ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΩΝ
Διάβασα προ ημερών σε ιστοχώρο του διαδικτύου εκτενές δημοσίευμα, που γεννά έντονο τον προβληματισμό για την πορεία της χώρας μας. Καθηγήτρια έστειλε επιστολή στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού διαμαρτυρόμενη για το περιεχόμενο βιβλίου Πολιτικής αγωγής της Γ΄ Γυμνασίου. Σ’ αυτή εξέφραζε την έντονη ανησυχία της για τις αναφορές σε έμφυλα στερεότυπα και τις αναχρονιστικές αντιλήψεις που διατρέχουν το εγχειρίδιο. Ο όρος έμφυλα στερεότυπα είναι σε χρήση κατά κόρο από μικρές ομάδες δικαιωματιστών, οι οποίες με ασαφείς αν όχι ακατανόητους νεολογισμούς, επιδιώκουν την επιβολή των απόψεών της επί κοιμισμένης σιωπηλής πλειοψηφίας.
Κάποιες από τις παραγράφους του βιβλίου, που η διαμαρτυρόμενη εκπαιδευτικός θεώρησε απαράδεκτες αναρτήθηκαν συνοδευόμενες από την κριτική της. Παραθέτω.
«Γενικά κάτι δεν πάει καλά με την ανατροφή των παιδιών. Αυτό συμβαίνει και σήμερα. Οι γονείς καταβάλλουν πολλές προσπάθειες και ξοδεύουν πολλά χρήματα για προβλήματα που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Παράδειγμα: αν υπήρχε γενικός μητρικός θηλασμός των παιδιών, εφόσον είναι δυνατός, τα παιδιά θα είχαν λιγότερα προβλήματα στην υγεία τους, αφού το μητρικό γάλα είναι αναντικατάστατο. Επίσης η αύξηση του Μ.Ο. ηλικίας γάμου και τεκνοποίησης είναι παράγοντας υπογονιμότητας για τις γυναίκες. Τέλος, αν η διατροφή τους ήταν μεσογειακή, η οποία είναι ελληνική διατροφή, η υγεία τους θα ήταν καλύτερη».
Η διαμαρτυρόμενη εκπαιδευτικός θεώρησε μη πρέπουσα για παιδιά την πρώτη παράγραφο. Τι άραγε θα την ικανοποιούσε; Η διαβεβαίωση ότι όλα βαίνουν καλώς, όπως καθησυχάζουν οι πολιτικοί τους πολίτες-καταναλωτές ακόμη και τώρα που η κρίση στην κοινωνία μας βαθαίνει; Θεώρησε μάλιστα ανακριβή τον ισχυρισμό ότι με τον μητρικό θηλασμό ενδυναμώνεται η υγεία του βρέφους. Δεν ντράπηκε να εκδηλώνει άγνοια καθώς δεν διανοήθηκε να ρίξει μια ματιά στο διαδίκτυο, ώστε να μην εκτεθεί! Πριν από δεκαετίες ισχυρή ευρωπαϊκή βιομηχανία γαλακτοκομικών προϊόντων καταγγέλθηκε ότι χρημάτιζε παιδίατρους σε χώρες της Λατινικής Αμερικής για να διαφημίζουν το βρεφικό γάλα της ως ανώτερο του μητρικού! Δεν νομίζω να έχει χρηματιστεί και η εκπαιδευτικός. Θεώρησε ανακριβή και την υπογονιμότητα των γυναικών με τη μετατόπιση της μέσης ηλικίας γάμου από το τέλος της δεύτερης δεκαετίας του βίου στην αρχή της τέταρτης, αν και αυτή, η συντελούσα στην όξυνση του δημογραφικού προβλήματος, τονίζεται σε πλήθος ειδικών μελετών! Το θράσος του αδαούς! Ευτυχώς που δεν κατήγγειλε και τη μεσογειακή διατροφή, η εγκατάλειψη της οποίας έφερε τη χώρα μας στη δεινή δεύτερη θέση στην παιδική παχυσαρκία και στην τρίτη στην υπερβαρότητα στην Ευρώπη!
Η διαμαρτυρόμενη στάθηκε ανήμπορη να αντιληφθεί ότι στην κρινόμενη παράγραφο, ο συγγραφέας περιορίστηκε θλιβερά στη βιολογική ανατροφή των παιδιών. Δεν γνωρίζω αν εστίασε σε άλλα μέρη της εργασίας την προσοχή του στην πνευματική ανατροφή, το κύριο ζητούμενο της παιδείας και της πολιτικής αγωγής.
Η εκπαιδευτικός ενοχλήθηκε και από τη διάκριση των υποχρεώσεων του ζεύγους στις αγροτικές οικογένειες, προ της δεκαετίας του 1960.
«Στις αγροτικές οικογένειες, μέχρι και τη δεκαετία 1960, όλα τα μέλη της οικογένειας μάθαιναν από πολύ ενωρίς να ασκούν τους ρόλους τους. Ο πατέρας ασκούσε τις βαριές εργασίες. Η μητέρα, εκτός, από τις αγροτικές εργασίες, φρόντιζε για το μαγείρεμα, το ζύμωμα του ψωμιού, το πλύσιμο και το μπάλωμα των ρούχων, την προετοιμασία των παιδιών για το σχολείο, τη φροντίδα του παππού/της γιαγιάς, την τακτοποίηση των ζώων κτλ. (πραγματική ηρωίδα»).
Ενοχλήθηκε η ενάγουσα από το κείμενο καθώς θεώρησε στερεοτυπικό τον λόγο και προβολή έμφυλης διάκρισης. Δηλαδή ακόμη και η περιγραφή συμβάντων, λίγες γενιές πριν, ενοχλεί, καθώς αδυνατούν οι ισοπεδωτές να εισχωρήσουν στο παρελθόν, για να το τροποποιήσουν! Το εντυπωσιακό είναι ότι ενοχλήθηκε και από τον χαρακτηρισμό της τότε αγρότισσας ως ηρωίδας, καθώς «μοιαζει να εξιδανικεύει απαρχαιωμένη αντίληψη, η οποία στηρίζεται σε έμφυλες διακρίσεις και παλεύουμε να σταματήσει να υπάρχει»! Ποιοι είναι άραγε αυτοί οι «ήρωες» που παλεύουν στα αστικά κέντρα να σταματήσουν κάτι που το έχει ήδη καταργήσει η Πολιτεία, καθώς σε λίγο δεν θα υπάρχουν αγρότισσες με την ερήμωση της υπαίθρου;
Η εκπαιδευτικός ενοχλήθηκε εκ του ότι ο συγγραφέας θεωρεί τη γυναίκα θύμα κακοποίησης λόγω σωματικής αδυναμίας. Αμφισβητεί τη σωματική της αδυναμία, της οποίας μάρτυρας έγινε ο πλανήτης, όταν κατά τους ολυμπιακούς αγώνες του Παρισιού συμπαθής Ιταλίδα πυγμάχος δέχθηκε άγρια πλήγματα από εμφανιζόμενη ως γυναίκα αντίπαλό της. Μήπως έχει να υποδείξει περίπτωση που άνδρας δέχθηκε ξυλοδαρμό από γυναίκα; Θέλει η «προοδευτική» εκπαιδευτικός να αλλοιώσει τη φύση του ανθρωπίνου είδους; Μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα συνιστά το γιατί ο άνανδρος άνδρας κακοποιεί την όντως πλέον αδύνατή του σωματικά γυναίκα. Και ενώ ο συγγραφέας το επισημαίνει αυτό, η διαμαρτυρόμενη θεωρεί επικίνδυνη την επισήμανση «για τη διαπαιδαγώγηση εφήβων και κυρίων αγοριών εφόσον υποκινεί και εξιδανικεύει τη βία»! Λύση μήπως συνιστά η αποσιώπηση ενός φοβερού κοινωνικού κακού. Μήπως πολλά δεν πάνε καλά στην κοινωνία μας;
Ενοχλημένη φαίνεται η ενάγουσα και από τον προτεινόμενο καταμερισμό των εργασιών μεταξύ των συζύγων στην οικογένεια. Δεν ενοχλείται όμως εκ του ότι πληθαίνουν οι άνανδροι άνδρες, οι οποίοι, φυγάδες και ριψάσπιδες, φορτώνουν και τον δικό τους ρόλο στη γυναίκα, η οποία μόνη της αναλαμβάνει την ανατροφή των παιδιών στη μονογονεϊκή οικογένεια, η οποία προβάλλεται ως φυσιολογική υπό τις παρούσες κοινωνικές συνθήκες, συνθήκες, που έχουν επικρατήσει λόγω της παντελούς έλλειψης παιδείας και της απομάκρυνσής μας από την πατροπαράδοτη πίστη.
Ιδιαίτερα ενοχλημένη φάνηκε η διαμαρτυρόμενη από την άποψη: «Κάθε άτομο με τη γέννησή του φέρει ορισμένο γενετικό υλικό. Πάνω σε αυτό χτίζει η οικογένεια την προσωπικότητα του παιδιού». Εκτιμώ, όπως, θεωρώ, και η ενιστάμενη εκπαιδευτικός, ότι ο συγγραφέας, εμμέσως πλην σαφώς, διακρίνει τα δύο φύλα και υπονοεί ότι οι γονείς βοηθούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας με βάση το φύλο του κάθε τέκνου τους. Φαίνεται ότι ο περιορισμός των φύλων σε δύο μόνο την ενόχλησε ιδιαίτερα. Την αντίθεσή της εκφράζει στα ακόλουθα: «Ποια είναι η επιστημονική πηγή στην οποία βασίστηκε ο συγγραφέας για το κείμενο; Η οικογένεια δεν χτίζει τη προσωπικότητα του παιδιού, αλλά το ίδιο το παιδί εφόσον είναι ξεχωριστό ον χτίζει τη δική του προσωπικότητα. Το γενετικό υλικό δεν έχει καθοριστικό ρόλο στην προσωπικότητα του παιδιού». Συνεπώς ούτε οι γονείς ούτε οι εκπαιδευτικοί διαδραματίζουν ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού!
Δεν θα είχαν ουδεμία σημασία οι απόψεις της «προοδευτικής» παιδαγωγού, η οποία θεωρεί πολλές απόψεις του βιβλίου απαρχαιωμένες, αν το Υπουργείο δεν απαντούσε στη διαμαρτυρία της διαβεβαιώνοντας ότι το Ινστιτούτο εκπαιδευτικής πολιτικής αποφάσισε την επικαιροποίηση του βιβλίου. Δυναμικές μειοψηφίες που ανέλαβαν εργολαβικά την κατεδάφιση της κοινωνίας αγωνίζονται και δίνουν αφορμές στο Υπουργείο της ανύπαρκτης παιδείας να επισπεύδει την αποδόμηση, ενώ πολλοί γονείς παραμένουν αδιάφοροι μη κάνοντας τον κόπο να αναγνώσουν τα σχολικά συγγράμματα, τα οποία στοχεύουν αναμφισβήτητα να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα των παιδιών με βάση πρότυπα άκρως επικίνδυνα και καταστροφικά! Οι συνέπειες είναι πλέον ορατές, αλλά κοινωνία σε παρακμή δεν είναι δυνατόν να τις αντιληφθεί!
