Συγγραφέας: JB Shurk μέσω του American Thinker
Κάνουν ενεργά πράγματα που καταστρέφουν τις χώρες τους: (1) αντικαθιστούν τους γηγενείς πολίτες τους με μη αφομοιώσιμους ξένους· (2) συγκεντρώνουν την κυβερνητική εξουσία σε μη εκλεγμένες και μη υπόλογες γραφειοκρατίες· (3) λογοκρίνουν και ποινικοποιούν τη δημόσια διαφωνία· (4) μεταφέρουν βιομηχανικές και κατασκευαστικές θέσεις εργασίας στο εξωτερικό· (5) επιδεινώνουν το ενεργειακό κόστος και τον γενικό πληθωρισμό δαιμονοποιώντας τους υδρογονάνθρακες και προωθώντας τις αυταπάτες της «υπερθέρμανσης του πλανήτη»· (6) αυξάνουν τους φόρους, τις κρατικές δαπάνες και την δημόσια πρόνοια με μη βιώσιμους τρόπους· (7) κατεδαφίζουν τις ιστορικές ταυτότητες, τις παραδόσεις, τις πεποιθήσεις και τον κοινό πολιτισμό των εθνών τους· (8) παρέχουν σε ξένους «δωρεάν» σπίτια, τρόφιμα και εκπαίδευση, ενώ κατηγορούν τους γηγενείς πολίτες ότι είναι «ρατσιστές», «ξενοφοβικοί» και «λευκοί υπεροχιστές»· (9) αποθαρρύνουν τους υγιείς γάμους και τις σταθερές οικογένειες· και (10) κατηχούν τις νεότερες γενιές να πιστεύουν ότι ο πόλεμος, η «κλιματική αλλαγή», ο υπερπληθυσμός και η οικονομική κατάρρευση θα τους εμποδίσουν να έχουν ποτέ ευτυχισμένο, ελπιδοφόρο, με σκοπό μέλλον.
Αυτοί είναι μόνο δέκα τρόποι με τους οποίους οι δυτικές κυβερνήσεις βλάπτουν τους πολίτες τους. Υπάρχουν πολλοί περισσότεροι. Αλλά ένα λογικό άτομο θα έπρεπε να μπορεί να διαβάσει την παραπάνω παράγραφο και να καταλάβει ότι τα έθνη δεν μπορούν να επιβιώσουν κάτω από ένα τόσο καταστροφικό μπαράζ επιβλαβών πολιτικών.
Οι δυτικές κυβερνήσεις διεξάγουν πολέμους εναντίον των δικών τους εθνών. Η πρόοδος αυτών των πολέμων μπορεί να φαίνεται λίγο διαφορετική στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αυτό που συμβαίνει σε μια χώρα σύντομα εξαπλώνεται σε όλες τις υπόλοιπες. Είναι σαν οι δυτικοί ηγέτες να συναντήθηκαν πριν από πολλά χρόνια και να συμφώνησαν ότι οι χώρες τους θα πιουν Kool-Aid με κυάνιο και θα πάρουν μεγάλους υπνάκους στο χώμα.
Ίσως να σχημάτισαν αυτό το σύμφωνο αυτοκτονίας κατά τη διάρκεια μιας «ελιτίστικης» συνάντησης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ή της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή. Ίσως φώναξαν ομόφωνα «Build back better» ενώ ψήφιζαν να ευθανατίσουν τη Δύση.
Ανταγωνιστικά πολιτικά κόμματα υποτίθεται ότι ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των δυτικών κυβερνήσεων, αλλά, στην πραγματικότητα, το κομματικό σύστημα είναι θέατρο καμπούκι όπου τα ίδια ειδικά συμφέροντα κατέχουν τους πολιτικούς και στις δύο πλευρές του διαδρόμου. Μέχρι να εμφανιστούν οι λεγόμενες «λαϊκιστικές» πολιτικές δυνάμεις στη Δύση, οι ψηφοφόροι λάμβαναν απλώς την ψευδαίσθηση της επιλογής.
Εξάλλου, το Συντηρητικό Κόμμα κυβέρνησε το Ηνωμένο Βασίλειο για δεκατέσσερα χρόνια, και παρά τις επανειλημμένες υποσχέσεις να το κάνει, οι ηγέτες του απέτυχαν να ασφαλίσουν τα σύνορα της Βρετανίας από ξένη εισβολή ή να απεγκλωβίσουν το βασίλειο από τη ρυθμιστική υποδούλωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος George W. Bush αποκαλεί τον Πρόεδρο Bill Clinton «αδελφό» του και τη Hillary Clinton «αδελφή» του και κάποτε περιέγραψε τη Michelle Obama ως «καλύτερή του φίλη». Κατεστημένοι Ρεπουμπλικανοί όπως οι απερχόμενοι γερουσιαστές Mitch McConnell, John Cornyn και Thom Tillis περνούν περισσότερο χρόνο επιτιθέμενοι στον Πρόεδρο Trump και το 95% των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων που υποστηρίζουν τις πολιτικές MAGA παρά προειδοποιώντας τους Αμερικανούς για τον αυξανόμενο αριθμό κομμουνιστών στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Τα δυτικά έθνη έχουν πολιτικά κατεστημένα που προσποιούνται ότι μάχονται μπροστά στο κοινό αλλά συνωμοτούν σε μεγάλο βαθμό κεκλεισμένων των θυρών και συμφωνούν στα περισσότερα. Ξέρουμε ότι αυτό είναι αλήθεια επειδή έχουμε δει πώς αυτά τα πολιτικά κατεστημένα συνεργάζονται για να εμποδίσουν «εξωτερικούς» πολιτικούς υποψηφίους να φτάσουν σε υψηλότερα αξιώματα ή να κατέχουν εξουσία.
Στην Ευρώπη, το πολιτικό κατεστημένο απολαμβάνει να επιβάλλει τα λεγόμενα «cordons sanitaires» ή «τείχη προστασίας» που αποσκοπούν να εμποδίσουν τους ηγέτες «απαράδεκτων» πολιτικών κινημάτων να αποκτήσουν εξουσία. Στην Ολλανδία, το πολιτικό κατεστημένο εμπόδισε τον Geert Wilders να γίνει πρωθυπουργός λόγω της αντίθεσής του στη μαζική μετανάστευση, την ισλαμική υπεροχή και την Ευρωπαϊκή Ένωση και παρά το γεγονός ότι το κόμμα που ηγείται έχει σημαντική δημόσια υποστήριξη. Στη Γαλλία, το πολιτικό κατεστημένο έκανε το ίδιο στον Jean-Marie Le Pen, την κόρη του Marine και τον Εθνικό Συναγερμό τους λόγω των φιλο-εθνικών και αντι-μεταναστευτικών πολιτικών του κόμματος. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το πολιτικό κατεστημένο εμπόδισε τον υποστηρικτή του Brexit και ηγέτη του Reform UK Nigel Farage από ηγετικούς ρόλους στο κοινοβούλιο. Στη Γερμανία, το πολιτικό κατεστημένο προσπάθησε να απονομιμοποιήσει το δημοφιλές αντι-μεταναστευτικό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία δυσφημώντας τα μέλη του ως «εγχώριους τρομοκράτες», «ρώσους πράκτορες» και αντισυνταγματικές «απειλές εθνικής ασφάλειας».
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κατεστημένο των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικανών έκανε ό,τι μπορούσε για να εμποδίσει την εκλογή του Προέδρου Trump και στη συνέχεια να τον απομακρύνει από το αξίωμα αφού νίκησε καθαρά τη Hillary Clinton το 2016. Ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την προεδρία το 2012, Mitt Romney, εκστράτευσε ενεργά κατά του Trump το 2016. Οι λεγόμενοι «συντηρητικοί» πολιτικοί σχολιαστές, όπως ο Bill Kristol και ο George Will, απέρριψαν τους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους και υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Hillary Clinton. Ακόμη και όταν οι Ρεπουμπλικανοί έλεγχαν το Κογκρέσο, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Paul Ryan προώθησε την επιχείρηση της Clinton-Obama-Υπηρεσιών Πληροφοριών για να παρουσιάσει τον Πρόεδρο Trump ως ρώσο κατάσκοπο. Ο Γερουσιαστής Romney ψήφισε δύο φορές για να απομακρύνει τον Trump από το αξίωμα. Δημοκρατικοί εισαγγελείς πέρασαν χρόνια προσπαθώντας να φυλακίσουν τον Trump ισόβια, και οι Κατεστημένοι Ρεπουμπλικανοί προσπάθησαν απεγνωσμένα να εμποδίσουν τον Trump να γίνει ξανά ο υποψήφιος του κόμματος για την προεδρία το 2024. Το αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο προσπάθησε να αφαιρέσει τον Trump από τα ψηφοδέλτια, να τον εκφοβίσει με έρευνες και να τον παρουσιάσει ως «δικτάτορα» σε μια εκστρατεία υποκίνησης που ενθάρρυνε επίδοξους δολοφόνους να αναζητήσουν τον θάνατό του.
Τι έχουν καταφέρει αυτές οι ευρείες προσπάθειες του Κατεστημένου σε όλη τη Δύση να υπονομεύσουν τις εκλογές και να φιμώσουν τη δημόσια διαφωνία; Οι δυτικοί θεσμοί — κυβερνητικές υπηρεσίες, πανεπιστήμια, μέσα ενημέρωσης, τράπεζες, εταιρείες και ΜΚΟ — δεν έχουν υπάρξει ποτέ πιο καχύποπτοι. Αυτό βγάζει νόημα. Οι δυτικοί θεσμοί είναι εχθρικοί προς τους δυτικούς πολίτες.
Ενώ οι συνηθισμένοι Δυτικοί είναι περήφανοι για τις χώρες τους, οι δυτικοί θεσμοί τους λένε ότι θα έπρεπε να ντρέπονται για τους προγόνους τους και τις ιστορίες των εθνών τους. Ενώ οι συνηθισμένοι Δυτικοί επιθυμούν να εργάζονται, να αγοράζουν σπίτια και να κάνουν οικογένειες, οι δυτικοί θεσμοί υποστηρίζουν πολιτικές μαζικής μετανάστευσης που αντικαθιστούν τους δυτικούς εργαζόμενους, αυξάνουν τη ζήτηση για στέγαση και καθιστούν πολύ πιο δύσκολο για τους Δυτικούς να στηρίξουν και να προστατεύσουν τις οικογένειές τους. Όταν οι δυτικοί πολίτες αντιτίθενται στα ανοιχτά σύνορα του πολιτικού κατεστημένου, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης τους δαιμονοποιούν ως «ρατσιστές» και «λευκούς υπεροχιστές». Όταν οι δυτικοί πολίτες οργανώνονται γύρω από τις εθνικές σημαίες τους και βαδίζουν ειρηνικά στους δρόμους των πόλεων, το πολιτικό κατεστημένο τους δαιμονοποιεί ως «φασίστες», «δεξιούς» και «ναζί». Όταν οι δυτικοί πολίτες προσπαθούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους από βίαιους ξένους υπηκόους, οι δυτικές υπηρεσίες επιβολής του νόμου καταδικάζουν τους Δυτικούς και υπερασπίζονται τους βίαιους ξένους.
Τα πολιτικά κατεστημένα της Δύσης θα προτιμούσαν να αφήσουν ξένους να κάψουν εκκλησίες, δημαρχεία, καταστήματα, σχολεία και ιδιωτικά σπίτια παρά να λάβουν μέτρα για να προστατεύσουν τους δυτικούς πολίτες από τις θανατηφόρες συνέπειες των πολιτικών του Κατεστημένου. Το Κατεστημένο του Ηνωμένου Βασιλείου επέτρεψε σε ισλαμιστές υπεροχιστές να βιάσουν δεκάδες χιλιάδες βρετανίδες χωρίς καμία συνέπεια. Το Κατεστημένο της Γαλλίας επέτρεψε σε ισλαμιστές υπεροχιστές να κυνηγούν αστυνομικούς, να λεηλατούν καταστήματα, να πυρπολούν κτίρια και οχήματα και να τρομοκρατούν Γάλλους πολίτες χωρίς καμία συνέπεια.
Στη Γερμανία, το 87% των υπόπτων με εκκρεμή εντάλματα σύλληψης είναι ξένοι. Παρά όλα τα αντίθετα στοιχεία, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Λονδίνου, Sir Mark Rowley, λέει ότι είναι κρίσιμο να αντικατασταθεί η πρόσληψη βάσει αξίας με προνομιακή μεταχείριση για μαύρους και μουσουλμάνους υποψηφίους (και αποκαλεί την κριτική των πολιτικών «διαφορετικότητάς» του «τοξική»). Δυτικές ΜΚΟ παράλογα ισχυρίζονται ότι ο καπιταλισμός και η «κλιματική αλλαγή» θα έπρεπε να κατηγορούνται για την τάση του Ισλάμ προς τη σεξουαλική δουλεία και τους παιδικούς γάμους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 80% των θέσεων εργασίας πηγαίνει σε ξένους μετανάστες. Στις ΗΠΑ, η Δημοκρατική Γερουσιαστής Elissa Slotkin υπόσχεται να διώξει πολιτικά τους υποστηρικτές του Προέδρου Trump για να τους «αποτρέψει» από το να αντιτίθενται στις πολιτικές του Κατεστημένου.
Ακόμη και όταν οι δυτικές κυβερνήσεις επιτίθενται στους δυτικούς πολίτες, ωστόσο, εξακολουθούν να περιμένουν από αυτούς τους πολίτες να θυσιάσουν τις ζωές τους σε έναν επικείμενο παγκόσμιο πόλεμο. Ο αρχηγός του βρετανικού στρατού, Στρατηγός Sir Roland Walker, δήλωσε πρόσφατα σε στρατιώτες: «Πολύ σύντομα, οι πολιτικοί ηγέτες αυτής της χώρας θα αρχίσουν να έχουν μια ειλικρινή συζήτηση με τους πολίτες αυτής της χώρας για το τι ακριβώς συμβαίνει.» Τότε, οι πολίτες «πρέπει να συναινέσουν σε θυσίες για να δώσουν προτεραιότητα στην άμυνα και την ασφάλεια.»
Σχεδόν οι μισοί από τους Βρετανούς σε στρατιωτική ηλικία λένε ότι δεν υπάρχει «καμία περίπτωση» στην οποία θα υπερασπίζονταν το Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό δεν είναι έκπληξη. Γιατί να υπερασπιστούν οι δυτικοί πολίτες κυβερνήσεις που τους κακομεταχειρίζονται; Αν η Δύση «ανήκει» ήδη σε ξένους, τι άλλο υπάρχει να υπερασπιστούν;
Οι αλλεπάλληλες αποτυχίες των δυτικών κυβερνήσεων οδηγούν στην καταστροφή τους. Οι πολίτες δεν τους οφείλουν τίποτα.
