Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr. Dr.Habil Alexios P. Panagopoulos.
Η πρόσφατη παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σε ορθόδοξες μονές επαναφέρει ένα ουσιώδες ζήτημα πολιτικής και κοινωνικής συνέπειας: ποια είναι η οριακή σχέση των πολιτικών, μεταξύ της δημόσιας παρουσίας των πολιτικών, σε εκκλησιαστικούς χώρους και των πολιτικών και νομοθετικών επιλογών τους;
Στις 2 Οκτωβρίου 2026, ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου στον Όλυμπο, όπου τον υποδέχθηκαν ο Μητροπολίτης Κίτρους Γεώργιος και ο καθηγούμενος Μάξιμος. Στις 8 Οκτωβρίου επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια Χαλκιδικής, όπου έγινε δεκτός από τον Γέροντα Ελισαίοτης Σίμωνος Πέτρα Αγίου Όρους, την ηγουμένη Γερόντισσα Νικοδήμη και μέλη της μοναστικής κοινότητας. Οι επισκέψεις καταγράφηκαν στις επίσημες ανακοινώσεις της πρωθυπουργικής ιστοσελίδας.
Οι επισκέψεις αυτές είναι δημόσια γεγονότα. Η ερμηνεία των πολιτικών τους κινήτρων, όμως, απαιτεί προσοχή. Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν ένας πρωθυπουργός δικαιούται να επισκέπτεται μοναστήρια — ασφαλώς δικαιούται — αλλά αν οι δημόσιες επιλογές του και οι νόμοι που ψηφίζει ανταποκρίνονται στις χριστιανικές αξίες που επικαλείται, στο κανονικό δίκαιο και στο άρθρο 3 του ελληνικού Συντάγματος.
Ο Ν. 5089/2024 και η πολιτική λογοδοσία. Επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη ψηφίστηκε ο Ν. 5089/2024, ο οποίος καθιέρωσε τον πολιτικό γάμο ομόφυλων ζευγαριών και επέκτεινε τη δυνατότητα υιοθεσίας από ομόφυλους συμβίους/συζύγους. Η νομοθετική μεταβολή προκάλεσε ισχυρή έντονη αντιπαράθεση, ιδίως μεταξύ της μοντέρνας κρατικής νομοθεσίας και της ορθόδοξης εκκλησιαστικής αντίληψης περί γάμου και οικογένειας σύμφωνα με το κανονικό δίκαιο.
Η κριτική μας εστιάζει στην μεγάλη πολιτική ευθύνη, για το πώς συμβιβάζεται με το κανονικό δίκαιο η επίκληση της ελληνικής ιστορικής και χριστιανικής παράδοσης, με μια μοντέρνα νομοθεσία και πολιτική επιλογή που σημαντικό μέρος των Ελλήνων ορθοδόξων πιστών την θεωρεί αντίθετη προς αυτήν;
Η επίσκεψη σε μια μονή δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη μεταμέλειας, ούτε μετανοίας, ούτε αλλαγή πολιτικής νοοτροπίας, όπως ούτε δικαιολογεί τον ισχυρισμό ότι υπάρχει πρόθεση εξαπάτησης. Η συνέπεια κρίνεται από τις πράξεις, τις δημόσιες εξηγήσεις και την ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Μάλιστα ενόσω αρχιερέας, έχει διαβάσει και αφορισμό που δεν έχει ανακληθεί!
Από το κανονικό δίκαιο στη βιοπολιτική. Η χριστιανική γραμματεία, οι ιεροί κανόνες και το κανονικό δίκαιο εκφράζουν την εκκλησιαστική παράδοση. Δεν ταυτίζονται με το κάθε νέο κρατικό δίκαιο, αλλά αποτελούν ουσιώδη σημεία αναφοράς για τους πιστούς που διαμορφώνουν τη δημόσια θέση τους βάσει αυτών και του προοιμίου και των άρθρων του ελληνικού Συντάγματος που θεμελιώνουν το κανονικό δίκαιο.
Η γεωπολιτική αφορά επίσης την πολιτισμική συνέχεια και την κοινωνική συνοχή. Η βιοπολιτική εξετάζει τη σχέση εξουσίας και ανθρώπινης ζωής, ενώ η βιοηθική απαιτεί τεκμηριωμένη εξέταση της αξιοπρέπειας και του βέλτιστου συμφέροντος κάθε παιδιού από το ελληνικό συνταγματικό πλαίσιο.
Η «Νέα Βαβέλ» και ο οργουελικός κόσμος λειτουργούν ως προειδοποιητικά σύμβολα μιας κοινωνίας στην οποία η πολιτική επικοινωνία μπορεί να επισκιάσει τον ουσιαστικό διάλογο. Το αίτημα προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη είναι να τοποθετηθεί με σαφήνεια απέναντι στις αντιρρήσεις των πολιτών που θεωρούν ότι ο Ν. 5089/2024 συγκρούεται με τη χριστιανική τους συνείδηση και το κανονικό δίκαιο. Η δημόσια αυτοκριτική, η ειλικρινής εξήγηση και η πολιτική λογοδοσία αποτελούν θεμιτές απαιτήσεις σε μια αληθινή δημοκρατία.
Η Ελλάδα χρειάζεται το σεβασμό της Ορθοδοξίας και της θρησκευτικής ελευθερίας, της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, επιστημονική τεκμηρίωση και ουσιαστικό διάλογο για το μέλλον της οικογένειας και της κοινωνίας. Η παρουσία σε ένα μοναστήρι μπορεί να είναι προσωπική στιγμή περισυλλογής. Η πολιτική συνέπεια, όμως, αποδεικνύεται στον δημόσιο βίο με έργα και πράξεις εκ των νόμων και της ανάκλησης αντιχρίστου νόμων ή κατάργησης αυτών. Αυτά θα περιμέναμε να ακούσουμε να τα λένε οι σεβαστοί ηγούμενοι, καθηγούμενος, μητροπολίτες, κληρικοί και μοναχοί, που έχουν δώσει όρκο στο κανονικό δίκαιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Academician Professor ALEXIOS P.PANAGOPOULOS (DDDr. Dr.Habil.)
Academician EASA – European Academy of Sciences & Arts (Salzburg – Austria, from 5.6.2024).
Academician MCA – International Slavic Academy oF Sciences, Culture, Education & Arts (Moscow – 7 Slavic Countries, from 26.12.2018).
Academician IEAI – International Ethical Academy of India, from 6/2024.
Professor of Political Sciences & Law, Department
Phd Political Sciences.
Phd Bioethics Biopsychology Medical Anthropology.
Phd Theology Religion.
Diploma Dr. Habilitation of Law.
Post-Doc’s in Law University of Belgrade.
Post-Doc in Theology Religion University of Munchen.
Post-Doc in Bioethics University of Patras.
Degree of Law/Lawyer, Degree of Theology,
Degree of History/Philology, Degree of Music.
Scholar DAAD, ΙΚΥ, etc.
Director EPLO for BiH and MNE.
Author, Poet.
Candidate for Nobel Peace Prize 2025.
Member Ciesart, Camara Internacional de Escritores y Artistas – Spain.
Member World Association of Jurists (WJA), Washington, USA.
Member Club of Rome – SC.
https://orcid.org/0009-0008-9304-4040
https://ftb.academia.edu/AlexiosPanagopoulos/Papers
https://scholar.google.com/scholar?hl=el&as_sdt=0%2C5&q=aleksios+panagopoulos&btnG=
https://www.biblionet.gr/ Παναγόπουλος, Αλέξιος Π.
