Πενήντα γυναίκες από τους Λάκκους συγκρότησαν δικό τους επαναστατικό σώμα, με δική τους σημαία. Ένας Έλληνας αξιωματικός εθελοντών αγωνιστών που βρέθηκε στην περιοχή, εξιστορεί πόσο συγκινήθηκε όταν τις είδε να εξασκούνται στο σημάδι και να αποδεικνύονται ικανότατες σε αυτό. Ο Χατζημιχάλης Γιάνναρης, ο αρχηγός της Επανάστασης, είχε αναλάβει την εκπαίδευσή τους, υποβάλλοντας τες σε σκληρές δοκιμασίες, μιας και μόνο οι καλύτερες μπορούσαν να αποκτήσουν όπλα.
Όλες τους αποδείχτηκαν άριστες πολεμίστριες, και ο ενθουσιασμός τους να συμμετέχουν στη μάχη άφησε άναυδους τους Έλληνες στρατιωτικούς που είχαν έρθει στην Κρήτη για να βοηθήσουν τους επαναστάτες.Το θάρρος τους προκάλεσε την οργάνωση και άλλων γυναικείων ομάδων από το Σέλινο, οι οποίες μάλιστα είχαν παρακαλέσει τις Λακκιώτισσες να μην βγουν στα βουνά μέχρι να οργανωθούν και εκείνες και να τις ακολουθήσουν.Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό είναι ότι τον Νοέμβριο του 1866, μια ομάδα 100 γυναικών, με ελάχιστα όπλα και άφθονες πέτρες, απώθησε ένα υπερπολλαπλάσιο τουρκικό απόσπασμα που προσπάθησε να καταλάβει ένα στρατόπεδο ανεφοδιασμού των επαναστατών.
 |
| Λευκά Όρη- εδώ πολέμησαν άντρες και γυναίκες ενάντια στον τούρκο κατακτητή. |
Όταν η Φιλοκρητική Επιτροπή Αθηνών ενημερώθηκε για την ύπαρξη αυτού του επαναστατικού σώματος, φρόντισε να σταλεί όλος ο απαραίτητος εξοπλισμός για καθεμιά από τις μαχήτριες.
Επί τρεις μήνες, οι Λακκιώτισσες συμμετείχαν σε σκληρές συγκρούσεις στην περιοχή, πολεμώντας στο πλευρό των συμπατριωτών τους. Αρκετές διακρίθηκαν, όπως η Κατερίνα Σταματάκη και η Ειρήνη Δρακουλέ.Η φήμη τους έφτασε μέχρι το εξωτερικό, όπου γαλλικές εφημερίδες εξύμνησαν το θάρρος των Κρητικών ‘Αμαζόνων’ , όπως τις αποκάλεσαν. Ανυπότακτες και θαρραλέες, οι γυναίκες αυτές τίμησαν το Ελληνικό Γένος προσφέροντας τη ζωή τους στη μάχη.
http://dionysoszagreas.blogspot.gr/2017/06/50.html
