Ἡ πραγματική δικτατορία τῆς κάρτας τοῦ πολίτη μέ τό 666 καί αἱ ἐπιτακτικαί φράσεις εἰς τό Πάτερ ἡμῶν!

Ὑπό τοῦ Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Δωδεδκανήσου κ. Καλλινίκου
Κάλυμνος 9-11-2019

Εἰς τάς ἡμέρας μας, πίσω ἀπό τάς λέξεις, Δημοκρατία, Ἐλευθερία, ἀνθρώπινα Δικαιώματα κρύβεται ἡ δικτατορία τοῦ σατανᾶ, καθώς θῦμα του ὁ ἄνθρωπος, ἐπιχειρεῖ εἰς τήν ἀρχήν σιγά σιγά καί μεθοδικά, καί ἀργότερον διά τῆς βίας νά πολιτογραφήση τούς πάντας εἰς τό ὄνομά του «καί ποιεῖ πάντας τούς μικρούς καί τούς μεγάλους, καί τούς πλουσίους καί τούς πτωχούς καί τούς ἐλευθέρους καί τούς δούλους ἵνα δώσωσι αὐτοῖς χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἤ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν καί ἵνα μή τις δύνηται ἀγορᾶσαι ἤ πωλῆσαι εἰ μή ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ … καί ὁ ἀριθμός αὐτοῦ 666»(Ἀποκ. ΙΓ΄,16-18).
Ἐν ἀντιθέσει μέ τήν δικτατορία τοῦ σατανᾶ καί τούς ἀνθρώπους ὑπηκόους του, ὁ Θεός ἄν καί παντοδύναμος δέν ἐχρησιμοποίησε ποτέ βία, οὔτε εἰς τούς Ἀγγέλους Του εἰς τόν οὐρανόν, ἀλλ᾿οὔτε καί εἰς τούς ἀνθρώπους «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν». Ἐλεύθεροι ἐδημιουργήθησαν καί οἱ Ἄγγελοι καί οἱ ἄνθρωποι.

Ὄχι μόνον ἐλεύθερον ἐδημιούργησε ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, ἀλλά καί ὅταν ἀκόμη θέλει νά τόν εὐεργετήση, ζητεῖ τήν ἄδειάν του, «θέλεις ὑγιής γενέσθαι;» (Ἰωάν. Ε΄, 6) Χαρακτηριστικῶς αὐτό τό βλέπομεν καί εἰς τήν προσευχήν «τοῦ Πάτερ ἡμῶν», σεβόμενος τό αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου, τό ὁποῖον τοῦ ἐδόθη εὐθύς ἐξ ἀρχῆς, μᾶς προτρέπει νά τοῦ δώσωμεν τήν ἄδειαν διά τῆς προσευχῆς, ὄχι ἱκετευτικῶς, ἀλλά μέ παρρησία καί προστακτικῶς, ὡς θά ἐξηγήσωμεν κατωτέρω, νά ζητήσωμεν νά κάμει ὁ Θεός δι᾿ἡμᾶς, αὐτά τά ὁποῖα Ἐκεῖνος ἐπιθυμεῖ.

α) «ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου»
Μᾶς προτρέπει ὁ Χριστός νά παρακαλέσωμεν τόν Θεόν Πατέρα μας νά ἁγιασθῆ τό ὄνομά Του ἀπό ἡμᾶς! Ἐξηγούμεθα:
Ἡ χρῆσις τοῦ ρήματος ἁγιάζομαι σημαίνει ὅτι ἐγώ πράττω ἔργα εὐάρεστα εἰς τόν Θεόν καί τά ὁποῖα ἁγιάζουν τό ὄνομά μου, «ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι. »(Α΄Πέτρου Α΄, 16) καθώς μᾶς λέγει ὁ Χριστός. Ἅγια ἑπομένως εἶναι πάντοτε ὅλα τά ἔργα τοῦ Θεοῦ διότι μόνον αὐτός εἶναι ἐκ φύσεως Ἅγιος. Συνεπῶς σᾶς προτρέπω εἰς τήν προσευχή τοῦ «Πάτερ ἡμῶν…», νά ζητήσετε νά σᾶς δώση ὁ Θεός, ὅλα αὐτά τά καλά καί ὠφέλιμα καί βεβαίως θά ὁμολογήσετε ὅτι εἶναι ἅγιον τό ὄνομά Του «Ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου» δι᾿ὅσα θέλει καί ἐπιθυμεῖ διά ἐσᾶς, δηλαδή νά ἔλθη ἡ Βασιλεία Του, καί νά γίνετε καί ἐσεῖς οὐράνιοι πολῖται τῆς Βασιλείας Του καί διά νά ἀπολαμβάνετε ἀπό ἐδῶ, ἐν μέρει τά οὐράνια ἀγαθά Του, «ἅ ὀφθαλμός οὐκ εἶδε καί οὗς οὐκ ἤκουσε καί καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἅ ἡτοίμασεν ὁ Θεός τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν»(Α΄Κορινθ. κεφ. Β΄,9). Καί ἐπειδή δέν θέλει νά τά κάνη αὐτοβούλως, σεβόμενος τό αὐτεξούσιόν μας, μᾶς προτρέπει διά τῆς προσευχῆς μας, νά τά ζητήσωμεν μέ παρρησία μάλιστα ἀπό τόν Θεόν Πατέρα διά νά μᾶς τά δώση.

β) «ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου»!
Δηλαδή μᾶς προτρέπει νά ζητήσωμεν μέ παρρησία καί προστακτικῶς νά νά πολιτογραφηθοῦμε πολῖται τοῦ Οὐρανίου Βασιλέως, διά τῆς μετανοίας καί τῆς πίστεώς μας εἰς τόν Χριστόν, διά νά γίνουμε καί ἡμεῖς ἀδέλφια καί συγκληρονόμοι Χριστοῦ, καί νά ἔχωμεν ἀπό ἐδῶ πρόγευσιν Παραδείσου. Διατί ὅμως προστακτικῶς;
Ἐπειδή μᾶς ἐξισώνει ὁ Χριστός μέ τόν ἑαυτόν Του πρός τόν Θεόν Πατέρα Του, ἀποκαλῶντας μας ἀδέλφια Του καί ὄχι δούλους Του, συνεπῶς, θέλει μέ παρρησία νά ζητοῦμε τάς αἰτήσεις μας.
«ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν» (Ἰωάννου, Κ΄, 17)
«ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφός καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν» (Ματθ, ΙΒ΄, 49-50)
«οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος·…» (Ἰωάννου, ΙΕ΄, 15)
«προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν» (Ἑβρ. Γ΄, 6).

καί τό γ) «γενηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανῶ καί ἐπί τῆς γῆς»!
Ἀφοῦ τό λέγει ὁ Χριστός, σημαίνει ὅτι γίνεται καί αὐτό. Μᾶς προτρέπει νά τό ζητήσωμεν καί αὐτό, ἔτσι ὥστε κάνοντες τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, νά ἀποκαλούμεθα ἀπό τόν Χριστόν ἀδελφοί καί ἀδελφαί Του καί θά ἀπολαμβάνωμεν καί ἡμεῖς ὡς συγκληρονόμοι Αὐτοῦ, καί ἀπό ἐδῶ χαρά καί εὐφροσύνη καρδίας ἀκόμη καί μέσα σέ θλίψεις ὡς οἱ ἅγιοί Του. Ἔχομεν ὅμως τόν πειράζοντα, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐνοχλεῖ μέ πολλούς καί διαφόρους πειρασμούς. Πῶς γίνεται λοιπόν νά εἴμεθα χαρούμενοι ὅπως μᾶς λέγει ὁ Ἀπόστολός Του; «πᾶσαν χαράν ἡγήσασθαι ἀδελφοί ὅταν περιπέσητε ποικίλοις πειρασμοῖς ….»; Εἶναι δυνατόν νά ἔχωμεν ποικίλους πειρασμούς καί νά εἴμεθα χαρούμενοι; Μόνον μέ τήν χάριν τοῦ Χριστοῦ εἶναι κατορθωτόν νά γίνη «ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες, …» (Κορ. Β΄, ΣΤ΄, 10). Ἐνῶ εἰς τόν οὐρανόν οἱ Ἄγγελοι καί οἱ ἅγιοι δοξολογοῦν τόν Θεόν, ὄχι ἀπό φόβον ἤ ἀπό ἐντολήν ὑπακοῆς, ἀλλά μή δυνάμενοι ἀπό τάς ἀπολαύσεις των νά συγκρατήσουν τήν εὐφροσύνην καί τήν ἡδονήν τῆς καρδίας των ἐκσποῦν σέ δοξολογίαν αἰώνιον, ὡς τοῦτο μᾶς λέγει τό τροπάριον τῆς Ἐκκλησίας μας «ὅπου ἦχος καθαρὸς ἑορταζόντων, καὶ βοώντων ἀπαύστως· Κύριε δόξα σοι»(Ὁ τῇ ψυχῆς ῥαθυμίᾳ νυστάξας). Ὅμως ἡμεῖς ἐδῶ ὑπομένοντας τάς θλίψεις χωρίς γογγυσμόν, θά ἔχωμεν μικράν γεῦσιν τοῦ Παραδείσου.

Καί ἡ χαρά μας αὐτή μέ τήν πρόγευσιν ὅλων τῶν ἀνωτέρω, θά γίνεται μεγαλυτέρα καί θά αὐξάνεται ὁ διακαής πόθος μας διά τήν μέλλουσαν ζωήν, ὅταν ἡμεῖς οἱ ἐπί τῆς γῆς, βλέποντες ἐδῶ τό πώς ζοῦμε, δηλαδή ποῖοι δικτάτορες μᾶς κυβερνοῦν, καί τί νόμους ψηφίζουν, προκειμένου νά μᾶς σφραγίσουν μέ τόν ἀριθμόν τοῦ θηρίου 666, καί νά μᾶς χωρίσουν ἔτσι παντοτεινά ἀπό τόν Χριστόν, θά αὐξάνεται καί ἡ ἐπιθυμία μας πότε θά φύγωμεν ἀπό ἐδῶ διά νά κληρονομήσουμεν ὅλα αὐτά καί νά γλιτώσουμε ἀπό ὅλους αὐτούς τούς δικτάτορες.