Ελέω εκλογών άλλα και… τουριστών ο Θάνος Πλεύρης αίρει όλα τα μέτρα για την πανδημία, άλλα τίποτα δεν σβήνει τις τραγικές ευθύνες του για τα όσα εφάρμοσε
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Την Τρίτη 14/3 ο Θάνος Πλεύρης σήμανε την τυπική… λήξη της πανδημίας και ανακοίνωσε την άρση των μέτρων για τον κορωνοϊό στο τέλος Μαρτίου, όχι γιατί ο ιός μας εγκατέλειψε ξαφνικά και πήγε μετανάστης, άλλα γιατί σε αυτή τη χώρα – όπως μας έμαθε η πικρή εμπειρία των τελευταίων τεσσάρων ετών – η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφασίζει το πώς, που και πότε θα κάνει αισθητή την παρουσία της στη δημόσια σφαίρα μια νόσος, και πότε θα επιστρέψει πίσω στην «εργαλειοθήκη», μέχρι να χρειαστεί ξανά.
Μην ξεχνάμε άλλωστε πως ανοίγει και η… τουριστική σεζόν, και η αδυναμία της κυβέρνησης για τον τουρισμό είναι δεδομένη. Ζούμε σε μια χώρα που κυβερνάται από τουρίστες και απευθύνεται μόνο σε τουρίστες, εκτός αν είναι ώρα εκλογών.
Ο Θάνος Πλεύρης σε συνεργασία με την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων αποφάσισαν να δώσουν οριστικό τέλος σε μια σειρά άχρηστων, επικίνδυνων, διχαστικών και πολλές φορές γελοίων μέτρων (ειδικά η απαγόρευση του ψαροτούφεκου ή της μουσικής στα μαγαζιά θα μείνουν στην ιστορία της υγειονομικής πολιτικής) που υποτίθεται ότι μας προστάτευαν, άλλα στο δια ταύτα αποδείχθηκε πως ελάχιστα από αυτά είχαν πραγματικό αποτέλεσμα και τα περισσότερα επιβάλλονταν για «εκπαιδευτικούς» και προπαγανδιστικούς λόγους.
Μέτρα που ο κόσμος είχε προ πολλού αποδοκιμάσει
Πολύς κόσμος εδώ και παραπάνω από έναν χρόνο είχε αντιληφθεί πως τα μέτρα της κυβέρνησης – όχι απλά δεν είχαν αντίκρισμα στην αντιμετώπιση της πανδημίας – αλλά επιδείνωναν το πρόβλημα γιατί άλλοτε λειτουργούσαν αποπροσανατολιστικά (εμβόλια, τεστ, πρόστιμα, συνεχόμενα lockdown και μάσκες παντού, αντί για ενίσχυση του ΕΣΥ και προτεραιότητα στη θεραπεία και τη φυσική ανοσία) και άλλοτε έδιναν μια ψευδαίσθηση «ασφάλειας», ότι ακριβώς έκαναν και τα πειραματικά σκευάσματα που αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά και επικίνδυνα.
Αυτός ήταν και ο λόγος που πολύς κόσμος είχε διαχωρίσει τη θέση του από όλη αυτή τη βιομηχανία τρόμου που στήθηκε σε τηλεπαράθυρα και ιστοσελίδες, και ως εκ τούτου στην καθημερινή του ζωή αγνοούσε τις τσιρίδες των στρατευμένων εκφοβιστών.
Σε πολλές άλλες χώρες, τα ανάλογα μέτρα έχουν αρθεί έως και έναν χρόνο πίσω, άλλα το εξωνημένο κράτος μας έπρεπε να κλείσει τελευταίο την πόρτα του φρενοκομείου. Οι βιομηχανίες που προωθούσαν ατελείωτα φορτία με μάσκες και τεστ στην ελληνική αγορά, θησαύρισαν όσο περισσότερο τους έπαιρνε, οι «κουμπαριές» σχόλασαν και οι ημέτεροι έμειναν ευχαριστημένοι να μετρούν τα τεράστια κέρδη τους. Κονόμησαν όσοι ήταν να κονομήσουν και πάμε για τα επόμενα.
Οι εκλογές κοντοζυγώνουν και η κυβέρνηση έχοντας παγιωμένη την πεποίθηση πως απευθύνεται σε χρυσόψαρα και όχι σε νοήμονες πολίτες, σκουπίζει τα τελευταία σπασμένα της κορωνοχούντας για να τα χώσει κάτω από το χαλί.
Και παράλληλα προσποιούνται πως δεν υπήρξε ποτέ το εκτροχιασμένο «τρένο» του ΕΣΥ που στην περίοδο της πανδημίας ήρθε σε τροχιά σύγκρουσης με τα οργανωμένα συμφέροντα και χιλιάδες νεκροί θάφτηκαν κάτω από τα συντρίμμια ενός πτωχευμένου συστήματος Υγείας, λόγω μιας εγκληματικής κυβερνητικής πολιτικής. Καλύπτουν τα ίχνη τους με λίγο «τσιμέντο» «κανονικότητας» και τραβούν τον δρόμο για την ένδοξη στιγμή της κάλπης.
Η μάσκα έγινε τελικά σύμβολο τυραννίας
Ο «Πλεύρης» της Γερμανίας, ο υπουργός Υγείας Karl Lauterbach μπορεί να παραδέχθηκε ενώπιον του γερμανικού λαού ότι τα πειραματικά σκευάσματα προκάλεσαν χιλιάδες σοβαρές αναπηρίες και παρενέργειες που θα πρέπει να αποζημιωθούν και να αξιολογηθούν επιστημονικά, άλλα ο Πλεύρης της Ελλάδας το περισσότερο που μπορεί να κάνει για εμάς είναι να μας ξεκουράσει τα αυτιά από το λαστιχάκι της μάσκας, για να πάμε να ψηφίσουμε με οξυγονωμένο εγκέφαλο.
Μη ζητάτε εξηγήσεις για τους ξαφνικούς θανάτους, μη ζητάτε αποζημιώσεις για τις τραγικές παρενέργειες στον οργανισμό σας, άλλα πείτε μας και ευχαριστώ που αποσύραμε το «φίμωτρο» μέχρι νεωτέρας. Δηλαδή εκείνη τη μάσκα που αφόριζε ο κ. Τσιόδρας στις αρχές τις πανδημίας και στη συνέχεια την υποστήριζε και έφτασε μάλιστα να χειροθετηθεί με αυτή ως αξεσουάρ, όταν έγινε «Άρχων Οφφικιάλιος».
Εκείνη τη μάσκα που οι λίστες Πέτσα χρηματοδοτούσαν κανάλια για να μας δείχνουν σε διαφημιστικά σποτ πως θα την φτιάχνουμε ακόμα και από μια… φανέλα μας (μην τα ξεχνάμε αυτά) και στη συνέχεια έγινε υποχρεωτική μάσκα FFP2, προκειμένου να ανανεωθεί το εμπόρευμα και να ανακατευτεί η τράπουλα των προμηθευτών.
Εκείνη τη μάσκα για την οποία ακόμα και η πλήρως συστημική New York Times που υποστήριξε λυσσωδώς τις υποχρεωτικότητες, ανέδειξε άρθρο στο οποίο προβάλλεται μια σημαντικότατη επιστημονική μελέτη Καθηγητή της Οξφόρδης (του Tom Jefferson) που αποκαλύπτει πως οι μάσκες δεν έκαναν απολύτως τίποτα στον περιορισμό μετάδοσης του ιού.
Εκείνη τη μάσκα που κατέστρεψε την εύθραυστη ψυχική υγεία των παιδιών, τα οποία είδαν να τους επιβάλλονται μέτρα που τα οδήγησαν σε μια αφύσικη, νοσηρή, ιδρυματοποιημένη ζωή.
Όλα αυτά και πολλά άλλα, δεν μπορούν να ξεχαστούν από κανένα επικοινωνιακό τερτίπι, όχι μόνο γιατί είναι ασυγχώρητα, άλλα και διότι θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας. Η άρση των μέτρων σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει άρση ευθύνης για αυτό το σκοτάδι ανελευθερίας που απλώθηκε στη χώρα, αυτό το μαζικό πείραμα που ισοπέδωσε την κοινωνία, τα δικαιώματα, την εμπιστοσύνη στo κυρίαρχο ρεύμα της επιστήμης και τους θεσμούς.
