«Ίσως να με σκοτώσουν με μια σφαίρα, αλλά ποτέ με τιποτ’ άλλο»
Ενώ ο διεθνής Σιωνισμός κινείται εναντίον του γαλλικού λαού σε εξέγερση, διαφαίνεται στον ορίζοντα ένα δέκατο πέμπτο Σάββατο σε πρόκληση εναντίον του καθεστώτος στην εξουσία: Όλη την εβδομάδα, διαδίνονταν αναφορές για να χαρακτηρίσουν τους Γάλλους ως αντισημιτικούς.
Ακόμα και ο ισραηλινός υπουργός Μετανάστευσης βγήκε από το πουθενά για να καλέσει τους Εβραίους της Γαλλίας να εγκαταλείψουν τη ρατσιστική και αντισημιτική Γαλλία για να «επιστρέψουν στην πατρίδα τους», αυτή τη πατρίδα που το Τελ Αβίβ διατηρεί με το παλαιστινιακό αίμα.
Αυτό το Σάββατο, ο γαλλικός Τύπος ενδιαφέρεται επίσης για τις εκμυστηρεύσεις του προέδρου Μακρόν, που δημοσιεύθηκαν στις 21 Φεβρουαρίου, σε ένα βιβλίο με τίτλο “Ο Λαός και ο πρόεδρος”.
Ο κ. Μακρόν λέει: “Ποιος με υποστήριξε κατά τη διάρκεια της κρίσης των Κίτρινων Γιλέκων; Κανένας”. Αυτή η ομολογία είναι σημαντική από πολλές απόψεις. Τρεις μήνες μετά την έναρξη του κινήματος, το μακρονικό καθεστώς βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο.
Η «αντισημιτική» παρτιτούρα που παίζεται με τη βοήθεια των λομπιστών της Γαλλίας υπέρ του Ισραήλ, σε συνδυασμό με τα απειλητικά καλέσματα του CRIF(σ.μτφ.: Ένωση των Εβραίων της Γαλλίας) και μετά με τις κραυγές «για λύσσα αντί-αντισιωνισμού» του προέδρου έχει αποδείξει πως αιφνιδιάστηκε η «Μακρονία». Περίπου 1.800 καταδικαστικές αποφάσεις, περίπου 1.400 εν αναμονή δίκης, εκατοντάδες ποινές φυλάκισης, δεν έφτασαν για να σταματήσουν την κρίση και ο πρόεδρος δηλώνει ότι αισθάνεται «μόνος». Αλλά από πού προέρχεται αυτό το αίσθημα απώλειας και εγκατάλειψης;
Μόλις διορίστηκε, ο σημερινός πρόεδρος προκάλεσε και σχεδόν πρόβαλλε την περιφρόνησή του προς το επιτελείο του γαλλικού στρατού, γεγονός το οποίο ώθησε τον πρώην αρχηγό του επιτελείου, στρατηγό De Villiers, να παραιτηθεί. Πράγματι, οι σχέσεις μεταξύ του γαλλικού στρατού και του προέδρου απέχουν πολύ από το να είναι εγκάρδιες.
Τόσο στον τομέα των ξένων επιχειρήσεων όσο και στο εσωτερικό, ο γαλλικός στρατός ενοχλείται από τον υπερβολικό τροπισμό του Μακρόν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ισχυρίζεται ο Hanif Ghafari, ειδικός σε διεθνή θέματα.
«Ορισμένες πληροφορίες αναφέρονται ακόμη και σε αίτημα της Γαλλίδας Υπουργού Άμυνας, κ. Parly, η οποία στο ξεκίνημα του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων το Νοέμβριο 2018, ήθελε να χρησιμοποιήσει το στράτευμα για την προστασία του Παρισιού. Ωστόσο, η απάντηση ήταν αρνητική.
Το επιτελείο αρνήθηκε να εμπλέξει στρατεύματα κατά του γαλλικού λαού, ο οποίος δεν παρουσίασε στα μάτια του κανένα κίνδυνο ανταρσίας και φαίνεται τελείως ειρηνικός».
Εν ολίγοις, ο γαλλικός στρατός φαίνεται να αρνείται να παίξει το παιχνίδι της Μακρονίας και καθώς το κίνημα της διαμαρτυρίας ενισχύεται, αυτή η άρνηση διευρύνεται: Πράγματι, η γαλλική εξουσία χρησιμοποιεί την BAC (ταξιαρχία κατά του εγκλήματος, Brigade anti-criminalité) για να καταστείλει. Μια αναφορά που αναφέρθηκε από πηγές ασφαλείας ανέφερε ακόμη ότι μόνο το 10% των σφαιρών LBD (Lanceur de Balle de Défense, βομβίδων άμυνας) πυροβολήθηκαν από την αστυνομία έναντι του 90% που χρησιμοποίησαν οι BAC και CRS(Compagnie Républicaine de Sécurité, όπως οι ελληνικές Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης, ΜΑΤ).
Η χωροφυλακή ξεχωρίζει από την αστυνομική βία και στους “μπόνους ξυλοδαρμού”! Σε ορισμένα μπλοκ, οι χωροφύλακες υποστηρίζουν διακριτικά τους διαδηλωτές, για παράδειγμα στην Αγία Καλαί, στη Σαρτ, ένας χωροφύλακας έβγαλε το όπλο υπηρεσίας του για να σταματήσει έναν οδηγό φορτηγού που ήθελε να περάσει βιαία επάνω στους διαδηλωτές.
Ερωτηθείς από την PressTV, ο ειδικός προσθέτει:
«Όταν ο πρόεδρος λέει ότι κανείς δεν τον βοήθησε πραγματικά από την αρχή του κινήματος ή όταν ο ίδιος κάνει προβλέψεις για το θάνατο του από μια σφαίρα**, αυτά μπορεί και να αναφέρονται σε αυτή την αποκήρυξη που εκδηλώνει ο γαλλικός στρατός για τον πρόεδρο.
Εξάλλου, η θεματική της στάσης και του πραξικοπήματος μόλις έκανε την εμφάνισή της στον λόγο των επίσημων».
**« Ils me tueront peut-être d’une balle, mais jamais d’autre chose »
πηγή: http://parstoday.com/en/news/world-i76253-a_military_state_coup
