Για περίπου δύο δεκαετίες μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Ρωσία προσπάθησε να δημιουργήσει στενούς δεσμούς με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες της συλλογικής Δύσης.
Για πρακτικούς λόγους η εξασθενημένη τότε Ρωσία δεν ενίσχυσε τους δεσμούς με παλιούς συμμάχους, όπως το Βιετνάμ και η Βόρεια Κορέα.
Η Μόσχα δεν ήθελε κανενός είδους εχθρότητα με το ΝΑΤΟ, επιδιώκοντας να οικοδομήσει μια αμοιβαία επωφελή σχέση που θα εκτόνωνε τις εντάσεις και θα δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα ειρήνης και συνεργασίας παγκοσμίως.
Ωστόσο το ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ είχαν άλλα σχέδια.
Οι πόλεμοι αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας
Ο ενορχηστρωμένος από το ΝΑΤΟ πόλεμος της Γεωργίας του 2008 ήταν η πρώτη άμεση σύγκρουση μεταξύ ενός αντιπρόσωπου της Δύσης και του ρωσικού στρατού στο έδαφος της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, υπενθυμίζει ο έγκυρος στρατιωτικός αναλυτής Drago Bosnic.
Έτσι άνοιξε το Κουτί της Πανδώρας που έφερε έναν άλλο μεγάλο πόλεμο, αυτή τη φορά στην Ουκρανία, μια από τις πιο σημαντικές δημοκρατίες της ΕΣΣΔ που επί της ουσίας κατελήφθη από το ΝΑΤΟ το 2014 με το πραξικόπημα του Maidan.
Έκτοτε, το Κρεμλίνο επικεντρώθηκε πλήρως στην οικοδόμηση ενός εναλλακτικού συστήματος που θα έδινε στον κόσμο την ευκαιρία να επιλέξει έναν πολύ πιο κυριαρχικό δρόμο.
Ωστόσο, ακόμη και μετά το 2014, η Ρωσία προσπάθησε να διασφαλίσει την ειρήνη προωθώντας τις Συμφωνίες του Μinsk, αλλά και αυτό αποδείχθηκε ακόμη μια προσπάθεια εξαπάτησης της Μόσχας, σύμφωνα με τις παραδοχές διάφορων ηγετών της ΕΕ τότε, οι οποίοι δήλωσαν ανοιχτά ότι στόχος ήταν να δοθεί στο ουκρανικό καθεστώς αρκετός χρόνος για να προετοιμαστεί για έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας με τη Ρωσία.
Η στρατηγική αντεπίθεση της Ρωσίας το 2022
Συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί ούτε μια λέξη δυτικού ηγέτη, το Κρεμλίνο εξαπέλυσε μια πλήρης στρατηγική αντεπίθεση στις 24 Φεβρουαρίου 2022.
Η ειδική στρατιωτική επιχείρηση (SMO) στην Ουκρανία έγινε ένα είδος Λυδίας λίθου για το ποιος ακριβώς είναι φίλοι και σύμμαχοι της Μόσχας.
Και η Ρωσία σίγουρα δεν απογοητεύθηκε από τις εξελίξεις.
Εκτός από τον πολυπολικό κόσμο που επίσημα παρέμεινε ουδέτερος, αλλά συνέχισε να ενισχύει τους οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία, ο ευρασιατικός γίγαντας αναζωπύρωσε τους δεσμούς του με τους παλιούς του φίλους από τον Ψυχρό Πόλεμο.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη Βόρεια Κορέα, η οποία ουσιαστικά μια περιφερειακή υπερδύναμη, που μπορεί να προκαλέσει συντριπτικά πλήγματα στις ΗΠΑ, εάν αποφασίσουν να της επιτεθούν.
Ωστόσο, η Πιονγκγιάνγκ απέχει πολύ από το να είναι ο μόνος σύμμαχος στον οποίο θα μπορούσε να βασιστεί η Ρωσία.
Η πρόσφατη ασιατική περιοδεία του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin έδειξε ότι η Μόσχα μπορεί να βασιστεί και σε άλλους, όπως αποδεικνύεται από την επίσκεψή του στο Βιετνάμ, όπου υπεγράφη μια σειρά από σημαντικές συμφωνίες, αποκαθιστώντας ουσιαστικά τη συμμαχία μεταξύ των δύο χωρών.
Η ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία του Ανόι το καθιστά ένα από τα πιο εξέχοντα κράτη στη Νοτιοανατολική Ασία και την κορυφαία περιφερειακή δύναμη.
Οι στενοί δεσμοί με το Ιράν συνεχίζουν επίσης να αναπτύσσονται σχεδόν σε όλες τις πτυχές, είτε πρόκειται για οικονομική, στρατιωτική, επιστημονική και ακόμη και διαστημική συνεργασία.
Η μαζική ανάπτυξη των BRICS+ ενισχύει περαιτέρω αυτή τη διαδικασία, ενώ παράλληλα προωθεί την περιφερειακή σταθερότητα στη Μέση Ανατολή, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις πολιτικές της Δύσης που εκπορεύονται από τις ΗΠΑ.
Η συνεχιζόμενη αιματοχυσία στην περιοχή είναι άμεση συνέπεια δεκαετιών επιθετικότητας του ΝΑΤΟ σε οποιαδήποτε απομακρυσμένη κυρίαρχη χώρα στη Μέση Ανατολή, γράφει ο Drago Bosnic.
Ακριβώς εξαιτίας αυτού, πολλά κράτη αφυπνίζονται και δημιουργούν στενότερους δεσμούς με τη Ρωσία, είτε πρόκειται για το Σουδάν και την Αίγυπτο ή πολλές άλλες χώρες σε όλη την περιοχή.
Αυτό ισχύει επίσης για πολλά άλλα κράτη στην Αφρική, όπου η ρωσική ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία «Wagner» συνεργάζεται στενά με τουλάχιστον 6 χώρες, με κύρια εστίαση στην καταπολέμηση τρομοκρατικών ομάδων που υποστηρίζονται από το ΝΑΤΟ.
Ρωσική παρουσία στην αυλή των ΗΠΑ
Το Κρεμλίνο ανοικοδομεί επίσης συμμαχίες στη Λατινική Αμερική, η οποία τώρα αρχίζει να πιέζει την αμερικανική νεοαποικιοκρατία.
Οι πρόσφατες επισκέψεις ενός παγκοσμίου κλάσης ρωσικού πυρηνικού υποβρυχίου (συγκεκριμένα του Yasen-M class K-561 Kazan SSGN) στην Κούβα, αποδεικνύουν ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να μεταφέρει το γεωπολιτικό παιχνίδι ισχύος στην αυλή των ΗΠΑ.
Πρόκειται για μία υπενθύμιση, σύμφωνα με τον Bosnic, ότι εάν αποφασίσουν να κλιμακώσουν δεν θα υπάρχει απυρόβλητο πουθενά.
Προφανώς, εκτός από την Κούβα, η Ρωσία διατηρεί επίσης στενούς δεσμούς με τη Βενεζουέλα, μια άλλη χώρα της Λατινικής Αμερικής στην οποία οι ΗΠΑ προσπάθησαν να εισβάλουν πολλές φορές, όλες ανεπιτυχώς.
Η προμήθεια προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών και συστημάτων SAM (πύραυλοι επιφανείας-αέρος) μεγάλου βεληνεκούς από το Κρεμλίνο έδωσε σε όλες αυτές τις χώρες ένα σημαντικό ασύμμετρο πλεονέκτημα.
Τι προκάλεσε σοκ στη Δύση
Ωστόσο, αυτό που πραγματικά προκάλεσε σοκ στη Δύση είναι η νέα συμφωνία που υπέγραψε η Ρωσία με τη Βόρεια Κορέα.
Το πλήρες κείμενο της συμφωνίας περιλαμβάνει 23 άρθρα που αφορούν τη στενή οικονομική, διπλωματική, επιστημονική και στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.
«Ωστόσο, αυτό που τράβηξε πραγματικά την προσοχή των ΗΠΑ και των υποτελών και των δορυφόρων κρατών τους ήταν τα άρθρα 3 και 4.
Δηλαδή, αυτές οι δύο ρήτρες μετατρέπουν αποτελεσματικά και νομικά τη Μόσχα και την Πιονγκγιάνγκ σε πλήρεις στρατιωτικούς συμμάχους, μια συμφωνία που έχει το Κρεμλίνο δεν έχει με κανέναν άλλο εκτός του CSTO.
Σύμφωνα με το άρθρο 3, σε περίπτωση «άμεσης απειλής ή πράξης ένοπλης επίθεσης κατά κάθε χώρας», η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα «θα συντονίσουν τις θέσεις τους και θα συμφωνήσουν σε πιθανά πρακτικά μέτρα για να βοηθήσουν η μια την άλλη για να βοηθήσουν στην εξάλειψη της αναδυόμενης απειλής».
Αλλά το άρθρο 4 είναι ακόμη πιο άμεσο: «Εάν ένα από τα Μέρη δεχθεί ένοπλη επίθεση από οποιοδήποτε κράτος ή περισσότερα κράτη και έτσι βρεθεί σε κατάσταση πολέμου, το άλλο Μέρος θα παράσχει αμέσως στρατιωτική και άλλη βοήθεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του σύμφωνα με το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και σύμφωνα με τη νομοθεσία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας».
Αυτή η άνευ προηγουμένου εξέλιξη σημαίνει ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ «κατάφερε» τώρα να δημιουργήσει μία νέα στρατιωτική συμμαχία κρατών με πυρηνικά όπλα εναντίον της.
Ενώ αυτό περιλαμβάνει μόνο δύο χώρες αυτή τη στιγμή, θα μπορούσε εύκολα να επεκταθεί σε άλλες στην περιοχή, με την Κίνα να είναι προφανώς υποψήφια, καθώς αντιμετωπίζει επίσης αδιάκοπη επιθετικότητα των ΗΠΑ.
Ωστόσο, αυτή η συμμαχία θα μπορούσε σύντομα να ξεπεράσει πολύ την Ανατολική Ασία και να συμπεριλάβει πολλές άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο.
Εκτός από τη στρατιωτική συνεργασία, η εν λόγω συμφωνία μεταξύ Μόσχας και Πιονγκγιάνγκ περιλαμβάνει επίσης συντονισμένες διπλωματικές προσπάθειες και γεωπολιτικές πρωτοβουλίες.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 5, οι δύο χώρες συμφωνούν να μην συνάψουν συμφωνίες με τρίτα μέρη που στρέφονται εναντίον των συμφερόντων τους, πράγμα που σημαίνει ότι η Ρωσία θα εμποδίσει τις πρωτοβουλίες του ΟΗΕ κατά της Βόρειας Κορέας.
Η συλλογική Δύση κλονίζεται
Πρακτικά, η συμφωνία θα επιτρέψει επίσης στη Μόσχα να αξιοποιήσει το τεράστιο απόθεμα συμβατικών όπλων της Πιονγκγιάνγκ (ιδιαίτερα φθηνά πυρομαχικά πυροβολικού, ρουκέτες και πυραύλους), ενώ η Βόρεια Κορέα θα έχει πρόσβαση στις προηγμένες στρατιωτικές τεχνολογίες της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού πολέμου (EW), συστημάτων SAM, διαστημικών όπλων καθώς και μαχητικών αεροσκαφών.
Όλα αυτά θα διευρύνουν σημαντικά τις δυνατότητες και των δύο χωρών.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό για το Κρεμλίνο να μπορέσει να ολοκληρώσει την επιχείρηση στην Ουκρανία και να προετοιμαστεί για μια πιθανή αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ, ενώ ο Βορειοκορεάτης ηγέτης Kim Jong Un στοχεύει να εξασφαλίσει προηγμένες τεχνολογία για τα στρατεύματά του.
Αν και η Βόρεια Κορέα έχει κάνει τεράστια βήματα στην απόκτηση προηγμένων οπλικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των υπερηχητικών πυραύλων (μια περιοχή στην οποία επισκίασε ακόμη και τις ίδιες τις ΗΠΑ), εξακολουθεί να χρειάζεται ορισμένες τεχνολογίες στις οποίες δεν έχει πρόσβαση.
«Είτε έτσι είτε αλλιώς, η επιθετικότητα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ εναντίον του κόσμου αρχίζει επιτέλους να αποφέρει θετικά αποτελέσματα, καθώς πολλές χώρες αρχίζουν να απωθούνται.
Οι κοινές προσπάθειες της Ρωσίας και της Βόρειας Κορέας θα χρησιμεύσουν ως παράδειγμα σε πολλούς άλλους ότι μόνο ένας ενωμένος κόσμος μπορεί να εξασφαλίσει το τέλος του νέο -αποικιοκρατικού συστήματος της Δύσης που όχι μόνο είναι βαθιά εκμεταλλευτικό, αλλά εισέρχεται τώρα στο πιο απεχθές στάδιο όλων- που περικλείει τον ηθικό εκφυλισμό και την κοινωνική παρακμή, καταστρέφοντας ό,τι αγγίζει», καταλήγει ο Bosnic.
