του Δημήτρη Ζιαμπάρα
Στους Ομηρικούς χρόνους ο όρος «Βασιλιάς» σπάνια χρησιμοποιούνταν, αντ’ αυτού στα Ομηρικά έπη χρησιμοποιείται ο όρος «Άναξ» (σήμερα επιβιώνει στην λέξη «ανάκτορο»). Ωστόσο ο όρος «Βασιλιάς» υπήρχε και τότε, ως τίτλος όμως αφορούσε τον γραμματέα του Άνακτος. Σιγά σιγά οι γραμματείς/βασιλιάδες απέκτησαν τόση δύναμη που ο όρος «Βασιλιάς» επικράτησε από αυτόν του «Άνακτος», σε βαθμό που οι άνθρωποι ξέχασαν τον όρο «Άναξ». Αργότερα οι πολιτικά ιδιοφυείς κομουνιστές της Σοβιετίας επέλεξαν να μην ονομάζουν τον αρχηγό τους «Πρόεδρο», αλλά «Γραμματέα», γνωρίζοντας αυτή την μεγάλη πολιτική αλήθεια. Σήμερα δύσκολα κάποιος θα αρνηθεί πως το «κοινοβούλιο» αντικαταστάθηκε ουσιαστικά από την «τηλεόραση», σε βαθμό που ο όρος «Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» ουσιαστικά να προκαλεί γέλιο και ο όρος «Τηλεοπτική Δημοκρατία» να είναι ο πλέον ακριβής ως χαρακτηρισμός του βασικού δυτικού πολιτεύματος. Ανεξαιρέτως όλα τα τηλεοπτικά κανάλια στην Δύση είναι Liberal ιδεολογίας τα τελευταία 20 χρόνια, γεγονός που έχει καταστήσει την Δύση θεσμικά ένα βομβαρδισμένο τοπίο, ουδείς θεσμός ουσιαστικά λειτουργεί.
Ο αγώνας του Δονάλδου Τράμβιου αυτή την στιγμή δεν αφορά το ποιος θα είναι ο επόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ — αφορά την διαφύλαξη του τελευταίου οχυρού της Δυτικής δημοκρατίας: την ακεραιότητα των εκλογικών αποτελεσμάτων. Αν χαθεί αυτός ο αγώνας, οι Αμερικανοί θα χάσουν την χώρα τους (οι Ευρωπαίοι ήδη τις έχασαν, γι’ αυτό έφυγαν τρεχάλα οι Βρετανοί). Οι Liberals είναι οι νέοι εχθροί της Δημοκρατίας, μετά τους ναζιστές και τους κομμουνιστές. Το είχε πει άλλωστε προφητικά ο Τσώρτσιλ: οι φασίστες του μέλλοντος θα είναι οι σημερινοί αντιφασίστες. Αυτό που ωστόσο διαφοροποιεί τους Liberals από τους ναζιστές και τους κομμουνιστές είναι πως ουδέποτε οι Liberals θα θυσίαζαν την ζωή τους για την ουτοπία τους. Αυτό αποτελεί την Αχίλλειο πτέρνα τους και αυτό πρέπει να εκμεταλλευτεί ο Δονάλδος Τράμβιος.
Ο μακροχρόνιος αναίμακτος εμφύλιος πόλεμος συμφέρει τους Liberals, γιατί ουδέν έχουν να φοβηθούν — η βραχεία αιματηρή πολιτική αντιπαράθεση όμως θα τους διαλύσει σε μια εβδομάδα και ο απλός λαός θα τρίβει τα μάτια του όταν μάθει την εικονική πραγματικότητα που τους επέβαλαν τα ΜΜΕ.
Αν η ελευθερία είναι το πιο σπουδαίο αγαθό, τότε απαιτεί και την σπουδαιότερη θυσία: το αίμα των επίδοξων Liberal τυράννων.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ
Δονάλδο, δεν φτάνει να έχεις μόνο όρχεις, πρέπει να έχεις και το διανοητικό βεληνεκές να αντιληφθείς πως μόνο ένας τρόπος υπάρχει πλέον για την περιφρούρηση της Δημοκρατίας: η επιβολή στρατιωτικού νόμου στις ΗΠΑ και η επανάληψη της εκλογικής διαδικασίας. Δεν παλεύεις για τον εαυτό σου Δονάλδο ή για τις ΗΠΑ – παλεύεις πλέον για όλη την Δύση και τον πλανήτη, γιατί το πραξικόπημα είναι παγκόσμιο. Αν δεν κηρύξεις στρατιωτικό νόμο τώρα στις ΗΠΑ, με μαθηματική βεβαιότητα, ο δυτικός πολιτισμός θα οδηγηθεί σε έναν νέο Μεσαίωνα βαρβαρότητας.
Το πραξικόπημα είναι σαν το ποδήλατο. Αν σταματήσουν να κάνουν πετάλι, έστω για μια μέρα, θα πέσουν, γιατί θα τους πάρουν όλοι χαμπάρι. Το πετάλι για αυτούς είναι η εικονική πραγματικότητα των ΜΜΕ, γι’ αυτό παίζουν συνεχώς κόβιντ 24Χ7.
Αντιπραξικόπημα με ηθικολογία και ροδόνερο δεν γίνεται.
