Ὅ, τι καὶ νὰ ὑπογράψετε εἶναι γιὰ τὸν σκουπιδοτενεκὲ τῆς ἱστορίας, καὶ ἐσεῖς μαζί
Ἐμεῖς οἱ Μακεδόνες, δέν θὰ σᾶς ξεχάσουμε.
“… Εἶναι ἀπίστευτο, μέχρι ποὺ μποροῦν νὰ φθάσουν οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ γιὰ νὰ κρατήσουν τὸ κόμμα τους στὴν ἐξουσία ἔστω γιὰ λίγες ἑβδομάδες …” (George Horton, Σμύρνη, 1922).
Ὡραῖο ἀλλὰ φθηνὸ τὸ κόλπο τῶν ΑΝΕΛιτών καὶ τῶν ΠΟΤΑΜίσιων: οἱ μὲν θὰ ψηφίσουν τὴν κυβέρνηση, οἱ δὲ θὰ ψηφίσουν τὴν ἐκχώρηση τῆς Μακεδονίας μας. Ἀνταλλαγὴ ψήφων δηλαδή, ἀρκεῖ νὰ ἔχουν καὶ στὶς 2 ψηφοφορίες 151.
Ἀρκεῖ νὰ καθήσουν λίγους μῆνες παραπάνω στὴν καρέκλα μὲ τὰ 8.000 μαῦρα ποὺ τοὺς πληρώνουμε κάθε μήνα. Καὶ ὁ Παυλόπουλος μὲ τὰ 20.000 εὐρὼ ἀφορολόγητα τὸ μήνα, ἄφαντος.
Ἢ νὰ ὑποθέσουμε ὅτι τὰ 100 ἐκ ποὺ διέθεσε ὁ Σόρος γιὰ τὸ ὀνοματολογικὸ μοιράσθηκαν σὲ Ψευτο-Μακεδόνες καὶ σὲ Ψευτο-Ἕλληνες;
Γιὰ τοὺς συριζαίους, δὲν χρειάζονται λόγια. Αὐτοὶ δὲν τὸ κάνουν μόνον γιὰ τὴν καρέκλα ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ. Γνήσιοι ἀπόγονοι ΕΑΜο-βουλγάρων κομιτατζήδων, ὀνειρεύονται πάλι μία Διεθνιστική Κομμουνιστικὴ Μακεδονία του Αἰγαίου. Εἶναι κομμουνιστὲς καὶ ἡ Πατρίδα ἀντίκειται στὴν διεθνιστικὴ ἰδεολογία τους.
Πίσω τους στοιχίζονται μερικὲς χιλιάδες φιλοτομαριστές: διορισμένοι, ἐπιδοματίες, κάποιοι ξελιγωμένοι ποὺ παριστάνουν τοὺς καλλιτέχνες καὶ ζοῦνε ἀπὸ κρατικὲς χορηγίες καὶ κάτι ληγούρια θόλο- κουλτουριάρηδες δῆθεν διανοούμενοι.
Πανηγυρίζουν Σλάβοι, Ἀλβανοί, Σόρος, Γερμανοί, Ἀμερικανοὶ ποὺ βρέθηκαν ἐπιτέλους 151 πρόθυμοι νὰ τοὺς χαρίσουν ὅ, τι δὲν τόλμησαν ἐπὶ 3 δεκαετίες τόσοι πρωθυπουργοί.
Ἐνάντια στὴ θέληση ἑνὸς ὁλόκληρου λαοῦ ποὺ οἱ φασιστεροὶ τοῦ στέρησαν τὴ δυνατότητα νὰ ἐκφραστεῖ διὰ δημοψηφίσματος. Ποὺ συλλαμβάνουν μαθητὲς ἐπειδὴ τραγουδοῦν τὸ ἀπαγορευμένο πλέον «Μακεδονία ξακουστή».
Δὲν γνωρίζω τί θὰ ἔκανε ἡ ΝΔ ἐὰν ἦταν κυβέρνηση. Ἐὰν θὰ τὸ ὑπέγραφε ὅπως ἰσχυρίζονται κάποιοι. Τὸ “ἐάν” δὲν ἐνδιαφέρει καὶ κανέναν. Μόνον τὰ γεγονότα. ʼ´Αλλωστε, γιατί βιάζεστε νὰ τὸ ὑπογράψετε ἐσεῖς; Ἀφῆστε το, στὴν ἑπόμενη κυβέρνηση νὰ ἐκτεθοῦν ἐκεῖνοι.
Τὸ ἀριστερὸ παραμύθι ἔχει ἀπύθμενο θράσος: νὰ καμαρώνει ποὺ Σλάβοι καὶ Ἀλβανοὶ θὰ ὀνομασθοῦν καὶ ἐπίσημα “Μακεδόνες”! Μὲ Ἑλληνικὴ ἔγκριση.
Σὲ ἕναν κόσμο ὅπου ἡ ἄγνοια ἱστορίας καὶ γεωγραφίας εἶναι ὁ κανόνας, ἡ ὀνομασία ὑπηκοότητας καὶ ἐθνότητας συνάμα ὡς «μακεδονικῶν» δίνει στοὺς γείτονες, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, ἀσχέτως τῶν ὅρων τῆς συμφωνίας περὶ ἀρχαιότητας, ἀπεριόριστη πρόσβαση στὴ μακεδονικὴ κληρονομιὰ συνολικά, καὶ μάλιστα μὲ τὴν ὑπογραφή μας.
Ἐμεῖς οἱ Μακεδόνες σας ὑποσχόμαστε ὅτι δὲν θὰ σᾶς ξεχάσουμε.
Τὰ ὀνόματα τῶν 151 Λυκίδηδων θὰ τὰ ἀναπαραγάγουμε ὥστε νὰ ντρέπονται γιὰ ἐσᾶς, καὶ τὰ παιδιά σας, καὶ τὰ ἐγγόνια σας.
Σᾶς ὑποσχόμαστε ὅτι κάποτε τὰ ὀνόματά σας θὰ γραφτοῦν καὶ στὰ σχολικὰ βιβλία δίπλα σὲ ἐκεῖνο τοῦ Ἐφιάλτη γιὰ νὰ σᾶς θυμίζουν στὶς μελλοντικὲς γενιές.
Ὅ, τι καὶ νὰ ὑπογράψετε εἶναι γιὰ τὸν σκουπιδοτενεκὲ τῆς ἱστορίας, καὶ ἐσεῖς μαζί.
Ἡ Μακεδονία καὶ οἱ Μακεδόνες ἦταν, εἶναι, καὶ θὰ εἶναι πάντα, ἡ ἴδια ἡ καρδιὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
