Βαρύ πράγμα και πράξη ύψιστης αυταπάρνησης από πλευράς γονιών να παραδίδουν τα παιδιά τους στην πατρίδα, να τα καμαρώνουν καθώς περνούν την πύλη αλλά παράλληλα να καταπίνουν την έγνοια τους και να δαγκώνουν τα χείλη τους γυρίζοντας σπίτι με μια απαίτηση που δεν χρειάζεται λόγια, να σταθούν αντάξιοί τους και εκείνοι που θα τα διοικήσουν.
Τον Νοέμβριο, χιλιάδες νέοι θα φορέσουν το χακί. Μερικοί έχουν ήδη πληρώσει την ασυνεννοησία του κράτους με μήνες αβεβαιότητας και σχέδια ζωής αναποδογυρισμένα. Τώρα, όσοι φθάσουν μπροστά στις πύλες των κέντρων, τους περιμένουν ερωτήματα για όσα η διοίκηση όφειλε να έχει εξασφαλίσει προτού τους καλέσει.
Τα παιδιά που ετοιμάζονται να περάσουν την πύλη των στρατοπέδων τον Νοέμβριο δεν είναι αριθμοί σε παρουσίαση της «Ατζέντας 2030». Είναι νέοι που διέκοψαν αναβολές, προγραμμάτισαν σπουδές, ρύθμισαν εργασιακές υποχρεώσεις και υπολόγισαν πότε θα επιστρέψουν στην πολιτική ζωή.
Η Πολιτεία ορθά απαιτεί συνέπεια στην κατάταξή τους όμως τη δική της συνέπεια ποιος την ελέγχει;
Η σκληραγώγηση οφείλει να έχει σκοπό, μέθοδο και όρια γιατί ένας επικίνδυνος ηλεκτρικός πίνακας δεν εκπαιδεύει, η ανεπαρκής υγιεινή δεν καλλιεργεί στρατιωτική αντοχή και ούτε ο διοικητικός αιφνιδιασμός αποτελεί άσκηση προσαρμοστικότητας.
Το γαϊτανάκι μπρος-πίσω με τις αναβολές αποτυπώνεται στις ίδιες τις ανακοινώσεις της Στρατολογίας όταν νέοι που διέκοψαν την αναβολή τους από 20 έως 31 Ιουλίου μεταφέρθηκαν από τον Νοέμβριο στην Α΄ ΕΣΣΟ 2027, καθώς η προθεσμία περιορίστηκε εκ των υστέρων στις 19 Ιουλίου, με διαταγή του Σεπτεμβρίου. Έπειτα κλήθηκαν να ζητήσουν κατ’ εξαίρεση ένταξη για να επιστρέψουν στον αρχικό προγραμματισμό τους. Η πολιτεία άλλαξε τους όρους αφού οι πολίτες είχαν ενεργήσει και τους φόρτωσε την ευθύνη να αναζητήσουν λύση, μαζί με το κόστος της ανατροπής όλα υπό την επίκληση «υπηρεσιακών αναγκών».
Σύμφωνα με καταγγελίες που τέθηκαν υπόψη μας, πίσω από τις αλλαγές υπάρχουν πραγματικές οικονομικές απώλειες και ανατροπές στα δίδακτρα μεταπτυχιακών, ενοίκια, επαγγελματικές δεσμεύσεις και σχέδια επιστροφής στις σπουδές, όλα στο βρόντο.
Στις 26 Οκτωβρίου φιλοκυβερνητικός ιστότοπος παρουσίασε την αυξημένη προσέλευση ως αποτέλεσμα των αλλαγών στη θητεία, αναφέροντας περισσότερους από 10.000 αναμενόμενους νεοσυλλέκτους και διεύρυνση των κέντρων υποδοχής.
Στον κατάλογο ξαφνικά αντιλαμβανόμαστε ότι συμπεριλαμβάνονται τα παροπλισμένα και ανενεργά κέντρα εκπαιδεύσεως του Πόρου και της Τρίπολης καθώς επίσης και τα κέντρα υποδοχής στον Έβρο.
Δηλαδή να τα σπάσουμε, να τα κάνουμε break down όπως θα έλεγε και ο κ. Δένδιας.
Η δημοσιογραφική περιγραφή ή η «διαρροή» όπως προτιμάτε, υποκαθιστά την επίσημη λογοδοσία για τα μέτρα που θα παρθούν, ποιες εγκαταστάσεις θα προστεθούν ώστε ασφαλώς να υποδεχτούν τα παιδιά των Ελλήνων, με ποια χωρητικότητα και ύστερα από ποιους ελέγχους;
Εάν η αύξηση της ζήτησης προκύπτει από την ίδια τη μεταρρύθμιση, η προετοιμασία υποδοχής της αποτελεί μέρος της μεταρρύθμισης.
Η μέθοδος «βλέπουμε την πίεση και εκτονώνουμε τη βαλβίδα, ανοίγοντας επιπλέον χώρους» μεταφέρει το βάρος στους υπηρετούντες και στους νεοσυλλέκτους. Η πολιτική ηγεσία οφείλει να παρουσιάσει σχέδιο που προηγήθηκε του προβλήματος, αντί να διεκδικεί εύσημα επειδή επιχειρεί να το μαζέψει.
Αλήθεια κ.Δένδια είστε ενήμεροι για την κατάσταση που βρίσκεται το κέντρο εκπαιδεύσεως του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο και της Πολεμικής Αεροπορίας στην Τρίπολη μετά την απαξίωση του από εσάς;
Είναι όντως έτοιμα τα κέντρα υποδοχής στον Έβρο, έχουν τις δυνατότητες υποδοχής ;
Κύριε υπουργέ, ζητήστε από τους Αρχηγούς πλήρη και έγγραφη ενημέρωση για την πραγματική κατάσταση των εγκαταστάσεων. Πριν περάσουν οι νεοσύλλεκτοι την πύλη, πρέπει να έχει αποσαφηνιστεί ποιος έλεγξε, τι αποκαταστάθηκε και ποιος ενέκρινε την υποδοχή τους. Αυτή είναι η ευθύνη της διοίκησης όσο υπάρχει ακόμη χρόνος να προλάβει.
Νωπός είναι σε όλους μας δυστυχώς ο πρόσφατος κοινοβουλευτικός έλεγχος της 9ης Σεπτεμβρίου που περιελάβανε καταγγελίες για ηλεκτροπληξία νεοσυλλέκτου σε λουτρό και μεταφορά στο 401 ΓΣΝ, περισσότερους από πενήντα στρατιώτες με φερόμενη τροφική δηλητηρίαση και επαναχρησιμοποίηση επί χρόνια ανενεργών κτιρίων.
Ένα διαθέσιμο κτίριο δεν μετατρέπεται σε κατάλληλο κέντρο επειδή προστέθηκε σε έναν κατάλογο.
Οι Αρχηγοί οφείλουν τεκμηριωμένες εισηγήσεις και αποφάσεις με ευθύνη. Η πολιτική ηγεσία οφείλει πόρους, εποπτεία και εξηγήσεις. Οι υπηρετούντες δεν μπορούν να γίνονται ο μόνιμος απορροφητήρας κάθε αστοχίας. Αν γνωστοί κίνδυνοι παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση, η καταγγελία περί εγκληματικής αδιαφορίας απαιτεί ουσιαστική διερεύνηση πριν υπάρξει θύμα.
Εδώ είναι το σημείο όπου η «Ατζέντα 2030» συναντά τα ρούχα του βασιλιά, όπου οι εξαγγελίες κρίνονται στην πύλη του στρατοπέδου, στο ασφαλές λουτρό και στην αξιόπιστη ημερομηνία κατάταξης. Πριν ζητήσουν από τα παιδιά πειθαρχία, οι υπεύθυνοι ας επιδείξουν τη δική τους αφού ελέγξουν, διορθώσουν και αναλάβουν δημοσίως την ευθύνη των αποφάσεών τους.
Η «Ατζέντα 2030» θα μετρηθεί και στο κρεβάτι όπου θα κοιμηθούν τα παιδιά μας, και στο νερό όπου θα πλυθούν, και στην ασφάλεια με την οποία θα εκπαιδευτούν. Θα μετρηθεί και στην αγωνία των γονιών που τα αποχαιρετούν, πιστεύοντας πως πίσω από την πύλη κάποιος έχει φροντίσει όσα εκείνοι πια δεν μπορούν να φροντίσουν.
Αυτή την εμπιστοσύνη παραλαμβάνει η ηγεσία μαζί με κάθε νέο που κατατάσσεται.
Κι αν το μεγαλόπρεπο ένδυμα της «Ατζέντα 2030» αποδειχθεί διάφανο, οι Αρχηγοί και ο υπουργός οφείλουν επιτέλους να αναλάβουν την ευθύνη, χωρίς να βάλουν πάλι τους φαντάρους να σκεπάσουν τη γύμνια.
Στη θέση που κατέχουν, πρέπει να μπορούν να απαντήσουν σε μια απλή ερώτηση: το πας το καράβι ή σε πάει;
ΥΓ1: Οι Αρχηγοί των Επιτελείων είναι σε θέση να απαντήσουν στο ερώτημα πότε υπηρέτησαν οι γιοί τους, που υπηρέτησαν και που μετατέθηκαν στη θητεία τους;
ΥΓ2: Την απάντηση την οφείλουν στον εαυτό τους πρώτα και μετά σε αυτούς που τους κουνούν το δάκτυλο.
