
Καλή Ανάσταση αδέρφια μου, γιατί η δική μας δεν ήρθε ακόμα.
Χριστός Ανέστη χαρές μου και μην απελπίζεστε, ο Χριστός μας άνοιξε δρόμο να ζήσουμε για πάντα κοντά Του.
