Αλεξάντερ Ντούγκιν: Ο Παράγοντας Τραμπ & η Νίκη της Ρωσίας στην Ουκρανία

Το μέλλον της Ρωσίας, η ίδια η ύπαρξη της, εξαρτάται από τη νίκη της στην Ουκρανία. Το αν θα συνεχίσει να υπάρχει η Ρωσία εξαρτάται από το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης που μαίνεται με σφοδρότητα στις στέπες της Ουκρανίας. Συνεπώς, κανένα θέμα δεν είναι πιο σημαντικό από αυτόν τον πόλεμο. Είναι ένας Ιερός Πόλεμος για την ύπαρξη της Ρωσίας.  

Η έλευση του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, του ίδιου του Τραμπ που έμμεσα υποβοήθησε αυτόν τον πόλεμο εναντίον μας, κατά το πρόσφατο παρελθόν (2017- 2021) έχει τεράστια κοσμοϊστορική σημασία. Η θυελώδης άνοδος του Τραμπ στην ηγεσία των ΗΠΑ αντιπροσωπεύει μια σημαντική αλλαγή στην εικόνα του πρωταρχικού μας αντιπάλου, των ΗΠΑ, ο οποίος εξακολουθεί να παραμένει ο κύριος αντίπαλός μας μέχρι σήμερα. Πολεμάμε τη συλλογική Δύση, το ΝΑΤΟ και την παγκοσμιοποιητική ελίτ που καθοδηγεί και τα δύο. Και τώρα ο Τραμπ ορθώνεται για να ηγηθεί στις ΗΠΑ, δηλώνοντας: «Πολεμώ και εγώ την παγκοσμιοποιητική ελίτ». Ωστόσο, οι ΗΠΑ παραμένουν ο βασικός πυλώνας της συλλογικής Δύσης και του ΝΑΤΟ  — με ή χωρίς τον Τραμπ. Αυτό δημιουργεί μια μοναδική πολύπλοκη & αμφίρροπη κατάσταση. 

Το αυξημένο ενδιαφέρον μας για τον Τραμπ & για τις θέσεις που θα πάρει είναι απόλυτα δικαιολογημένο, καθώς αυτό αντιπροσωπεύει μια αλλαγή στην ηγεσία στο στρατόπεδο του κύριου αντιπάλου μας. Πολλά εξαρτώνται από αυτή την κυβερνητική αλλαγή στις ΗΠΑ. 

Δεν μπορούμε να προβλέψουμε το ποιες πολιτικές θέσεις θα πάρει, ποια στρατηγική θα χαράξει αυτός και η κυβέρνησή του. Ωστόσο, ορισμένες τάσεις είναι φανερές. Ο Τραμπ παίρνει σαφείς αποστάσεις από την αριστερή-φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, καθιστώντας εντελώς αντιπαραγωγικές τις προσπάθειες να συνεργαστεί με την Ουάσινγκτον μέσω οργανώσεων όπως το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (Council on Foreign Relations) ή άλλες αριστερές-φιλελεύθερες δομές. Όσο για τους νεοσυντηρητικούς, δεν υπάρχει λόγος να συζητήσουμε μαζί τους — δεν ενδιαφέρονται καθόλου. 

Φαίνεται ότι οι στρατηγοί του Τραμπ θα αντιπροσωπεύουν ένα υβρίδιο νεοσυντηρητικών (δεξιοί παγκοσμιοποιητές) και ρεαλιστών. Ο ίδιος ο Τραμπ κλίνει προς τους ρεαλιστές, αλλά αυτή η σχολή σκέψης στις διεθνείς σχέσεις έχει σε μεγάλο βαθμό εξασθενίσει τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ρεαλιστές θα ήταν οι ιδανικοί εταίροι για εμάς τους Ρώσους, καθώς η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ — και κυρίως ένας πόλεμος με τη Ρωσία— δεν έχει καμία πραγματική αξία για τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ, τα οποία οι ρεαλιστές θέτουν ως πρώτη προτεραιότητα. Ωστόσο, δεν έχουμε να κάνουμε με αμιγείς ρεαλιστές αλλά με ένα υβρίδιο— τον δεξιό παγκοσμιοποιημένο ρεαλισμό. Πρόκειται για μια πολύπλοκη διαμορφωμένη κατάσταση, και μεγάλο μέρος της πορείας μας προς τη νίκη θα εξαρτηθεί τώρα από αυτήν. 

Με τους παγκοσμιοποιητές του Μπάιντεν (τόσο τους δεξιούς όσο και τους αριστερούς), φτάσαμε επικίνδυνα κοντά στον πυρηνικό πόλεμο και την πλήρη αμοιβαία εξόντωση. Ακόμα και τώρα, ισορροπούμε σε αυτό το επικίνδυνο χείλος του παγκόσμιου αφανισμού. Το πώς θα εξελιχθούν οι σχέσεις Ρωσίας – ΗΠΑ, κάτω από την κυβέρνηση Τραμπ, υπό τον ρεαλισμό των δεξιών παγκοσμιοποιητών παραμένει αβέβαιο & ομιχλώδες. 

Είναι ζωτικής σημασίας το να μην υπερεκτιμήσουμε τη σημασία της νίκης του Τραμπ. Αυτό θα ήταν λάθος — ο Τραμπ δεν είναι θείο δώρο για μας, και είναι σίγουρο ότι ο αγώνας μας θα είναι μακρύς και επίπονος. Τίποτα δεν θα τελειώσει ή θα σταματήσει σύντομα. Αλλά είναι εξίσου σημαντικό να μην υποτιμήσουμε τον Τραμπ και τις πολιτικές αλλαγές που θα προκύψουν από την κυβέρνηση του. Και αυτό θα ήταν λάθος. Ορισμένες δυναμικές τάσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Κιέβου, καθώς και οι σχέσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Βρυξελλών, φυσικά και θα αλλάξουν. Πρέπει να κατανοήσουμε με σαφήνεια και έγκαιρα το τι ακριβώς θα συμβεί τελικά. 

Οι διαπραγματεύσεις σχετικά με το πάγωμα της σύγκρουσης κατά μήκος της γραμμής επαφής, τη δημιουργία προσωρινών αποστρατιωτικοποιημένων ζωνών ή τη διασφάλιση της μη εισόδου της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ δεν βρίσκονται πλέον στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μας. Έχουμε περάσει ανεπιστρεπτί αυτές τις δυνατότητες & λύσεις. Τώρα, μόνο η πλήρης συνθηκολόγηση του καθεστώτος του Κιέβου και η μετάβαση της Ουκρανίας υπό τον έλεγχό μας θα είναι αρκετή — είτε ως μέρος της Ρωσίας (όπως ήταν ιστορικά) είτε ως φιλική και εγγυημένα αξιόπιστη σε μας κρατική οντότητα. Αυτό είναι όλο. Όλες οι διαπραγματεύσεις αρχίζουν και τελειώνουν με αυτή την προϋπόθεση. Όλα τα υπόλοιπα θα αποφασιστούν στο πεδίο της μάχης. Το μόνο ερώτημα που τίθεται είναι το  πότε θα νικήσουμε — όχι αν θα νικήσουμε. Είτε θα κερδίσουμε, είτε η ανθρωπότητα θα πάψει να υπάρχει (πόσο μάλλον η Ουκρανία). Η πλήρης και απόλυτη νίκη της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι η εγγύηση της ειρήνης και της επιβίωσης της ανθρωπότητας. Μια ηττημένη Ρωσία είναι μια θανάσιμη απειλή για όλη την ανθρωπότητα, ενώ μια νικηφόρα Ρωσία είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για διαμόρφωση μιας ειρηνικής ανθρωπότητας που θα μπορεί να αναπτύξει αμοιβαία φιλικές σχέσεις μεταξύ όλων των εθνών. Αυτό είναι ένα αξίωμα του ρεαλισμού στις διεθνείς σχέσεις. 

Οι παγκοσμιοποιητές της Δύσης βλέπουν την κατάσταση διαφορετικά. Η κυρίαρχη ιδέα τους είναι ο απόλυτος έλεγχος της ανθρωπότητας, και κάθε πόλος κυριαρχίας — ειδικά ένας τόσο μεγάλος και δραστήριος όσο η Ρωσία — είναι ένας εχθρός που πρέπει να καταστραφεί με κάθε κόστος. [ όπως οι Ρωμαίοι επέμεναν: «Η Καλχηδόνα πρέπει να καταστραφεί»] Ο απώτερος στόχος τους είναι η εξόντωσή μας. Ο απώτερος στόχος μας είναι να διατηρηθούμε ως κράτος-πολιτισμός. Οι δύο στόχοι αυτοί στόχοι είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι. 

Οι Αμερικανοί ρεαλιστές, ωστόσο, έχουν έναν διαφορετικό τελικό στόχο: να «Κάνουν την Αμερική Ξανά Μεγάλη (MAGA)» — ένα ανεξάρτητο, κυρίαρχο και ακμαίο κράτος-πολιτισμό, που ευημερεί. Για αυτόν τον στόχο, που επαγγέλεται ο Τραμπ, η Ρωσία δεν αποτελεί εμπόδιο. Με κάθε τρόπο, «Κάντε την Αμερική Ξανά Μεγάλη» — αυτό είναι θεμιτό & αναφαίρετο δικαίωμά σας. Και εμείς φυσικά θέλουμε θα κάνουμε τη Ρωσία και πάλι μεγάλη & ένδοξη. Μαζί, με τις ΗΠΑ, θα μπορούσαμε ενδεχομένως, αν συνεργάζονταν, να εξαλείψουμε πιο αποτελεσματικά τα δεινά που φέρνει η  παγκοσμιοποίηση σε όλους μας. Αυτή είναι η δική μας προσέγγισή. Θεωρητικά, οι οπαδοί του MAGA (= Make America Great Again = Κάντε την Αμερική Ξανά Μεγάλη) θα πρέπει να συμφωνούν με αυτή την προσέγγιση. Ωστόσο, οι νεοσυντηρητικοί —οι δεξιοί παγκοσμιοποιητές— περιπλέκουν τα πράγματα, ερμηνεύοντας την αποκατάσταση του μεγαλείου της Αμερικής ως ένα νέα μορφή Παγκόσμιας Ηγεμονίας και ιμπεριαλισμού. Σε αυτό το σενάριο, ακόμη και μια μη απειλητική Ρωσία γίνεται και πάλι εμπόδιο. 

Αυτό είναι το σύνθετο γεωπολιτικό δίλημμα που πρέπει να επιλύσει η Ρωσία με τη νέα κυβέρνηση Τραμπ των ΗΠΑ. 

Δυστυχώς, οι περισσότεροι από τους Ρώσους που είναι ειδικοί στις διεθνείς σχέσεις, οι οποίες έχουν διαμορφωθεί από την παγκοσμιοποίηση και τον φιλελευθερισμό, είναι εντελώς απροετοίμαστοι για να αντιμετωπίσουν αυτή την πρόκληση και δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένοι για να χειριστούν αυτό το δυσεπίλυτο πρόβλημα. Στόχος μας πρέπει να είναι η διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας μας και η προώθηση της πολυπολικότητας. Στόχος μας είναι η νίκη στην Ουκρανία. Αυτό απαιτεί βαθύ πατριωτισμό και όχι την τρέχουσα επιπολαιότητα. Από την πλευρά των ΗΠΑ, συναντάμε παραδοσιακούς δεξιούς και Χριστιανούς (ενίοτε ΙουδαιοΧριστιανούς) συντηρητικούς, που είναι άγνωστοι και ξένοι προς τους ειδικούς διπλωμάτες μας. 

Επομένως, οι σχέσεις της Ρωσίας με την Αμερική του Τραμπ αποτελούν μια σοβαρή πρόκληση. Πρέπει να ανταποκριθούμε σε αυτό το πρόβλημα έγκαιρα, αποφασιστικά & με αξιοπρέπεια. 

ΠΗΓΗ: https://katehon.com/en/article/trump-factor-and-our-victory-ukraine 

Απόδοση : Βόρειος Παρατηρητής