Η έρευνα για την υποθαλάσσια γεώτρηση για πρόσβαση στο ρεύμα Whillans, ή το WISSARD για σύντομα, είναι ένα έργο που έφερε τους ερευνητές πιο κοντά στην ανακάλυψη του τι ακριβώς βρίσκεται κάτω από τον πάγο που καλύπτει μεγάλο μέρος της Ανταρκτικής.
Η λίμνη Whillans είναι κάτω από 800 μέτρα πάγου στη δυτική Ανταρκτική. Ανακαλύφθηκε το 2007 και καλύπτει περισσότερα από 20 τετραγωνικά μίλια.
Οι ερευνητές ελπίζουν ότι περισσότερες μελέτες θα βοηθήσουν στο να κατανοήσουν πώς αυξάνεται το επίπεδο της θάλασσας και πώς συμπεριφέρεται ο πάγος ως απάντηση στην παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.
Η υπό-παγετώδης λίμνη τροφοδοτείται από πάγο που έχει μικρή ποσότητα θαλάσσιου νερού από τα αρχαία θαλάσσια κατακάθια που βρίσκονται στον πυθμένα. Το νερό της λίμνης αποστραγγίζεται περιοδικά στον ωκεανό μέσω των καναλιών που συνδέονται με τη λίμνη, αλλά δεν έχουν αρκετή δύναμη για να μεταφέρουν μεγάλο μέρος του καθιζήματος.
Τον Ιανουάριο του 2013, τρεις μελέτες που ακολούθησαν το έργο WISSARD, αφού κατάφεραν να περάσουν με επιτυχία το στρώμα πάγου για να φτάσουν στην λίμνη Whillans, πήραν δείγματα ιζήματος και νερού, που είχαν απομονωθεί από οποιαδήποτε άμεση επαφή με την ατμόσφαιρα της γης για χιλιάδες χρόνια.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το νερό στη λίμνη προέρχεται κυρίως από τον πάγο που τήκεται στη βάση του στρώματος που καλύπτει την υπό-παγετώδη λίμνη και ότι υπήρξε ελάχιστη συμβολή από οποιοδήποτε θαλασσινό νερό παγιδευμένο κάτω από τον πάγο.
Η έρευνα δείχνει ότι η Ανταρκτική δεν ήταν πάντα η κρύα και καλυμμένη από πάγο περιοχή που γνωρίζουμε. Κάποτε υπήρξε πιο κοντά στον νότο και αυτό σημαίνει ότι γνώρισε ένα κλίμα που ήταν είτε τροπικό είτε εύκρατο, που με την σειρά του σημαίνει ότι είχε φιλοξενήσει δάση και την ύπαρξη πολλών αρχαίων μορφών ζωής.
