Μετά από το μέγα φιάσκο με τις γαλλικές φρεγάτες Belharra στην κυβέρνηση επικράτησε παγωμάρα. Όταν οι κυβερνητικοί βουλευτές δήλωναν με ικανοποίηση πριν από μερικές ημέρες ότι “βρισκόμαστε μια ανάσα από την αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία” δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι θα υπήρχε τέτοια εξέλιξη!
Οι αντιδράσεις και τα αρνητικά σχόλια για την κυβερνητική κυβίστηση προκάλεσαν από χθες νέο σενάριο: “Θα πάρουμε από τους Γάλλους τα μαχητικά αεροσκάφη Rafale”, λένε “κυκλοι” οι οποίοι διευκρινίζουν ότι “δεν υπάρχει κάτι επίσημο”, αλλά αυτό σκεφτήκαμε για να διασώσουμε, ότι διασώζεται από τη σχέση μας με τη Γαλλία!
Από που να αρχίσουμε;
1. Είναι δυνατόν μια χώρα να αντιμετωπίζει τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της με τόσο μεγάλη επιπολαιότητα;
2. Η νούμερο ένα προτεραιότητα για τις Ένοπλες Δυνάμεις είναι ή όχι η ενίσχυση του Στόλου; Έχει αλλάξει κάτι; Κι αν ακόμη δεν το ΄χουν καταλάβει κάποιοι -ή παριστάνουν ότι το αγνοούν- αυτές τις ημέρες δεν έχει γίνει σαφές ότι η ενίχυση του Στόλου έπρεπε να ΄χει γίνει χθες;
3. Η “εναλλακτική πρόταση” της Lockheed Martin -ναι θέλει να μπει και στο Στόλο- έχει αξιολογηθεί από το ΠΝ κι έχει κριθεί ικανοποιητική; Δύο ερωτήματα: καλύπτει την ανάγκη “για αντιαεροπορική άμυνα περιοχής”; Διαθέτει ανάλογα όπλα μ΄ αυτά που δίνουν οι Γάλλοι; Η απάντηση και στα δύο ερωτήματα είναι αρνητική.
4.Επειδή ως δικαιολογία για το “ναυάγιο των Belharra” χρησιμοποιήθηκε το κόστος, μήπως μπορούν να μας ενημερώσουν ποιο το κόστος της “εναλλακτικής πρότασης”; Απ΄ όσο ξέρουμε δεν υπάρχει σημαντική διαφορά.
Σ΄ ότι αφορά το γαλλικό μαχητικό Rafale αν υποθέσουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα το δει σοβαρά και ότι δεν πρόκειται για ένα ακόμη “πυροτέχνημα” της κυβέρνησης που απ΄ ότι φαίνεται έχει στρατηγική 24ωρου:
•Είναι προφανές ότι το Rafale “πάει” πολύ περισσότερο στις ανάγκες της ΠΑ, από το πολυδιαφημιζόμενο F-35 της Lockheed Martin, το οποίο ονομάτιζαν υπουργοί ως “το επόμενο μαχητικό αεροσκάφος της Ελλάδας”. Σε άλλες εποχές αυτό θα ήταν σκάνδαλο…
Το Rafale όπως λένε αεροπόροι πρώτης γραμμής κι όχι των γραφείων είναι καλύτερη λύση για την ΠΑ και τις αποστολές της και φέρει όπλα τα οποία κάνουν πραγματικά τη διαφορά με την Τουρκία. Κάποια απ΄ αυτά τα διαθέτουμε ήδη για τα Mirage 2000. Συνεπώς η επιλογή του θα μας σώσει από το πανάκριβο στη χρήση του F-35, το οποίο είναι πολύ καλό για αεροπορίες άλλων χωρών ,όχι όμως για τη δική μας.
Για να επιστρέψουμε όμως στην πραγματικότητα: ποιος θα “σπάσει” το κατεστημένο της Lockheed Martin στην ΠΑ; Η σημερινή κυβέρνηση λίγο δύσκολο να το πράξει. Στην ΠΑ υπάρχει ισχυρό “λόμπι” υποστήριξης το οποίο έχει τα δικά του επιχειρήματα για τα “προϊόντα” της LM. Η πραγματικότητα τα έχει καταρρίψει εδώ και πολλά χρόνια, αλλά αυτό δεν έχει αλλάξει καθόλου τον τρόπο σκέψης στα ηγετικά κλιμάκια της ΠΑ.
Κι αν πράγματι η κυβέρνηση σκέφτεται να πάρει Rafale, τότε γιατί πρέπει να προχωρήσει ο πανάκριβος εκσυγχρονισμός των F-16; Το βασικό επιχείρημα αυτού του εκσυγχρινισμού με το αβέβαιο μέλλον, ήταν και παραμένει, ότι “τα F-16 Viper θα συνεργάζονται άοψογα με τα F-35 που θα πάρουμε”! Αντί να ασχοληθούν στο ΓΕΑ με τη συντήρηση των όπλων που έχουμε στις αποθήκες και με τα οποία μπορεί η Τουρκία να πάθει τεράστια ζημιά, έκαναν όνειρα “δικτυοκεντρικών συνεργασιών” με αεροσκάφη που η ώρα πτήσης τους δεν μπορεί να υποστηριχθεί από το ταμείο.
Η εμπειρία λέει ότι σ΄ αυτές τις περιπτώσεις στην Ελλάδα, κερδίζει πάντα η Lockheed Martin. Αν επιβεβαιωθεί η παράδοση τότε δημιουργείται ένας πολύ σοβαρός κίνδυνος για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αν η Lockheed Martin “μπει” και στο Στόλο δημιουργείται ένα επικίνδυνο μονοπώλιο σε ΠΑ και ΠΝ. Λογικά αυτό θα πρέπει να προβληματίσει όσους έχουν την ευθύνη των αποφάσεων. Αν κρίνουμε βέβαια από τον τρόπο διαχείρισης της υπόθεσης της ελληνογαλλικής αμυντικής συνεργασίας που προέβλεπε και την προμήθεια φρεγατών, δεν πρέπει να υπάρχει ιδιαίτερος προβληματισμός για οτιδήποτε.
