Εάν δεν υπήρχε ο Ηράκλειος, παρά τα χρηστά ήθη των προγόνων μας η Ελλάδα θα είχε σκλαβωθεί στους Πέρσες. Η αρχαία Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών είχε αναστηθεί από την νέα δυναστεία των Σασσανιδών. Η Περσία βρισκόταν ξανά στο απόγειο της δύναμης της, και ήταν ανώτερη από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Όλα αυτά ακριβώς την ώρα που καθόταν ο πρώτος Έλληνας, στον Αυτοκρατορικό Ρωμαϊκό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Την χρονική στιγμή που η Σασσανιδική-Περσική αυτοκρατορία βρίσκεται στο απόγειο της δυνάμεως της, από την ημέρα που δημιουργήθηκε, αντίστοιχα το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος βρισκόταν στο απόγειο της αδυναμίας του, εξαιτίας της μεγαλύτερης χρεοκοπίας στην ιστορία του έθνους μας.

Δυστυχώς την πολύ μεγάλη επιθετικότητα των Μήδων ενίσχυσαν, οι απαράδεκτες ενέργειες των προηγούμενων αλλοδαπών αυτοκρατόρων και ειδικά εκείνες του Ιουστινιανού του Α. Με τις διώξεις που έκαναν σε όσους κατοίκους της αυτοκρατορίας δεν ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, και ήταν παγανιστές, τους ανάγκασαν να καταφύγουν στην Περσική αυτοκρατορία, για να αποφύγουν τις συνέπειες. Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που κατέφυγαν, στην Περσική αυτοκρατορία, δίδαξαν στους Μήδους πολιτισμό, τέχνες, βιοτεχνία, καθώς και πολεμικές τακτικές των προγόνων μας. Όλα αυτές τις συνέπειες, από τις άσκοπες και καταστροφικές ενέργειες θα τις αντιμετωπίσει, για πρώτη φορά, μισό αιώνα αργότερα ο Ηράκλειος. Ελλάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει την πιο θανάσιμη απειλή στην ιστορία της, χωρίς στρατό, και χρήματα. Την εποχή του Ιουστινιανού του Α, όπως και στην εποχή του Θεοδόσιου, του Αρκάδιου, του Θεοδόσιου του Β, του Ιουστίνου του Α, του Ιουστίνου του Β, είχαμε μόνον συνοριακούς πολέμους, και περιόδους ειρήνης με τους Πέρσες. Μόνον όταν ανέβηκε στον θρόνο, ο πρώτος Έλληνας Χριστιανός βασιλιάς, ο Ηράκλειος από την Καππαδοκία έκαναν οι Πέρσες όλα αυτά τα τρομερά πράγματα εις βάρος των Ελλήνων, με την κατάκτηση του μισού Ρωμαϊκού κράτους, τις σφαγές, τις καταστροφές, και την αρπαγή του Τιμίου Σταυρού, τα οποία, δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ από μέρος των Μηδων, μέχρι τότε.

Με τον Ιουστινιανό Α, ως αυτοκράτορα για πρώτη και μοναδική φορά στην παγκόσμια ιστορία, η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, θα κάνει μια σειρά από επεκτατικούς πολέμους. Όλοι οι πόλεμοι, κατά την διάρκεια ζωής του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους, ήταν καθαρά αμυντικοί, είτε αναγκαζόμασταν να αντεπιτεθούμε μετά από επιθέσεις βαρβαρικών λαών.

Η Χριστιανική-Ελληνική, Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ως αντίγραφο, της Ουρανίου Βασιλείας, του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, δεν έκανε, ποτέ επεκτατικούς πολέμους, για την διάδοση, της Ορθοδόξου πίστεως. Πάντοτε ήταν σε θέση άμυνας, καθώς ήταν περικυκλωμένη, από πολλές δεκάδες, βαρβαρικά έθνη, που παραβίαζαν τα σύνορα και έκαναν επιδρομές. είτε κατακτούσαν μόνιμα, η προσωρινά, μέρος των Ελληνικών-Ρωμαϊκών εδαφών.

Η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μέχρι και σήμερα είναι το μοναδικό, κρατικό μόρφωμα, στον κόσμο, πού δέχτηκε επί αιώνες, τόσες πολλές επιθέσεις, από τόσους πολλούς διαφορετικούς λαούς. Ο Ιουστινιανός εξαιτίας των μεγάλων προσωπικών του φιλοδοξιών, οδήγησε την αυτοκρατορία σε άσκοπους πολέμους, για να αποκαταστήσει τα παλαιά σύνορα του παγκόσμιου Ρωμαϊκού κράτους, στα πλαίσια της Pax Romana. Όλοι αυτοί οι ανούσιοι πόλεμοι, κατέστρεψαν σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό οικονομικά, το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος. Ο Ιουστινιανός, πλήρωσε δυσβάσταχτα ποσά, για να κλείσει ειρήνη με τους Πέρσες, ώστε να μπορεί να κάνει τους πανάκριβους επεκτατικούς του πολέμους στην Δύση (Ιταλία, Ισπανία κλπ). Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό, καθώς εξάντλησε οικονομικά, την αυτοκρατορία. Εξαιτίας αυτής της αντιλήψεως σχετικά με το Ελληνικό (Ρωμαϊκό) αυτοκρατορικό αξίωμα, προχώρησε σε μια σειρά επεκτατικών πολέμων, για την αύξηση των συνόρων της αυτοκρατορίας. Η βασιλεία του αποτελεί την τελευταία μεγάλη πολιτική, στρατιωτική αναλαμπή του γερασμένου Ρωμαϊκού κράτους, με την φιλοσοφία τις Pax Romana. Οι πόλεμοι του Ιουστινιανού που ήταν καθαρά επεκτατικοί, έφεραν βαριές έως βαρύτατες φορολογίες, οι οποίες εξασθένησαν-εξαθλίωσαν άσκοπα, μεγάλο μέρος του πληθυσμού, της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Δεν υπήρχε λοιπόν κανένας απολύτως λόγος να υποβληθούν οι άμοιροι υπήκοοι, σε τέτοια βασανιστήρια, καθώς η αυτοκρατορία δεν ήταν σε θέση άμυνας, αλλά σε θέση επίθεσης, εάν χρειαζόταν να αμυνθεί είτε να αντεπιτεθεί. Δεν κινδύνευε εκείνο το διάστημα της βασιλείας του Ιουστινιανού του Α, τόσο πολύ από τους αμέτρητους εξωτερικούς εχθρούς, όσο κινδύνευε όλες τις υπόλοιπες εποχές. Μπορούσε κάλλιστα να περιοριστεί στα αμυντικά καθήκοντα της αυτοκρατορίας.

Πώς ήταν οι πραγματικοί Έλληνες πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες ; Το παράδειγμα του κορυφαίου Έλληνα αυτοκράτορα, της Ρωμαϊκής-“Βυζαντινής” αυτοκρατορίας, του Βασίλειου του Β, είναι το πιο χαρακτηριστικό. Ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β, μεγάλωσε με δική του μέριμνα όλα τα ορφανά των σκοτωμένων Ελλήνων στρατιωτών στους πολέμους, κατά την διάρκεια της βασιλείας του. Επίσης είχε απαλλάξει όλους τους φτωχούς Έλληνες από όλες τις φορολογικές τους υποχρεώσεις και αποκατέστησε κάθε άλλη αδικία, που είχε γίνει εις βάρος των αδυνάτων, από τους πλούσιους. Ο Βασίλειος ο β, ο Βουλγαροκτόνος είναι ο μεγαλύτερος Έλληνας πολιτικός, διότι επέτυχε το απόλυτο σε όλους τους τομείς, παράλληλα, πολεμούσε πολύ γενναία στην πρώτη γραμμή στα πεδία των μαχών. Ο Βασίλειος έκανε τις μεγαλύτερες επιτυχίες, τα μεγαλύτερα επιτεύγματα από όλους τους υπόλοιπους Έλληνες, σε πολιτικό, κοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο. 

Ποιος ήταν ο πρώτος διδάξας, για το τι πρέπει να κάνουν οι σωστοί Έλληνες βασιλείς ;