Βλέποντας την Τουρκία να επικοινωνεί σχεδόν εβδομαδιαία νέα μεγαλεπήβολα προγράμματα (κατασκοπευτικά πλοία, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, μικροδορυφορους κλπ), τα οποία είναι δικής της έρευνας σχεδίασης και κατασκευής αναρωτήθηκα τι γίνεται με την Ελλάδα και τι κάνει το δικό μας Υπουργείο Άμυνας για ερευνητικά προγράμματα. Διαπιστώσαμε ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας σύμφωνα με τον Νόμο 3978/11 μπορεί να υλοποιεί ερευνητικά – αναπτυξιακά προγράμματα αμυντικού χαρακτήρα είτε μέσω της ανάθεσης συμβάσεων είτε μέσω της συμμετοχής σε Διακρατικά Ολοκληρωμένα Προγράμματα
Ερευνητικής και Αναπτυξιακής Συνεργασίας.
Ψάξαμε να βρούμε πόσα προγράμματα έχει υλοποιήσει μέσω ερευνητικών διαδικασιών και διαπιστώσαμε ότι κανένα πρόγραμμα δεν έχει υλοποιηθεί. Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο που να καθορίζει τον τρόπο χρηματοδότησης τους από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας!
Συγκεκριμένα, οι λεπτομέρειες κατάρτισης και υλοποίησης των προγραμμάτων Έρευνας και Ανάπτυξης από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ρυθμίζονται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Η χρηματοδότηση των προγραμμάτων αυτών καθορίζεται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και των τυχόν συναρμόδιων Υπουργείων. Κάθε χρόνο ένα ποσοστό από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για προμήθειες αμυντικού υλικού, εκταμιεύεται για χρηματοδότηση προγραμμάτων Έρευνας και Ανάπτυξης. Εντούτοις μέχρι σήμερα κανένα ερευνητικό πρόγραμμα δεν έχει προχωρήσει για υλοποίηση παρότι προβλέπεται και από τον ν.3978/11, κεφάλαιο Η.
Η αιτία του φαινομένου αυτού δεν είναι το ότι δεν έχουν προταθεί κατά καιρούς ερευνητικά προγράμματα αλλά το ότι δεν υπάρχει το Νομικό πλαίσιο που να καθορίζει τον τρόπο χρηματοδότησης τους από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Με άλλα λόγια κάποιοι έχουν ολιγωρήσει στον καθορισμό του νομικού πλαισίου την στιγμή που σίγουρα θα υπάρχουν νέες ιδέες για ερευνητικά προγράμματα.
Μήπως ο νέος Υπουργός το έβλεπε σαν ευκαιρία να αφήσει το στίγμα του σε κάτι θετικό προς αυτήν την κατεύθυνση;
