ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ : ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΝΑ ΣΥΝ+ΟΔΕΥΣΟΥΝ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΣΥΝΟΔΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ …

ΕΚΚΛΗΣΙΑ. - 27 Ιούν 2019 - 13:28

…ΘΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΛΛΑΓΩΝ ΠΡΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑ’

ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΝΑ ΣΥΝ+ΟΔΕΥΣΟΥΝ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΣΥΝΟΔΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ

I. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΥΝΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ

Σύνοδος για τον κόσμο και υπό την γενική έννοια σημαίνει οργανωμένη συγκέντρωση και συνεδρίαση προσώπων αξιοματούχων, ηγετών ή αντιπροσώπων χωρών που ανήκουν σε ένα οργανωμένο σύνολο και μετέχουν σε ένα διεθνή οργανισμό, με σκοπό την συζήτηση για τη λήψην ορισμένων συγκεκριμένων αποφάσεων για θέματα που απασχολούν την αρμοδιότητά τους. Σύνοδο όμως υπό την ειδική, εκκλησιαστική έννοια, χαρακτηρίζουμε την συνέλευση , κυρίως, επισκόπων, μητροπολιτών , αρχιεπισκόπων και πατριαρχών που αποφασίζουν για δογματικά ή διοικητικά ζητήματα της Εκκλησίας. Στην συνάφεια αυτήν εδώ, σαφώς, δεν κάνουμε λόγο για την Ιερά Σύνοδο ως το ανώτατο εκκλησιαστικό όργανο διοίκησης για τις αυτοκέφαλες ορθόδοξες Εκκλησίες που προεδρεύονται από τον εκάστοτε προκαθήμενο μιας τοπικής Εκκλησίας, όπως λ.χ. την Εκκλησία της Ελλάδος και αποτελείται από όλους τους επισκόπους, μητροπολίτες και τιτουλαρίους πάλαι ποτέ διαλαμψάντων επισκοπών, που είναι κανονικά μέλη, στα οποία ο προκαθήμενος λογοδοτεί. Ο όρος «Ιερά Σύνοδος» ή και «Διαρκής Ιερά Σύνοδος» χρησιμοποιείται ως επίσημο όνομα για τον ίδιο τον οργανισμό, ενώ ο όρος «σύνοδος» συχνά αναφέρεται σε κάποια συγκεκριμένη συνεδρίαση του οργάνου αυτού. Στην περίπτωση που αναφερόμαστε δεν ισχύει ούτε το ένα ούτε το άλλο, διότι εδώ δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε λόγο για συγκεκριμένο διοικητικό όργανο κάποιας Εκκλησίας αλλά για μία Πανορθόδοξη Σύνοδο επισκόπων όσο το δυνατό περισσοτέρων που θέλουμε να συγκροτηθεί, και όχι αποκλειστικά και μόνο προκαθημένων αυτοκεφάλων ή αυτόνομων Εκκλησιών αλλά γενικά Ορθοδόξων επισκόπων, όπου και αν αυτοί ανήκουν, όχι βέβαια σε κάποια αίρεση, όπως των παπικών ή προτεσταντών ή μονοφυσιτών κ.λπ., ούτε βέβαια και σε κάποιο σχίσμα, όπως αυτό της νέας αντικανονικής αυτοκέφαλης “Εκκλησίας της Ουκρανίας”, όμως κάνουμε λόγο για κανονικά χειροτονημένους επισκόπους που φέρουν Αποστολική Διαδοχή και δεν είναι καθηρημένοι ή αναθεματισμένοι για δογματικά, κανονικά η και ηθικά παραπτώματα αλλά ανήκουν σε ορθόδοξες κοινότητες που κρατούν απαραχάρακτη την ορθόδοξη Πίστη της Καθολικής Εκκλησίας. Στο κεφάλαιο αυτό γίνεται λόγος για το ευκταίο μιας Οικουμενικής Συνόδου ή μιας Πανορθόδοξης Συνόδου, οι οποίες αν δεν είναι δυνατόν πρακτικά να συγκροτηθούν, τότε τουλάχιστον αναφερόμαστε σε μια Σύνοδο της Εκκλησίας με εκπροσώπηση μικρότερης κλίμακας από Ορθόδοξους επισκόπους, πάντως όχι στα όρια ενός και μόνο Κράτους αλλά περισσοτέρων κρατών που έχουν κατά πλειονότητα ή μειονότητα ορθόδοξο ποίμνιο με επισκόπους. Το ποιοί, ακριβώς, θα συμμετέχουν σε αυτή την όντως Ορθόδοξη Σύνοδο –Οικουμενική ή Πανορθόδοξη ή Σύνοδο Ορθοδόξων κατά της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού μικρότερης κλίμακας- είναι συνάρτηση των εξής προϋποθέσεων:

Α. Αν όντως έχουμε συνειδητοποιήσει ότι με τον Οικουμενισμό υπονομεύεται η δυνατότητα σωτηρίας σταδιακά μέχρι να κυριαρχήσειπλήρως η Παναίρεση στο χριστεπώνυμο πλήρωμα, και έτσι τραγικά να απωλέσουμε την Χάριν, και δι’ αυτής της αποπομπής της Θείας Χάριτος, λόγω αδράνειας, να χάσουμε τελικά και την σωτηρία. Τί πραγματικά θέλουμε οι αληθινά Ορθόδοξοι σήμερα; Θέλουμε όντως να απαλλαγούμε εν τη πράξει από την αίρεση του Οικουμενισμού: Αν ναι, ας τα βάλουμε κάτω τα πράγματα με μαθηματικό συλλογισμό και ας αφαιρούμε μία-μία τις περιπτώσεις σχετικά με το τί δεν μπορεί να γίνει για να έχουμε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα και τί είναι δυνατόν να γίνει για να στραφούμε εν τη πράξει εκεί. Ας τα δούμε ψύχραιμα, με φρόνηση και ρεαλιστικά και ας αποφασίσουμε ενώπιον του Θεού, ο οποίος και θα μας κρίνει για την όποια επιλογή μας.

Β. Αν οι όντως Ορθόδοξοι έχουμε αληθινές προθέσεις να συνεργασθούμε, έχοντας αγαθή προαίρεση και αποσκοπώντας στην αλήθεια και μόνο για να κάνουμε το θέλημα του Θεού, θεωρώντας πνευματικό καθήκον μας να ενωθούμε οι διασπασμένοι ενώ είμαστε διηρημένοι εντός της Εκκλησίας, χωρίς σκοπιμότητες ίδιου συμφέροντος, ανθρωπαρέσκεια, ψυχικές εμμονές με τις οποίες νομίζουμε ότι εκφράζουμε ευσέβεια ενώ δίνουμε διέξοδο στα πάθη μας, τότε είναι επιτακτική η ανάγκη να βρούμε μια βάση συνεννόησης με σκοπό την αποκατάσταση της Ορθοδοξίας και την ειρήνη στην Εκκλησία,

Γ. Υπάρχει περίπτωση βρούμε μία βάση να συνεργασθούμε στα κρίσιμα θέματα που αφορούν την Ορθοδοξία, αν δεν αφήσουμε την ώρα αυτή τα επί μέρους ζητήματα να τα λύσει η ίδια η Σύνοδος όταν συγκροτηθεί;

Δ. Αν δεν ενωθούν ικανοί και στον αριθμό επίσκοποι από το νέο ημερολόγιο με τους επισκόπους του Πατρίου εορτολογίου, έξω από τις παρατάξεις, υπάρχει περίπτωση να μπορέσουν να αντιταχθούν μόνοι τους στην Παναίρεση του Οικουμενισμού;Εδώ, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει ούτε ένας που να βγήκε αληθινά στον αγώνα εν τη πράξει!

Ε. Αν υποθέσουμε ότι μπορούσαν οι επίσκοποι του νέου ή και του Πατρίου εορτολογίου να αντιπαραταχθούν χωρίς συνεργασία εν τη ενότητι αποτελεσματικά απέναντι στην αίρεση δεν υπάρχει θέμα στην Εκκλησία με την διαίρεση παλαιού και νέου και δεν έχουμε ευθύνη για την μη αποκατάσταση του διοικητικού σχίσματος, οπότε το αφήνουμε ως έχει;

Στ. Αν δεν ενεργήσουμε στο κατάλληλο και κρίσιμο χρονικό σημείο το timing για να επιτύχουμε τον στόχο μας, μήπως έπειτα από αυτό το momentum θα είναι ακόμη δυσκολότερο να συγκροτηθεί μία όντως Ορθόδοξη Σύνοδος;

Ζ. Αν οι παλαιοημερολογίτες μείνουν περιχαρακωμένοι από υπό το σχίσμα του νέου ημερολογίου και το διοικητικό τους σχήμα που υφίσταται με τις διάφορες Συνόδους και τις μικρότερες ομάδες ή και μεμονωμένους επισκόπους, βιώνουν ότι μόνο αυτοί βρίσκονται εντός της Εκκλησίας και αισθάνονται ανεύθυνοι για ότι γίνεται, επομένως, δεν τους ενδιαφέρει το υπόλοιπο ποίμνιο που βρίσκεται στην αιχμαλωσία του Οικουμενισμού και είναι αυτό “Ορθόδοξη” Εκκλησιολογία “Ορθοδόξων” επισκόπων;

Η. Όσοι ακόμη δεν αποτειχίστηκαν, όχι μόνοι ιερείς και μοναχοί αλλά και αρχιερείς και μοναχοί, έχουν την συνείδηση ότι είναι τακτοποιημένοι πνευματικά και δεν φέρουν ευθύνη για την εξάπλωση και εδραίωση του Οικουμενισμού με τι όποιες συνέπειες στην Εκκλησία και, τελικά, την απώλεια της σωτηρίας σε ψυχές, αφού εκεί καταλήγει ο συγκρητισμός;

Αυτά είναι κρίσιμα ερωτήματα με τα οποία ενώπιον Θεού καλούμαστε να απαντήσουμε και να μην κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα. Στις ημέρες μας κυριαρχεί ανευθυνότητα. Όμως δικαιολογείται ανευθυνότητα στον κλήρο και μάλιστα στους επισκόπους; Στον καιρό μας υπάρχει αμέλεια δικαιολογείται όμως να μην αντιπαρατασσόμαστε στην αίρεση; Αν κάτι τέτοιο υπήρχε στην Παράδοση της Εκκλησίας μας θα είχαμε το δικαίωμα να μην αποτειχισθούμε ξεχωρίζοντας την θέσιν μας. Η αποτείχιση δεν είναι προαιρετική αν θέλουμε να ακολουθούμε τον Κύριο μας σηκώνοντας τον Σταυρό Του είναι καθήκον. Η ψευδο-ταπείνωσις ότι δεν δυνάμεθα να ξεχωρίσουμε από την αίρεση και ότι είμαστε αδύνατοι δεν μας δικαιολογεί σύμφωνα με τον θεόπνευστο λόγο: “Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς” (Μθ. 10,32,33). Δεν ξεχωρίζει κανείς την θέσιν του αν δεν ομολογήσει με παρρησία και εν τη πράξει διακψει κοινωνία μετά των αιρετικών με με εείνουν που κοινωνούν με την αίρεση του Οικουμενισμού τώρα πλέον και θεσμικά με το σχίσμα!

Συνεχίζονται οι άλλες ενότητες του IA’ κεφαλαίου

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr




Loading…

Για άμεση ενημέρωση πατήστε follow και ακολουθήστε μας στο twitter