Τα πρώτα επεισόδια στη ρήξη Αλβανών και Σλάβων δεν είναι αιματηρά, αλλά αποτελούν το προανάκρουσμα όσων μέλλει να συμβούν.
Όχι μόνον δεν γίνεται καμιά ουσιαστική προσπάθεια να εξαλειφθεί ή περιοριστεί η πολεμική ατμόσφαιρα στα Δυτικά Βαλκάνια, με επίκεντρο τα Σκόπια (και το Κοσσυφοπέδιο) αλλά όλο και περισσότεροι “παίκτες” ρίχνουν λάδι στην φωτιά.
Τα πρώτα επεισόδια στη ρήξη Αλβανών και Σλάβων δεν είναι αιματηρά, αλλά αποτελούν το προανάκρουσμα όσων μέλλει να συμβούν. Στο Κουμάνοβο, βορειοανατολικά της πρωτεύουσας και πλησίον του Κοσσυφοπεδίου και του αλβανόφωνου Πρέσεβο της Σερβίας, υπήρξαν συλλήψεις Αλβανών, όταν υπέστειλαν από τον ιστό της κεντρικής πλατείας (ύψους 16 μέτρων) την σκοπιανή σημαία και ανάρτησαν την αλβανική.
Δεν είναι οποιαδήποτε πόλη το Κουμάνοβο, απεναντίας είναι γνωστή η εκεί αιματηρή “εξέγερση” Αλβανών (παρακλαδιού του UCK) πριν από λίγα χρόνια, με Κοσοβάρους παραστρατιωτικούς να μπαινοβγαίνουν ελεύθερα, ιδιαίτερα από το διπλανό Κοσσυφοπέδιο, με το οποίο τα σύνορα δεν έχουν καθοριστεί εισέτι.
Σε ένα ρεπορτάζ που είχα κάνει, κατά την εποχή της εκστρατείας των ΗΠΑ κατά του Ιράκ, είχα εκπλαγεί από τα καινουργή και καλής αισθητικής οικοδομήματα της πόλης. Πληροφορήθηκα τότε, ότι πολλοί κάτοικοι χρησιμοποιήθηκαν από τον αμερικανικό στρατό, σε βοηθητικές εργασίες, στο Ιράκ, με μηνιαίο μισθό άνω των 4.000 δολαρίων, όταν στα Σκόπια ο αντίστοιχος μισθός ήταν 125 δολάριο. Άφθονο το χρήμα επομένως, για όσους επέστρεφαν, αλλά και “υψηλές” γνωριμίες, που κανείς δεν ξέρει σε ποιο στάδιο βρίσκονται σήμερα.
Επεισόδια με ξυλοδαρμούς έγιναν και στην Αχρίδα, όταν στο Ταμείο Συντάξεων και Ασφάλισης Αναπηρίας αναρτήθηκαν έγγραφα στον πίνακα ενημέρωσης και στα αλβανικά. Οι Σλάβοι που το αντελήφθησαν έσπασαν τον πίνακα ανακοινώσεων και η κατάληξη ήταν να πραγματοποιηθεί η πρώτη πραγματική μάχη μεταξύ των εθνοτήτων.
Η πραξικοπηματική ενέργεια του προέδρου των Σκοπίων Γκ. Ιβάνοφ, να μη δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο δεύτερο πλειοψηφούν κόμμα του Ζόραν Ζάεφ, αποτελεί πρόσχημα για όσα συμβαίνουν, τα οποία δεν μπορούν να αποτρέψουν την μελλοντική πορεία, ότι συντόμως θα υπάρχει εκεί αλβανική πλειοψηφία, χωρίς να σημαίνει ότι το 35-40% των Αλβανών στον πληθυσμό του κράτους είναι αμελητέος αριθμός.
Μάλιστα, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα σε συνέντευξή του στο Βερολίνο, όπου ήταν φιλοξενούμενος από το ίδρυμα «Friedrich Ebert», τόνισε ότι
«Οι Αλβανοί στα Σκόπια αποτελούν συστατικό στοιχείο του κράτους, μια οντότητα, δεν είναι μια μειονότητα. Η χώρα πρέπει να σχηματισθεί από δύο ίσες οντότητες, Σλάβους και Αλβανούς. Η μη εφαρμογή της Συμφωνίας της Αχρίδας, αποτελεί μια βόμβα που μπορεί να εκραγεί οποτεδήποτε. Το θέμα είναι πως θα αποτραπεί ένας τέτοιος κίνδυνος».
Αυτή η Συμφωνία, που συνήψαν το 2001 Αλβανοί και Σλάβοι μετά από αιματηρές συγκρούσεις (με την Ελλάδα να στέλνει οπλισμό στα Σκόπια προς αντιμετώπιση της ένοπλης εξέγερσης των Αλβανών) δεν εφαρμόσθηκε από τις σλαβικές κυβερνήσεις, επειδή έπρεπε να παραχωρήσουν δικαιώματα στους Αλβανούς -αυτά που τους αρνούνται και σήμερα ο Ιβάνοφ και ο Γκρούεφσκι-, με τα οποία όμως αποκτούν σημαντικά δικαιώματα οι Αλβανοί.
Εν τω μεταξύ, τελειώνει η 10ήμερη προθεσμία που είχαν δώσει ατύπως ο Ζάεφ με τον Αλί Αχμέτι, στον Πρόεδρο Ιβάνοφ, να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στην ήδη σχηματισθείσα συμμαχία Σλάβων και Αλβανών βουλευτών, άλλως θα συγκαλέσουν οι ίδιοι την Βουλή, παρακάμπτοντάς τον. Δηλαδή, στην πραξικοπηματική ενέργεια του Ιβάνοφ -που δεν τον αδικώ, όταν υποστηρίζει πως η παραχώρηση στους Αλβανούς των δικαιωμάτων που αιτούνται, αποτελεί την απαρχή διάλυσης του κράτους, αλλά και η μη παραχώρηση δεν θα φέρει διαφορετικό αποτέλεσμα- απαντούν οι πολιτικοί με άλλο πραξικόπημα.
Μόνον που αυτό τυγχάνει της εγκρίσεως της Δύσης, άρα η κυβέρνηση που θα σχηματισθεί, θα αναγνωριστεί ως νόμιμη (όπως και η συγκυβέρνηση με τους Ναζί στην Ουκρανία, όπου εκεί οι Ναζί είναι καλοί). Όλα αυτά, προσθέτουν έναν ακόμη πονοκέφαλο στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.
Μακεδών
