Κάθε τρεις και μία ακούμε τις γνωστές ληρωδίες : δεν είναι θεόπνευστος η Παλαιά Διαθήκη, είναι Έλληνες ο Χριστός και η Παναγία και διάφορα άλλες συναφείς πομφόλυγες και φληναφήματα ανόητων και λογοκόπων. Αν αυτοί που τα ισχυρίζονται είναι μη Ορθόδοξοι, ποσώς μας απασχολεί. Ούτως ή άλλως έχουν εκ καταβολής στρεβλήν (αιρετική) γνώσιν των θεμάτων. Αν όμως αυτοθεωρούνται Ορθόδοξοι, έχουν τεράστιον πνευματικόν πρόβλημα και ουσιαστικώς αυτοεκβάλλονται της Εκκλησίας του Χριστού.
Κατά την ιστορικήν πόρευσιν της Εκκλησίας, η εμφάνισις πάμπολλων “καλοθελητών”, οι οποίοι “προσφέρθηκαν” να μας φωτίσουν εις την γνώσιν περί Θεού, δημιούργησε τρομακτικά προβλήματα, αιρέσεις και διαιρέσεις της Εκκλησίας. Το γεγονός ότι εις το Σύμβολον της Πίστεως αναφέρεται «εις Μίαν Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», ως στόχος των πιστών, αναδεικνύει την (εκουσίαν ή ακουσίαν) προέλευσιν των “καλοθελητών” : “αυτοί εκ του πατρός του διαβόλου εισίν”!
Υπήρξαν εκκλησιαστικοί λειτουργοί, όπως ο πρεσβύτερος Άρειος ή ο Νεστόριος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, οι οποίοι, παρότι ευσεβέστατοι, προώθησαν αιρέσεις, που ταλαιπώρησαν (κι ακόμη ταλαιπωρούν) αφάνταστα το σώμα της Εκκλησίας. Ο λόγος είναι ότι τοποθέτησαν τον εγωιστικόν κοσμικόν λογισμόν τους άνωθεν της αποκεκαλυμένης Αληθείας περί Θεού. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ. Όποιος θέλει να ομιλήσει περί Χριστού οφείλει να σεβαστεί την αποκεκαλυμμένην Αλήθειαν και να μην τοποθετήσει την εγωιστικήν άποψίν του άνωθεν της Αληθείας. Τότε ουσιαστικώς αντιγράφει τον Εωσφόρον, ο οποίος θέλησε να τοποθετήσει θρόνον άνωθεν του Κυρίου. Οι αντιγραφείς λοιπόν του Εωσφόρου, ουσιαστικώς περνούν από την ύπαρξίν των χάριν του Κυρίου-Δημιουργού, εις την ανυπαρξίαν, δηλαδή εις την απώλειαν. Αδυνατούν να κατανοήσουν ότι ο εγωιστικός “κακός” λογισμός των είναι φυτευμένος από τον πονηρόν. Κάθε αποκεκαλυμμένη Αλήθεια περί Θεού από το Άγιον Πνεύμα, δεν γίνεται εις τον όποιον τυχόντα αλλά εις άτομα με ιδιαιτέρως καθαρόν πνεύμα και ψυχήν. “Το καθαρό θα πάει στο καθαρό και το βρώμικο στο βρώμικο” ή όπως έλεγεν ο Όσιος γ.Παϊσιος, “η μέλισσα θα πάει στα λουλούδια και η μύγα στα περιττώματα”.
Κάποιοι αδυνατούν να καταλάβουν, πως ένας καθ’όλα ευσεβής και ιδιαίτερα εγκρατής κληρικός και σχετικώς μακράν γηίνων παθών, όπως ο Άρειος είχε μιαρόν λογισμόν. Άρα κατ’ επέκτασιν, πως οι ίδιοι, οι οποίοι πιθανότατα είναι “άψογοι” κατά κόσμον, ακόμη και βάσει εκκλησιαστικών κριτηρίων (κατά κόσμον αμαρτίαι), είναι βρώμικοι επειδή και μόνον προωθούν μίαν άλλην ή μίαν συμπληρωματικήν “αλήθεια” εις την Αλήθεια του Θεού. Μα η απάντησις είναι πασιφανής και δίνεται από την αρχήν της ανθρωπίνου πτώσεως : ΜΗΝ ΠΕΙΡΑΞΕΙΣ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΝ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ, είπε (εις ελευθέραν απόδοσιν) ο Δημιουργός εις τον άνθρωπον. Η ΠΡΩΤΗ-ΠΡΩΤΗ ΑΜΑΡΤΙΑ (πριν καν τον ορισμόν των λοιπών) ΗΤΑΝ Η ΔΙΑΣΑΛΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ. Το προσφερόμενον δέλεαρ από τον διάβολον εις τον άνθρωπον (ώστε να γίνει θεός αντί του Θεού) ήταν η γνώσις. Μια γνώσις βρωμερή, γλοιώδης, σατανική και ΜΗ ΟΥΣΑ, η οποία καμμίαν σχέσιν δεν έχει με την ΟΥΣΑ ΓΝΩΣΙΝ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΜΟΝΟΝ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ και ουδαμώς ανακαλύπτεται!!!
Ο Κύριός και Θεός και Δημιουργός απάντων, ορατών τε και αοράτων, κατηγορηματικώς εδήλωσε : «χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν». Ακόμα και ορθόν λογισμόν αδυνατούμε να παράγουμε “χωρίς Αυτού”. Έρχεσαι λοιπόν εσύ να ισχυριστείς ότι ανακάλυψες γνώσιν περί Θεού, όταν ο ίδιος ισχυρίζεσαι ότι ακόμα και οι Άγιοι λανθάνουν; . Που βασίζεσαι, ώστε συ να μην λανθάνεις; Μετενόησες, εξομολογήθεις και προσηυχήθεις, ώστε να λάβεις την Αληθή γνώσιν; Ποιός είσαι; Ακόμα και από την χωρείαν των αγίων, εις ελαχίστους εμπιστεύθηκε το Άγιον Πνεύμα την περί Θεού γνώσιν. Μόλις τρεις Άγιοι φέρουν τον τίτλον “Θεολόγος” και μάλιστα ο ένας ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού, Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης. Ούτε καν ο Απόστολος Παύλος, ο ονομαζόμενος και “στόμα του Χριστού”, τον οποίον ο ίδιος ο Κύριος περιέφερε μέχριν του τρίτου ουρανού! Συ λοιπόν, ο ισχυριζόμενος αυτά, τα οποία ουδείς Άγιος τόλμησε να αμφισβητήσει επί δυο χιλιετίες, πώς τολμάς να τα λες; Επειδή “ο όφις σε ηπάτησε;” Άλλη εξήγησις δεν χωρεί, αν θέλεις να ισχυρίζεσαι ότι είσαι καλός χριστιανός. Εκτός κι αν είσαι “εκ του πατρός του διαβόλου”, σκοπεύων να αντιταχθείς εις την ΜΙΑΝ, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν.
Συνοψίζων αυτά τα γενικά, πλην όμως τα πλέον ουσιαστικά, επαναλαμβάνω ότι ο Τριαδικός Θεός δεν είναι απλώς ο Παντογνώστης αλλά και ο Μονογνώστης, με την έννοιαν ότι μόνον εξ Αυτού εκκινεί η όποια γνώσις, την οποίαν μόνον Αυτός αποκαλύπτει δια του Αγίου Πνεύματος. Προϋπόθεσις της λήψεως αποκεκαλυμμένης Αληθείας η ιδιαιτέρα ψυχική καθαρότης και η απόρριψις του σατανιστικής τροφοδοσίας ΕΓΩ. «Ο Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν». (επιστολή Ιακ.δ΄6). Ο ισχυριζόμενος “ΕΓΩ βρήκα”, “ΕΓΩ ανακάλυψα”, “ΕΓΩ…” αποδεικνύεται υπερήφανος, ανώτερος των Θεοπνεύστων πατέρων και ουσιαστικώς θεωρεί ότι εγεύθη εκ του δένδρου της Γνώσεως. Αχχ αυτό το προπατορικόν αμάρτημα. Άντε να σωθεί λοιπόν…
Ατυχώς κάποιοι πνευματικώς ανάπηροι, δεν θα διδαχθούν των παρατιθέντων γενικών κανόνων της Πίστεως. Είναι θλιβερόν δε να παρουσιάζονται ως Έλληνες, ενώ αγνοούν παντελώς την ουσίαν του «Ελληνικώς φρονείν», όπως την διετύπωσεν ο μέγας Άγιος του 20ου αιώνος Νεκτάριος : «…η τελείωσις, η ανύψωσις από του υλικού κόσμου προς τον πνευματικόν· …ότι ο πνευματικός κόσμος δέον εστί να ζωογονή τον υλικόν κόσμον, …ότι το πνεύμα ανάγκη να επικρατήσει της ύλης, … ότι οι πνευματικοί νόμοι δέον εστί να ώσιν ισχυρότεροι των φυσικών νόμων»…
Αν λοιπόν δεν κατενόησαν την πνευματικότητα του Ελληνισμού, ο οποίος εδόθη εις τον κόσμον από τον Δημιουργόν, ως “σκαλοπάτι” και εφαλτήριον για την επερχόμενην ψυχικήν γνώσιν και ανάτασιν, πώς θα κατανοήσουν τα αναφερόμενα περί Πίστεως. Είναι αντίστοιχον του να προσπαθεί ο μαθητής του δημοτικού να κατανοήσει τα του Πανεπιστημίου, άνευ δευτεροβαθμίου φοιτήσεως. Αυτή ακριβώς είναι η αντιστοιχία της ανθρωπίνου μορφώσεως. Το δημοτικό είναι η υλιστική αντιμετώπισις, όπως προ Ελληνισμού. Το γυμνάσιο-λύκειο είναι η πνευματική ανάπτυξις, η πρόοδος από το “μαμ, κακά και νάνι” εις το σκέπτεσθαι, εις την φιλοσοφικήν και επιστημονικήν αναζήτησιν της Αληθείας και δημιουργίαν δομημένης γνώσεως, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αφορά όλους, αλλά δυστυχώς ελαχίστους. Πόσοι άραγε αντιλαμβάνονται την υλιστικήν αυτοτοποθέτησίν τους ότι είναι Έλληνες (ας μην αγνοούμε το “Τσαρούχιον” δόγμα “στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι”) ενώ ο Ισοκράτης έθεσεν το κριτήριον του Ελληνισμού “Έλληνες εισίν οι της ημετέρας παιδείας μετέχοντες”; Πως λοιπόν θεωρείσαι Έλλην, όταν δεν αποδεικνύεις την πνευματικήν αντιμετώπισιν των θεμάτων και λειτουργείς εις επίπεδον δημοτικάριου υλιστού “είμαι Έλληνας λόγω DNA”; Δράμα! Η δε πανεπιστημιακή γνώσις είναι αντίστοιχος της Ορθοδοξίας, όπου έχεις εμπεδώσει εκ του γυμνασίου να υποτάσσεις το υλικόν εις το πνευματικόν (Άγιος Νεκτάριος) και προχωρείς εις τον ύψιστον βαθμόν να υποτάξεις την πνευματική σου γνώσιν εις την δωρεάν αποκαλυπτομένην Θεϊκήν Γνώσιν, την οποίαν και δωρεάν θα διαδώσεις («δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δότε»). Βασικότατα στοιχεία, τα οποία αποκαλύπτεται ότι αγνοούν οι πλείστοι, ακόμα και πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι, επιστήμονες, κυβερνήται ή και επίσκοποι της Ορθοδοξίας. Πως είπατε; δεν ισχύει; Θυμηθείτε τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριον και άλλους παρομοίους, ειδικώς δε σημερινούς οικουμενιστολάγνους επισκόπους, ακόμα και πατριάρχες!
Ας δούμε όμως κάποια χτυπητά παραδείγματα της ληρωδίας των αυτοθεωρουμένων “masters” της γνώσεως :
► Η Θεοτόκος ήταν Ελληνίδα : σοβαρά; και ποίον το ελληνικό ονοματάκι της παρακαλώ; Μαριάμ; Εδώ γελάμε πικρά! Εκ του γένους Δαβίδ, “βεβαίως-βεβαίως”…
► Ο Χριστός ήταν Έλλην : (εδώ κλαίμε προκαταβολικά) Ας μην ρωτήσω για το ελληνικό του όνομα. Έλλην, ο οποίος περιτετμημένος (η “Ελληνίς” μάνα το επέτρεψε…) δίδασκε τους εβραίους εις τον οίκον του Πατρός Του (Ναός Σολομώντος), ότι είχαν παρεκτραπεί από την πίστιν τους προς Αυτόν (τον “γιαχβέ” όπως τον αναφέρουν οι αστοιχείωτοι – θα ασχοληθώ με αυτόν τον χαρακτηρισμόν εις την συνέχεια). Αν είναι δυνατόν! Και πως οι εβραίοι δεν τον πέταξαν τόσες φορές “τσουβαλιαστό” έξω από τον Ναόν; Γιατί δεν τους δίδαξε κάτι το Ελληνικό; Ήταν άραγε δυνατόν να πάει κάποιος εβραίος σε ελληνική αγορά να κατηγορήσει τους Έλληνες ότι δεν τιμούν τον Ελληνισμό τους; Αλήθεια, αν ήταν Έλλην ο Χριστός, γιατί εδέχθησαν με τόσην δυσπιστίαν οι Αθηναίοι τον Απόστολον των Εθνών Παύλο;
Η χειρότερη κατάντια του ισχυρισμού ότι ο Χριστός ήταν Έλλην, είναι ότι υποτάσσουν το Όλον, το Άπαν (=Θεός) εις δημιούρημα Αυτού, όπως είναι κάθε έθνος. Ίσως να ερωτηθώ, πως εγώ δεν σφάλλω ομοίως ισχυριζόμενος ότι ήταν εβραίος. Μα ο Χριστός ενανθρωπίσθηκε ως εβραίος (εις την προσφώνησιν “υιέ Δαβίδ” δεν απαντούσε; να ήταν Έλλην και να υποκρινόταν τον εβραίο δεν το διανοούμαι), επειδή εις τους εβραίους είχε αποκαλυφθεί (πχ. Αβραάμ, Μωυσής κλπ) και οι εβραίοι γνώριζαν τον Ένα Θεόν. Δεν τον γνώριζαν οι Έλληνες, ούτε κάποιος άλλος λαός… Αλλά ο ίδιος ο Χριστός έδωσε εντολήν εις τους Αποστόλους «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» και δεν απέκλεισε κάποιο έθνος από την Χάριν Του («εις Μίαν Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν»). Ας μην αγνοείται, ότι παρέδωσε την Αποστολικήν διακονίαν εις το Ελληνικόν γένος δια των θεοστέπτων βασιλέων Μεγάλου Κωνσταντίνου και Αγίας Ελένης.
Εις το παρελθόν έχω αναφερθεί εις το φοβερό λάθος κάποιοι να συγχέουν τον ενανθρωπισμόν του Χριστού (την παρουσίαν της ανθρωπίνου υποστάσεώς Του) με την παρουσίαν Του ως Θεόν-Δημιουργόν απάντων. Δυστυχώς κάποιοι με το κλούβιο κεφαλάκι τους θεωρούν ότι ο Χριστός εμφανίστηκε ως Θεός με τον ενανθρωπισμόν Του και πριν “αναλάβει υπηρεσίαν ως Θεός” κάποιος άλλος θεός είχε βάρδια (κάποιοι ακόμα πίνουν νερό εις το όνομα του “παντοπηδούντος” Διός, αν ήταν της Αφροδίτης ή της Αρτέμιδος … ας το συζητούσαμε – ασφαλώς αστειεύομαι). Είναι δραματικόν αλλά συμβαίνει.
Συνειδητοποιών ότι το άρθρο μακραίνει του αρχικού στόχου, θα μου επιτρέψετε να το συνεχίσω συντόμως με δεύτερον μέρος, ώστε να τεκμηριωθεί αναλόγως.
