Από τον Martin Armstrong
Η Γερμανία προετοιμάζεται για την πιθανότητα να δέχεται 1.000 τραυματίες στρατιώτες του ΝΑΤΟ κάθε μέρα σε μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Η Siemens Mobility και η Lufthansa Technik Defense ανακοίνωσαν σχέδια για την ανάπτυξη τρένων στρατιωτικών νοσοκομείων ικανών να μεταφέρουν περισσότερους από 150 τραυματίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρειάζονται εντατική θεραπεία. Κάθε τρένο θα μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 90 άτομα ιατρικό προσωπικό και να λειτουργεί χωρίς να βασίζεται εξ ολοκλήρου σε ηλεκτροκίνητες σιδηροδρομικές υποδομές. Η Ευρώπη σχεδιάζει για άλλη μια φορά μαζικές απώλειες σε κλίμακα που δεν έχει παρατηρηθεί από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Γενικός Χειρουργός της Γερμανίας, Ραλφ Χόφμαν, είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση θα μπορούσε να προκαλέσει περίπου 1.000 τραυματίες στρατιώτες καθημερινά. Αυτό μεταφράζεται σε 7.000 θύματα σε μία εβδομάδα και 30.000 σε ένα μήνα, εάν ο ρυθμός συνεχιστεί. Η Γερμανία διαθέτει μόνο πέντε στρατιωτικά νοσοκομεία και εκτιμά ότι θα μπορούσαν να απαιτηθούν περίπου 15.000 κλίνες πολιτικών νοσοκομείων για τη θεραπεία τραυματισμένων μελών του ΝΑΤΟ. Οι πολιτικές υποδομές θα γίνονταν προέκταση του πεδίου της μάχης, με τους ιατρικούς πόρους να ανακατευθύνονται προς έναν πόλεμο που το κοινό δεν ήθελε ποτέ.
Τα προτεινόμενα νοσοκομειακά τρένα βασίζονται εν μέρει στην εμπειρία της Ουκρανίας, όπου τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν καταστήσει την συμβατική εκκένωση από το πεδίο της μάχης ολοένα και πιο επικίνδυνη. Οι τραυματίες στρατιώτες δεν μπορούν πάντα να ανακτηθούν χωρίς να εκτεθεί το προσωπικό διάσωσης σε πρόσθετες επιθέσεις. Κατά συνέπεια, η Ουκρανία έχει μετατρέψει τα βαγόνια επιβατών σε κινητές ιατρικές εγκαταστάσεις και η Γερμανία εξετάζει πώς να αναπτύξει ένα παρόμοιο σύστημα. Η Siemens θα προμηθεύσει σιδηροδρομικό εξοπλισμό, ενώ η Lufthansa Technik Defense θα ενσωματώσει ιατρικά συστήματα συμβατά με στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη. Οι εταιρείες έχουν υπογράψει μνημόνιο συμφωνίας, αλλά δεν υπάρχει ακόμη οριστικοποιημένη σύμβαση προμήθειας. Παρ’ όλα αυτά, ο σχεδιασμός αποκαλύπτει την κλίμακα της σύγκρουσης που ετοιμάζονται να διαχειριστούν οι Γερμανοί αξιωματούχοι.
Η γεωγραφική θέση της Γερμανίας την καθιστά κεντρική στη στρατιωτική εφοδιαστική του ΝΑΤΟ. Στρατεύματα και εξοπλισμός θα κινούνται ανατολικά μέσω γερμανικού εδάφους, ενώ οι τραυματίες θα μεταφέρονται δυτικά για θεραπεία. Σιδηρόδρομοι, αυτοκινητόδρομοι, αεροδρόμια, νοσοκομεία και βιομηχανικές εγκαταστάσεις θα γίνουν βασικές στρατιωτικές υποδομές. Τα ίδια αυτά δίκτυα θα μπορούσαν να γίνουν ευάλωτα σε δολιοφθορές και κυβερνοεπιθέσεις. Η Γερμανία εξετάζει ήδη εγκαταστάσεις της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, συμπεριλαμβανομένου ενός υπόγειου νοσοκομειακού καταφυγίου στο Ουλμ που χτίστηκε το 1979 για να φιλοξενήσει περίπου 2.000 άτομα κατά τη διάρκεια μιας πυρηνικής έκτακτης ανάγκης. Οι υποδομές που κατασκευάστηκαν για μια αντιπαράθεση που οι Ευρωπαίοι πίστευαν ότι είχε τερματιστεί επανεξετάζονται για άλλη μια φορά.
Ο Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους προειδοποίησε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να αναπτύξει την ικανότητα να επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ έως το 2029. Αυτή είναι μια αξιολόγηση της πιθανής στρατιωτικής ικανότητας, όχι απόδειξη ότι η Μόσχα έχει αποφασίσει να εξαπολύσει μια τέτοια επίθεση. Ωστόσο, η Γερμανία διεξάγει ήδη ασκήσεις για να δοκιμάσει την εκκένωση τραυματισμένων στρατιωτών από την ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ. Η άσκηση Medic Quadriga του Μαρτίου 2026 περιελάμβανε περίπου 1.250 στρατιωτικούς και πολιτικούς, ενώ η Bundeswehr έχει συζητήσει την εισαγωγή ιατρικών τρένων έως το 2028. Η κυβέρνηση ξεπερνά τις ομιλίες για στρατιωτική ετοιμότητα και αρχίζει να οργανώνει τους πολιτικούς πόρους γύρω από την πιθανότητα συνεχούς πολέμου.
Υπάρχει κάτι βαθιά ανησυχητικό στην επιστροφή αυτής της νοοτροπίας στην Ευρώπη. Η Γερμανία έχει παλέψει με τη βιομηχανική αδυναμία, την ακριβή ενέργεια και τις αυξανόμενες δημοσιονομικές υποχρεώσεις, ωστόσο τώρα πρέπει να εξετάσει πώς να χρηματοδοτήσει τη στρατιωτική εφοδιαστική, την επείγουσα υγειονομική περίθαλψη και την τεράστια οικονομική αναστάτωση ενός πιθανού πολέμου. Η χώρα κατάργησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία το 2011 και δυσκολεύεται να προσλάβει επαρκές προσωπικό. Τώρα οι σχεδιαστές της εξετάζουν τα επίπεδα απωλειών που θα απαιτούσαν μια θεμελιωδώς διαφορετική στρατιωτική δομή. Ο εξοπλισμός μπορεί να κατασκευαστεί και τα τρένα να μετατραπούν, αλλά οι έμπειροι στρατιώτες δεν μπορούν απλώς να αντικατασταθούν. Ούτε μπορεί μια χώρα να εκτρέψει επ’ αόριστον παραγωγικούς πόρους προς τον πόλεμο χωρίς να βλάψει την πολιτική οικονομία της.
Αυτό που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι η αντίθεση μεταξύ της κλίμακας αυτών των προετοιμασιών και της δυσκολίας που αντιμετώπισαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στη διατήρηση άμεσης διπλωματικής επικοινωνίας με τη Μόσχα. Η Φινλανδία και η Νορβηγία απέδειξαν πρόσφατα ότι η επικοινωνία με τη Ρωσία μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να εγκαταλειφθεί η υποστήριξη προς την Ουκρανία. Η διαπραγμάτευση δεν απαιτεί την αποδοχή των απαιτήσεων ενός αντιπάλου. Αυτός ακριβώς είναι ο τρόπος με τον οποίο οι κυβερνήσεις προσπαθούν να αποτρέψουν την κλιμάκωση των διαφωνιών σε καταστροφή. Ωστόσο, η Ευρώπη επενδύει τεράστιες προσπάθειες στην προετοιμασία για τις συνέπειες ενός ευρύτερου πολέμου, ενώ η διπλωματική προσπάθεια για την αποτροπή ενός παραμένει βαθιά περιορισμένη.
Ο αριθμός των 1.000 τραυματισμένων στρατιωτών κάθε μέρα θα πρέπει να στοιχειώνει κάθε Ευρωπαίο ηγέτη που συζητά για στρατιωτική αντιπαράθεση. Αυτοί θα ήταν νέοι άνδρες που θα επέστρεφαν χωρίς άκρα, που θα υπέστησαν μόνιμους τραυματισμούς ή που δεν θα επέστρεφαν ποτέ στην πατρίδα τους. Οι οικογένειές τους θα υφίσταντο τις συνέπειες για γενιές, ενώ οι κυβερνήσεις θα συσσώρευαν χρέη για να χρηματοδοτήσουν την καταστροφή. Το οικονομικό και ανθρώπινο κόστος θα επεκτεινόταν πολύ πέρα από τις πρώτες γραμμές, επηρεάζοντας κάθε πτυχή της ζωής των πολιτών.
Τα νοσοκομειακά τρένα της Γερμανίας μπορεί να σώσουν ζωές σε περίπτωση που συμβεί το χειρότερο, και η προετοιμασία των ιατρικών υποδομών αποτελεί νόμιμη ευθύνη της κυβέρνησης. Αλλά η ευρύτερη εικόνα είναι δυσοίωνη. Οι σιδηρόδρομοι αξιολογούνται, τα νοσοκομεία ενσωματώνονται στον στρατιωτικό σχεδιασμό και οι παλιές εγκαταστάσεις του Ψυχρού Πολέμου λαμβάνουν ανανεωμένη προσοχή. Η Ευρώπη προετοιμάζει τον απαραίτητο μηχανισμό για τη διαχείριση μαζικών θυμάτων. Οι ηγέτες της θα πρέπει να αφιερώσουν την ίδια αποφασιστικότητα στη διασφάλιση ότι αυτά τα θύματα δεν θα συμβούν ποτέ.
