Γράφει ο
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΙΑΖΙΑΣ
Επίτιμος Α/ΓΕΣ
Δυστυχώς, για πρώτη φορά στα 44 χρόνια της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση , έχουμε καταδίκη στο Ευρωκοινοβούλιο της χώρας μας για θέματα που αφορούν την λειτουργία της Δικαιοσύνης ,την Ελευθερία του Τύπου , την παρακολούθηση πολιτικών , στρατιωτικών, πολιτών , από «παραπολιτικά κέντρα» και γενικά για την λειτουργία της Δημοκρατίας .
Μια καταδίκη που βέβαια έχει εν μέρει πολιτικό χαρακτήρα εν όψει των επερχόμενων ευρωεκλογών , αλλα είναι φανερό σε κάθε Ελληνα πολίτη ότι στην Πατρίδα μας έχουμε έλλειμμα λειτουργίας των «έμπρακτων» δημοκρατικών θεσμών .
Μια καταδίκη που δεν περιποιεί τιμή για ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο της Χώρας και όχι μόνο για την σημερινή κυβέρνηση . Ο διασυρμός της Χώρας μας δεν συνάδει με εσωτερική κομματική πολιτική εκμετάλλευση του θέματος , διότι οι παθογένειες του πολιτικού συστήματος είναι διαχρονικές και δεδομένες και πολύ περισσότερο που εδώ τίθενται υπό αμφισβήτηση εθνικά μας συμφέροντα . Άπαντες , κυβέρνηση και αντιπολίτευση ,οφείλουν να μελετήσουν το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , να εξάγουν συμπεράσματα και να προβούν σε διορθωτικές κινήσεις και όχι να ερίζουν πάνω στο πράγματι «λαβωμένο σώμα» των δημοκρατικών θεσμών της Χώρας .
Οι μεγάλες «παθογένειες» του σημερινού πολιτικού συστήματος οφείλονται κυρίως στο ότι σημερα λείπει από την Πατρίδα μας ,ο ηγέτης που θα απευθύνεται στον λαό του με συνετό λόγο και θα τον εμπνέει με το παράδειγμα του , που θα εχει το θάρρος να του πει «ἀπ’ ἐμοῦ ὄψεσθε καὶοὕτω ποιήσετε». Λείπει ο ηγέτης που θα εμπνέει σεβασμό στους εταίρους μας, αλλά δεν θα θεωρείται «δεδομένος».
Λείπει ο ηγέτης που δεν θα υπηρετεί τη φιλοδοξία και τα δικά του συμφέροντα, καθώς και τα συμφέροντα των ανθρώπων και ομάδων που στηρίζουν την εξουσία του και δεν θα αναδεικνύεται κληρονομικω δικαιωματι η με την εύνοια και την προβολή των ΜΜΕ. Λείπει ο ηγέτης που δεν θα αρχει με εξυπηρετήσεις σε πρόσωπα και ομάδες με κάποια ισχύ, είτε με πειθαναγκασμό – εξαναγκασμό των υπολοίπων , είτε συνηθέστερα και με τις δυο μεθόδους . Λείπει ο ηγέτης που δεν θα εκφοβίζει και δεν θα απειλεί , δεν θα υπόσχεται και δεν θα εκμαυλίζει τις κοινωνικές ομάδες . Λείπει ο ηγέτης που δεν θα μοιράζει προνόμια και τιμάρια σε έμπιστους και υμνητές . Λείπει ο ηγέτης που θα εχει συνεργάτες και όχι «περιβάλλον» , όχι « παρέα» και θα είναι εν τινι μετρω μοναχικός και « άφιλος» , θα εχει απόψεις που μπορεί ενδεχομένως να αλλάζουν , αλλά οι αξίες του θα είναι σταθερές και εδραίες. Λείπει ο ηγέτης που θα αξιολογεί και θα ξεχωρίζει το μείζον και ουσιώδες από το το έλασσον και επουσιώδες επ’ ωφέλεια του λαού μας . Λείπει ο ηγέτης που θα θέτει πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον και μετά τις «επιθυμίες» και τα θέλω του «ξένου παράγοντα» .
Δυστυχώς,με όλο τον σεβασμό προς τους θεσμούς της Πατριδος μας ,δεν μπορεί να μην αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό το πολιτικό σύστημα , είναι βαθύτατα διεφθαρμένο, αναξιόπιστο, εθελόδουλο στα κελεύσματα της οικονομικής ολιγαρχίας και διακατεχόμενο από έντονη αναξιοκρατία και νεποτισμό . Για αυτό απαιτείται η διαμόρφωση μια νέας πολιτικής πραγματικότητας και πολιτικών με ήθος, παιδεία και πολιτική κουλτούρα, όπου το Εθνικό συμφέρον, θα είναι υπεράνω, είτε του ατομικού , είτε του κομματικού συμφέροντος, οπου θα λέει την αλήθεια στον λαό , οσο πικρή και εάν είναι για αυτόν .
Η Δημοκρατία θα λειτουργήσει αποτελεσματικότερα και προς όφελος του λαού μας , εφόσον οι Έλληνες πολίτες ενδιαφερθούν για τα κοινά, και διεκδικήσουν απολογισμό έργου και συμπεριφοράς από τους άρχοντες , οταν η πνευματική ηγεσία της χώρας και όχι μόνο ,αρθει στο ύψος των σημερινών δύσκολων περιστασεων , οταν η πνευματική ηγεσία αφήσει «την καρέκλα της εξουσίας» και μπει μπροστάρης , για να εκφράσει τις διεκδικήσεις , τους «καημούς και τα ντέρτια» της κοινωνίας μας, του λαού μας . ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΝΑΣ ΘΕΣΜΙΚΟΣ ΥΠΟΚΟΣΜΟΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΛΥΜΕΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ .
«Αν θέλεις να χαρείς τη λευτεριά, νωρίς γίνε προδότης, γίνε!
Τιμή, ντροπή δεν είναι.
Θα ΄ναι μαζί σου οι νόμοι κι η πλερωμένη γνώμη!
Πέτα την ανθρωπιά σου κι απ΄ τον αφέντη πιάσου!
Κι άμα σε φτύνει αυτός, να κάθεσαι σκυφτός
και θα ΄χεις τα πρωτεία στη σάπια πολιτεία».
Επίκαιρο οσο ποτέ το ποίημα «Ο άλλος» του Κώστα Βάρναλη ,που εκφράζει απόλυτα την σημερινή πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Χώρα μας .
