Ο Αρχιπλοίαρχος Στιβ Τζέρμι του Βασιλικού Ναυτικού διοικούσε πολεμικά πλοία της 5ης Μοίρας Αντιτορπιλικών και της Αεροπορίας του Βρετανικού Στόλου.
Μετάφραση από Ιαπωνικά του χρήστη @Alzhacker – Παράλληλη Βιβλιοθήκη | Alzhacker
Εγείρεται ένα ερώτημα: Μπορεί η Ευρώπη να φανταστεί τον πόλεμο τον οποίο έχει προκαλέσει η ίδια; Τα μεγάλα ευρωπαϊκά έθνη διακηρύσσουν δυνατά: «Προετοιμαστείτε για πόλεμο με τη Ρωσία». Ωστόσο, σχεδόν κανένας Ευρωπαίος ηγέτης δεν έχει σκεφτεί σοβαρά και διεξοδικά για το πώς θα ξεκινήσει αυτός ο πόλεμος και το τι κόστος θα επιφέρει στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Ο απόστρατος Βρετανός Αρχιπλοίαρχος του Βρετανικού Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού, Στιβ Τζέρμι σκιαγραφεί, συνοδευόμενο από μια ήσυχη προειδοποίηση, ένα «σενάριο ήττας στο εγγύς μέλλον» που η Ευρώπη δεν μπορεί καν να φανταστεί.
Η Μεγαλύτερη Παρανόηση Έγκειται στη «Φύση» αυτού του Πολέμου.
Οι ελίτ της Ευρώπης έχουν χαρακτηρίσει τις ενέργειες της Ρωσίας ως μια ιμπεριαλιστική εδαφική επέκταση και έχουν θεωρήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία ως «πόλεμο που μπορεί να περιοριστεί τοπικά». Ωστόσο, από την οπτική γωνία της Ρωσίας, αυτός είναι ένας 20ετής αμυντικός πόλεμος ενάντια στην επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, ένας υπαρξιακός αγώνας για Ρωσική εθνική επιβίωση. Με μια τόσο κραυγαλέα παρερμηνεία των προθέσεων του εχθρού, είναι αδύνατο να διαμορφωθεί & να χαραχθεί μια αποτελεσματική στρατηγική.
Το πρόβλημα είναι ότι η Ευρώπη είναι βυθισμένη στην επικίνδυνη ψευδαίσθηση ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί την «πρωτοβουλία της κλιμάκωσης». Πιστεύουν ότι η Ρωσία θα παραμείνει σιωπηλή την ίδια στιγμή που η Δύση θα προμηθεύει την Ουκρανία με όπλα μεγάλου βεληνεκούς που θα είναι ικανά να επιτεθούν βαθιά στο Ρωσικό έδαφος. Ωστόσο, ο Τζέιμι δηλώνει κατηγορηματικά ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να περιμένει την Ευρώπη μέχρι να είναι πλήρως προετοιμασμένη για πόλεμο. Ο λόγος για τον οποίο η Ρωσία προχώρησε στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση το 2022 στην Ουκρανία ήταν διότι έκρινε ότι θα υφίστατο λιγότερες ζημίες αν προλάβαινε να δράσει, αντί να περιμένει να ενισχυθεί ο Ουκρανικός στρατός ακόμη περισσότερο με την πάροδο του χρόνου.
Το Σενάριο αυτό Είναι Περίπου το εξής:
Πρώτα από όλα, η Ρωσία θα χτυπήσει με ακρίβεια τις εγκαταστάσεις παραγωγής πυραύλων και των drones στη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Εξοργισμένες από αυτά τα χτυπήματα, η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία θα ενεργοποιήσουν το Άρθρο 5 της Συνθήκης του Βορειοατλαντικού (ΝΑΤΟ), αλλά το δικαίωμα συλλογικής αυτοάμυνας θα είναι μόνο κατ’ όνομα, καθώς πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ, θα αποφύγουν να εμπλακούν στον πόλεμο πέρα από μια «ηθική & συμβολική υποστήριξη». Για τις ΗΠΑ, που έχουν εξαντληθεί από τη χρονοβόρα επιχείρηση & τον παρατεταμένο πόλεμο κατά του Ιράν και δεν επιθυμούν έναν χερσαίο πόλεμο κατά της Ρωσίας στην Ευρώπη, η άμυνα της Ευρώπης δεν αποτελεί πλέον κορυφαία προτεραιότητα.
Ακόμη και αν η Αγγλία και η Γαλλία, όπως είναι απομονωμένες, εξαπολύσουν για αντίποινα αεροπορικά χτυπήματα, θα εμποδιστούν από το πολυεπίπεδο δίκτυο αντι-αεροπορικής άμυνας της Ρωσίας «S-400» και «S-500», με αποτέλεσμα να χαθούν απλώς πολλά αεροσκάφη. Από την πλευρά της, η Ρωσία δεν θα δείξει πλέον επιείκεια και θα στοχεύσει ολόκληρη την ενεργειακή υποδομή της Ευρώπης. Όπως έχει αποδείχθηκε στην Ουκρανία, οι σύγχρονες βιομηχανικές χώρες δεν μπορούν να αντισταθούν αν καταστραφούν τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και ο εφοδιασμός τους σε καυσίμων. Τα φορτηγά θα σταματήσουν να κινούνται, ενώ η γεωργία και η αλιεία θα παραλύσουν. Εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νορβηγία, που διαθέτουν πετρελαϊκά κοιτάσματα στη Βόρεια Θάλασσα, η Ευρώπη δεν έχει κανένα τρόπο να αντέξει ένα τέτοιο πλήγμα.
Ωστόσο, το πιο σοβαρό πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι ακόμη και η ίδια η συζήτηση για αυτήν την καταστροφική πορεία καταστέλλεται συστηματικά. Αν κάποιος υιοθετήσει τη Ρωσική οπτική και αναφερθεί απλώς στην ιστορική εξέλιξη της επέκτασης του ΝΑΤΟ ή στη λογική του «αμυντικού πολέμου», θα χαρακτηριστεί αμέσως ως «συνεργός της προπαγάνδας του Πούτιν». Αυτή όμως η αδυναμία της κατανόησης της ουσίας της στρατηγικής και η καταστολή των αντίθετων απόψεων μέσω της λογοκρισίας είναι το ίδιο ακριβώς μοτίβο σκέψης που έχει οδηγήσει σε επανειλημμένες ήττες την Δύση στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη τα τελευταία 30 χρόνια.
Για τη Ρωσία, αυτός ο πόλεμος δεν είναι σε καμία περίπτωση ένας πόλεμος για την κατάκτηση της Ευρώπης. Είναι ένας πόλεμος για την υπεράσπιση του δικού της ζωτικού χώρου και την αποκατάσταση της χαμένης αποτρεπτικής της δύναμης.
Ο Πούτιν έχει ήδη αρχίσει να εξετάζει, ακόμη και το ζήτημα της ενσωμάτωσης στην Ρωσία των παράκτιων περιοχών της Μαύρης Θάλασσας, συμπεριλαμβανομένης της Οδησσού, με τον όρο «Νοβορωσία (φιλορωσική). Αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από την απάντηση της Ρωσίας στις επανειλημμένες παραβιάσεις των Ρωσικών «κόκκινων γραμμών» από την Ευρώπη — ενεργώντας σαν «συμπιεσμένο ελατήριο που αναπηδά».
Τελικά, η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζουμε, εμείς οι Δυτικοί, δεν είναι ούτε τα ρωσικά τανκς ούτε οι πυρηνικοί πύραυλοι, αλλά η «πλήρης απουσία στρατηγικής σκέψης» από τους ηγέτες μας. Χωρίς στόχο ή χωρίς στρατηγική εξόδου, προσπαθούν να ανέβουν τα σκαλοπάτια του πολέμου εναντίον μιας μεγάλης πυρηνικής δύναμης, βασιζόμενοι μόνο σε συναισθηματικά συνθήματα.
Το αποτέλεσμα αυτού του επικίνδυνου ρίσκου δεν θα είναι μια διπλωματική λύση, αλλά μια ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη που θα πλήξει άμεσα τη ζωή όλων των Ευρωπαίων.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Στιβ Τζέρμι: Προειδοποίηση! Το ΝΑΤΟ δεν Μπορεί να Κερδίσει έναν Πόλεμο με τη Ρωσία»
Ο Αρχιπλοίαρχος Στιβ Τζέρμι του Βασιλικού Ναυτικού διοικούσε πολεμικά πλοία της 5ης Μοίρας Αντιτορπιλικών και της Αεροπορίας του Βρετανικού Στόλου. Υπηρέτησε στον Πόλεμο των Φώκλαντ και στην Αδριατική Θάλασσα κατά τη διάρκεια των εκστρατειών στη Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο. Μετά από μια θητεία το 2007, συνταξιοδοτήθηκε από τη θέση του Διευθυντή Στρατηγικής στην Βρετανική Πρεσβεία στο Αφγανιστάν. Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Στρατηγική για Δράση: Η Σοφή Χρήση Δύναμης στον 21ο Αιώνα».
