Τότε αμέσως κάλεσε τον Σπαρτιάτη Αγητορίδα, τον οποίο έστειλε ως πρεσβευτή της Σπάρτης στην Αίγυπτο, για να μάθει από πότε χρονολογούνται τα ευρήματα. Εκείνη την εποχή Φαραώ ήταν ο Νέκταβι. Μετά από τρεις ημέρες ο Αρχιερέας Χόνουφι, απάντησε στον Φαραώ, και στον Σπαρτιάτη Αγητορίδα, ότι το αλφάβητο αυτό το γνώριζε ο Ηρακλής και όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες, της εποχής του, και ότι το αλφάβητο αυτό, ξεκίνησε στα χρόνια του Πρωτέα. Επίσης εξήγησε, ότι το κείμενο έγραφε, τα εξής : ” Να τιμούν οι Έλληνες τους “θεούς” και να λύνουν της διαφορές, τους μέσα από τους φιλοσοφικούς διαλόγους, και την ρητορική. Από τα αρχαία χρόνια, οι ήρωες, δεν πολεμούν, μόνο με τα όπλα, στα πεδία των μαχών, αλλά και με τον γραπτό-προφορικό λόγο, την Φιλοσοφία, και την Ρητορική.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΟΥΣΙΑ ΛΟΓΙΑ.
Οι ήρωες δεν πολεμούν μόνο με τα όπλα, αλλά και με όλους τους ενδεδειγμένους τρόπους.
Η απόφαση αυτή ως πρόεδρος του δικαστηρίου, προκάλεσε την φυλάκιση και την δίωξη του, από την Αντιβασιλεία. Δεν υπέγραψε την άδικη, καταδικαστική απόφαση όσο και αν τον απειλούσαν, προσπάθησαν με την βία να αποσπάσουν την υπογραφή, εκείνος όμως τους δήλωσε ότι : “Το σώμα μου δύνασθε να το κάμητε όπως θέλετε, αλλά τον στοχασμόν μου, την συνείδησίν μου, δεν θα δυνηθήτε να τα παραβιάσητε”. Απολύθηκε, φυλακίστηκε για τέσσερις μήνες. Στην συνέχεια, δικάστηκε και εκείνος, όπως και ο Γεώργιος Τερτσέτης για απείθεια στο δικαστήριο. Η δίκη τους διεξήχθη στο ίδιο τζαμί στο Ναύπλιο, ενώπιον του Εγκληματικού Δικαστηρίου, με Επίτροπο τον Mason, όπως και στην δική Κολοκοτρώνη και των υπολοίπων αγωνιστών. Το εν λόγω δικαστήριο τελικά, με απαράμιλλο σθένος και αφοσίωση την απόδοση της Δικαιοσύνης, παρά την ύπαρξη του Mason, στάθηκε στο ύψος του και τους αθώωσε. Αναφέρει στην απολογία του ο ήρωας Πολυζωίδης :
“Η Ελλάδα μαστίζεται από διχόνοιες. Εκεί θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε πλούτη κι εξουσία ίσως, ποιος ξέρει”, λένε οι πιο επίσημοι, “αν δεν καταφέρουμε να καθίσουμε επάνω στον θρόνο του Άργους ή των Μυκηνών. Οι Έλληνες είναι αμαθείς και αγροίκοι. Ήτανε σκλάβοι των Τούρκων. Τώρα η σειρά μας να κυριαρχήσουμε επάνω τους, και μ’ αυτό θα τους κάνουμε μεγάλη “τιμή”. Αν εμείς οι Έλληνες είμαστε σώφρονες, δεν πρέπει να αφεθούμε να μας θαμπώσουνε οι ψεύτικες και συμφεροντολόγες εκδηλώσεις τους. Πρέπει να κάνουμε χρήση των υπηρεσιών τους, να τους αμείψουμε γενναία. Να μη τους δώσουμε, όμως, παρά μια δευτερεύουσα εξουσία, όπου δεν θα μπορούν να κάνουν κατάχρηση. Να θυμόμαστε πάντα πως αυτοί που φωνασκούν περισσότερο για χάρη της ελευθερίας, είναι άπληστοι για κυριαρχία και σκοταδισμό. Πιστεύω πως ο Καποδίστριας ήρθε απ’ έξω με την υπερηφάνεια του παντογνώστη και ανέλαβε την εξουσία. Ανέλαβε να φτιάξει ένα σπίτι, χωρίς να ξέρει τις ανάγκες αυτών που το κατοικούσαν. Μας είπε «έτσι ζουν στην Ευρώπη, έτσι πρέπει να ζήσετε κι εσείς». Ήταν επόμενο να χαθεί ο Καποδίστριας. Ο τόπος αυτός ήταν σκληρός. Το αίμα έχει κάνει το χώμα πέτρα. Το κλίμα είναι ύπουλο, βαρύ. Είτε από ελονοσία, όπως ο λόρδος Μπάιρον, είτε από πιστόλι και μαχαίρι θα πεθαίνουν οι ξένοι. Η Ελλάδα αργά ή γρήγορα ξερνάει τα ξένα σώματα που πάνε ν’ ακουμπήσουν επάνω της, και ας έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Η έννοια του δικαίου είναι σχετική. Το δίκαιο για να είναι δυνατό έχει ανάγκη από εθνισμό. Ποιος είναι ο εθνισμός σου, Επίτροπε; Είσαι Εγγλέζος και επειδή είσαι αλλοεθνής, δεν μπορείς να είσαι δίκαιος. Δεν μπορείς να δικάσεις Έλληνες. Ξέρεις να λες Ελλάδα στα ελληνικά, μα τίποτα δεν νιώθεις από ότι σπουδαίο, μεγάλο και αιώνιο κρύβει τούτη η λέξη στα σπλάχνα της. Κατέλαβες την θέσιν του εισαγγελέως σε Ελληνικόν δικαστήριον, αλλά δεν έχεις θέση στην Ελληνική δικαιοσύνη, Επίτροπε. Θέλεις να δικάσεις τους Έλληνες με τον πατριωτισμόν του Εγγλέζου. Αυτό δεν γίνεται.
Ο εθνισμός μας, ω Επίτροπε, είναι θεμελιωμένος εις τα αίματα 800.000 Ελλήνων που θυσιάστηκαν εις τον Αγώνα. Είστε υποκριταί, γιατί λέτε ότι αγαπάτε την Ελλάδα, αλλά ζητάτε να αποκεφαλίσετε τους Έλληνες. Και τι Ελλάδα θα απομείνει χωρίς τους Έλληνες; Μήπως θέλετε να σφάξετε εμάς, για να κατοικηθεί από σας, ω Φιλέλληνες; Ζητήσαμε την βοήθειάν σας. Ζητήσαμε τον πολιτισμό σας κι εσείς μας φέρατε κρεμάλες και ξιφολόγχες. Φως ζητήσαμε, σκοτάδι μας φέρατε. Κατηγορείς τον Κολοκοτρώνη, γιατί ελευθέρωσε την Ελλάδα. Επιβουλεύεσαι τον Κολοκοτρώνη, που επικεφαλής ενός έθνους σας υποχρέωσε να του παραχωρήσετε την ελευθερία του, γιατί εσύ και οι προϊστάμενοί σου δεν θέλατε να ελευθερωθούμε. Και εφόσον δεν μπορείτε να αφανίσετε όλους τους Έλληνες, καλυπτόμενοι από την ανάγκη που σας έχουμε, δολοφονείτε τους πρώτους αυτού του τόπου, γιατί έχετε μίσος εναντίον του γένους μας, που πάντα μέσα σε ολόκληρη την Ιστορία του, στάθηκε απέναντι στους τυράννους και την τυραννία. Γιατί, όντας τούτος ο τόπος πέρασμα γι’ άλλες θάλασσες, για μεγάλα κέρδη και συμφέροντα, έχει το κακό ιδίωμα να κατοικείται από έναν δύσκολο, ατίθασο και υπερήφανο λαό». Έπειτα από 120 χρόνια, από τον Έλληνα- Ήρωα, στην Αμερική ένας ανερχόμενος σεναριογράφος, διαγράφει, μια παρόμοια, πορεία, με τον Έλληνα δικαστή. Ήταν ο σεναριογράφος του Hollywood, ο Πέτερ Άπλετον. Κατόπιν καταγγελίας διώκεται ως κουμουνιστής. Πώς συνέβη αυτό ; Ακολουθώντας ο Πέτερ Άπλετον μια ωραία γυναίκα κατά τα νεανικά του χρόνια, θα βρεθεί σε μια συγκέντρωση αριστερών πολιτικών δυνάμεων. Η ενέργεια του αυτή, θα τον βάλει στην μαύρη λίστα της επιτροπής, σχετικά με τις μη Αμερικανικές Ενέργειες.
Βρισκόμαστε στην εποχή του Μακαρθισμού στην Αμερική το 1951. Στην επιτροπή την οποία καλείται να καταθέσει, του ζητούν πιεστικά να καταδώσει ονόματα “συντρόφων” του. Σε διαφορετική περίπτωση του διεμήνυσαν ότι δεν θα ξαναβρεί ποτέ εργασία στο Hollywood. Εκείνος τα έχει χαμένα και δεν είναι σε θέση να γίνει καταδότης αθώων ανθρώπων. Μετά από όλα αυτά θα τον εγκαταλείψει μέχρι και η φίλη του, συγχυσμένος και στεναχωρημένος, θα ξεκινήσει για μια βόλτα με το αυτοκίνητό του.
ατύχημα καθώς έπεσε από μια γέφυρα στην θάλασσα, και το επόμενο πρωί θα βρεθεί σε μια ακτή έχοντας ολική απώλεια μνήμης. Δεν έφτανε όμως αυτό, καθώς η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο περίπλοκη, εξαιτίας της ομοιότητας του, με έναν κάτοικο της περιοχής.
Η βοήθεια των κατοίκων είναι αφιλοκερδώς. Μοναδικές και πολύ ανεκτίμητες στιγμές ζωής, όπου βλέπουμε την αγάπη, την φιλία, την ανθρωπιά, την υποστήριξη και την δημιουργία, σε όλο τους το μεγαλείο. Πολύ αγάπη και διάθεση για ζωή. Ενδιάμεσα ο Πέτερ προσπαθεί να έρθει κοντά με την κοπέλα του, με την οποία τους είχε “χωρίσει” ο πόλεμος και η εξαφάνιση του.
Παρακολουθώντας την ταινία θα αρχίσει να θυμάται τους διαλόγους μεταξύ των ηθοποιών. Με αυτόν τον τρόπο θα επανέλθει η μνήμη του, και θα θυμηθεί ότι δεν είναι ο τοπικός ήρωας πολέμου ο Λουκ αλλά είναι ο γνωστός σεναριογράφος του Hollywood ο Πέτερ Άπλετον. Από το σημείο αυτό της ταινίας ξεκινά το μεγάλο ηθικό μεγαλείο. Για να μην κάνει κακό ο Άπλετον στην υγεία του πολύ άρρωστου ηλικιωμένου τον οποίο νόμιζε για πατέρα του, δεν θα πει την αλήθεια. Όμως έπειτα από λίγο διάστημα, θα τον ανακαλύψουν οι αρχές, και θα του επιδώσουν κλήση, ώστε να παρουσιαστεί εκ νέου στην επιτροπή δεοντολογίας. Η πόλη ξαφνικά χάνει την ζωντάνια και τον πολύ μεγάλο ενθουσιασμό της ενώ επικρατεί θλίψη και απογοήτευση από τα πολύ αναπάντεχα νέα.
Κυριολεκτικά η απογοήτευση αρκετών κατοίκων της πόλεως είναι τεράστια, καθώς κάποιοι πίστευαν ότι ο Άπλετον σκόπιμα τους εξαπάτησε.
Παρά τις πολύ επίμονες και αυταρχικές προσπάθειες της επιτροπής η οποία συνεδρίαζε σε δημόσια
ακρόαση, εκείνος ανέφερε ότι δεν είχε ποτέ πολιτικές πεποιθήσεις. Ο λόγος που ακολούθησε αυτήν την κοπέλα που ήταν κομμουνίστρια, και πήγαινε στις συγκεντρώσεις ήταν διότι την ήθελε για σεξ. Στην συνέχεια της απολογίας του είπε ότι ποτέ δεν ήταν γενναίος σαν τον Λουκ Τρέμπλε και το μόνον το οποίο ήθελε όλα αυτά τα χρόνια, ήταν να ζήσει την ζωή του και να μην σκοτωθεί. Απευθυνόμενος προς την επιτροπή, θα αναφέρει τα εξής : Το θέμα δεν είναι εάν είμαι η όχι κουμουνιστής. Eγώ δεν είμαι σαν τον Λουκ, τον μεγάλο σκοτωμένο ήρωα της επαρχιακής πόλεως Λούσον. Ο Άπλετον εξέφρασε την απορία τι θα έλεγε στην επιτροπή εάν ζούσε ο νεκρός ήρωας πολέμου ο Λουκ Τρέμπλ. Εάν ο Λουκ ήταν ζωντανός, θα σας έλεγε ότι αυτή η Αμερική η οποία εκπροσωπείται, σε αυτήν εδώ την αίθουσα, από την επιτροπή, δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση, να είναι η Αμερική για την οποία πολέμησε και πέθανε εκείνος. Επίσης θα σας έλεγε ότι η Αμερική σας, είναι πολύ μικρή και πικρόχολη, όμως η πραγματική Αμερική είναι μεγάλη και δίνει φωνή και δικαιώματα σε όλους τους Αμερικανούς πολίτες. Εσείς εδώ στην επιτροπή είπε ο Άπλετον, θα πρέπει να εξηγήστε στον Λουκ, και σε όλους όσους πολέμησαν, που είναι η δική τους, η πραγματική Αμερική.
Επικρατέειν ή Απόλλυσθαι
Στην συνέχεια θα βγάλει το μικρό βιβλίο με τους νόμους και θα διαβάσει ότι το Κογκρέσο, βάση του Αμερικανικού συντάγματος, θα πρέπει να σέβεται τα δικαιώματα των Αμερικανών πολιτών. Το Αμερικανικό σύνταγμα δεν το κάνουν τα χαρτιά, αλλά οι άνθρωποι σαν τον Λουκ, και όλα τα παιδιά της επαρχιακής πόλης Λούσον, οι οποίοι πολέμησαν και πέθαναν για την Αμερική. Μετά από αυτόν τον μεγαλειώδη λόγο αποθεώθηκε o από όλους όσους βρισκόταν στην αίθουσα αλλά και όλους όσους παρακολουθούσαν ζωντανά από την τηλεόραση. Στην συνέχεια θα προσπαθήσει να συνεχίσει την παλαιά του ζωή ως σεναριογράφος του Hollywood. Όμως κατάλαβε πλέον ότι αυτή η σάπια και άχαρη ζωή δεν τον εκφράζει. Κυριολεκτικά ένιωθε να πνίγεται και να υποφέρει πάρα πολύ από την επώνυμη ζωή και το life style του hollywood. Όλες αυτές οι καταστάσεις, η σήψη, τα παρασκήνια, η σεξουαλική διαφθορά, τα όργια, η ψεύτικη επωνυμία, διαπίστωσε ότι δεν κάνουν για εκείνον, και ότι πάνω από όλα δεν είναι το πάν στην ζωή, ενός φυσιολογικού και ηθικού ανθρώπου. Κατάλαβε ότι όλα αυτά εκτός από καταστροφικά, δεν μπορούν να γεμίσουν την ζωή ενός πραγματικού ανθρώπου. Ο Άπλετον πνιγόταν, ήθελε να ζήσει μια πραγματική ζωή, όπως το διάστημα που έζησε στο Λούσον.
Κατά την διάρκεια μιας συναντήσεως για ένα νέο σενάριο, ο Πέτερ Άπλετον θα τα παρατήσει όλα και θα σηκωθεί να φύγει. Αντιλήφθηκε ότι η ζωή δίπλα σε καλούς ανθρώπους, όπως και οι αληθινές ανθρώπινες σχέσεις, σε μια πολύ ωραία επαρχιακή πόλη, όπως αυτή την οποία έζησε για λίγο, είναι πολύ πιο πολύτιμες από όλα τα πλούτη και όλες τις “δόξες” του κόσμου. Είναι πολύ σημαντικό να σε περιστοιχίζουν αυθεντικοί-καλοί και ζεστοί άνθρωποι. Προτίμησε λοιπόν αντί για ένας πολύ διάσημος σεναριογράφος, να είναι ένας απλός ιδιοκτήτης ενός επαρχιακού κινηματογράφου. Ο Άπλετον διότι είχε καλά στοιχεία στον χαρακτήρα του, βρήκε την δύναμη να περάσει στην αληθινή ζωή. Σε αυτό συνέβαλαν σημαντικά, και οι νέοι του φίλοι.
Τους ανθρώπους δεν τους καταξιώνει η μόδα και το liefe style, αλλά η ηθική και η παιδεία σε συνδυασμό με μια αυθεντική ανθρώπινη ζωή. Οι προσωπικές επιτυχίες, ενός ανθρώπου, δεν έχουν καμία ηθική και πραγματική αξία, όταν επιτυγχάνονται εις βάρος της οικονομικής και της κοινωνικής ευημερίας των συνανθρώπων μας. Ο Πήτερ Άπλετον το κατάλαβε αυτό και δεν έδωσε τα ονόματα που απαίτησαν από την επιτροπή.
Η χριστιανική πίστη θεωρεί τον πόλεμο και την χρήση των όπλων προς άμυνα βέβαια, ένα αναγκαίο κακό.
Επομένως, όταν κινδυνεύουν τα αγαθά της ζωής, η τιμή, η ελευθερία, η πατρίδα και η οικογένεια, οφείλουμε ως χριστιανοί να τα υπερασπιστούμε πολεμώντας ακόμη και μέχρι θανάτου εάν χρειαστεί. Ο Κύριος έλεγε: “Μείζονα ταύτης αγάπη ουδείς έχει ίνα τις θει την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού”. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από το να θυσιαστεί κανείς για αυτούς που αγαπάει. Όταν λοιπόν θυσιαστεί κανείς στον πόλεμο για να υπερασπίσει τη γυναίκα του, τα παιδιά του, τους δικούς του είναι επαινετή πράξη. Βέβαια όλοι οι χριστιανοί πριν φτάσουν στην χρήση των όπλων οφείλουν να εξαντλήσουν κάθε ειρηνικό μέσο και μόνο σαν έσχατο όπλο να χρησιμοποιήσουν τον πόλεμο.
Ο Μέγας Αθανάσιος μας διδάσκει : “Ενώ η αφαίρεση της ζωής του άλλου ανθρώπου βιαίως (φόνος), είναι καθ’ εαυτόν παράνομος, το να πεθάνεις στον πόλεμο, άρα και το να φονεύσεις τους εχθρούς, και ορθό είναι και νόμιμο είναι και αξιέπαινο”. Είναι γεγονός αποδεκτό από όλους ότι η Ορθοδοξία βρίσκεται υπό διωγμόν, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο Αριστοκλής-Πλάτωνας εiναι ο πρώτος-κορυφαίος εθνικιστής φιλόσοφος, όλων των εποχών, διότι καθόρισε το πρώτο και σπουδαιότερο πατριωτικό αξίωμα, ενώ ήταν ο μοναδικός φιλόσοφος στον κόσμο ο οποίος πήγε ενάντια, στην Φιλοσοφική και ηθική του διδασκαλία για να επιβιώσει η Ελλάδα. Αν είσαι ανήμπορος να κρατήσεις αναμμένες τις λαμπάδες της Πατρίδα σου, δεν είσαι συνειδητός Έλληνας, δεν είσαι Πατριώτης. Χρωστάμε σ’ όσους ήλθαν, πέρασαν, θα ‘ρθούνε, θα περάσουν. Κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί ( Κωστής Παλαμάς). Αν λαχταράς την λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις, παρ’ την ο ίδιος αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις. Αυτά είπε μεταξύ πολλών άλλων ο μεγαλύτερος υμνητής των δυο ιερότερων ανθρώπινων αξιών, της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, οι οποίες εiναι δημιουργήματα των αρχαίων Ελλήνων. Οι πρόγονοί μας όχι μόνον δημιούργησαν αυτές τις δύο αξίες, αλλά της “πότισαν” με αίμα, όσο κανένα άλλο Έθνος στην παγκόσμια ιστορία. Στα θαύματα χρωστάει ή Ελλάδα την ζωή της. Πατρίδα, , ήσουν άτυχη, από ανθρώπους να σε κυβερνούν, μόνο ο Θεός σε κυβερνάει και σε διατηρεί ακόμη, αναφέρει ο στρατηγός Μακρυγιάννης. Αλήθεια μόνο ο θεός, μόνο ή σπίθα’ τη στιγμή που κινδυνεύει σε μια γωνιά της Ελλάδας να σβήσει, πετιέται σε μιαν άλλη και γίνεται πυρκαγιά. Ένα από αυτά τα οποία μας δίδαξαν οι πρόγονοι μας, είναι ότι η μεγαλύτερη αξία σε έναν άνθρωπο είναι να κρατά την ψυχή στο στόμα, να πολεμά, να επιμένει για το αδύνατο, το ακατόρθωτο.
Από την στιγμή που δεν θα λυγήσει, αλλά θα παραμείνει ανυποχώρητος, τότε γίνεται το θαύμα που ποτέ ένας δειλός δεν μπορεί να πιστέψει, καθώς το αδύνατο, το ακατόρθωτο έχει γίνει πλέον δυνατό κερδίζοντας την ζωή και την ελευθερία. Αυτή ακριβώς είναι η διαφορά των αρχαίων προγόνων μας, των ΙΕΡΩΝ Ελλήνων, από τους σημερινούς ραγιάδες-προδότες. Πάντοτε οι αρχαίοι πρόγονοι μας, όταν όλα έδειχναν τελειωμένα, εκεί που φαινόταν να μην υπάρχει καμία ελπίδα, οι πραγματικοί Έλληνες αγωνιζόταν, ενάντια σε κάθε λογική. Το αποτέλεσμα σε κάθε εποχή ήταν να πετυχαίνουν το ακατόρθωτο. Η ελευθερία του ανθρώπου είναι το πιο ακριβό αγαθό, δεν δίνεται δωρεάν ούτε από τον Θεό, ούτε από τους ανθρώπους, χρειάζεται πολύς αγώνας, κόπος, αίμα για να πάρεις πίσω την ζωή σου. Αυτό μας το έδειξαν οι πόλεμοι των αγίων προγόνων μας, οι οποίοι πολεμούσαν, όλους εκείνους τους αιώνες για να παραμείνουν ελεύθεροι και για να έχουν την διοίκηση της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Εάν η ζωή ήταν μόνον προσευχές, καθώς και υποστήριξη του Χριστού μέσω θεόσταλτων σωτήρων, τότε οι προγονοί μας, αυτοί οι τέλειοι χριστιανοί δεν θα χρειαζόταν να πολεμήσουν ποτέ κατά την μεσαιωνική εποχή. Θα έπρεπε δικαιωματικά να καθόταν όλους εκείνους τους αιώνες στα σπίτια τους-καναπέδες να περιμένουν τον αντίστοιχο Βατάτζη, τον οποίο περιμένουν αδίκως οι ραγιάδες σήμερα. Η προσμονή “θεόσταλτων σωτήρων” από τον θεο είναι ένα από τα μεγαλύτερα δείγματα αμάθειας-παρακμής των ραγιάδων, οι οποίοι σαπισμένοι από την σεξουαλική διαφθορά αναμένουν βοήθεια από τον θεό.
Σε κάθε πρόταση παραδόσεως απο τους εχθρούς, οι πρόγονοι μας απαντούσαν ΟΧΙ. Όλες τις φορές οι Έλληνες απάντησαν αρνητικά. Γνώριζαν τον διαχρονικό και ιερό τρόπο εθνικής επιβίωσης και ότι περίπτωση που θα τολμούσαν να γίνουν προδότες θα “έσπαγε” η ιερή ιστορική συνέχεια, η οποία κρατούσε το έθνος ζωντανό στο πέρασμα πολλών αιώνων. Ήξεραν πολύ καλά οι Έλληνες ότι αν γινόταν προδότες τότε θα κατέστρεφαν δια παντός τον Ελληνισμό.
TΟ ΑΠΟΓΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Το απόγειον της Ελληνορθοδοξίας, ήταν όταν ο Έλληνας Αυτοκράτορας Ηράκλειος πήρε πίσω από τους Πέρσες τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο πήγε ο ίδιος πίσω στα Ιεροσόλυμα. Ο θρίαμβος των Ελλήνων ήταν ολοκληρωτικός. Δεκατέσσερα χρόνια πριν, το 614 μ.Χ., το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος, είχε βρεθεί κατακτημένο κατά το ήμισυ από τους Πέρσες, ενώ παράλληλα ήταν και για πρώτη φορά στην ιστορία του σκόπιμα χρεοκοπημένο, εξαιτίας των αλλοδαπών βασιλέων-αυτοκρατόρων. Ήταν η εποχή που έδωσαν οι Πέρσες τελεσίγραφο στους προγόνους μας, ότι ή θα εγκαταλείψουν όλοι τον Ιησού Χριστό, η δεν θα ξαναδούν ποτέ τον ήλιο. Τελικά ο υπερόπτης εωσφοριστής Χοσρόης ο οποίος αποκαλούσε τον Ηράκλειο, δούλο του, έχασε την ζωή του, και ο γιός του έκανε κηδεμόνα-δούλο, το παιδί του στον Έλληνα αυτοκράτορα Ηράκλειο. Αυτό ειναι το απόγειο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Ο Χριστός και η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχαν κερδίσει κατά κράτος τον εωσφόρο και την αυτοκρατορία του. Η Περσική αυτοκρατορία επί 1228 χρόνια προσπαθούσε να αφανίσει δια παντός τον Ελληνισμό.
Επικρατέειν ή Απόλλυσθαι-
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΗΘΗ. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
OΧΙ ΑΛΛΑ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ :
