Ο Γέροντας Γεώργιος Αλευράς είπε στην ομιλία του την Κυριακή του αγίου Ιωάννη του Σιναΐτη, ότι το βιβλίο τού αγίου «Η Κλίμαξ» είναι το βιβλίο της ακρίβειας και ο Θεός τον άγιο Πορφύριο αυτό τον φώτισε να διαβάζει επειδή θα ζούσε μέσα στον κόσμο. Λέει λοιπόν ο άγιος Ιωάννης στον λόγο του περί υπακοής.
«Μην τρέχεις εδώ κι εκεί ως άστατος. Ούτε να υψηλοφρονείς και να επαίρεσαι ακούγοντας ασκητικές διηγήσεις μεγάλων Πατέρων και Ησυχαστών, ώστε να μπει η ιδέα στο υπερήφανο μυαλό σου ότι μπορείς και εσύ να πας στην έρημο και να ζήσεις με τέτοια στενοχώρια και κακοπάθεια. Κάθισε στην υπακοή (στο Μοναστήρι) και ταπεινώσου στην υποταγή, και θα στην λογαριάσει ο Θεός για μαρτύριο.
Επειδή περπατάς κι εσύ τον δρόμο του πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Γι αυτό μείνε στην θέση σου χαρούμενος. Και όπως εκείνος ενώ τον λιθοβολούσαν οι Ιουδαίοι υπέμεινε ευχαριστώντας και δοξάζοντας τον Θεό, έτσι κι εσύ λιθοβολούμενος κάθε μέρα από τους πειρασμούς και τους κόπους και τους γογγυσμούς, υπέμενε. Αν θέλεις ν’ ανεβείς όπως εκείνος και να δοξαστείς στα ουράνια».
Να μεταφέρουμε τα λόγια αυτά τού αγίου μέσα στον γάμο ; Βγάλε από το μυαλό σου την ιδέα ότι αν χωρίσεις την γυναίκα σου θα είναι καλύτερη η ζωή σου. Είναι προτιμότερο για σένα να υπομένεις την δύσκολη γυναίκα σου κι ας σε περιλούζει από το πρωί μέχρι το βράδυ κι ας σε λιθοβολεί με χίλιους δυο χαρακτηρισμούς.
Η γυναίκα σου άθελά της σε έχει σε μια διαρκή στενοχώρια και ταπείνωση. Δεν πειράζει. Συντρίβεται η καρδιά σου, ταπεινώνεσαι και αναγκάζεσαι να γνωρίσεις την αθλιότητά σου και ταλαιπωρία σου. Ξέρεις από ποιο μεγάλο κίνδυνο σε γλιτώνει ;
Σε γλιτώνει από τον κίνδυνο να φουσκώσει το μυαλό σου με υπερηφάνεια η οποία μάς υψώνει μέχρι τον ουρανό με την φαντασία μας, κι από εκεί μάς γκρεμίζει στα τάρταρα του Άδη. Είναι καλύτερα να πολεμιέσαι από την γυναίκα σου παρά από την υπερηφάνεια και την οίηση (ένας συνάδελφος φυσικός εργένης πιάστηκε στην παγίδα της υπερηφάνειας και από πολύ πιστός που ήταν κατέληξε φανατικός άθεος).
Περπατάς κι εσύ που λιθοβολείσαι από την γυναίκα σου τον δρόμο του πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Γι αυτό υπέμεινε ευχαριστώντας και δοξάζοντας τον Θεό. Αν θέλεις ν’ ανεβείς όπως εκείνος και να δοξαστείς στα ουράνια.
Δυστυχώς όμως πολλοί άντρες φεύγουν από τις γυναίκες τους κι ας μην τους λιθοβολούν. Και που καταφεύγουν ; Επιστρέφουν στην μαμά τους. Δυστυχώς είναι μεγάλο το πρόβλημα σήμερα με το κόλλημα των νέων στις μαμάδες τους. Δυσκολεύονται να απογαλακτιστούν.
Μού έλεγε μια σοβαρή κοπέλα που εργάζεται στην Αθήνα ότι τα είχε μ’ έναν αστυνομικό κι ενώ σχεδίαζαν να προχωρήσουν σε γάμο τελικά τον χώρισε ακριβώς γι αυτό. Χωρίς την άδεια της μαμάς του δεν έκαμνε τίποτα. Ένας πολιτικός μηχανικός λέει στην δασκάλα γυναίκα του μετά από 2 μήνες γάμου «ξέρεις δεν το σκέφτηκα πολύ σοβαρά, μετάνιωσα που παντρεύτηκα» και χώρισαν. Ένας υπολοχαγός στην Αθήνα έφυγε από την γυναίκα του υπολοχαγό κι αυτή, επειδή τού φώναζε πολύ. Και είχαν και 2 παιδάκια. Έχασε την αμοιβή του πρωτομάρτυρος Στεφάνου.
Διάβασα σ’ ένα άρθρο ότι εμείς που ήμασταν παιδιά τις δεκαετίες του 60 και του 70 διαφέραμε ακριβώς σ’ αυτό. Δεν είχαμε τέτοια κολλήματα με τις μαμάδες μας. Θυμάμαι 12 χρονών το καλοκαίρι του 1973 επί Χούντας είχα πάει σε μια μακρινή κατασκήνωση και για 20 μέρες δεν επικοινώνησα ούτε μια φορά με τους γονείς μου.
Εδώ βέβαια είναι η ευθύνη των γονέων οι οποίοι, αν πραγματικά αγαπούν τα παιδιά τους, πρέπει να τους προετοιμάζουν από νωρίς να μπορούν να ξανοιχτούν μόνοι τους στο πέλαγος της ζωής.
