Τα παπαγαλάκια των ιδιωτικοποιήσεων…
Οἱ νεοφιλελεύθεροι ἀντὶ νὰ κάνουν αὐτὲς τὶς μέρες ἕνα διάλειμμα σιωπῆς σεβόμενοι τοὺς νεκροὺς τοῦ Νεοφιλελεύθερου ἐγκλήματος τῶν Τεμπῶν προσπαθοῦν νὰ «βγάλουν λάδι» τὴν ἰδιωτικοποίηση (διάβαζε: στεγνὸ ξεπούλημα) τῶν Ἑλληνικῶν Σιδηροδρόμων (ΟΣΕ)
Γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ κυβερνητικὸ ἀφήγημα ἐπικαλοῦνται τελετουργικὰ τὶς πάγιες παθογένειες τοῦ λεγομένου Ἑλληνικοῦ Δημοσίου -ἑνὸς «Δημοσίου» ὡστόσο ποὺ ἐκχώρησε τοὺς ἐθνικοὺς σιδηροδρόμους ἀντὶ πινακίου φακῆς στοὺς Ἰταλοὺς καὶ τοὺς πλήρωσε ἁδρὰ κι ἀπὸ πάνω!
Αὐτὸ ποὺ θέλουν νὰ ἀποκρύψουν, μέσω τῆς μανιχαϊκῆς ταχυδακτυλουργίας «κακὸ δημόσιο-καλὸ ἰδιωτικό», εἶναι ὅτι ἡ κάκιστη λειτουργία τοῦ κρατικοῦ ΟΣΕ ὑπακούει ἀκριβῶς στὴν Λογικὴ τῆς ἰδιωτικοποίησης, ποὺ ἀξίωσαν μετ’ ἐπιτάσεως οἱ τροϊκανοὶ καὶ πραγματοποίησε τελικῶς τὸ κράτος ὑπὸ τὴν κυβέρνηση τοῦ Σύριζα.
Ἡ πάγια τακτικὴ τῶν ἰδιωτικοποιήσεων εἶναι πρῶτα τὸ σπάσιμο τῆς ἑνιαίας δημόσιας ἑταιρείας σὲ ἐπιμέρους ἑταιρεῖες (ἐν προκειμένῳ ἕξη) καὶ στὴν συνέχεια ἡ πώληση τῶν «φιλέτων» μέσω ἀποικιοκρατικῶν συμβάσεων, μὲ τὸ δημόσιο στὴν περίπτωση τῶν σιδηροδρόμων νὰ ἀναλαμβάνει τὸ ἔργο τῆς συντήρησης καὶ τῆς ἀσφάλειας τῶν δικτύων -ἔργο τὸ ὁποῖο ὡστόσο κανένας ἰδιώτης δὲν θὰ ἐνδιαφερόταν νὰ ἀναλάβει, ἀφοῦ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν «βρώμικη δουλειὰ» ποὺ δὲν ἀποφέρει κέρδος, ὅμως ἀποτελεῖ ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιὰ τὴν λειτουργία τοῦ δικτύου.
Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ «φιλοσοφία» τῆς ἰδιωτικοποίησης τῶν ἑλληνικῶν σιδηροδρόμων ἦταν τὸ κράτος νὰ πουλήσει «μπὶρ παρὰ» τὶς κερδοφόρες ἑταιρεῖες, νὰ ἐπιδοτήσει στὸ δεκαπενταπλάσιο τῆς τιμῆς πωλήσεως τοὺς Ἰταλοὺς γιὰ δεκαπέντε χρόνια, κρατώντας γιὰ τὸ ἴδιο τὴν ζημιογόνα ὑποστήριξη τῆς συντήρησης καὶ τῆς ἀσφάλειας μὲ καθεστὼς ἐξωτερικῶν ἐργολαβιῶν, μέσα στὶς συνθῆκες δραστικῆς ὑποχρηματοδότησης καὶ μείωσης προσωπικοῦ ποὺ προέβλεπαν τὰ μνημόνια. Τί νὰ πρωτοθαυμάσει κανείς!
Γιὰ ὅσους ὠρύονται γενικῶς καὶ ἀορίστως γιὰ τὶς προσλήψεις στὸ Δημόσιο -χωρὶς νὰ λένε κάθε φορὰ γιὰ Ποιές προσλήψεις Ἀκριβῶς πρόκειται- ὁ ΟΣΕ λειτουργεῖ ἀπὸ τὸ 2010 μὲ τὸ μισό του προσωπικὸ -στὸ ὁποῖο περιλαμβάνονταν καὶ πολλοὶ ἐξειδικευμένοι ὑπάλληλοι- ὁ ἀριθμὸς τοῦ ὁποίου εἶναι ἀνεπαρκὴς γιὰ τὴν εὔρυθμη λειτουργία του. Κάπως ἔτσι φθάσαμε στὸ σημεῖο ἕνας μεσήλικας πρώην ἀχθοφόρος, ποὺ ἀφοῦ μετετάχθη στὸ ὑπουργεῖο παιδείας, νὰ ἐπιστρέφει στὸν ὀργανισμὸ καὶ νὰ προάγεται «βυσματικὰ» σὲ σταθμάρχη!
Γιὰ ὅσους ὑποστηρίζουν ἀκρίτως καὶ λόγῳ ἰδεοληψίας τὴν μείωση προσωπικοῦ στὸ Δημόσιο -χωρὶς νὰ ἐξετάζουν κάθε φορὰ γιὰ τὸ Τί Εἴδους προσωπικὸ πρόκειται-, ὁ ΟΣΕ εἶναι ἡ περίπτωση τῶν ὀνείρων τους, μιᾶς καὶ ὁ ὀργανισμός, ἀφοῦ ἀπογυμνώθηκε ἀπὸ προσωπικὸ πρὶν ἀπὸ 13 χρόνια, ἔχει νὰ κάνει προσλήψεις μονίμων ἀπὸ τὸ 1984!
Μὲ τὴν μετατροπὴ τοῦ ἐναπομείναντος καὶ ἀποψιλωμένου δημοσίου ΟΣΕ σὲ ὑπηρέτη τῆς ἰδιωτικῆς κερδοφορίας τῶν Ἰταλῶν καὶ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς σκληρῆς λιτότητας τῶν «σωστικῶν μνημονίων», ποὺ ἀγκάλιασαν ὅλοι οἱ ἐγχώριοι θιασῶτες τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ λέγοντας μας ὅτι θὰ «ἔβαζαν ἐπιτέλους τάξη στὸ τελευταῖο σοβιετικὸ κράτος τῆς Εὐρώπης», ἡ κατάντια τῶν πρώην ἑλληνικῶν σιδηροδρόμων εἶναι τὸ ἐπίτευγμα τοῦ ἐγκληματικοῦ τους φανατισμοῦ.
Τὸ νόστιμο εἶναι ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς μπολσεβίκους τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ τάσσονται ὑπὲρ τῆς κατάργησης τῆς ἀνωνυμίας στὸ διαδίκτυο, ἀλλὰ τηροῦν σιγὴ ἰχθύος γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ἡ σύμβαση ἰδιωτικοποίησης τῶν σιδηροδρόμων καὶ ἡ συμφωνία ἐπιδότησης τῆς ἰδιωτικῆς ἐπιχείρησης ἦταν καὶ παραμένουν Μυστικές. Τὸ κράτος ἔχει ὑπογράψει συμβάσεις ποὺ δὲν μποροῦν νὰ γίνουν γνωστὲς στὸ κοινό, οὔτε μποροῦν νὰ κοινοποιηθοῦν στὴν Βουλή. Αὐτὸ σᾶς τὸ εἴπανε;
Τὸ ἐπίσης νόστιμο εἶναι ὅτι μερικοὶ νεοφιλελεύθεροι ὑποδύονται τοὺς βέρους πατριῶτες. Εἶναι τὸ ὑβρίδιο τοῦ νεοφιλελεύθερου δῆθεν πατριωτισμοῦ ἀλὰ Τζήμερος καὶ Φαήλος. Τοὺς ρωτᾶμε λοιπόν: Ἐπειδὴ φανταζόμαστε ὅτι μπορεῖτε νὰ καταλάβετε τὴν μεγάλη σημασία τοῦ σιδηροδρόμου γιὰ τὸν Στρατό, πολὺ δὲ περισσότερο σὲ περίοδο πολέμου, εἶναι ἤ δὲν εἶναι ζήτημα ἐθνικῆς ἀσφαλείας οἱ σιδηρόδρομοι νὰ εἶναι Ἐθνικοποιημένοι ἤ θὰ στηρίξουμε τὴν ἐθνική μας ἄμυνα σὲ μία ξένη ἰδιωτικὴ ἐπιχείρηση;
Ἡ μόνη σοβαρὴ λύση γιὰ τοὺς Ἑλληνικοὺς Σιδηροδρόμους εἶναι ἡ Ἐθνικοποίηση -καὶ γιὰ λόγους κοινωνικοὺς ἀλλὰ καὶ γιὰ λόγους ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἐθνικοποίηση μὲ Κοινωφελῆ διαχείριση -ποὺ σημαίνει ὅτι λειτουργεῖ γιὰ τὸ Γενικὸ ὄφελος, πέραν καὶ ἐναντίον τῶν ὁποιονδήποτε μερικῶν συμφερόντων (κομματικῶν, συντεχνιακῶν, ἐργολαβικῶν, τοπικιστικῶν κ.λπ.), δημιουργία ἑνὸς πανεθνικοῦ σιδηροδρομικοῦ δικτύου καὶ ἀνάδειξη τοῦ σιδηροδρόμου σὲ βασικὸ μέσο μετακινήσεως καὶ μεταφορᾶς. Ἀλλὰ αὐτὸ μονάχα ἕνα Κράτος ποὺ λειτουργεῖ στὴν ὑπηρεσία τοῦ Ἔθνους μπορεῖ νὰ τὸ κάνει καὶ ὄχι ἀσφαλῶς τὸ σημερινὸ κράτος ποὺ εἶναι ἐναντίον τοῦ ἔθνους.
Δὲν πέφτουμε στὸ μανιχαϊστικὸ δίλλημα «ἤ κρατικοὺς σιδηροδρόμους-πεδίο λεηλασίας τῶν κομμάτων καὶ τῶν κάθε λογῆς ἡμετέρων τους ἤ ἰδιωτικοὺς σιδηροδρόμους-πεδίο κερδοφορίας εἰς βάρος τῆς κοινωνίας.
Ούτε κομματικούς – Ούτε ιδιωτικούς!
ΘΈΛΟΥΜΕ ΕΘΝΙΚΟΎΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΌΜΟΥΣ!!!
ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ “ΤΟ ΈΝΖΥΜΟ”
