Οι διωγμοί, η βία, οι φυλακίσεις και οι δολοφονίες των Χριστιανών κατά τον 21ο αιώνα αποτελούν ένα σοβαρό παγκόσμιο φαινόμενο με εκατοντάδες εκατομμύρια πιστούς να ζουν υπό καθεστώς φόβου, διακρίσεων, διώξεων, συλλήψεων και θανατώσεων. Σύμφωνα με εκθέσεις, όπως είναι αυτή της Open Doors, περίπου 400 εκατ. Χριστιανοί παγκοσμίως αντιμετωπίζουν υψηλά επίπεδα διακρίσεων, διωγμού, βίας ή ακόμη και μαρτυρίου λόγω της πίστης τους. Οι διώξεις, η βία, οι επιθέσεις, οι φυλακίσεις και οι δολοφονίες των Χριστιανών δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες ανά την υφήλιο, αλλά συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές.
Οι αιτίες και οι μορφές της βίας, της διάκρισης και της δίωξης κατά των Χριστιανών διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή και από χώρα σε χώρα. Στα κομμουνιστικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα (Βόρεια Κορέα), η κατοχή της Αγίας Γραφής ή η συμμετοχή σε χριστιανική λατρεία επιφέρει βαριές ποινές ή φυλάκιση σε στρατόπεδα. Ο κρατικός αυταρχισμός θεωρεί τον χριστιανισμό απειλή για το καθεστώς και φροντίζει συστηματικά να μη υπάρχει ούτε καν ίχνος πιστών. Τα καθεστώτα βλέπουν σαν ένα «κόκκινο πανί» τους Χριστιανούς και τις εκκλησίες.
Στην Υποσαχάρια Αφρική (Νιγηρία, Μπουρκίνα Φάσο, Σομαλία) υπάρχει η έντονη δράση τζιχαντιστών και των ένοπλων φυλετικών, εξτρεμιστικών ή εθνοτικών ομάδων, όπως είναι η τζιχαντιστική οργάνωση Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία και η Ισλαμική εξτρεμιστική οργάνωση Αλ-Σαμπάαμπ στη Σομαλία, οι οποίες στοχεύουν εκκλησίες και ρασοφόρους, ενώ στις περιοχές αυτές υπάρχουν και εκατοντάδες χιλιάδες εσωτερικά εκτοπισμένοι ή πρόσφυγες λόγω των θρησκευτικών διωγμών. Οι διάφορες ένοπλες τζιχαντιστικές ομάδες αποτελούν τον φόβο και τον τρόμο των ντόπιων Χριστιανών. Το 93% των παγκόσμιων δολοφονιών Χριστιανών (4.491 από τις 4.849) εντοπίζεται στην Υποσαχάρια Αφρική.
Σε χώρες της Νοτίου Ασίας, η βία και οι διώξεις των Χριστιανών σχετίζονται με την άνοδο του θρησκευτικού εθνικισμού, γεγονός που συνδέεται με τις αυξανόμενες επιθέσεις σε εκκλησίες και με τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στο Πακιστάν καταγράφονται διώξεις μέσω νόμων περί βλασφημίας και επιθέσεις σε συνοικίες. Στην Κίνα υφίσταται αυστηρός κρατικός έλεγχος και ποινικοποίηση των μη εγκεκριμένων χριστιανικών κοινοτήτων. Στην Ινδία παρατηρείται άνοδος θρησκευτικού εθνικισμού με βιαιοπραγίες κατά μειονοτήτων. Η πίστη στον Χριστιανισμό ισοδυναμεί με κοινωνικό εξοστρακισμό και με βίαιες επιθέσεις από ριζοσπαστικές ομάδες εναντίον τους.
Στη Μέση Ανατολή, οι ιστορικοί Χριστιανοί πληθυσμοί έχουν συρρικνωθεί δραματικά (Ιράκ, Συρία, Λίβανος) λόγω των εμφύλιων πολέμων, των ένοπλων διασυνοριακών συγκρούσεων, του εξαναγκαστικού εκπατρισμού, του θρησκευτικού εξτρεμισμού, του ισλαμικού ριζοσπαστισμού και γενικότερα της ένοπλης δράσης των διαφόρων εξτρεμιστικών ομάδων. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις σωματικής και ψυχολογικής βίας, ξυλοδαρμών, απειλών και θανατηφόρων επιθέσεων, ενώ είναι αυξημένες οι απαγωγές, οι καταστροφές εκκλησιών, οι βίαιοι γάμοι και η σεξουαλική βία κατά των Χριστιανών γυναικών.
Περισσότεροι από 40.000 έως 50.000 Χριστιανοί έχουν δολοφονηθεί παγκοσμίως κατά την τελευταία δεκαετία λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία διεθνών οργανισμών, όπως είναι η Global Christian Relief, ο ρυθμός και το ύψος των δολοφονιών κυμαίνεται σταθερά μεταξύ 4.000 και 5.000 θανάτων ετησίως ή περίπου 13 δολοφονίες την ημέρα με ανοδική τάση τα τελευταία χρόνια. Το 2025 καταγράφηκαν σχεδόν 5.000 απευθείας θρησκευτικές δολοφονίες Χριστιανών εξαιτίας της πίστης τους.
Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των Χριστιανών που χάνουν τη ζωή τους παγκοσμίως εξαιτίας της πίστης τους διαφέρουν σημαντικά, ανάλογα με τη μεθοδολογία που χρησιμοποιεί ο κάθε οργανισμός. Στην περίπτωση του ευρύτερου ορισμού, όπου συμπεριλαμβάνονται συγκρούσεις, εμφύλιοι πόλεμοι και γενοκτονίες, μελέτες του Center for the Study of Global Christianity εκτιμούν ότι κατά τον 20ό αιώνα και τον 21ο αιώνα πάνω από τα μισά από τα συνολικά 70 εκατ. Χριστιανούς μάρτυρες της 2000χρονης ιστορίας έχασαν τη ζωή τους λόγω καθεστώτων και εμφυλίων πολέμων.
Για γεω-ιστορικούς λόγους αναφέρω ότι στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση ο Άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης (1749 – 1809) ερευνά και αναφέρει στον πρόλογο του δικού του «Συναξαριστή» ότι ο παραδοσιακός αριθμός των καταγεγραμμένων και γνωστών μαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας αγγίζει τα 10.950.000, με βάση την συνολική καταγραφή και την μελέτη όλων των Μηνολογίων και Συναξαρίων των αιώνων που ακολούθησαν τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης Open Doors International (World Watch List 2026), πάνω από 388 εκατ. Χριστιανοί παγκοσμίως υφίστανται υψηλά επίπεδα διάκρισης, βίας και δίωξης, με τουλάχιστον 315 εκατ. από αυτούς να βιώνουν ακραία βία και καταπίεση. Περίπου 1 στους 7 χριστιανούς διώκεται παγκοσμίως, 1 στους 5 στην Αφρική και 2 στους 5 στην Ασία. Οι χώρες με την πιο ακραία βία και δίωξη κατά των Χριστιανών περιλαμβάνουν την Νιγηρία, την Βόρεια Κορέα, τη Σομαλία, την Ερυθραία, την Υεμένη, το Σουδάν, τη Συρία, το Πακιστάν και τη Λιβύη.
Στη Νιγηρία συντελείται η μεγαλύτερη ανθρωπιστική βία και κρίση παγκοσμίως για τους χριστιανικούς πληθυσμούς. Από το 2009 έως σήμερα υπολογίζεται ότι έχουν χάσει τη ζωή τους από 52.000 έως και πάνω από 100.000 Χριστιανοί από επιθέσεις εξτρεμιστικών οργανώσεων, όπως είναι η Μπόκο Χαράμ και ένοπλοι νομάδες Φουλάνι. Στο πρόσφατο ετήσιο πλαίσιο αναφοράς, οι 3.490 από τους 4.849 θανάτους παγκοσμίως καταγράφηκαν στη Νιγηρία.
Ακόμη και στην προοδευμένη, αλλά και στην θρησκειο-φυλετικά μπασταρδεμένη πια Ευρώπη, πολίτες οδηγήθηκαν στις αίθουσες των δικαστηρίων επειδή εξέφρασαν δημόσια τις χριστιανικές τους απόψεις. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτό συνέβη όχι επειδή οι πολίτες αντιτάχθηκαν σε κάποια κυρίαρχη θρησκεία ή δοξασία, αλλά επειδή οι ίδιοι φορούσαν σταυρό στο στήθος τους. Ευρωπαϊκές ετήσιες εκθέσεις καταγράφουν εισέτι και αυξανόμενα περιστατικά βίας και απειλών που αφορούν τη χρήση και τη στοχοποίηση των γενικότερων θρησκευτικών συμβόλων των Χριστιανών.
Με το προσχεδιασμένο από τις ελίτ και μαζικά εισαγόμενο Ισλάμ να «καλπάζει» μέσα στην καρδιά της Γηραιάς Ηπείρου (Σχέδιο του Κόμη Καλέργκι, κλπ), οι Χριστιανοί έφτασαν στο σημείο να αναγκάζονται να απαρνηθούν την πίστη τους, αποφεύγοντας να φοράνε το σταυρό τους είτε για λόγους πολιτικής ορθότητας είτε και για δυνητικές απειλές βίας που προέρχονται από τους μουσουλμάνους «σώγαμπρους». Και αυτά τα άθλια αίσχη λαμβάνουν χώρα μέσα σε ιστορικά και παραδοσιακά χριστιανικές χώρες της Ευρώπης.
Σε έκθεσή του ο ΟΗΕ, τον Μάρτιο του 2026, υπογραμμίζει ότι «ο Χριστιανισμός δέχεται θανατηφόρα πυρά σε ολόκληρο τον κόσμο, με τα φαινόμενα βίας και νομικών περιορισμών σε όσους κάνουν τον σταυρό τους να πληθαίνουν επικίνδυνα». Η εν λόγω έκθεση αναφέρει περιστατικά βίας, παρενοχλήσεων ή και νομικών περιορισμών σε άτομα που φέρουν τον σταυρό στο στήθος τους ή εκδηλώνουν δημόσια την πίστη τους. Το 2024, σημειώθηκαν 760 στοχευμένες επιθέσεις σε ιερείς, σε ρασοφόρους ή σε κατηχητές, με στόχο είτε να τους σκοτώσουν είτε να τους τρομοκρατήσουν.
Κάτω από την «μπότα» των παγκοσμιοποιητών ελίτ, έχουμε φτάσει στα σημεία των καιρών όπου πολίτες στην Ευρώπη οδηγούνται στα δικαστήρια επειδή εξέφρασαν δημόσια τις θρησκευτικές τους απόψεις. Η πολιτική ορθότητα της Μεγάλης Επανεκκίνησης και η woke ατζέντα των στοών έχουν μετατραπεί σε μια αιμορραγική κοινωνική γάγγραινα και σε μια κοινωνική πάθηση τύπου θρησκευτικού «Έμπολα» ή «Μάρμπουργκ» για τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Γηραιάς Ηπείρου. Πολλοί είναι αυτοί που φοβούνται πλέον να μιλήσουν και έτσι εγκαταλείπουν τις θέσεις τους, άσχετα εάν χάνεται μέρα με τη μέρα ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός και η ιστορία.
Μια άλλα πτυχή των διώξεων κατά των Χριστιανών είναι τα περιστατικά των βανδαλισμών, των εμπρησμών και των επιθέσεων σε χριστιανικούς ναούς. Η έκθεση του Παρατηρητηρίου για τη Μισαλλοδοξία και τις Διακρίσεις κατά των Χριστιανών στην Ευρώπη (OIDAC) καταγράφει τη Γερμανία ως τη χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό εμπρησμών εκκλησιών στην Γηραιά Ήπειρο. Υπάρχει κατακόρυφη αύξηση των περιστατικών. Μόνο σε ένα έτος, τα εγκλήματα μίσους κατά των Χριστιανών αυξήθηκαν αισθητά στη Γερμανία. Κρατικές εκθέσεις έδειξαν αύξηση 20,6% στις πολιτικά υποκινούμενες επιθέσεις εναντίον εκκλησιών.
Στη Γαλλία καίνε ναούς και αυτό γίνεται πλέον και συστημικά και συστηματικά. Η Γαλλία παρουσιάζει μεγάλο αριθμό επιθέσεων και βανδαλισμών σε εκκλησίες. Σύμφωνα με στοιχεία των γαλλικών αρχών ασφαλείας, το 2024 καταγράφηκαν περίπου 50 εμπρησμοί ή απόπειρες εμπρησμού σε εκκλησίες, σε σύγκριση με 38 περιστατικά το 2023, μια αύξηση της τάξης περίπου του 30%. Στη Γαλλία προκλήθηκε έντονος σάλος τον Οκτώβριο του 2026 μετά από βανδαλισμό αγάλματος της Παναγίας στο Πόρτο-Βέκιο της Κορσικής.
Η Ιταλία καταγράφει επίσης υψηλό αριθμό περιστατικών βίας και φθορών σε ναούς, όπως πρόσφατα στη Γένοβα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία έχουν καταγραφεί σειρές από ύποπτες πυρκαγιές σε εκκλησιαστικά κτίρια. Η Νορβηγία έχει ιστορικό περιστατικών εμπρησμών σε ιστορικούς ναούς, κυρίως από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα. Γενικότερα, σύμφωνα με στοιχεία του Pew Research Center, οι υλικές ζημιές, οι βανδαλισμοί και οι πυρκαγιές με θρησκευτικό χαρακτήρα και υπόβαθρο έχουν επηρεάσει την πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών: Σε 34 από τις 45 χώρες.
Πέραν αυτών, υπάρχει και το θέμα των φυλακίσεων των Χριστιανών. Εκατοντάδες χιλιάδες Χριστιανοί παγκοσμίως κρατούνται, βρίσκονται φυλακισμένοι, βασανίζονται ή υφίστανται ακραίες διώξεις εξαιτίας της πίστης τους σε περίπου 30 χώρες, σύμφωνα με εκθέσεις διεθνών οργανώσεων όπως είναι η Open Doors US και η Global Christian Relief. Στη Βόρεια Κορέα εκτιμάται ότι περίπου 50.000 έως 70.000 Χριστιανοί βρίσκονται σε στρατόπεδα εργασίας και στις φυλακές του κράτους. Η Βόρεια Κορέα κατέχει την 1η θέση παγκοσμίως σε επίπεδα φυλακίσεων με τις σκληρότερες διώξεις και βία κατά των Χριστιανών.
Η Ερυθραία αναφέρεται συχνά ως η «Βόρεια Κορέα της Αφρικής» σε ότι έχει σχέση με τη θρησκευτική ελευθερία και με τον αριθμό των φυλακίσεων λόγω πίστης. Η κυβέρνηση αναγνωρίζει μόνο τέσσερις θρησκευτικές ομάδες, με αποτέλεσμα τα μέλη των μη εγγεγραμμένων εκκλησιών να αντιμετωπίζουν ισόβιες ή επ’ αόριστον φυλακίσεις, χωρίς δίκη, σε μυστικές τοποθεσίες και συχνά κάτω από απάνθρωπες συνθήκες (π.χ. σε μεταλλικά κοντέινερ).
Μακροχρόνιες φυλακίσεις Χριστιανών βρίσκουμε κυρίως στις ακόλουθες χώρες: Πακιστάν, Ιράν (το καθεστώς διώκει έντονα και φυλακίζει τους Χριστιανούς και ιδιαίτερα όσους είναι πρώην μουσουλμάνοι), Νιγηρία, Υεμένη, Αφγανιστάν (η αλλαγή θρησκείας ή η αποστασία μπορεί να τιμωρηθεί με θάνατο ή βαριά φυλάκιση είτε από το καθεστώς είτε από τους Ταλιμπάν), Κίνα και Ινδία.
Οι διώξεις κατά των Χριστιανών επεκτείνονται σε ένα ευρύτερο φάσμα καταπίεσης. Πάνω από 224.000 Χριστιανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους (εσωτερικά εκτοπισμένοι ή πρόσφυγες), με το πρόβλημα να εντείνεται σε χώρες όπως είναι η Νιγηρία, η Μιανμάρ και το Καμερούν. Επίσης, καταγράφονται δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις (άνω των 67.000 ετησίως) ξυλοδαρμών, βασανιστηρίων και απειλών κατά της ζωής. Έτι, χιλιάδες πιστοί πέφτουν θύματα απαγωγών για λύτρα ή πολιτική πίεση. Παράλληλα, καταγράφονται χιλιάδες περιστατικά σεξουαλικής βίας και καταναγκαστικών γάμων με στόχο τον βίαιο εξισλαμισμό ή την αλλαγή θρησκεύματος.
Πέραν αυτών, υπάρχουν οι βανδαλισμοί, οι καταστροφές και οι βεβηλώσεις χριστιανικών νεκροταφείων με καταστροφές ταφοπλακών και σταυρών. Στην Ευρώπη, ο βανδαλισμός αποτελεί την πιο συχνή μορφή αντιχριστιανικού εγκλήματος μίσους. Στη Γαλλία και στη Δυτική Ευρώπη λαμβάνουν χώρα συστηματικοί βανδαλισμοί και καταστροφές ταφικών μνημείων και αναγραφή συνθημάτων από διάφορες ακτιβιστικές και περιθωριακές ομάδες.
Επιπροσθέτως, υπάρχουν οι σωματικές επιθέσεις, τα λιντσαρίσματα, οι απαγωγές και οι ομηρίες πιστών, ιερέων ή εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις με σκοπό τα λύτρα ή τον εκφοβισμό των κοινοτήτων. Στο Πακιστάν το κύριο πρόβλημα εστιάζεται στην απαγωγή ανήλικων χριστιανών κοριτσιών που εξαναγκάζονται σε εξισλαμισμό και οδηγούνται σε παράνομους γάμους. Στο Μιανμάρ, κατά τη διάρκεια των εμφυλίων συγκρούσεων, ο στρατός έχει κατηγορηθεί ότι κρατά ως ομήρους ή χρησιμοποιεί ως «ανθρώπινες ασπίδες» χριστιανούς από τις εθνικές μειονότητες ή από τη τοπική ιεραποστολική δράση.
Τα φαινόμενα των επιθέσεων κατά των Χριστιανών επεκτείνονται πλέον και στον ψηφιακό χώρο, τόσο με τις καλοπληρωμένες «ντουντούκες» των συστημικών ΜΜΕξαπάτησης που παραπληροφορούν συστηματικά το κοινό τους όσο έτι και με το ρίξιμο των φιλόΧριστων σελίδων και προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Υπάρχει πια διάχυτη η σκόπιμη αλλοίωση χριστιανικών κειμένων, η διαστρέβλωση της ιστορίας και η διάδοση ψευδών ειδήσεων με σκοπό την αποδόμηση και τον χλευασμό της χριστιανικής πίστης. Οι σκοτεινές δυνάμεις έχουν διδακτορικό δίπλωμα στις παραχαράξεις και στην λασπολογία.
Τέλος, μέσα στα προδρομικά έσχατα και γενοκτονικά χρόνια που τώρα ζούμε, οι σιωνιστές μεσσιανιστές απόγονοι του Ιούδα, μαζί με τους χρυσωμένους «χοαξάδες» του διαδικτύου και τα άλλα υποζύγιά τους, δίνουν ένα ρεσιτάλ μίσους και παραπληροφόρησης. Η όποια αποτύπωση της λατρείας προς τον Ιησού Χριστό μεταφράζεται σε «ρητορική μίσους» και η όποια εκδήλωση της αγάπης για την Ορθοδοξία, για τον Τίμιο Σταυρό και για την πατρίδα λογίζονται και διώκονται ως ένας ιδιότυπος «ρατσισμός».
Διεθνολόγος καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας
