Γράφει ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
Μέρα ντροπής και διεθνούς διασυρμού για την Ελλάδα ήταν η Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου όταν ο Κ. Μητσοτάκης συναντήθηκε στην Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της ετήσιας γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπ. Νετανιάχου. Η συνάντηση με τον Νετανιάχου ισοδυναμούσε με έκθεση και εξευτελισμό για την Ελλάδα επειδή ο Νετανιάχου οριστικά κι αμετάκλητα βαρύνεται με την ευθύνη μιας γενοκτονίας, όπως αποφάσισε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο που έχει εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Νετανιάχου. Να σημειωθεί ότι ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου σε βάρος του Βλ. Πούτιν (για μια πέρα για πέρα αμφιλεγόμενη κατηγορία – την υποτιθέμενη απαγωγή και μεταφορά παιδιών από το Ντονμπάς στη Ρωσία) έχει οδηγήσει τον ρώσο πρόεδρο να μην επισκέπτεται δυτικές πρωτεύουσες, ούτε ακόμη και την έδρα του ΟΗΕ για την ετήσια γενική συνέλευση του. Δύο μέτρα και δύο σταθμά…
Ο Νετανιάχου ωστόσο διέταξε την στυγνή και προμελετημένη δολοφονία τουλάχιστον 77.000 Παλαιστινίων στην Γάζα, εκ των οποίων το 70% ήταν άμαχοι, από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, όταν οι Παλαιστίνιοι άσκησαν το νόμιμο τους δικαίωμα στην εξέγερση, μέχρι σήμερα που υποτίθεται ότι εφαρμόζεται εκεχειρία, ενώ η Χαμάς έχει κι επίσημα παραιτηθεί από την διακυβέρνηση της Γάζας. Όλο αυτό το διάστημα το Ισραήλ πέρα από το να βομβαρδίζει ακόμη και σκηνές σε καταυλισμούς, έχει επιβάλει συνθήκες πείνας στην Γάζα με σκοπό την φυσική εξόντωση και την εκδίωξη των Παλαιστινίων από τη πατρίδα τους, ενώ προωθεί πολιτική εθνοκάθαρσης στην Δυτική Όχθη με Εβραίους εξτρεμιστές να επιτίθονται νυχθημερόν σε Παλαιστίνιους στο πλαίσιο οργανωμένων πογκρόμ, πανομοιότυπων με τα πογκρόμ των Γερμανών κατά των Εβραίων την δεκαετία του 1930.
Όλα αυτά ο Μητσοτάκης τα ενέκρινε και τα επικρότησε, επιλέγοντας να συναντηθεί στην Νέα Υόρκη με τον γενοκτόνο Νετανιάχου! Κι όχι μόνο…
Ρεσιτάλ προκλήσεων και προσβολών στην αίθουσα του ΟΗΕ
Ο Νετανιάχου επέλεξε συνειδητά από το βήμα της συνέλευσης στη Νέα Υόρκη, με τα λόγια και τα έργα του, να υιοθετήσει μια πολιτική παραβιάσεων του πρωτοκόλλου, ακραίων προκλήσεων και προσβολών, πέρα για πέρα ασυνήθιστων για τον διεθνή οργανισμό, πλήρως ταιριαστά όμως για ένα κράτος – παρία όπως το Ισραήλ, που συγκεντρώνει ρεκόρ αποδοκιμασίας στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Η συμπεριφορά του Ισραήλ στον ΟΗΕ όχι μόνο δικαιώνει αλλά και θα βαθύνει την απόρριψη του στο εξής σε οποιασδήποτε παγκόσμια δημοσκόπηση.
Ας κρατήσουμε ορισμένα στιγμιότυπα από τα «επιτεύγματα» του Νετανιάχου και του Ισραήλ στην διάρκεια της 81ης γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, μόνο και μόνο για να ξέρουμε ποια είναι «η μοναδική δημοκρατία στην Μέση Ανατολή», όπως αρέσκονται να την περιγράφουν και τι κόσμο πρεσβεύει το γενοκτονικό καθεστώς του Ισραήλ μέσα από τις διεθνείς του σχέσεις.
Ας κρατήσουμε λοιπόν: Πρώτο, την ανάληψη ευθύνης από τον ίδιο τον Νετανιάχου για τις εκρήξεις στους βομβητές (beepers) τον Σεπτέμβριο του 2024 στον Λίβανο – μια καθαρή πράξη διεθνούς τρομοκρατίας, με θύματα εκατοντάδες Λιβανέζους. Δεύτερο, την επίθεση που άσκησε στον δήμαρχο της Νέας Υόρκης επειδή ο Ζόχραν Μαμντάνι είχε το τεράστιο πολιτικό θάρρος να ζητήσει την σύλληψη του γενοκτόνου Νετανιάχου μόλις πατήσει το πόδι του στην Νέα Υόρκη. Μάλιστα, η κατηγορίες που εξαπέλυσε ο Νετανιάχου εναντίον του αμερικανού δημάρχου για αντισημιτισμό κι ότι οι Εβραίοι στην Νέα Υόρκη κινδυνεύουν είναι ενδεικτικές της εργαλειοποίησης εκ μέρους του σιωνισμού της κατηγορίας του αντισημιτισμού για να διασύρουν και να ποινικοποιήσουν την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και την ανάδειξη των Ισραηλινών εγκλημάτων. Τρίτο, το απέραντο θράσος του σιωνιστή μόνιμου εκπροσώπου του Ισραήλ στον ΟΗΕ να φτάσει μέχρι τις θέσεις των αντιπροσώπων του Ιράν όπου κραδαίνοντας μια σύνδεση Starlink τους απείλησε με ανατροπή του καθεστώτος (sic) με την βοήθεια των δορυφορικών συνδέσεων του Έλον Μασκ. Προσπερνώντας προς στιγμή την αγαστή συνεργασία του Ισραήλ με έναν φασίστα που χαιρέτησε ναζιστικά την ημέρα της ορκωμοσίας του Τραμπ, δεν περνάει απαρατήρητη η παγκόσμια ανοχή απέναντι σε μια δημόσια ομολογία ενός κράτους ότι παρεμβαίνει στα εσωτερικά ενός άλλου κι εργάζεται για την ανατροπή μιας εκλεγμένης κυβέρνησης. Ας σκεφτούμε τις αντιδράσεις της ΕΕ αν μια άλλη χώρα, για παράδειγμα η Ρωσία, δήλωνε δημόσια ότι εργάζεται για την ανατροπή μιας κυβέρνησης! Όταν το έπραξε το Ισραήλ ωστόσο ήταν απλώς Πέμπτη… Ας κρατήσουμε, τέταρτο, την καταγραφή που πραγματοποιούσε άνδρας με εβραϊκή κιπά στο κεφάλι, προφανώς για να δείξει ότι ήταν Εβραίος (μιας και ούτε ο Νετανιάχου ούτε ο μόνιμος αντιπρόσωπος του κράτους – απαρτχάιντ φορούσε κιπά στη γενική συνέλευση) στα έδρανα των 77 κρατών που αποχώρησαν (μεταξύ άλλων η Ισπανία, η Ιρλανδία κ.α.) όταν ανέβηκε να μιλήσει ο Νετανιάχου για να δείξει έτσι ότι δεν διέλαθε της προσοχής του Ισραήλ η στάση τους… Πέμπτο, ο ισραηλινός διπλωμάτης έφτασε κινηθεί απειλητικά εναντίον της ιρανικής αντιπροσωπείας για να εκδιωχθεί από την αίθουσα της συνεδρίασης από το προσωπικό ασφάλειας του οργανισμού!
Τόσες προκλήσεις στη διάρκεια μιας γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ ουδέποτε άλλοτε έχουν ποτέ παρατηρηθεί. Το Ισραήλ με όσα έκανε σε δημόσια θέα και παγκόσμια μετάδοση απέδειξε ότι αποτελεί αρχέτυπο κράτος – παρία! Πολύ εύστοχα ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας δήλωσε ότι πλέον το Ισραήλ δεν ανήκει στην πολιτισμένη κοινότητα των εθνών. Παρόλα αυτά ο Κ. Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον σφαγέα Νετανιάχου εγκρίνοντας αυτές τις συμπεριφορές.
Σε διεθνή απομόνωση ο Νετανιάχου
Η συνάντηση του Κ. Μητσοτάκη με τον Νετανιάχου ήταν πολιτικό σκάνδαλο επειδή για πρώτη φορά στην διάρκεια της φετινής γενικής συνέλευσης ορκισμένοι σύμμαχοι του Ισραήλ επέλεξαν να αποστασιοποιηθούν δημόσια από το κράτος – παρία, που αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο της Ελλάδας επί όλων των κυβερνήσεων της τελευταίας 15ετίας (Παπανδρέου, Παπαδήμα, Σαμαρά, Τσίπρα, Μητσοτάκη). Ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα, που τόσο στην πρώτη επίθεση κατά του Ιράν τον Ιούνιο του 2025 όσο και στην δεύτερη, που ξεκίνησε την 28ηΦεβρουαρίου 2026, λειτούργησε σαν ασπίδα για το Ισραήλ αποκτώντας τον τίτλο του πιο φιλο-ισραηλινού άραβα πολιτικού, τόνισε στην ομιλία του: «Διαθέτουμε τα μέσα: Κυρώσεις, δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, εμπάργκο, διπλωματική απομόνωση. Και έχουμε ιστορικό χρήσης τους σε άλλες περιπτώσεις. Ωστόσο, όσον αφορά το Ισραήλ, τα ψηφίσματα τελειώνουν εκεί όπου αρχίζουν: στο χαρτί. Το αποτέλεσμα είναι ένα κράτος χωρίς περιορισμούς. Η αίσθηση ατιμωρησίας αυτής της κυβέρνησης έχει φτάσει σε τρομακτικά επίπεδα: δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να ρωτήσει “Μπορούμε να τη γλιτώσουμε;”. Γνωρίζει ήδη την απάντηση. Και ακριβώς γι’ αυτό κανείς σε αυτή τη Συνέλευση δεν πρέπει να υποθέσει ότι οι φιλοδοξίες της σταματούν στην Παλαιστίνη. Η επεκτατική δίψα αυτής της ισραηλινής κυβέρνησης αποτελεί πλέον περιφερειακή απειλή. Και σήμερα, η Συρία είναι η προειδοποίηση που η διεθνής κοινότητα επιλέγει να αγνοήσει. Επαναλαμβανόμενες εισβολές. Σιγά-σιγά εδαφική επέκταση. Νέα δεδομένα που επιβάλλονται επί τόπου, μεταξύ άλλων γύρω από ζωτικούς υδάτινους πόρους. Βήμα προς βήμα, με υπολογισμένο τρόπο, το Ισραήλ δοκιμάζει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει. Και κάθε φορά που η διεθνής κοινότητα αποστρέφει το βλέμμα της, το Ισραήλ μαθαίνει ότι μπορεί να προχωρήσει ακόμη πιο πέρα από τα σύνορα και τα νομικά όρια».
Εξ ίσου αυστηροί απέναντι στο Ισραήλ ήταν οι ηγέτες της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας, που πρόσφατα ανακοίνωσαν και κυρώσεις εναντίον του. Κατά συνέπεια, δεν ήταν το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» που οδήγησε τον Μητσοτάκη να υποβάλλει τα διαπιστευτήρια του στον Νετανιάχου, όσο κι αν στάση της ΕΕ έχει συμβάλει τα μέγιστα στην αποθράσυνση του Ισραήλ. Ο Μητσοτάκης και διαχρονικά η Ελλάδα ξεπερνούν κατά πολύ οποιασδήποτε άλλη κυβέρνηση της ΕΕ σε υποκλίσεις απέναντι στο εβραϊκό κράτος.
Η επιλογή του Μητσοτάκη να στηρίξει τον Νετανιάχου ήταν προκλητική για έναν ακόμη λόγο, επειδή αυτές ακριβώς τις ημέρες ο ισραηλινός ηγέτης δοκιμάζεται εντός κι εκτός της χώρας του από σωρεία αποκαλύψεων που καταλήγουν ότι είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την επίθεση της παλαιστινιακής αντίστασης στις 7 Οκτωβρίου 2023. Τον χορό των αποκαλύψεων τον άνοιξε η ισραηλινή εφημερίδα Χάαρετζ. Στις 25 Σεπτεμβρίου, την ημέρα δηλαδή της ομιλίας του Νετανιάχου στη Νέα Υόρκη και της συνάντησης με τον Μητσοτάκη (…τυχαία προφανώς), την σκυτάλη πήραν οι New York Times. Σε εκτενές άρθρο τους αποκάλυπταν ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σεΐχης Μοχάμεντ Μπιν Ζαγιέντ, ενημέρωσε προσωπικά τον Νετανιάχου στα τέλη Σεπτεμβρίου για επικείμενη, μεγάλης έκτασης επίθεση της Χαμάς, χωρίς ποτέ αυτή η πληροφορία να μεταφερθεί από τον ισραηλινό πρωθυπουργό στους υπεύθυνους ασφάλειας της χώρας. Τα Εμιράτα σύναψαν διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ το 2020 στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Αβραάμ που προώθησε ο Τραμπ στην πρώτη του θητεία στον Λευκό Οίκο. Ο Νετανιάχου επομένως που ζητάει την ψήφο των συμπολιτών του για μια έβδομη(!) θητεία έχει τεράστια ευθύνη για τον θάνατο των 1.200 Ισραηλινών κατά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου! Η προσπάθεια που κατέβαλε από το Μανχάταν να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για την διεθνή απομόνωση της χώρας του επιχειρούσαν να απαντήσουν και στην κριτική ότι ήξερε, δεν απέτρεψε και εκμεταλλεύτηκε στη συνέχεια την επίθεση της 7ηςΟκτωβρίου.
Εγκατάλειψη ακόμη και από τον Τραμπ
Ο Μητσοτάκης βοήθησε παριστάνοντας τον κομπάρσο να στηθεί αυτό το πολιτικό θέατρο και πλήρωσε το ανάλογο πολιτικό κόστος. Τα άδεια έδρανα που είχε απέναντί του όσο μιλούσε ο έλληνας πρωθυπουργός ήταν το τίμημα που πλήρωσε για την στήριξη που παρείχε στον γενοκτόνο Νετανιάχου. Η συνάντηση του Μητσοτάκη με τον σφαγέα Νετανιάχου προφανώς δεν ήταν απάντηση στην απομόνωση του έλληνα πρωθυπουργού, αλλά η αιτία της παγκόσμιας ανυποληψίας του…
Αξίζει να αναφερθεί πώς ούτε και ο Τραμπ δεν δέχτηκε να συναντήσει τον Νετανιάχου, καίτοι έχουν συναντηθεί οκτώ φορές, με την τελευταία μόλις τον Ιούλιο. Πίσω από την απροθυμία του Τραμπ (που αρνήθηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά να δώσει βίζα στον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής να επισκεφθεί τις ΗΠΑ για να μιλήσει στην ετήσια γενική συνέλευση – παραβιάζοντας τους όρους φιλοξενίας της έδρας του ΟΗΕ) πιθανά να κρύβεται η άρνηση του Λευκού Οίκου να δώσει το χρίσμα στον Νετανιάχου για τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου, που όπως όλα δείχνουν θα χάσει. Ο Μητσοτάκης με άλλα λόγια ξεπέρασε σε θράσος και δουλικότητα απέναντι στο Ισραήλ ακόμη και τον Τραμπ, που ομολογουμένως είναι μαριονέτα του…
