Όσοι έχουν πνευματικό κρατούν ένα θησαυρό στα χέρια τους ! Ο καλός πνευματικός είναι σαν τον καλο γιατρό: σε θεραπεύει ,προλαμβάνει και δεν σε ταλαιπωρεί ψάχνοντας δεξιά και αριστερά την λύση του προβλήματος σου..
Εγώ δυστυχώς εδώ που βρίσκομαι, δεν έχω ,και ανήκω σε αυτούς που ψάχνονται δεξιά και αριστερά..
Εκεί λοιπόν που άρχιζα να κατανοώ την αξία και την” έννοια” της αληθινής ταπεινωσης και να πιστεύω ότι την κατέχω κιόλας, ξαφνικά διαβάζοντας μια άποψη ενός μοναχού ,την χάνω και πτου και από την αρχή…
Αναφέρει λοιπόν ο μοναχός το περιστατικό ενός αμαρτωλου ο οποίος πίστευε ότι υπέπεσε σε πάρα πολύ βαρύ αμάρτημα και όταν πήγε να εξομολογηθεί ομολόγησε ότι έχει ξεπέσει στα μάτια του (του ιδίου ) τόσο πολύ που δεν αξίζει να συγχωρεθεί από τον Θεό.. με την δικια μου αντίληψη τον κατέταξα στην κατηγορία “ο ταπεινοτερος των ταπεινών” αμ δε..! ο μοναχός χαρακτήρισε (την περίπτωση του, όχι τον ίδιο) ότι διαθέτει αταπεινωτο φρονημα και έπαρση και ψευδαίσθηση ατσαλακωτου χαρακτήρα..
Συγλονίστηκα .! ταράχτηκα και για κάποια λεπτά σταμάτησε το μυαλό μου.. όταν συνηρθα άρχισα να στυβω το κεφάλι μου να τον κατανοήσω..
1) έγινε δικαστής και αξιολόγησε και κατέταξε το αμάρτημα του από μόνος του, παρακάμπτοντας τον Κύριο μας που κρίνει και αξιολογεί με τα δικά του κριτήρια ..κάτι που για μένα είναι λάιτ για τον Θεό είναι βαρύ αμάρτημα και το αντίθετο..
2) ανέβασε μόνος του ,την αξία του τόσο πολύ ,που θεώρησε απαγορευτικό να διαπράξει ένα τόσο σοβαρό αμαρτημα… γιατί να μην αμαρτησεις βαριά; άνθρωπος δεν είσαι; δούλος της αμαρτίας δεν είσαι;
3) κατέληξε έστω και “γιαλαντζι ταπεινός” ότι δεν αξίζει την συγχώρεση.. α)γιατί πήγες τότε να συγχωρεθείς; β)το σπουδαιότερο ολισθημα του.. ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας για ποιον πέθανε επάνω στον Σταύρο, παίρνοντας όλες τις αμαρτίες μας πάνω του; έτσι για τον χαβαλε θυσιάστηκε; πάνω στον σταυρό μαζί με τον Χριστό μας πέθανε και η αμαρτία και ο καθένας μας προσωπικά για να αναστηθούμε με την ειλικρινή μετάνοια μας…
Αχ! αν είχαμε όλοι οι χριστιανοί τους ιερείς ως καλούς ποιμένες, τίποτα από όλα αυτά δεν θα περνούσαμε.. οι ιερείς όμως (εννοείται, ευτυχώς, όχι όλοι) έγιναν υπάλληλοι του κράτους και υπακούνε στα διάταγμα τους…
Βούλα Σ
