πολιτικό σχόλιο απο failed evolution
Η παγίδα που έστησε ο Τσίπρας, κυρίως στη Νέα Δημοκρατία, έπιασε τόπο. Όχι βέβαια επειδή στήθηκε ανέντιμα στις πλάτες των κατακρεουργημένων από τα μνημόνια συνταξιούχων και των ακριτικών νησιών, αλλά επειδή βοήθησε στο να πέσουν και οι τελευταίες μάσκες των αμετανόητων νεοφιλελέδων.
Η αλήθεια είναι ότι ο ‘κολπαδόρος’ Τσίπρας έκανε κίνηση ματ με την οποία σε κάθε περίπτωση θα έβγαινε κερδισμένος.
Αν η αντιπολίτευση και κυρίως η Νέα Δημοκρατία, ψήφιζε σύσσωμη υπέρ της χορήγησης της έκτακτης ενίσχυσης στους συνταξιούχους, θα το χρησιμοποιούσε ως ένα γερό χαρτί απέναντι στην σκληρή γραμμή Σόιμπλε και ΔΝΤ, δείχνοντας πως ακόμα και αυτοί που ταυτίζονται ιδεολογικά μαζί τους έχουν φτάσει στα όριά τους και δεν μπορούν πλέον να ανέχονται τις νεοφιλελεύθερες συνταγές της καταστροφής. Θα έδειχνε επομένως (έστω και εικονικά), ότι σχηματίζεται ένα συμπαγές εσωτερικό μέτωπο απέναντι στην παράνοια των Γερμανών σαδο-μονεταριστών και του ΔΝΤ.
Αν και όσοι από την αντιπολίτευση και κυρίως η Νέα Δημοκρατία, απέφευγαν να πάρουν θέση (όπως και έγινε με ΝΔ, Ποτάμι και Ένωση Κεντρώων), θα το χρησιμοποιούσε ως ένα γερό χαρτί προκειμένου να φρενάρει τη φθορά του ΣΥΡΙΖΑ και να βελτιώσει τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις, επιφέροντας ταυτόχρονα πλήγμα στη συσπείρωση και τα ποσοστά της ΝΔ.
Πέρα όμως από τα παιχνίδια Τσίπρα και λοιπών στις πλάτες των καθημαγμένων από τα μνημόνια ψηφοφόρων, η πρόσφατη ψηφοφορία έδιωξε και τις τελευταίες αμφιβολίες σχετικά με το ποιοι είναι πιστοί στο νεοφιλελεύθερο δόγμα της καταστροφής που εφαρμόζουν πιστά οι δανειστές σε βάρος της χώρας.
Θα ήταν αδύνατο λοιπόν για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον σκληρό νεοφιλελεύθερο πυρήνα που ο ίδιος επέλεξε (Γεωργιάδης, Χατζηδάκης), να κάνει οτιδήποτε χωρίς τη συγκατάθεση του ομογάλακτου ιδεολογικά Σόιμπλε και του ΔΝΤ. Δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει πίσω ούτε βήμα από την σκληρή νεοφιλελεύθερη γραμμή, στέλνοντας ‘λάθος μήνυμα’ σε Βρυξέλλες, Βερολίνο και ΔΝΤ, που τον έχουν βάλει να ‘ζεσταίνεται’ στον πάγκο για να αντικαταστήσει τον Τσίπρα με την πρώτη ευκαιρία.
Για το Ποτάμι δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Όλοι γνωρίζουμε τι ρόλο παίζει, άσχετα αν πλασάρεται με το μανδύα του δήθεν κεντροαριστερού κόμματος.
Όσον αφορά την Ένωση Κεντρώων, η στάση της δικαιολογείται απόλυτα από το γεγονός ότι ο Λεβέντης στις προεκλογικές του συνεντεύξεις απέφευγε να αναγνωρίσει τις τεράστιες ευθύνες των τραπεζιτών για την κρίση, επιμένοντας στη μονοδιάστατη λογική περί σπάταλου κράτους κ.λ.π., δηλαδή πολύ κοντά στην γραμμή του τραπεζομιντιακού κατεστημένου που προσπάθησε από την αρχή της κρίσης να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες του.
Οι αμετανόητοι νεοφιλελέδες δεν μπορούν να κρυφτούν για πολύ. Αργά ή γρήγορα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ξεσκεπάζονται …
